21/06/2025
🌟 Όταν άνοιξα το γραφείο μου ως "Σύμβουλος", έτυχε να είναι και η μέρα του πατέρα. Σήμερα, ένας φίλος μου θύμισε αυτή την ανάρτηση, και την μοιράζομαι μαζί σας:
"Μερικοί νέοι μπαμπάδες ίσως δεν γνωρίζουν τη σημαντικότητα που έχουν τα λόγια τους στα παιδιά τους. Ίσως δεν γνωρίζουν πόσο χαράζονται μέσα μας αυτά που μας λέτε. Ήμουν μόλις 18 χρόνων όταν έφυγε ο πατέρας μου από αυτή τη ζωή. Ο χρόνος που είχα μαζί του ήταν τόσο πολύτιμος που άδραξε τη ζωή μου.
Όταν ήμουν παιδί, δεν μπορούσα να φανταστώ πόσο θα έμοιαζα στον πατέρα μου. Ότι θα κλεινόμουν για ώρες σε έναν πλανήτη δικό μου, που λέγεται “γραφείο”, και θα περιπλανιόμουν ανάμεσα στην ανακάλυψη και τη δημιουργία μέχρι αργά τα ξημερώματα, όπως έκανε εκείνος.Η ακαδημαϊκή και ερευνητική του πορεία έπαιρναν πολύ χρόνο από τη ζωή του, και έτσι μικρή θυμάμαι να τον επισκέπτομαι στο γραφείο του.
Ήταν ο πρώτος που έλαβε διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο του Portland στην Αμερική και πρόσφατα βρήκα το περιοδικό που είχε καλύψει την μεγάλη τότε εκδήλωση προς τιμήν του. Έφτασε στο πιο ψηλό τότε σκαλοπάτι της επιστήμης του, πάντα όμως ταπεινός, πίσω από ένα χαμόγελο που έκανε και τους άλλους να χαμογελούν, γιατί ήταν από την καρδιά.Δεν σταμάτησε ποτέ να ψάχνει, να μελετά και να διδάσκει. Πέρασαν χιλιάδες μαθητές από τα χέρια του και μέχρι σήμερα τον θυμούνται για το πνεύμα ζωής που μετέδιδε.
Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι, περνώντας μέσα από μια μεγάλη διαδρομή ζωής δικιά μου πια, θα βρισκόμουν σήμερα στην θέση να υπογράφω την κάρτα μου όπως εκείνος, "Σύμβουλος”, και να τον καταλαβαίνω τώρα όσο ποτέ.
θα ηταν ευλογια αν θα μπορουσα ποτε να ξεπεράσω τη σοφία του, τη δημιουργικότητά του και την απίστευτη ευφυΐα του στην στρατηγική σκέψη. Αυτα έκαναν τους ανθρώπους να έρχονται από παντού να τον βρουν. Το παράδειγμα της επιμονής, το πάθος του προς την επιστήμη του και η αγάπη που είχε για την οικογένειά του έγιναν παράδειγμα μου και στόχος αυτοεκπλήρωσης.
Με έμαθε να μην πιστεύω σε λόγια εάν δεν τα μελετήσω από όσες περισσότερες πλευρές μπορώ.
Να μην συνεργάζομαι με κανέναν που δεν σέβεται ή δεν καταλαβαίνει τον τρόπο που σκέφτομαι, ή που υποτιμά τη δύναμη της φαντασίας, ή που δεν γνωρίζει βασικά μαθηματικά. (Πόσο δίκιο είχε!)
Να μην δέχομαι τίποτα λιγότερο από αυτό που «αξίζω», ακόμα και αν «δεν το αξίζω» εκείνη τη στιγμή για τους άλλους. Η αξία μας μετριέται ως μια συνάρτηση αποφάσεων και πράξεων στο σύνολό τους… και το σύνολο το γνωρίζει μόνο αυτός που το κατέχει.
Με έμαθε να αγαπώ την αλήθεια και να ψάχνω την πληροφορία που βολεύει άλλους να μάθω πριν την δεχτώ.
Να ζητάω συγνώμη, και ας μην μπορώ να δαμάσω την αμαρτία μου. Η συγνώμη δίνει χώρο...
Στο μυαλό μου έμειναν δύο συγκεκριμένες προτάσεις που με ακολουθούν μέχρι σήμερα:
“Στα καλά καρύδια πετάνε πέτρες” και
“Σε όποια θάλασσα και να σε πετάξουν, παιδί μου, εσύ θα κολυμπήσεις”.
Το πρώτο με βοήθησε και με βοηθάει να αγνοώ τους κακούς ανθρώπους και τις επιθέσεις όπου τις συναντώ, και το δεύτερο να μην σταματάω ποτέ να κολυμπώ στη θάλασσα της ζωής.
Δηλαδή, να μη φοβάμαι να αλλάξω ζωή, να αλλάξω πορεία, να σταματήσω ότι κάνω και να δοκιμάσω κάτι άλλο. Η θάλασσα της ζωής είναι απέραντη, γεμάτη πιθανότητες και δυνατότητες, και το σπίτι μας είναι εκεί που νιώθουμε πως η ζωή μας έχει νόημα. Εκεί που μας αγαπούν με τα λάθη μας, τις επιπολαιότητές μας και το θυμό μας. Εκεί που μας εμπιστεύονται, εκεί που δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Εκεί που εκτιμούν το μυαλό που μας δόθηκε και τις ικανότητές μας.
Το σπίτι μας είμαστε εμείς και η συνείδησή μας.Όποτε μιλούσε για την Ελλάδα και όλους τους επιτυχημένους Έλληνες του εξωτερικού έλεγε, «Ουδείς προφήτης στον τόπο του» και πάλι είχε τόσο δίκιο.
Τα στεγανά του μυαλού περιορίζουν την αντίληψή μας σταδιακά με το χρόνο, μα η αναγέννηση, η δημιουργία και η ουσιαστική εξέλιξη θέλουν μάτια ανοιχτά, όραμα και κίνηση.
Ακόμα πιστεύω μπαμπά, μετά από τόσα χρόνια που λείπεις, ότι καταλαβαίνεις την οπτική μου περισσότερο από κανέναν. Πόσες φορές θα ήθελα να είσαι κάπου κοντά να με υποστηρίζεις, να με εμψυχώνεις και να με κάνεις να νιώθω ασφαλής με τη σοφία σου...
Τώρα εγώ είμαι η μητέρα, ο γονέας, και οφείλω να μεταδώσω και να προσφέρω όλα αυτά που μου πρόσφερες εσύ και η μαμά. Θέσατε ψηλά το πήχη και σας ευχαριστώ για αυτό.
Σας οφείλω την ύπαρξή μου, και αυτό από μόνο του είναι Ιερό.
It was Father’s Day, and being a father is very special.
Απόλαυσε κάθε στιγμή που μπορείς με το παιδί σου, μίλα… όλα μένουν μέσα μας… εγω ακόμα θυμάμαι και μαθαίνω
Όπως και η μητέρα μας είναι μοναδική, άλλο τόσο είναι και ο πατέρας. Και όσοι μπαμπάδες προσπαθείτε να ξοδεύετε χρόνο με τα παιδιά σας, να μην το βάζετε κάτω.
Τίποτα δεν πάει χαμένο…Είσαι μπαμπάς κάθε μέρα.…
Ξέρω... πως κάποτε θα ξαναβρεθούμε..."
Dr. Chamberlain L. Foes 1942-1996
Σε ευχαριστώ.
Ευγενία Αθηνά Φώη
@ακόλουθοι