02/03/2026
Αγαπητοί φίλοι
Η σχολή του STORM Combat System κλείνει οριστικά.
Μετα απο 13 χρόνια στο φιλόξενο κτήριο της Πανδρόσου 50 στο Παλαιό Φάληρο, και μετά από 19 χρόνια από την πρώτη φορά που δίδαξα, σε ενα υπόγειο του Βύρωνα, πολεμική τέχνη σε τρίτους, η σταδιοδρομία μου ως δασκάλου αυτοάμυνας και σχολαρχη κηρύσσεται πλέον ευδοκίμως περατωθείσα.
Οι λόγοι απλοί, πεζοί και αναμενόμενοι: η σχολή δεν έβγαινε, εδώ και αρκετό καιρό, οικονομικά. Παρ'οτι το κέρδος δεν αποτέλεσε ποτέ τον βασικό λόγο ενασχόλησής μου με το σπορ, ο φετινός συνδυασμός χασούρας, έλλειψης ενδιαφέροντος από νέους μαθητές και δικού μου καταταλαιπωρημένου σώματος λόγω υπερχρήσης αλλά και ηλικίας, συνέτειναν στην απόφαση πως ήρθε η ώρα ο κύκλος του STORM Combat System να κλείσει - γιατί ως γνωστόν δεν είναι καλό να προσκολλιόμαστε σε πράγματα που έχουν κάνει τον κύκλο τους, απο σχέσεις και δουλειές μέχρι σχολές πολεμικών τεχνών.
Περαιτέρω, η εντύπωση μου είναι ότι η έλλειψη brand name (δηλαδή μιας τέχνης ή ενός συστήματος με γνωστό και άμεσα αναγνωρίσιμο όνομα που φέρνει κόσμο ανεξαρτήτως δασκάλου) έπαιξε καθοριστικό ρόλο ώστε το Storm να μην καταφέρει ποτέ να "απογειωθεί" εμπορικά, παρά το πλήθος καλών κριτικών και τις χιλιάδες των like και των ακολούθων που μαζέψαμε στο Facebook, το instagram, το Youtube και το Google, για τα οποία είμαι εσαεί ευγνώμων, πλην όμως δεν αρκούν για να πληρώσουν το νοίκι. Ακόμα, θα έλεγα ότι το concept της αυτοάμυνας, που στην προηγούμενη δεκαετία είχε πάρει τα πάνω του σε ζήτηση και δημοτικότητα, σήμερα βρίσκεται σε καθοδική πορεία, με τη μεγάλη πλειονότητα των ενδιαφερόμενων να κατευθύνεται στα μαχητικά σπορ (τα οποία προσωπικά λατρεύω) και τον μέσο όρο να προτιμά να διαθέσει τα χρήματα που του περισσεύουν σε κάποιο γυμναστήριο (βάρη, crossfit κ.λ.π.) - οι δε σχολές κλασικών πολεμικών τεχνών επιβιώνουν επί το πλείστον απο τα παιδικά τμήματα, ενόσω οι περισσότεροι που διδάσκουν αποκλειστικά σε ενήλικες πρακτικά φυτοζωούν.
Οπως και να'χει, στα 13 χρόνια που αντέξαμε έχω την πεποίθηση πως κάναμε τίμια και σοβαρή δουλειά, με έμφαση στη ρεαλιστική προπόνηση με αρκετή επαφή, την δυνατή γυμναστική και την φυσική κατάσταση, και το ιδιότυπο μείγμα πρακτικής αυτοάμυνας με κάθε διαθέσιμο μέσο και των μηχανικών αρχών της σύγχρονης Ρωσικής πολεμικής τέχνης.
Την Παρασκευή που μας πέρασε, μαζευτήκαμε νυν και πρώην μαθητές, μαζί με ανθρώπους που με διάφορους τρόπους δέθηκαν με τον χώρο, και εν μέσω ρακόμελων, κρασιών και τυροπιτακίων, είπαμε το αντίο στο ποτισμένο με πολύ ιδρώτα και λιγάκι αίμα τατάμι του ημιυπογείου της Πανδρόσου. Οι φωτογραφίες που αναρτώ σήμερα ξεκινούν απο τις ημέρες που φτιάχναμε το μαγαζί και το βράδυ που το εγκαινιάσαμε, συνεχίζονται με εμβόλιμα ενσταντανέ απο πρόσωπα και προπονήσεις στο ενδιάμεσο, και καταλήγουν στην προχθεσινή μάζωξη, εικονογραφώντας ένα ταξίδι στην πολεμική τέχνη που υπήρξε σημαντικό για εμένα και, πιστεύω, άφησε κάποιο αποτύπωμα σε όσους το μοιράστηκαν μαζί μου.
Ενα τεράστιο ευχαριστώ σε όσους πάτησαν στο τατάμι μου ή με στήριξαν εξ αποστάσεως. Και η ζωή συνεχίζεται!
ΥΓ: Η σελίδα του Storm θα παραμείνει προσβάσιμη στους πάντες, με τα πάμπολλα βίντεο απο τεχνικές και προπονήσεις ως μια παρακαταθήκη της δουλειάς μου, αλλά και ως μια δεξαμενή γνώσης για όσους τυχόν μπορεί να εμπνευστούν απο την προσέγγιση μου και να εμπλουτίσουν το μαχητικό ή εκπαιδευτικό τους ρεπερτόριο.
Βασίλης Σταματίου, δάσκαλος του Storm Combat System.