Δάλια Λιόλια - Εξουσιοδοτημένη Language of Listening Parent Coach

29/05/2025

Δηλαδή δε του φτάνει του παιδιού που είναι ήδη στεναχωρημένο, όταν μας ακούει να του λέμε "δεν υπάρχει λόγος να στεναχωριέσαι", νιώθει ακόμα χειρότερα γιατί βλέπει τον εαυτό του να είναι λάθος που στεναχωριέται!

Εσύ φυσικά προσπαθείς να το ανακουφίσεις και να το βοηθήσεις να νιώσει καλύτερα.
(άσε που μπορεί και να πάρει το μήνυμα ότι είναι κακό να στεναχωριέται κανείς..)

Ο καλύτερος για τη συναισθηματική ισορροπία του παιδιού τρόπος, να φύγει η στεναχώρια, είναι να ΕΙΣΑΚΟΥΣΤΕΙ.
Να ακούσει κανείς τη λύπη του.

Μόνο τότε το παιδί νιώθει ενδυναμωμένο, να διαχειριστεί το συναίσθημα και να προχωρήσει.

Αντί λοιπόν να πούμε
"Δεν υπάρχει λόγος να κλαις, η μαμά θα έρθει το μεσημέρι να σε πάρει."

Θα είναι πολύ πιο βοηθητικό να πούμε
"Νιώθεις στεναχωρημένη που η μαμά δεν είναι εδώ. Σου λείπει πολύ και θέλεις να είσαι μαζί της. Και η μαμά θα έρθει το μεσημέρι να σε πάρει."

Ίσως νομίζεις ότι έτσι ενισχύεις τον λόγο για τον οποίο στεναχωριέται.
Ισχύει όμως το ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΟ.

Όταν αναγνωρίζεται το γιατί το παιδί είναι στεναχωρημένο, νιώθει πιο ανάλαφρο. Ότι το ακούμε κι ότι είναι σημαντικό για μας να το καταλάβουμε.

Άλλωστε, όταν κι εσύ είσαι στεναχωρημένη, πότε νιώθεις καλύτερα;
Όταν σου λέει ένα δικό σου άτομο

"Έλα ρε μη κάνεις έτσι, θα περάσει."

Ή όταν ακούς

"Ωχ φαίνεσαι χάλια. Πες μου τι έγινε."

Την επόμενη φορά λοιπόν που το παιδί σου θα είναι λυπημένο για λόγο που σου φαίνεται ανούσιος, σκέψου ότι στον δικό του κόσμο ο λόγος αυτός είναι τρομερά σημαντικός.

Δοκίμασε να ακούσεις το παιδί και δείξε του ότι το καταλαβαίνεις με το να ΛΕΣ ΟΤΙ ΒΛΕΠΕΙΣ.

Πες μου στα σχόλια πώς πήγε!

24/05/2025

Πάντα ήθελα τα παιδιά μου να αγαπήσουν τα βιβλία.

Όχι επειδή “πρέπει”, αλλά επειδή θα τους άρεσε στ’ αλήθεια να χαθούν μέσα σε μια ιστορία. Να τους ζεσταίνει αυτό το "κάτι" που μόνο ένα βιβλίο μπορεί να δώσει.

Και για καιρό αναρωτιόμουν:
Πώς να τα εμπνεύσω χωρίς να τα πιέσω;
Πώς να μη γίνω μια φωνή που λέει "διάβασε", αλλά μια παρουσία που καλλιεργεί την αγάπη για το διάβασμα;

Η Γλώσσα του να Ακούς με βοήθησε να καταλάβω κάτι θεμελιώδες:
Όταν συνδεθώ πρώτα με τον δικό μου σκοπό, οι κινήσεις μου γίνονται ξεκάθαρες.

Και τα παιδιά, χωρίς να το λέω, νιώθουν τι μου αρέσει.
Κι αν τους δοθεί χώρος, ακολουθούν με τον δικό τους τρόπο.

Αβίαστα...

Περιμένοντας στη στάση, ζητήσανε με λαχτάρα να διαβάσουν τα βιβλία που μόλις αγοράσαμε.
Όχι επειδή το είπα εγώ.
Αλλά επειδή αυτό το “κάτι” ζει και μέσα τους πια.

Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά!

16/05/2025

Είναι μεγάλη στεναχώρια κι απογοήτευση να βλέπεις το παιδάκι σου (και του Λυκείου παιδάκι είναι 😁😁), να προσπαθεί σκληρά να διαβάσει, να μάθει τα μαθήματά του και στα τεστ ή τις εξετάσεις να παγώνει από το άγχος και να τα πηγαίνει πολύ χειρότερα από όσο θα μπορούσε.

