Σχολή της Τέχνης των Ενδιαμέσων

Ένας τόνος επάνω σε μία λέξη άλλαξε.
Η Σχολή παρέμεινε η ίδια.

Labyrinth - Within You - David Bowie Labyrinth - Within You - David BowieHow you turned my world, you precious thingYou starve and near exhaust meEverything I've done, I've done for youI move th...

«Η ομορφιά στον αστρικό κόσμο είναι μια πνευματική ιδιότητα και όχι μια εξωτερική συνθήκη. Καταλαβαίνεις νεαρέ τι είναι αυτό ακριβώς για το οποίο σου μιλώ; Δεν είσαι μέσα στο όνειρο αυτή τη στιγμή μαζί μου, για κανένα άλλο λόγο, παρά για να καταλάβεις περισσότερα από όσα ποτέ θα μάθαινες έξω από αυτό, όσο και να προσπαθούσες.

Για να τα καταφέρεις όμως θα χρειαστεί πρωτίστως να φανταστείς ένα πράγμα: ότι ο χρόνος δεν είναι φυσικό μέγεθος, αλλά ιδιότητα, όπως το νυχτερινό φεγγοβόλημα πάνω από τα δέντρα τη στιγμή ακριβώς που το φεγγάρι, στο ανέβασμά του αγγίζει τις κορυφές των βουνών. Με λίγα λόγια ο Χρόνος υπάρχει κι αποτελεί την τέταρτη διάσταση. Εκείνη που εξ ορισμού περιγράφει μια διαφορετική πραγματικότητα από αυτήν που βιώνεις όταν δεν κοιμάσαι, όπως τώρα που σου μιλάω εγώ. Το τέσσερα περιλαμβάνει το τρία και μπορεί να μιλήσει γι αυτό. Το τρία όμως δεν γνωρίζει το τέσσερα. Ακριβώς όπως μέσα σε έναν καθρέφτη η προβολή σου δεν αντιλαμβάνεται εσένα. Με τον ίδιο τρόπο ακριβώς, κι εσύ, ό,τι και να κάνεις ευρισκόμενος στο φυσικό κόσμο, θα είναι αδύνατον να ξεπεράσεις την αναπηρία σου και να αντιληφθείς το μεγαλύτερο γεγονός του χρόνου.

Έτσι θέλω να κρατήσεις τελικά, πως ό,τι μετράει το ρολόι σου, δεν είναι παρά ένας αντικατοπτρισμός!

Σε έναν κόσμο όπου ο χρόνος δεν μπορεί να μετρηθεί, δεν καταλαβαίνω γιατί θα έπρεπε να υπάρχουν ρολόγια. Μην ανησυχείς για το υποτιθέμενο χάος που σε έπεισαν ότι θα επικρατούσε στην απουσία τους, γιατί όταν κοιτάς το ρολόι σου, είναι σαν ο χρόνος να κοιτάζει τον εαυτό του σε έναν καθρέφτη για να φτιάξει καλύτερα τα μαλλιά του, λίγο πριν βγει ραντεβού με την αγαπημένη του αιωνιότητα. Τα γεγονότα, εν πάση περιπτώσει, προκαλούνται από άλλα γεγονότα και όχι από το χρόνο.

Κάποιοι άνθρωποι βέβαια θα προσπαθήσουν να εκτιμήσουν ποσοτικά το χρόνο και να τον αναλύσουν. Αυτοί οι άνθρωποι θα ταχθούν σε μια επιστήμη και θα γίνουν πέτρα. Ή, θα καταλήξουν να αναλύουν τον εαυτό τους μέχρι να μην μείνει τίποτα από αυτόν.

Οι θρησκευόμενοι από την άλλη θα βλέπουν τον χρόνο ως απόδειξη της ύπαρξης του Θεού. Κι οι φιλόσοφοι της ηθικής θα τον τοποθετήσουν στο κέντρο των πεποιθήσεών τους, μιας και ο χρόνος για αυτούς θα είναι το σημείο αναφοράς, το πρότυπο βάσει του οποίου θα αξιολογούνται οι πράξεις.

Όμως ο χρόνος είναι απλά η διαύγεια που θα επιτρέψει κάποια στιγμή στους ανθρώπους να ξεχωρίσουν τις βαθύτερες Έννοιες των Ιδεών. Είναι το τραπέζι μιας άλλης λογικής, που περιλαμβάνει πολλή περισσότερη φαντασία από όση αναλογούσε στην προβολή του. Γύρω από το οποίο θα πρέπει να κάτσουμε για να δειπνήσουμε την Αλήθεια.

