05/03/2024
Σπυρος Ανδρουλάκης
Τα σήματα λυγρα
Απιστία (Κ.Π.Κ.)
-
Σαν πάντρευαν την Θέτιδα με τον Πηλέα
σηκώθηκε ο Απόλλων στο λαμπρό τραπέζι
του γάμου, και μακάρισε τους νεονύμφους
για τον βλαστό που θάβγαινε απ' την ένωσί των.
Είπε· Ποτέ αυτόν αρρώστια δεν θαγγίξει
και θάχει μακρυνή ζωή. -Αυτά σαν είπε, η Θέτις
χάρηκε πολύ, γιατί τα λόγια
του Απόλλωνος που γνώριζε από προφητείες
την φάνηκαν εγγύησις για το παιδί της.
Κι όταν μεγάλωνεν ο Αχιλλεύς, και ήταν
της Θεσσαλίας έπαινος η εμορφιά του,
η Θέτις του θεού τα λόγια ενθυμούνταν.
Αλλά μια μέρα ήλθαν γέροι με ειδήσεις,
κ' είπαν τον σκοτωμό του Αχιλλέως στην Τροία.
Κ' η Θέτις ξέσχιζε τα πορφυρά της ρούχα,
κ' έβγαζεν από πάνω της και ξεπετούσε
στο χώμα τα βραχιόλια και τα δαχτυλίδια.
Και μες στον οδυρμό της τα παληά θυμήθη·
και ρώτησε τι έκαμνε ο σοφός Απόλλων,
πού γύριζεν ο ποιητής που στα τραπέζια
έξοχα ομιλεί, πού γύριζε ο προφήτης
όταν τον υιό της σκότωναν στα πρώτα νειάτα.
Κ' οι γέροι την απήντησαν πως ο Απόλλων
αυτός ο ίδιος εκατέβηκε στην Τροία,
και με τους Τρώας σκότωσε τον Αχιλλέα.
-
Τραγέλαφος, άθλια ιλαροτραγωδία η ζωή όλων όσοι επιμένουν αφελώς να στηρίζουν τις ελπίδες τους σε λόγια αίολα, ανεμικά θεών δίβουλων και πλανερών, ανθρώπων δίγλωσσων και σφαλερών και όχι στη δύναμη του νου και στα δικά τους χέρια. Φυροί, οικτροί και ασήμαντοι όσοι ακόμα δεν το έκανάν τους βίωμα και γνώση ακλυδώνιστη πως πάντοτε ο λόγος ο βαρύς είναι το προπέτασμα του δόλου και του ψεύδους, πως πάντοτε η υπόσχεση δίνεται για να μην τηρηθεί, πως πάντοτε ο εγγυητής είναι και ο παραβάτης. Πως πάντοτε ο έκαστος προφητικός Απόλλων, σεπτός, σοφός, στέρεος και φερέγγυος θα είναι ο πρώτος τοξευτής που θα τανύσει τη χορδή, για να αφήσει την καίρια σαϊτιά τον δρόμο της να πάρει και πως το χώμα που πατάς θαρρώντας πως είναι βράχος αμετακίνητος θα γίνεται η άμμος η κινούμενη, την ώρα εκείνη ακριβώς που πια θα έχεις ξεγελαστεί μικρόνους και μεγάλαυχος πως βρίσκεσαι σώος και ασφαλής σε γνώριμα εδάφη` πως πάντοτε σκιά σου ακολουθεί λιμώττουσα και αδηφάγα η λέξη η κατηγορηματική, η μεγαλόστομη εγγύηση, η βέβαιη επαγγελία και ακόμα πιο επικίνδυνη η πίστη και η ελπ