Ιδιαίτερα Μαθήματα και Ολιγομελή Γκρουπ Φυσικής - Κ. Λουκόπουλος

30/08/2024

Σας το λέμε νωρίς, θα επανέλθουμε. Το τσούρμο συλλέγει ο Χρήστος Δήμας. Οι συμμετέχοντες είναι η τρέχουσα ιστορία της πόλης μας, ό,τι γράφεται, διαβάζεται και (κυρίως) τραγουδιέται. Την Παρασκευή, 20 Σεπτέμβρη, στο Παλαιό Ελαιουργείο. Αρχίζουμε στις 9:00 μμ.

09/08/2024

Κείμενα και ποιήματα στον ιστότοπο της Ελληνικής εφημερίδας και του Ελληνικού Ραδιοφώνου της Florida, με έδρα το Miami - The Greek News and Greek Radio in FL. Σταθερή αξία και στήριξη. Πολλά πολλά ευχαριστώ για μια ακόμη φορά στην Ioanna Lazarou!

Η Ελληνική εφημερίδα και το Ελληνικό Ραδιόφωνο της Florida, με έδρα το MiamiThe Greek News and Greek Radio in FL

27/06/2024

Με τον χρήστη Book Press – Μόλις διακρίθηκα ως ένας από τους κορυφαίους θαυμαστές! 🎉

26/05/2024

LACRIMOSA - LIWA DESERT
Ολόκληρο το πρωί η έρημος Λίβα γεμίζει κατάκοπους λεγεωνάριους που φτάνουν με τη γλώσσα έξω και αρνούνται το νερό. Δίχως προσυνενόηση σφίγγουν ταυτόχρονα τα μαντήλια τους γύρω απ' το λαιμό έως να αυτοστραγγαλιστούν• τους θάβουμε σε ομαδικούς τάφους με την ντουζίνα και η εξόδιος τελείται από δώδεκα καρδινάλιους που ψέλνουν εν χορώ κάτω από τους Φοίνικες της Όασης των Αγίων Πάντων. Τυχεροί που ανακουφίστηκαν• ετούτη η ζέστη δεν παλεύεται. Στην κηδεία τους, ένα κορίτσι από την Πολωνία, που φέρει τατού πεταλούδα λακριμόζα στο ψαχνό ανάμεσα στον αντίχειρα και στον δείκτη, σερβίρει καφέδες. Έπειτα κατεβαίνει στον υπόνομο και τραγουδά:

Lacrimosa dies illa
Qua resurget ex favilla
Judicandus homo reus

Στο ίδιο σημείο συλλέγεται και η σύντομη βροχή που υποχωρεί ακριβώς τη στιγμή που ρέει το ρυάκι όπου ταξιδεύει η χάρτινη βαρκούλα μας με το όνομα Αργοστόλι. Σε πιάνω από τη μέση και σε βρίσκω αδύνατη και παγωμένη σα θαλασσόξυλο στην άμμο Φλεβάρη μήνα. Έχεις αυτές τις σπηλιές για μάτια κι οι σταλακτίτες σου γίνονται κυνόδοντες. Μέχρι να με κατασπαράξεις το μωρό μας θα ταξιδεύει με δικά του πανιά ως την κολυμβήθρα για την παρελθοντική βάφτιση. Αμυδρά θυμάμαι πως όλες μου οι θείες ήταν τότε ακόμη ζωντανές.

ΚΛ - 2023 - σειρά ΕΝΣΤΑΝΤΑΝΕ

26/05/2024

20/05/2024

Υποδέχομαι και απευθύνω τις ευχές για τη γιορτή μου (μας) με ένα ποίημα σαν ξόρκι. Έτσι θέλω να να μιλάμε ξορκίζοντας το κακό. Υγεία να έχουμε, αγάπη και νοιάξιμο και τίποτα άλλο. Χρόνια πολλά σε όλους μας!