Οπότε, αν έχεις μια ευκαιρία για να αγαπήσεις, την έχεις ΜΟΝΟ μαζί του.
Σε αυτή και σε κάθε ζωή.
Σε αυτόν και σε κάθε κόσμο».

Asaf Avidan - In a Box II - The Labyrinth Song All rights belong to Telmavar Records LTD and Asaf Avidan.All songs written, composed and produced by Asaf AvidanCinematography - Ori Bahat & Etienne Jeanner...

«Η εξέλιξη των ειδών σταμάτησε ουσιαστικά με την εμφάνιση του ανθρώπου. Όταν τελειοποιήθηκε ένα είδος ζωής, στο σημείο του να μπορεί να εξελιχθεί ατομικά, δεν είχε κανένα περαιτέρω λόγο η συνέχιση της αυτοματοποιημένης συλλογικής διαδικασίας. Κάθε φορά το Μάτριξ θα εργάζεται (και η γη θα γυρίζει) με έναν σκοπό: την τελειοποίηση ενός προγράμματος (ενός είδους ζωής) ως προς την ικανότητά της στην ύπατη ΕΠΙΛΟΓΗ, να βγει από το Μάτριξ (παύοντας να είναι πρόγραμμα), ή να το καταστρέψει (μαζί με τον ίδιο).

Η εξέλιξη ως εκ τούτου σήμερα είναι μια ατομική εργασία κι ΑΠΑΙΤΕΙ διαφωνία. Και μάλιστα όχι μια τυχαία διαφωνία, αλλά μια ρηξικέλευθη που καταδεικνύει μαθηματικά την απόκλιση.

Η πρώτη διαφωνία και η πιο σημαντική από όλες, αφορά στον ίδιο μας τον εαυτό. Με αυτόν πρώτα από όλα και πάνω από όλα ΠΡΕΠΕΙ να διαφωνήσουμε. Χρειάζεται να αποκλίνεις από τον παλιό σου εαυτό, αν δεν σου αρέσει ή δεν σε ικανοποιεί, για να ξεφύγεις από τους κύκλους της ζωής, τη συνήθεια της καλοπέρασης των επιθυμιών, της τεμπελιάς ή του βολέματος. Κάθε εκπαιδευτής της Τέχνης των Ενδιαμέσων οφείλει να φέρει σε αυτό το σημείο τον εκπαιδευόμενό του.

Στην άρση των δικαιολογιών.

Η Απόκλιση οδηγεί στην αληθινή ζωή; Μπορεί. Μπορεί όμως να οδηγήσει και στο θάνατο. Μοιάζει με την απώλεια ασφάλειας της αγέλης, αλλά και με τη μοναδική ευκαιρία επιδίωξης μιας ατομικής ελευθερίας, που δεν μπορεί να συμβεί μέσα στο Μάτριξ.

Ο Αποκλίνων θα βιώσει τη μοναξιά, χωρίς την οποία είναι αδύνατον οποιαδήποτε αξίωση Τέχνης και Αλήθειας. Χρειάζεται να νικήσει το φόβο αυτής της μοναξιάς, να ΚΙΝΗΘΕΙ χωρίς αυτόν. Βλέπεις όπου απουσιάζει ο φόβος έχει τη μικρή δυνατότητά της και η Αγάπη. Πριν από αυτήν όμως, θα χρειαστεί και κάτι ακόμα: όταν βρεθεί στο σταυροδρόμι της αμφιβολίας αλλά και της απόλυτης ύπνωσης, να ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ μπροστά.

Ο μόνος τρόπος να γυρίσεις την πλάτη σου στο Φως, είναι να αποκοιμηθείς λίγο πριν από αυτό, μέσα σε κάτι που του μοιάζει.

Ό,τι μοιάζει στο Φως και δεν είναι, εμπεριέχει εντός του κυρίως την επιθυμία, την κτητικότητα και την ηδονή. Και όσα σε σύντομο χρονικό διάστημα μπορούν να οδηγήσουν στη λήθη».

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΣΧΟΛΗ

Το ξενοδοχείο που θα μας φιλοξενήσει για το σεμινάριο του Πηλίου είναι εποχιακό, κι ως εκ τούτου με τη χθεσινή ανακοίνωση των νέων μέτρων που ισχύουν, θα ανοίξει μετά την 1/Ιουλίου.Πράγμα που σημαίνει πως ο Αέρας φυσάει πιο δυνατά από κάθε άλλη φορά και μετακινεί ξανά και τις επτά ημέρες του.

