05/09/2025
Όταν πας να ποτίσεις τον βασιλικό στην αυλή που είχες δει ότι διψάει αλλά δεν προλάβαινες να τον ποτίσεις , και τον βρίσκεις ποτισμένο , και ανακαλύπτεις ότι τον πότισε μια γιαγιά όταν ήρθε να πάρει την εγγονή , όταν μια μαμά που δουλεύει στο σούπερ μάρκετ της περιοχής σε ρωτάει κάθε μέρα όταν φέρνει τον γιο της , ακόμα και αν έχει ρεπό , αν χρειαζόμαστε κάτι να μας φέρει από το μαγαζί , όταν βλέπεις τον μπαμπά ηλεκτρολόγο να αφήνει τον γιο του και να τρέχει στο αυτοκίνητο να φέρει λάμπα για να αλλάξει επειδή την είδε που κάηκε , όταν άλλος μπαμπάς έρχεται για να βάλει τα φωτάκια του κήπου τα Χριστούγεννα χωρίς να θέλει να πληρωθεί ,άλλος παλι μετά τη βάρδια του το βραδυ να έρθει να σου συνδέσει την καινουρια κουζίνα του σχολείου , χωρίς πάλι να θέλει να πληρωθεί, όταν συμβεί να λείψει ο μάγειρας και έρχονται απανωτά μέιλ από μαμάδες που σου λένε οπτι μπορούν να έρθουν να μαγειρέψουν εκείνες , όταν την πρώτη μέρα του σχολείου σου χτυπάνε το κουδούνι και σου φέρνουν μια παραγγελία με γλυκά και αλμυρά από τον φούρνο της γειτονιάς που εσύ δεν έχεις παραγγείλει και βλέπεις μέσα σημείωμα «στις αγαπημενες μας δασκάλες για να ξεκινήσει καλά η χρονιά» , όταν μέσα στο τσαντάκι του απογευματινού υπάρχει δεύτερο τάπερ για την δασκάλα , όταν πάλι βλέπεις έναν άγνωστο στην πόρτα να σου δίνει ένα ζελέ ( γιατί κάνουμε και διατροφή 😅 ) και αρχικά να απορείς και να διαβάζεις πάνω σημείωμα «Χριστίνα σ αγαπώ» και ενώ το παιδάκι δεν είναι πια εδώ αλλά στο δημόσιο σχολείο και απλά η μαμά του σε σκέφτηκε και ήθελε να στο στείλει , όταν ανοίγεις στις 7 το πρωί και βλέπεις σημείωμα στον πίνακα «αυτό εδώ δεν είναι σχολείο , αυτό εδώ είναι ένα πλοίο» και ψάχνεις να δεις ποιος το έγραψε και ανακαλύπτεις ότι το έγραψε μαμά , όταν το απόγευμα φορτωμένος με τις σκέψεις , τα χίλια συναισθήματα και τις αλλες χίλιες διαθέσεις σου έχεις βγάλει το σκύλο σου βόλτα και φωνάζουν και σε χαιρετάνε σε κάθε γωνιά τα μαθητούδια σου , και κάποια σε συνοδεύουν κιόλας στη βόλτα και συμβαίνει να είναι η καλύτερη παρέα εκείνη τη στιγμή , όταν υποδέχεσαι γονείς και αντί να σε ρωτήσουν πως είναι το παιδί τους σε ρωτάνε πως είσαι εσύ γιατί ξέρουν ότι περνάς δύσκολα και σε παίρνουν αγκαλιά , όταν παίρνεις μήνυμα από γονιό στο κινητό σου το βράδυ να σου λέει , αν θες να κλάψεις είμαι εδώ , έλα , ενώ έχει τρία δικά του να κλαίνε όλη μέρα , όταν χρόνια μετά την αποφοίτηση τους έρχονται οι μαθητές σου και ρίχνονται στην αγκαλιά σου , τότε ναι , αυτό δεν είναι σχολείο . Αυτό είναι οικογένεια . Μια οικογένεια που έχει μπει στο ίδιο πλοίο και αρμενίζει στις θάλασσες .
Σας ευχαριστώ όλους για όλα .
Καλή σχολική χρονιά !