Τι ΔΕΝ βοηθάει:
Το βράδυ πριν το τεστ να πεις:

13/05/2025

Η Αλεξάνδρα χρειάστηκε να καταφύγει στην απειλή, για να συμβεί αυτό που θέλει.

Αν δεν σταματήσεις να με ενοχλείς, δεν θα σε παίξω.

Πόσο καλύτερα θα ήταν αν μαθαίναμε όλοι μας να σεβόμαστε αυτό που θέλουμε κι αυτό που θέλουν οι άλλοι;

Κι ακόμα σημαντικότερο:
Πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος, αν μαθαίναμε να λύνουμε τις διαφορές μας ΜΕ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΥΟ;;;;

Είμαι σίγουρη πως σκέφτεσαι:
"Μα δεν μπορεί να γίνεται πάντα αυτό".

Ίσως, λέω ΙΣΩΣ, δεν γίνεται κάθε φορά.

Όμως σε ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΕΣ στιγμές, θα μπορούσε να γίνει, αλλά έχουμε μάθει ήδη, να σκεφτόμαστε με τον τρόπο της απειλής/συνεπειών.

Είναι σπουδαίο να νιώθουμε ότι θελωντας κάτι και μόνο, είναι αρκετό για να θεσπίσουμε πετυχημένα όρια.

Να ακούει ο άλλος "δεν θέλω" και να σταματάει. Να σταματάει επειδή ξέρει ότι "σίγουρα υπάρχει ένας τρόπος" να πάρουν κι οι δυο αυτό που θέλουν.

Ξέρω ότι σου φαίνονται ανέφικτα όλα αυτά. Και ουτοπικά.

Κι εμένα κάποτε έτσι μου φαινόντουσαν.

Έλεγα "Μακάρι να μπορούσε να είναι έτσι. Τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα".
Αλλά δεν το πίστευα....

Ευτυχώς που βούτηξα στη Γλώσσα του να Ακούς και έμαθα, με αποδείξεις, ότι γίνεται.
Όλα γίνονται.

Αν παλεύεις με δυσκολίες στη καθημερινή σου ζωή με τα παιδιά, έλα να μιλήσουμε.
Με τη δωρεάν κλήση και μόνο θα πάρεις ιδέες που θα αρχίσουν να σου αλλάζουν τη ζωή....

Enjoy!

11/05/2025

06/05/2025

Αν μπούμε αρκετά στον κόσμο των παιδιών και καταλάβουμε γιατί έκαναν ότι έκαναν, γιατί είπαν ότι είπαν, τι σκέφτονται, τι νιώθουν, τι θέλουν

ΤΟΤΕ

χάνουμε κάθε διάθεση να αξιολογήσουμε και να κρίνουμε.

Θέλουμε μόνο να βοηθήσουμε και να καθοδηγήσουμε το παιδί.

Για να σου ανοιχτεί κι αυτό και να αρχίσει να λέει, θα χρειαστεί να νιώσει ότι το καταλαβαίνεις. Ή ότι στα αλήθεια επιθυμείς να το καταλάβεις.

Και δεν υπάρχει καλύτερο εργαλείο για να πετύχεις κάτι τέτοιο, από το να ΛΕΣ Ο,ΤΙ ΒΛΕΠΕΙΣ.

Enjoy!

02/05/2025

Μακάρι να μπορούσαμε να δωρίσουμε στα παιδιά μας αυτοπεποίθηση, όπως κάνουμε με τα αγαπημένα τους παιχνίδια!

Δε δουλεύει έτσι όμως...
Μάλιστα, μπορεί να έχουμε τα αντίθετα αποτελέσματα.

Ο σκέτος έπαινος για την απόδοσή τους, μπορεί να κάνει τα παιδιά να αμφιβάλλουν για τον εαυτό τους μόλις κάτι γίνει δύσκολο ή στραβώσει..

Το καλύτερο πράγμα λοιπόν που μπορείς να κάνεις, για να αποκτήσει το παιδί σου το δώρο της αυτοπεποίθησης, είναι να μάθεις στο παιδί σου να αγαπά τις προκλήσεις, να ιντριγκάρεται από τα λάθη, να απολαμβάνει τη προσπάθεια, να αναζητά νέες στρατηγικές και να συνεχίζει να μαθαίνει.

Έτσι, θα έχει για όλη του τη ζωή, τον τρόπο για να χτίζει και επιδιορθώνει την αυτοπεποίθησή του.

Κάνε το ταξίδι της γονεϊκότητας απολαυστικό!