Όπως δείχνουν τα πράγματα, το σεμινάριο θα γίνει μέσα στο δίμηνο του Ιουλίου – Αυγούστου, αλλά θα πρέπει να κοπάσει ο αέρας που φυσά αυτή τη στιγμή για να αποφασιστούν εκ νέου, ει δυνατόν οριστικά, οι ημερομηνίες διεξαγωγής του.

Η ανακοίνωση του σεμιναρίου θα λάβει χώρα όταν τα "επιδημιολογικά στοιχεία" θα παρέχουν κάποια μορφή βεβαιότητας.

Οι εξετάσεις του 5ου Επιπέδου θα ξεκινήσουν το Σάββατο 2 Μαΐου και ώρα 11 το πρωί.

Μέσα στις παράξενες και ιδιαίτερες ημέρες που ζούμε, εκτός των άλλων, μας δόθηκε απλόχερα και η μεγαλύτερη ευκαιρία για αυτοβελτίωση και εσωτερική εκπαίδευση.

Ο κάθε μαθητής της Σχολής είχε το χρόνο να πάρει τις αποστάσεις του από αυτή, να επαναπροσδιορίσει τη σχέση του μαζί της, και να μειώσει το χάσμα ανάμεσα στη θεωρία που διδάσκεται και στην πράξη που πράττει. Να εξελίξει δηλαδή τη γραμμή του «είναι» παράλληλα με τη γραμμή της «γνώσης» του, μέσα σε μια επιβαλλόμενη μοναξιά που θα του άλλαζε το στίγμα.

Ταυτόχρονα, ο εκπαιδευτής είχε το δικό του πολύτιμο χρόνο για να σκεφτεί και να οριοθετήσει εκ νέου τα πράγματα: στη Σχολή, στους μαθητές, στη ζωή και στο Όνειρο. Κι είναι αλήθεια πως σκέφτηκε έναν-έναν ξεχωριστά, όλες τις καρδιές, τον κάθε χτύπο τους, πριν αποφασίσει -με κλειστά τα μάτια- για την εξέλιξη των πραγμάτων.

"Ερευνητές ή Εραστές της Τέχνης των Ενδιαμέσων", δεν υπήρξαν ποτέ στη Σχολή στα 14 χρόνια που πέρασαν. Και ούτε θα υπάρξουν χωρίς πρώτα να γίνουν μαθητές της. Τελεία. Ο ρομαντισμός που μπορεί κάποια εποχή να το επιζητούσε -όσο τίποτα- πλέον έπαψε να υπάρχει. Είναι βιολογικά σταθερό να αλλάζουν όλα, όταν όλα είναι ζωντανά και μεταβαλλόμενα.

Με απόλυτη ησυχία λοιπόν βαδίζουμε σε μια Ενδιάμεση εποχή.
(Πριν την τελευταία).
Μεγαλώνουμε, ωριμάζουμε, και εν τέλει επιλέγουμε, ανάμεσα σε αυτή τη ζωή και στην άλλη.
(Για πάντα).

Αναφορικά με τα μαθήματα της Σχολής, αυτά θα ξεκινήσουν εκ νέου σε χρόνο που θα επιτραπεί, εκτιμούμε μετά τα μέσα του Μαΐου.

Αναφορικά με τις εξετάσεις που έμειναν μετέωρες λόγω των γεγονότων, να επισημάνουμε ότι:

Α) προετοιμάστηκαν πλήρως οι εξετάσεις του 5ου Επιπέδου και θα ξεκινήσουν στα τέλη του Μαΐου, ανεξαρτήτως συνθηκών. Η ολοκλήρωσή τους θα απαιτήσει από μερικούς μήνες έως μερικά χρόνια.

Β) οι εξετάσεις του 3ου & του 4ου Επιπέδου θα γίνει μια προσπάθεια να λάβουν χώρα πριν το κλείσιμο της χρονιάς για τις καλοκαιρινές διακοπές.

Γ) οι εξετάσεις του 1ου Επιπέδου θα μεταφερθούν στο Σεπτέμβριο.

Αναφορικά με το πρόγραμμα των μαθημάτων, ενημερώνουμε ότι αυτό θα αλλάξει ολοσχερώς.