ΛΑΜΠΡΙΝΗ (ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΟΡΙΖΩ)
Νύχτα πρώτη·
δίχως ρούχα σε πέταξαν
έβγαλες φτερά
κι έγινες σύννεφο·
άσπριζε το όνειρο στη μέση του
μόλις φανερωνόσουν
και τα χείλη σου ήταν το ήπαρ σου·
έβρεχε το αίμα του και στέγνωνε
κι όσο μιλούσαμε
γινόταν ένα σφουγγάρι κυστικό
με σχοινιά και νήματα
ή το απότοκο μιας άλλης γένας
παράλληλης/

για χρόνια σε θαύμαζα
πώς
γυάλιζε το εφηβαίο σου
σαν αφαλός μιας κλειδαριάς
(μα το κλειδί, χαμένο)
βαθύς ο αντίλαλος καθώς οι οργασμοί σου κατέληγαν
σε εκείνη τη συστάδα
που απώλεσε
ολόκληρο το φλεβικό μου απόθεμα/
μόνο μια ζέρμπερα
βρεγμένη από φως
λίγη απ' τη λάμψη σού
αφαιρούσε
(τα ζώα επίμονα
χτένιζαν τις ουρές τους
και σε αδρές κοτσίδες
με ουρανό και προσευχή
τις έπλεκαν)
Τέλος, ήρθαν και κάτι βλάμηδες
με ένα σεντόνι θάνατο
δάκρυζαν απ' τα βλέφαρα
τα δικά τους παιδιά
και δεν μακρηγορούσαν·
καθείς τους ελευθέρωνε έναν ήσκιο
στο αχερούσιο σεντόνι σου/
γέμισε το σεντόνι
σκοτάδια και θάλασσες,
το βένθος τους
θαλερό και μαύρο
(πώς αλλιώς;)

Ήρθαν και βλάχες μάγισσες
να ψάλλουν κι ο θρήνος τους
έτριζε
σαν ασυγκέραστη χορδή·
μονάχα εκεί κατάλαβες
πόσο έζησες:
όταν κόντευες στην έξοδο
και τα μάτια σου αμείλικτα
θαμπώσαν
(μην δεις το τέρμα)

λέω

- Αθάνατη,
που τα κρίματα σε όριζαν,
μήπως
σε παράτησε ο ουρανός;

και θέλω να φωνάξω:

- εδώ που φυτρώνουν μονάχα σπασμένα πεύκα
και ιδρωμένες αγκαλιές
άνθισε κι ένα κορίτσι
από υγρό χρυσάφι/
και ψάχνω στις λέξεις
να βρω έναν Θεό
να σου αλλάξει
τα βήματα κοντεύοντας
προς
την ύστατη βρύση·
όμως, εν τέλει,
τίποτα στ' αλήθεια
δεν ορίζω
(παρεκτός, ίσως, απ' την
ανάγκη μου
τον άτιμο τον θάνατο να εξηγήσω)

ΚΛ - 2019 - συλλογή Ενύπνια τα Μεθεόρτια

01/05/2024

Καλή εργατική Πρωτομαγιά! Απ' την Οικογενειακή Ρίζα 70 το αντίστοιχο κείμενο:

β. το τριαντάφυλλο του Νείλου

Μαζί με την πρώτη σοδειά από τις ντομάτες εμφανίστηκε στην νοτιοανατολική πλευρά της στέρνας μια μικρή αποικία από τριαντάφυλλα του Νείλου (που είναι γνωστά και ως λωτοί) δροσερά νερολούλουδα με πέταλα σαν δέρμα εφηβικό, απαλού ροζ χρώματος και διακριτικής ευωδίας. Αυτό το γεγονός συνηγόρησε στην ανάπτυξη του οπωρώνα καθώς τα λουλούδια προσέλκυαν τις μέλισσες, υποβοηθώντας την επικονίαση κι ενισχύοντας την ευγονική φυσική επιλογή από γενιά σε γενιά ντομάτας. Ταυτόχρονα στιγμάτιζαν το τοπίο μακρόθεν για τους περιπατητές καθώς τα άνθη τους προσανατολίζονταν αυθόρμητα προς την κατεύθυνση της απρόσκοπτης ηλιακής ακτινοβολίας. Ως αποτέλεσμα, μπορούσε κανείς να διακρίνει τη στέρνα, τους ιριδισμούς της επιφάνειας του νερού και τους λωτούς, σχεδόν από τέσσερα χιλιόμετρα μακριά. Αρκούσε πρώτα να διέσχιζε το στένωμα των βράχων που, στη βορεινή πλευρά, είχαν φτιάξει έναν λαβύρινθο από σπηλιές και κοιλώματα ως και ένα μικρό σπήλαιο με σταλακτίτες γεμάτο νυχτερίδες που ήταν ο φόβος και ο τρόμος της πιτσιρικαρίας που κατασκήνωνε στο ίσιωμα κάθε πρωτομαγιά. Αυτή ήταν μια παράδοση που ξεκίνησε ως προσκύνημα στην εργατική Πρωτομαγιά, από μια ομάδα αριστερών που διέμεναν στο χωριό Πράσινο, πρώτη φορά στα χίλια εννιακόσια πενήντα τέσσερα, με όργανα και χορούς και τραγούδια ως το χάραμα (στενάχωρα τα πιο πολλά σα μοιρολόγια, έτσι όπως άρμοζε στην επέτειο και στο αίμα που είχε χυθεί)• γρήγορα όμως κατέληξε με τα χρόνια μια άθλια παρωδία της αρχικής ιδέας: τα όργανα έγιναν ηλεκτρικά και μπήκαν σε ενισχυτές, οι τσαμπούνες αντικαταστάθηκαν από κλαρίνα, οι κοπέλες που τραγουδούσαν βάφονταν έντονα και φορούσαν όλο και πιο φανταχτερά φορέματα. Τέλος προστέθηκαν στη γιορτή και μερικές σούβλες ενώ τα τραγούδια κατέληξαν - όπως συνηθίζεται να λέγεται - καψουροτράγουδα. Όλος αυτός ο τζερτζελές ήταν προφανές πως ενοχλούσε τη φύση γύρω: τα ζωντανά, τη βλάστηση μα και τα ίδια τα νερά. Η ροή της πηγής λιγόστευε και τα περισσοτερα νούφαρα μαζεύονταν το καθένα στο καυκαλάκι του κλείνοντας απότομα και μουδιασμένα. Μόνο τα τριαντάφυλλα του Νείλου συνέχιζαν να εκπέμπουν την επίμονη χρωματική τους διαμαρτυρία σαν ένα προδρομικό γκέι παρέιντ δεκαετίες πριν γίνουν τέτοια θέματα της μόδας. Έχοντας καταλάβει, το δίχως άλλο, ότι υπάρχουν κι άλλα πράγματα στη ζωή εκτός από τον θάνατο, τις κηδείες και τη θρησκευτική ή και πολιτική σοβαροφάνεια._

ΚΛ - Οικογενειακή Ρίζα 70, Η ΣΤΕΡΝΑ ΤΟΥ ΝΟΔΑΡΑ - Έναστρον, 2023

29/06/2023

Στις καλοκαιρινές βιβλιοπροτάσεις της Κυριακάτικης Αυγής, με τίτλο Βιβλία στη Βαλίτσα, η Ευγενία Μπογιάνου συμπεριέλαβε την Οικογενειακή Ρίζα 70! Με εκλεκτή παρέα. Πολλές πολλές ευχαριστίες!

12/10/2022

Όμορφα θέματα στο στερεό που φέτος, λόγω των αλλαγών στην ύλη, δε θα δούμε... σε πιάνει μια νοσταλγία!