25/04/2025

Λόγια ενός μαθητή πανεπιστημίου:

"Θυμάμαι να με επαινούν συχνά για την εξυπνάδα μου παρά για τη προσπάθειά μου, κι έτσι αργά αλλά σταθερά, ανέπτυξα μια αποστροφή για τις δύσκολες προκλήσεις.......
..Αυτή ήταν η μεγαλύτερή μου αναπηρία μάθησης: η τάση να βλέπω την απόδοσή μου σαν αντανάκλαση του χαρακτήρα μου και αν δεν μπορούσα να καταφέρω κάτι αμέσως, να το αποφεύγω ή να το βλέπω με περιφρόνηση."

Για αυτό λοιπόν, Λες Ό,τι Βλέπεις το παιδί να κάνει, λέει, σκέφτεται κι εστιάζεις στη προσπάθεια που καταβάλει.

Έχεις έτσι και μια εξαιρετική ευκαιρία να δείξεις τα Θετικά του Χαρακτηριστικά.

Π.χ.:
"Σου φαίνεται πολύ δύσκολο αυτό το πρόβλημα. Κάτι τέτοιες στιγμές νιώθεις να σιχαίνεσαι τα μαθηματικά. Και συνεχίζεις να προσπαθείς να το καταλάβεις. Αυτό δείχνει ότι είσαι επίμονος (ότι έχεις υπομονή, ότι δε τα παρατάς, ανθεκτικός - βάλε ό,τι εσύ θεωρείς σημαντικό, αλλά να αρέσει και στο παιδί 😉 -)".

Αν το παιδί λύσει το πρόβλημα, μη μένεις μόνο στο αποτέλεσμα. Δώσε βάση σε όλη τη δουλειά που έκανε για να φτάσει σε αυτό το αποτέλεσμα.

Γενικά προσπάθησε, να μη συνδέσει το παιδί τη προσπάθεια με έλλειψη εξυπνάδας!

Καλή Δύναμη!

19/04/2025

Δεν είμαστε τα συναισθήματά μας!!!

Το ότι νιώθουμε κάπως, δε σημαίνει ότι είμαστε κι όλας.

Υπάρχει τρόπος να βγούμε από τον τρόπο σκέψης όλα-ή-τίποτα.

Είναι πολύ βαρύ να νιώθεις κακή μαμά.

Αλλά με τη σωστή καθοδήγηση καταφέρνεις να δεις ότι δεν είναι έτσι.

Ότι μπορεί να υπάρχουν κακές στιγμές, συμπεριφορές που δεν σου αρέσουν και θέλεις να αλλάξεις.
Αλλά δεν είσαι κακή μαμά.

Με τη σωστή καθοδήγηση, μπορείς να απολαμβάνεις τη μαμά που βλέπεις στον καθρέφτη και την οικογενειακή σου ζωή.

Όταν το αποφασίσεις, εδώ είμαι 😉

15/04/2025

Έλεος πια!!

Κάθε φορά που βλέπω quotes με τα αντίστοιχα μηνύματα, νιώθω ένα τσίμπημα στο στομάχι.

Δηλαδή μας λένε το αυτονόητο!

Σε ποιον αρέσει να γκρινιάζει,να παραπονιέται, να ει άι αρνητικός κι απαισιόδοξος;;
Σε κανέναν.

Όσοι μένουμε σε τέτοιες στάσεις είναι επειδή δεν ΜΠΟΡΟΎΜΕ (ακόμα),να το δούμε αλλιώς.

Θέλει δουλειά.
Θέλει δουλειά με τον εαυτό μας.

Κάποιοι το κάνουν ευκολότερα, κάποιοι λιγότερο αβίαστα.
Κάποιοι μπορούν μόνοι τους και κάποιοι χρειάζονται καθοδήγηση.

Το θέμα είναι ότι σε ΚΑΝΕΝΑΝ δεν αρέσει να νιώθει, άσχημα, άβολα κι αμήχανα με τη ζωή του.

Αν θέλεις να αλλάξεις κάτι που δεν σου αρέσει στη ζωή σου, αλλά νιώθεις ότι είναι αδύνατο να αλλάξει, μάλλον λίγη καθοδήγηση θα σου κάνει καλό 😉

Όλα μπορούν να αλλάξουν. Απλά χρειάζεται ο κατάλληλος τρόπος.

Και να ξέρεις, μπορώ να σε βοηθήσω και με μεγάλη χαρά.

Εδώ είμαι!

11/04/2025

Εν τω μεταξύ άρχισε να κλαίει.

Ήρθε κοντά μου νεύοντας θετικά και κλαίγοντας.