Μέχρι το τέλος της χρονιάς και για όσο χρονικό διάστημα επιτραπεί, θα είναι καθημερινά απρογραμμάτιστο κι ελεύθερο στις ορέξεις των εκπαιδευτών και των ονείρων τους. Λέγεται αλλιώς και... "αντάμωμα".

Αντίθετα, το πρόγραμμα της επόμενης χρονιάς είναι ήδη έτοιμο και θα σας παραδοθεί από κοντά στην επανεκκίνηση των μαθημάτων μας.

Τέλος, αναφορικά με το σεμινάριο του Πηλίου, κρίθηκε επιβεβλημένη η ημερολογιακή μετακίνησή του αλλά και η μερική αλλαγή του προγράμματος και της θεματολογίας του.

Νέες ημερομηνίες (με επιφύλαξη καθόσον όλα θα συνεχίσουν να "είναι στον αέρα"): 27/6/2020 – 4/7/2020.

Πληροφορίες για το σεμινάριο και τις αλλαγές στο πρόγραμμα θα βρείτε στον ακόλουθο σύνδεσμο: http://www.axna.gr/sem_PILIO2020.pdf.

Όσοι συμμετέχοντες στις προηγούμενες ημερομηνίες δεν θα μπορέσουν να συμμετάσχουν στις νέες, θα πάρουν πίσω όλα τα χρήματα της προκαταβολής για την κράτηση της θέσης και θα ακυρωθεί η συμμετοχή τους.

Ως εκ τούτου επικοινωνήστε μαζί μας τηλεφωνικά ή μέσω μηνυμάτων στο Facebook για την ακύρωση, ή μη, της συμμετοχής σας, αλλά και για την εκ νέου εκδήλωση ενδιαφέροντος.

Υγεία και Τέχνη,
σε μια ζωή που ευτυχώς αλλάζει,
ακόμα κι όταν εμείς την αφήνουμε ίδια.

Αλλάζει προσφέροντας νέο, πιο γόνιμο έδαφος,
για να ονειρευτούμε, επιτέλους,
(ολομόναχοι μαζί)
έναν πολύ ομορφότερο κόσμο.

R.E.M. & Neil Young - Country Feedback - 10/18/98 - Shoreline Amphitheatre (OFFICIAL) R.E.M. - Country Feedback Recorded Live: 10/18/1998 - Shoreline Amphitheatre (Mountain View, CA) More R.E.M. at Music Vault: http://www.musicvault.com/ Subsc...

-«Δάσκαλε, αναρωτιέμαι αλήθεια, ποια κατηγορία ανθρώπου είναι σε θέση, από επιλογή, να θυσιάσει «κάτι» για τους συνανθρώπους του;»

-«Αγαπημένε μου μαθητή, η ερώτησή σου είναι και πάλι λάθος. Γιατί κανείς δεν μπορεί να θυσιάσει «κάτι», μπορεί να στερηθεί «κάτι», αλλά όχι να θυσιάσει. Όταν θυσιάζεις, θυσιάζεις ΤΑ ΠΑΝΤΑ, και θα έρθει μια μέρα που εσύ τουλάχιστον θα το καταλάβεις αυτό.

Και πρόσεξε καλά ό,τι θα σου πω τώρα, γιατί είναι από τα πιο σπάνια οξύμωρα της Μεγάλης Τέχνης που προσπαθώ να σου διδάξω όλες αυτές τις ζωές. Ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να χάσει τα πάντα, είναι εκείνος που δεν έχει τίποτα για να χάσει, ο πραγματικά ελεύθερος δηλαδή. Κι αυτό, όχι απλώς δεν μειώνει καθόλου το μεγαλείο της πράξης του, αλλά αντιθέτως το εξυψώνει στον ουρανό του Πατέρα μας.»

The Passion of the Christ - Mary Comforts Jesus Mary comforts Jesus as He falls with His Cross. There is also a very touching flashback that takes place. Absolutely beautiful!

