08/07/2022
Έκλεισε την Παρασκευή η χρονιά 2021-2022 για το Εξειδικευμένο Βιωματικό Πρόγραμμα Αγγλικής για Παιδιά του Κέντρου μας και καθώς τα προγράμματα Αγγλικής για Ακαδημαϊκούς και Επαγγελματικούς σκοπούς για Ενήλικες συνεχίζονται σταθερά καθ'όλη τη διάρκεια του έτους, θεωρήσαμε ότι σε μια τέτοια ανάπαυλα, το να κάνουμε τον απολογισμό μας και να μοιραστούμε επιτυχίες αλλά και ανησυχίες, βοηθά τους γονείς να μπουν στον κόσμο μας, να δουν τί βλέπουμε και να αφουγκραστούν προσεκτικά τις ανάγκες των παιδιών σε κάθε επίπεδο.
Ήταν μια γεμάτη προκλήσεις χρονιά σε κάθε επίπεδο, που αντιμετωπίστηκε με σεβασμό, αγάπη, δημιουργικότητα και πολυθεματικότητα ως ισχυρά αντίβαρα στην ψηφιακή υπερπληροφόρηση και τα μονόπλευρα αισθητηριακά ερεθίσματα που επιβάλλει και ενισχύει η μετά-COVID εποχή.
Επιστρατεύτηκαν γνώσεις και εμπειρία 2+ δεκαετιών και το μοναδικό ουσιαστικό "εργαλείο" της ερευνητικής προσέγγισης, η παρατήρηση, για να δούμε πώς η εκπαιδευτική πρακτική μπορεί να αφουγκραστεί τις ανάγκες κάθε παιδιού ξεχωριστά, να αναδιπλωθεί ταχύτατα και να αντιπαλέψει κάθε αντιξοότητα γνωστικής και ψυχοκοινωνικής φύσεως. Δεν ήταν εύκολο, ούτε απλό.
Αγωνιστήκαμε να κάνουμε το γενικευμένο "βαριέμαι", επιθυμία για έρχονται σε κάθε μάθημα. Παλέψαμε να μετατραπεί η νέα συνήθεια υπερέκθεσης σε οθόνες, ξεχασμένη λύση με μεγάλη δόση μαθημάτων στο ύπαιθρο και στη "μήτρα" φύση. Κάθε φορά που φώναζαν από υπερδιέγερση λόγω της μειωμένης σωματικής δραστηριότητας και παρατεταμένης ενασχόλησης μπροστά από οθόνες, μιλούσαμε χαμηλόφωνα και τους δέναμε τα κορδόνια ή θυμίζαμε με επικοινωνιακές προκλήσεις ότι δεν μπορούν να κάνουν "βήμα" χωρίς τη δύναμη της ομάδας. Εκείνα δούλευαν αντίχειρες πατώντας κουμπιά μπροστά από ακριβές κονσόλες κι εμείς τους δείχναμε τη θεραπευτική δύναμη της γραφής, τη μαγεία της εξέλιξης της γλώσσας καθώς γέμιζαν τετράδια με ιδέες και λύσεις προβλημάτων έξω από "κουτάκια" και παγιωμένες, λανθασμένες πρακτικές.
Και οι λέξεις έγιναν ιδέες μέσα από την επαφή με το νερό, το φύτεμα και την επαφή με το γρασίδι. Έγιναν τεχνική γραφής μέσα από παιχνίδια, γέλια και εμπειρίες. Οι λέξεις έσπασαν, κομμάτι -κομμάτι για να αποτυπώσουν κάθε απαραίτητο ήχο, φώνημα και ορθογραφική ιδιοσυγκρασία και ύστερα ξανά ενώθηκαν έντεχνα για να δημιουργήσουν λόγο. Οι αριθμητικές πράξεις και η γεωγραφία πήραν μορφή σε μια γλώσσα που φτάνει στα παιδιά μας μέσα από άναρθρες κραυγές και βωμολοχίες εικονικών κόσμων σε ανησυχητικά επίπεδα, κατά τα άλλα. Η μουσική και η εικαστικές τέχνες έγιναν βάλσαμο κόντρα σε κάθε "αποπροσανατολιστική" και "άγρια" κανονικότητα που αποδεχθήκαμε, αναγκαστικά και μη, με απώλειες σε ό,τι πιο υπέροχο διαθέτουμε: τη γλώσσα, την επικοινωνία, το παιδί.
Και οι γονείς ήρθαν και ξαναήρθαν κάθε φορά που το ζητήσαμε. Το Ψυχαγωγικό Πάρκο Φρόντζου και άλλα όμορφα υπαίθρια μέρη του τόπου μας έγιναν δεύτερο "σπίτι" μας και η αγκαλιά μας δυνάμωσε με νέους συναδέλφους που εξελίσσονται και εξελίσσουν σε ένα αέναο κύκλο μάθησης χωρίς να μετρούν μέχρι που μπορούν να φτάσουν. Απλά προσπαθούν.
Η ανάρτηση αυτή, ενθύμιο και οδηγός για κάθε νου που κατάφερε να ξεπεράσει εαυτόν! Και ήταν, ευτυχώς αρκετοί!
Ευλογημένοι!
Ραντεβού τον Σεπτέμβρη...
www.icee.gr