Εγώ: "Τι έγινε;"

Γιάννης: "Μου λείπει ο μπαμπάαααας....και η μαμά. Και τα power traction μου και τα παιχνίδια μου. Μου λείπει ο μπαμπάς."

Εγώ: "Ω μα φυσικά σου λείπει! Θέλεις να είσαι μαζί του

Γιάννης: "Και με τη μαμά"

Εγώ: "Ε ΒΕΒΑΙΑ και με τη μαμά!. Σου λείπουν πολύ. Νιώθεις όμορφα μαζί τους. Θέλεις να είσαι μαζί τους και με τα παιχνίδια σου! Πού είναι τώρα ο μπαμπάς;"

Γιάννης: "Στο σπίτι "

Εγώ: "Η μαμά;"

Γιάννης: "Στο σπίτι είναι"

Εγώ: "Δεν δουλεύουν; Δεν είναι στη δουλειά;"

Γιάννης: "Μπορεί να δουλεύουν στο σπίτι"

Εγώ: "Αααα... δουλεύουν από το σπίτι. Και τι μπορεί να κάνει ο μπαμπάς αυτή τη στιγμή στο σπίτι;"

Συνεχίσαμε για λίγη ώρα σε αυτό το μοτίβο. Να λέω ότι βλέπω και να κάνω ερωτήσεις με σκοπό να του δείξω ότι ο μπαμπάς και η μαμά τον σκέφτονται και αυτοί κι ότι όταν πάει σπίτι, θα κάνει μαζί τους ότι θέλει .

Χωρίς να τον κρίνω καθόλου, του έδωσα τον χώρο να νιώσει ότι νιώθει και να αρχίσει να καθοδηγεί τη σκέψη του στα όμορφα που έρχονται σε λίγο (σε τρεις ώρες) που θα παει σπίτι.

Μου είπε ότι οι γονεις του μάλλον θα ετοιμάζονται για το πλοίο. Ότι φεύγουν για τη Κέρκυρα. Τον ρώτησα πώς του φαίνεται η ιδέα του ταξιδιού και είπε τέλεια.

Μετά ότι έφτιαξε τη βαλίτσα του μόνος του εχθές για να μην έχει σήμερα να κάνει δουλειές. Εκεί βρήκα την ευκαιρία να τονίσω τις ΔΥΝΑΜΕΙΣ του. Πόσο οργανωτικός είναι, ότι προγραμματίζει τον χρόνο του και ότι δεν θέλει να τα αφήνει για τη τελευταία στιγμή.

Εκεί ένιωσε ακόμα καλύτερα

Γενικά είπαμε διάφορα.
Απλά θέλω να δεις τους βασικούς άξονες.

ΛΕΩ ΟΤΙ ΒΛΕΠΩ. Για να νιώσει το παιδί ότι είναι οκ να νιώθει όπως νιώθει. Μόνο έτσι μπορεί να το ξεπεράσει, χωρίς να το βαραίνει.

ΚΑΘΟΔΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ. Το βοηθάω να σκεφτεί πιο θετικά. Να εστιάσει σε πράγματα που του αρέσουν και να νιώσει ασφαλής συνειδητοποιώντας ότι ακόμα κι αν η μαμά κι ο μπαμπάς είναι μακρυά, τον σκέφτονται και τον αγαπούν.

Δοκίμασε να λες ό,τι βλέπεις και νιώσε τη ζεστασιά από τη σύνδεσή σου με το παιδί.

Καλή απόλαυση!

07/04/2025

Είναι πολύ άσχημο συναίσθημα να μιλάς και να νιώθεις ότι δεν σου δίνουν σημασία.

Ότι δεν νοιάζονται αρκετά ώστε να σταματήσουν αυτό που κάνουν για να σε ακούσουν.

Έχεις δίκιο να νιώθεις έτσι.

Σκέψου τώρα:
ΜΗΠΩΣ ΝΙΩΘΟΥΝ ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΤΣΙ;;

Άρα λοιπόν, αφού ξέρεις πόσο χάλια αίσθημα είναι, την επόμενη φορά που το παιδί θα θέλει να σου πει κάτι, δώσε του όλη τη προσοχή σου και κοίταξέ το.

Δεν είναι ώρα να τσεκαρεις το κινητό, να καθαρίσεις την άμμο της γάτας, να αδειάσεις το πλυντήριο και πάει λέγοντας.

Σε αντίθετη περίπτωση, μπορεί να φτάσει μια μέρα, που το παιδί ίσως απλώς να παραιτηθεί και να σταματήσει να σου μιλάει τελείως ...

Όχι ότι αυτό είναι το τέλος. Πάλι μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα, αλλά γιατί να φτάσει ως εκεί;;

Το 'χεις!