-«Δάσκαλε, τι μπορώ να κάνω όταν βρίσκομαι μέσα σε μια “συνθήκη εγκλωβισμού”, κατά την οποία όλα τα σενάρια μού είναι άγνωστα και ως προς την πραγματική αιτία που τα δημιουργούν, αλλά και ως προς το αποτέλεσμα που πιθανόν θα επιφέρουν;»

«Με ρωτάς κάτι που ακυρώνει κάθε πιθανή απάντηση νεαρέ. Έτσι θα σου απαντήσω κι εγώ αναλόγως, με μια απάντηση που θα ακυρώσει την ερώτησή σου. Όσο και να περιορίσεις ένα σώμα, είναι α-δύ-να-το να περιορίσεις το πνεύμα του. Τίποτα δεν μπορεί να σου στερήσει το Διαλογισμό, κι αυτός θέλω να ξέρεις πως είναι το μόνο που σου χρειάζεται για να φτάσεις σε Εμένα. Ό,τι δεν σου στερεί διαλογισμό, δεν μπορεί και να σε εγκλωβίσει».

-«Μα Δάσκαλε δεν μπορώ πια ούτε να βγω “έξω” από το ίδιο μου το σπίτι! Και το σημαντικότερο είναι ότι δεν ξέρω τους ακριβείς λόγους της φυλάκισής μου σε αυτό, ούτε τίποτα σχετικό με το “έξω” που αλλάζει συνεχώς…»

«Το “έξω” δεν αλλάζει ποτέ από μόνο του! Ό,τι βλέπεις έξω, είναι ό,τι ακριβώς έχεις και μέσα σου. Κι αν δεν σου αρέσει το έξω, τότε απλά ξεκίνα να αλλάζεις το δικό σου μέσα. Επομένως, ούτε φυλακή υπάρχει γι αυτόν που ονειρεύεται, ούτε περιορισμός».

-«Μα τι να κάνω σε έναν κόσμο μέσα στον οποίο οι επιλογές μου μειώνονται διαρκώς;»

«Πάψε να αντιστέκεσαι! Η αποδοχή ξέρεις είναι το πιο βασικό στοιχείο εξέλιξης του πνεύματος. Μάθε επίσης πως μέσα σε μια φυλακή οι επιλογές ΠΟΤΕ δεν μειώνονται! Οι επιλογές μειώνονται μόνο μέσα στην ελευθερία, στην αληθινή ελευθερία όμως! Αποδέξου λοιπόν πως είσαι πάντα εκεί που αξίζει να είσαι. Και κατάλαβε ότι για να μειωθούν οι επιλογές θα πρέπει να σταματήσουν να υπάρχουν, και όχι να σου απαγορεύονται. Μείωσε τις επιλογές σου και θα ελευθερωθείς από τις ανάγκες τους -και θα απεμπλακείς από τις απαγόρευσεις τους. Ο μόνος σου στόχος ήταν, και παραμένει μόνο ένας. Να φτάσεις σε εμένα!»

-«Οι εικόνες μου λιγοστεύουν Δάσκαλε. Οι ειδήσεις είναι κακές. Οι περιορισμοί με επαναστατούν!»

«Αν οι εικόνες λιγοστεύουν, τότε ΚΛΕΙΣΕ τα μάτια σου και θα πολλαπλασιαστούν! Αν οι ειδήσεις είναι κακές, σταμάτησε να τις αναπαράγεις και θα λιγοστέψουν. Αν οι περιορισμοί σε επαναστατούν, τότε είναι όλοι τους εξωτερικοί και τους έχεις επιβάλει ο ίδιος! Η αληθινή επανάσταση είναι ατομική, αφορά στη συνείδηση, και στην επιβάλει η ελευθερία σου! Προσευχήσου για την ανθρωπότητα, μα εξελίξου μόνος. Άσε εκείνη να κάνει αυτό που χρειάζεται για να υπερβείς κι ανέλαβε εσύ την ευθύνη να υπηρετήσεις τον άλλον».

"Στην αχαρτογράφητη συνάντησή μας με όσα πραγματικά είμαστε, με όσα μαζί τους περπατήσαμε μακρύτερα του Φωτός.

Στην άγνωστη χώρα των αποφάσεων που δεν πήραμε όταν έπρεπε, με τους αναστεναγμούς του υποσυνείδητου να συνοδεύουν τις ήττες μας.

Στην αόρατα αναβαλλόμενη σχέση μας με έναν περιπλανόμενο "Μεσσία-Εαυτό" που συναντήσαμε κάποτε μκροί, και δεν πιστέψαμε ποτέ.

Στεκόμαστε.
Εδώ και μέρες στεκόμαστε.

Αποκαμωμένες κι ανοικοκύρευετες καρδιές,
ανέτοιμες για απονομή δικαιοσύνης".

(Κι όλο να με ρωτάς, αν θα ΄ρθει.
Πάψε να με ρωτάς αν θα ΄ρθει).

