Psikologe Emilidona Prendi

06/10/2026

01/10/2026

26/09/2026

Para se të vijnë fjalët, vjen komunikimi.

Përpara se një fëmijë të jetë në gjendje të shprehë me fjalë “dua të ha”, ( si në vodeo) ai mund të ketë shumë mënyra të tjera për të na e komunikuar këtë nevojë.
✔️Përdor gjestin me dorë
✔️Përplas buzët dhe bën “am-am-am”
✔️Kërkondhe rikërkon shikimin tim
✔️Ndyshon pozicionin e kokës për të kapur vëmendjen time dhe kur nuk reagoj menjëherë, më thërret: “maa maaa"dhe ky është komunikim.

Komunikimi nuk fillon ditën kur fëmija shqipton fjalën e parë. Shumë më herët ndërtohen themelet e tij: kontakti dhe shkëmbimi i shikimit, gjestet, tingujt, imitimi, vëmendja ndaj tjetrit dhe përpjekja për t’i përcjellë një mesazh.

Prandaj, kur vëzhgojmë zhvillimin e komunikimit te një fëmijë, nuk numërojmë vetëm fjalët. Shikojmë si kërkon, si na përfshin, si shpreh një nevojë dhe si përpiqet të na bëjë ta kuptojmë.

Fjalët do të vijnë mbi një themel që ka nisur të ndërtohet shumë më herët.

Nëse ke shqetësime ose pyetje rreth komunikimit, gjuhës, sjelljes apo zhvillimit të fëmijës tënd, ofroj edhe konsulta online për prindër, me fokus në zhvillimin e fëmijës dhe hapa praktikë që mund të zbatohen në përditshmëri.

Për konsulta online, më kontaktoni në mesazh privat ose në WhatsApp linku është në bio.

21/09/2026

😅😅

18/09/2026

Dy fëmijë po zihen për një lodër. Ti je mësuesja. Çfarë bën?

Këtë situatë ia vendosa Evit ndërsa po flisnim për dëshirën e saj për t’u bërë mësuese.

Më interesonte të dëgjoja jo “përgjigjen e duhur”, por si mendon ajo, si e kupton konfliktin dhe çfarë zgjidhjeje do të gjente vetë.

Pyetje të tilla na ndihmojnë të njohim më mirë mënyrën si arsyetojnë fëmijët.

Videon e plotë e gjeni në youtub

16/09/2026

Ndonjëherë suksesi i një mësuesi nuk matet vetëm me atë që nxënësit kanë mësuar… por edhe me mënyrën si fëmijët e presin atë.

Ditën e parë të shkollës, ndërsa fëmijët e tjerë ishin ende të shpërndarë në oborr, nxënësit e kësaj klase u rreshtuan vetë. Askush nuk ua kërkoi. Thjesht mezi prisnin të vinte mësuesja e tyre dhe kur e panë, gëzimi i tyre fliste më shumë se çdo fjalë.

Për mua, ky është një nga treguesit më të bukur të gjurmës që një mësues mund të lërë te fëmijët.

Kur nxënësit mezi presin të të shohin përsëri, mendoj se ke arritur një pjesë shumë të rëndësishme të misionit tënd si mësues.

Për të gjithë mësuesit që çdo ditë përpiqen të japin më të mirën e tyre fëmijët mund të mos jua thonë gjithmonë, por mënyra si i bëni të ndihen mbetet.

Mësimdhënie

14/09/2026

Ka mësues që fëmijët nuk i kujtojnë vetëm për atë që u kanë mësuar, por për mënyrën si i kanë bërë të ndihen.

Në këtë bisedë spontane, Evi tregon pse është kaq e lumtur që do të ketë përsëri një mësuese që e do shumë sepse i dëgjon, i ndihmon kur kanë konflikte dhe nuk mjaftohet vetëm me ndalimin e një situate, por përpiqet t’i ndihmojë fëmijët ta kuptojnë dhe ta zgjidhin atë.

Ndonjëherë, përmes fjalëve të një fëmije, kuptojmë shumë qartë se çfarë mbetet vërtet nga një mësues.

Një fëmijë mund të harrojë shumë gjëra që i kemi thënë, por jo mënyrën si është ndier pranë nesh.

Po ju, a keni një mësues/e që ka mbetur në kujtesën tuaj edhe pas shumë vitesh? Pse?

ZhvillimiFëmijës

13/09/2026

T’i lexosh një fëmije nuk do të thotë vetëm të lexosh fjalët e një libri.

Ky ishte një moment krejt spontan mes motrës dhe vëllait, por e ndava sepse brenda tij ka një shembull shumë të thjeshtë se si mund ta bëjmë leximin më interaktiv.

Pas leximit, mund ta ftojmë fëmijën të marrë pjesë: t’i drejtojmë pyetje rreth figurave dhe ngjarjes, t’i japim kohë të përgjigjet, ta nxisim të emërtojë atë që sheh dhe, kur një fjalë nuk shqiptohet saktë, t’ia përsërisim në formën e duhur pa e ndërprerë vazhdimisht me “jo, gabim”.

Në këtë mënyrë, fëmija nuk është thjesht dëgjues. Ai vëzhgon, kupton, kujton, emërton, formulon përgjigje dhe ndërvepron.

Nuk kemi nevojë ta kthejmë leximin në një “mësim”. Mjaftojnë disa pyetje të natyrshme: Çfarë shikon? Kush është këtu? Çfarë po bën? Si e bëri? Me çfarë? Çfarë mendon se do të ndodhë më pas?

Një element shumë i rëndësishëm: t’i lëmë kohë fëmijës të përgjigjet, jo të plotësojmë menjëherë fjalën në vend të tij, por t’i krijojmë hapësirën që të përpiqet.

Një përrallë mund të jetë shumë më tepër se një histori para gjumit. Mund të bëhet një hapësirë e vogël për komunikim, zhvillim të gjuhës, të menduar dhe lidhje me fëmijën.