11/07/2026
ΠΟΥ ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΤΡΥΠΩΣΕΣ;
ΣΕ ΕΝΑ ΑΤΕΛΙΕ
Χαοτικά ή τακτοποιημένα, τα εργαστήρια των καλλιτεχνών φέρουν και αυτά την υπογραφή των δημιουργών τους, όπως και τα έργα τους. Αυτοί οι τόσο προσωπικοί χώροι αιχμαλωτίζουν το βλέμμα του επισκέπτη, που ψάχνει κι άλλο, κι άλλο, να βρει, να δει, να ανακαλύψει τη διαδρομή της ιδέας, τα μυστικά της τεχνικής, τις αγωνίες μιας ψυχής, το νόημα στην ενότητα χώρος - έργο - καλλιτέχνης, μα κυρίως να νιώσει τη δύναμη ενός χώρου δημιουργίας.
Τα παιδιά αναζήτησαν έργα ζωγράφων, γλυπτών, χαρακτών, εικονογράφων, κεραμιστών, σχεδιαστών μόδας, γραφιστών στα ατελιέ τους, τα αντιστοίχισαν με τους δημιουργούς τους, βρήκαν τα ονόματα των καλλιτεχνών και αναζήτησαν στη Βιβλιοθήκη τα αντίστοιχα βιβλία, που ήδη είχαμε γνωρίσει.
"Μη σε τρομάζει η ακαταστασία που βασιλεύει σ’ αυτό το δωμάτιο. Είναι ένα από τα ατελιέ μου. Είχα πολλά: στη Βαρκελώνη, στο Παρίσι, στο Νότο της Γαλλίας. Ήταν όλα πλημμυρισμένα από παράξενα αντικείμενα. Αλίμονο σ’ όποιον τολμούσε να τ΄ αγγίξει, θ’ άναβα από θυμό! Για ποιο λόγο; Θα σου εξηγήσω. Εμείς οι ζωγράφοι έχουμε όλοι και μια πλευρά ρακοσυλλέκτη! Μας αρέσει να μαζεύουμε γύρω μας ένα σωρό μικροπράγματα που ίσως στους άλλους φαίνονται άχρηστα. Ποιος ξέρει, όμως; Όλα αυτά τα πράγματα μπορεί να μένουν χρόνια σε μια γωνιά και να σκονίζονται χαμένα πίσω από μια στοίβα βιβλία ή κρυμμένα από τους πίνακες. Κι εκεί που τα ‘χουμε ξεχάσει, κάποια μέρα πέφτουν τυχαία στα μάτια μας και μας μαγεύουν. Τότε, τους ξαναδίνουμε ζωή σε μια ζωγραφιά. Όλα τα αντικείμενα, ακόμα και τα πιο απρόοπτα, ακόμα και τα πιο φθαρμένα, μπορούν να μας εμπνεύσουν: το μπουρί μιας σόμπας, ένα σπασμένο κανάτι, το πανέρι του ψωμιού, ένα βότσαλο από μια παραλία, ένα παιχνίδι, ένα πακέτο τσιγάρα, ένα εργαλείο κηπουρικής. Πότε το σχήμα τους μας φαίνεται παράξενο, θυμίζει ξαφνικά κάποιο πρόσωπο ή κάποιο ζώο, πότε το χρώμα ή το υλικό τους κάτι μας φέρνει στον νου. Για ένα ζωγράφο, όλα τα αντικείμενα έχουν ζωή."
Μια Κυριακή με τον Πικάσο, Florian Rodari,Εκδ. Άμμος
