26/06/2026
Αποφοιτήριος λόγος του Διευθυντή του Β΄ Αρσακείου-Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης Δρ. Δημητρίου Καλογιάννη
Αγαπημένες μας μαθήτριες, αγαπημένοι μας μαθητές,
Πριν ξεκινήσω, θα ήθελα να σας ζητήσω να ακούσετε με προσοχή όσα θα ακολουθήσουν.
Ίσως κάποιες από τις σκέψεις και τις παραινέσεις που θα ακούσετε σήμερα να μην σας φανούν ιδιαίτερα διαφορετικές από όσα συνηθίζουν να λένε οι μεγαλύτεροι στους νέους ανθρώπους. Ίσως μάλιστα να τις προσπεράσετε με τη φυσική εκείνη διάθεση της εφηβείας που αναζητά τις δικές της απαντήσεις και θέλει να ανακαλύψει μόνη της τον κόσμο. Και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Το παιδαγωγικό μας φίλτρο δεν μας επιτρέπει να το παρεξηγήσουμε…
Θα ήθελα όμως να κρατήσετε κάπου μέσα σας αυτά τα λόγια. Όχι απαραίτητα για σήμερα, αλλά για τα χρόνια που έρχονται. Γιατί συχνά οι σημαντικότερες αλήθειες της ζωής δεν αποκαλύπτουν αμέσως το νόημά τους. Το πραγματικό τους βάθος ξεδιπλώνεται αργότερα, όταν η ζωή αρχίζει να ανοίγει μπροστά μας τους δρόμους της, όταν οι εμπειρίες συσσωρεύονται, όταν οι χαρές εναλλάσσονται με τις απογοητεύσεις, όταν οι βεβαιότητες δοκιμάζονται, όταν οι γραμμικότητες γίνονται τεθλασμένες, όταν οι άνθρωποι μαθαίνουν να γνωρίζουν καλύτερα τον εαυτό τους.
Οι σκέψεις που θα μοιραστώ μαζί σας σήμερα δεν γεννήθηκαν μέσα από θεωρίες ή βιβλία. Είναι το απόσταγμα ζωής. Είναι καρπός εμπειριών, προσπαθειών, επιλογών, λαθών, κάποιων νικών αλλά και πολλών πικρών ηττών. Συχνά οι μεγαλύτεροι δάσκαλοι δεν είναι οι επιτυχίες μας, αλλά οι δυσκολίες που μας διαμόρφωσαν και οι αποτυχίες που μας έμαθαν να σηκωνόμαστε ξανά.
Σήμερα, λοιπόν, δεν κλείνει απλώς μια σχολική χρονιά. Δεν ολοκληρώνεται μόνο ένας κύκλος σπουδών. Σήμερα κλείνει ένα μικρό αλλά πολύ σημαντικό κεφάλαιο της ζωής σας. Ένα κεφάλαιο γεμάτο πρόσωπα, φιλίες, γέλια, αγωνίες, επιτυχίες, απογοητεύσεις, μικρές νίκες και μεγάλα όνειρα.
Κοιτάζοντάς σας, δεν βλέπω απλώς τους αποφοίτους της Γ΄ Γυμνασίου. Βλέπω παιδιά που μεγάλωσαν. Βλέπω νέους ανθρώπους που βρίσκονται στο κατώφλι μιας νέας εποχής της ζωής τους. Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο προνόμιο ενός εκπαιδευτικού και ενός διευθυντή: να παρακολουθεί τη μεταμόρφωση των παιδιών σε προσωπικότητες που αρχίζουν να χαράσσουν τον δικό τους δρόμο.
Η ζωή που ανοίγεται μπροστά σας δεν θα είναι πάντοτε εύκολη. Θα σας χαρίσει στιγμές χαράς και ενθουσιασμού, αλλά και στιγμές αβεβαιότητας και δοκιμασίας. Κάποια όνειρα θα πραγματοποιηθούν γρήγορα. Άλλα θα αργήσουν. Κάποια ίσως αλλάξουν μορφή στην πορεία. Μην απογοητευθείτε ποτέ γι’ αυτό.
Να θυμάστε κάτι πολύ σημαντικό: δεν είναι η επιτυχία που καθορίζει τον άνθρωπο, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει τις δυσκολίες. Οι άνθρωποι δεν αποδεικνύουν την αξία τους όταν όλα πηγαίνουν καλά. Την αποδεικνύουν όταν πέφτουν και βρίσκουν τη δύναμη να σηκωθούν ξανά.
Μην κυνηγήσετε μια ζωή εύκολη. Κυνηγήστε μια ζωή με νόημα.
Σε έναν κόσμο που αλλάζει με ραγδαία ταχύτητα, όπου η γνώση πολλαπλασιάζεται και η τεχνολογία μεταμορφώνει τα πάντα, θα υπάρχουν αξίες που δεν θα πάψουν ποτέ να έχουν σημασία: η αλήθεια, η εντιμότητα, η καλοσύνη, ο σεβασμός, η εργατικότητα, η αλληλεγγύη.
Να είστε καλοί άνθρωποι.
Ο κόσμος έχει ανάγκη από ικανούς επιστήμονες, από επιτυχημένους επαγγελματίες, από δημιουργικούς ανθρώπους. Έχει όμως ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη από ανθρώπους με καρδιά. Από ανθρώπους που ξέρουν να νοιάζονται. Που ξέρουν να ακούνε. Που δεν προσπερνούν τον πόνο του άλλου. Που δεν θεωρούν ποτέ την επιτυχία προσωπικό τους τρόπαιο αλλά ευκαιρία για προσφορά.
Να διαβάζετε πολύ, αλλά να μην πάψετε ποτέ να σκέφτεστε. Να αμφισβητείτε χωρίς να γίνεστε κυνικοί. Να υπερασπίζεστε τις ιδέες σας χωρίς να υποτιμάτε τις ιδέες των άλλων. Να έχετε αυτοπεποίθηση χωρίς αλαζονεία. Να είστε δυνατοί χωρίς να χάνετε την ευαισθησία σας.
Και πάνω απ’ όλα, να μη χάσετε ποτέ την ικανότητα να ονειρεύεστε.
Οι άνθρωποι προχωρούν μπροστά χάρη στα όνειρά τους. Όχι επειδή γνωρίζουν με βεβαιότητα πού θα φτάσουν, αλλά επειδή τολμούν να ξεκινήσουν το ταξίδι.
Σήμερα ίσως πιστεύετε ότι αποχαιρετάτε το σχολείο σας. Στην πραγματικότητα, δεν αποχαιρετάτε τίποτα και κανένα. Παίρνετε μαζί σας ένα κομμάτι του.
Θα το βρείτε κάποτε σε μια ανάμνηση που θα εμφανιστεί ξαφνικά. Σε ένα παλιό τετράδιο. Σε μια φωτογραφία με συμμαθητές. Σε έναν καθηγητή που θα συναντήσετε ύστερα από χρόνια. Σε μια φράση που ακούσατε κάποτε μέσα σε μια αίθουσα και που θα αποκτήσει νόημα πολύ αργότερα.
Τα σχολεία δεν ζουν μέσα στους τοίχους τους. Ζουν μέσα στους ανθρώπους που πέρασαν από αυτά.
Και εσείς θα είστε για πάντα κομμάτι της ιστορίας του Β΄ Αρσακείου–Τοσιτσείου Γυμνασίου Εκάλης.
Σε λίγα χρόνια, όταν θα κοιτάζετε πίσω, δεν θα θυμάστε όλους τους βαθμούς ούτε όλα τα διαγωνίσματα. Θα θυμάστε τους ανθρώπους. Τις φιλίες που χτίσατε. Τις εκδρομές. Τα γέλια στα διαλείμματα. Τις μικρές στιγμές που σήμερα μοιάζουν συνηθισμένες αλλά αύριο θα έχουν γίνει πολύτιμες.
Γι’ αυτό ζήστε τη ζωή σας με πληρότητα.
Αγαπήστε βαθιά.
Δημιουργήστε με πάθος.
Αγωνιστείτε με αξιοπρέπεια.
Προσφέρετε χωρίς να περιμένετε αντάλλαγμα.
Και όταν κάποτε η ζωή σας φέρει μπροστά σε δύσκολες αποφάσεις, να επιλέγετε πάντα εκείνο που σας επιτρέπει να κοιτάζετε τον εαυτό σας στον καθρέφτη με καθαρή συνείδηση.
Αγαπημένα μας παιδιά,
Δεν σας παραδίδουμε σήμερα μόνο ένα απολυτήριο. Σας εμπιστευόμαστε ένα κομμάτι της ελπίδας μας για το μέλλον.
Φεύγετε από εδώ ως μαθητές και μαθήτριες. Εύχομαι να επιστρέψετε κάποτε ως άνθρωποι που θα έχουν αφήσει το δικό τους θετικό αποτύπωμα στον κόσμο.
Να έχετε υγεία, δύναμη, πίστη στον εαυτό σας και ανθρώπους που θα σας αγαπούν πραγματικά.
Και να θυμάστε πάντα ότι η μεγαλύτερη επιτυχία στη ζωή δεν είναι να γίνεις σπουδαίος στα μάτια των άλλων.
Είναι να γίνεις ο καλύτερος άνθρωπος που μπορείς να γίνεις.
Καλό ταξίδι στη νέα σας πορεία.
Θα είμαστε πάντα περήφανοι για εσάς.