Ο Κηπουρός // Παύλος Παυλίδης Ο Κηπουρός. Κάτι που μοιάζει με clip..

"Σας συγκέντρωσα εδώ για τελευταία φορά, στην πλατεία της πόλης μας, για να σας ενημερώσω: Μας συμβαίνει κάτι εντελώς ανεξήγητο. Δεχθήκαμε επίθεση από ένα λοιμό αγνώστων αιτιών. Οι γειτονικές πόλεις και χώρες μας έχουν κλείσει τα σύνορά τους. Στρατός έχει κυκλώσει την πόλη μας. Κάθε είσοδος και έξοδος απαγορεύεται. Μέχρι χτες ήμασταν ελεύθεροι, όμως από σήμερα είμαστε σε καραντίνα.

Συμπολίτες κι επισκέπτες της πόλης μας, μην επιχειρήσετε να δραπετεύσετε, γιατί θ’ αντιμετωπίσετε τα πυρά των στρατιωτών που καραδοκούν σε κάθε έξοδο της πόλεως. Χρειάζεται να οπλιστούμε με όλο το θάρρος που διαθέτουμε.

Επίσης χρειάζονται γερά χέρια ν’ ανοίγουν τάφους. Τα οικόπεδα, οι ακάλυπτοι χώροι, οι αυλές, τα γήπεδα, όλα επιτάσσονται, γιατί τα νεκροταφεία γέμισαν.

Επίσης ζητώ εθελοντές να επιτηρούν τα μολυσμένα σπίτια, μήπως κάποιος μπει ή βγει. Θα ορίσουμε ορκωτούς επόπτες που θα επισκέπτονται τα σπίτια … για να αναφέρουν στις αρχές, προκειμένου να απομονωθούν οι πιθανοί φορείς.

Όποιος μπαίνει σε μολυσμένο σπίτι θα θεωρείται ύποπτος και θ’ απομονώνεται εκεί μέσα. Φυλαχτείτε από τους υπόπτους. ΚΑΤΑΓΓΕΙΛΕΤΕ τους για το καλό του συνόλου!

Ζητάμε γιατρούς, νεκροθάφτες, σαβανωτές και κάθε χρήσιμη για την περίσταση ειδικότητα.

Κάθε πολίτης οφείλει να προσφέρει στον συνάνθρωπό του: να τον επιτηρήσει ή να του κλείσει τα μάτια. Το σύνθημά μας είναι, «Θάψε τον πλησίον σου, μπορείς!».

Αντίδοτο για τον λοιμό δεν έχουμε βρει. Προσπαθούμε να τον περιορίσουμε, μήπως μερικοί τυχεροί επιβιώσουν, όμως αυτό είναι άγνωστο.

Απαγορεύονται οι συνεστιάσεις και όλα τα θεάματα. Τα καταστήματα, τα εστιατόρια και τα καφενεία θα λειτουργούν ελάχιστες ώρες, για να περιοριστεί η εξάπλωση ψευδών ειδήσεων. Διότι υπάρχει η υποψία πως το κακό που μας βρήκε προέρχεται από κάτι ανώτερό μας, από τον ουρανό, και καθετί από τον ουρανό διαβρώνει σαν αόρατη βροχή τις στέγες, τους τοίχους και τις ψυχές μας.

Όπως σας είπα, αυτή είναι η τελευταία δημόσια συγκέντρωση. Ομάδες πάνω από τρία άτομα θα διαλύονται. Επίσης, απαγορεύεται να περιφέρεστε άσκοπα. Όλοι οι πολίτες επιβάλλεται να κυκλοφορείτε ανά δύο, για να επιτηρείτε ο ένας τον άλλο. Τώρα γυρίστε στα σπίτια σας και μείνετε εκεί. Θα βγείτε μόνο σε περίπτωση μεγάλης ανάγκης. Ειδικά συνεργεία θα στιγματίζουν την πόρτα κάθε μολυσμένου σπιτιού: θα κάνουν έναν μεγάλο κόκκινο σταυρό με μπογιά στην πόρτα και θα γράφουν, «Ελέησόν με, Κύριε!». "

1970
Ευγένιος Ιονέσκο/Eugene Ionesco
"Το παιχνίδι της σφαγής"
Jeux de massacre

Η ΣΧΟΛΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΤΩΝ ΕΝΔΙΑΜΕΣΩΝ ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΚΛΕΙΣΤΗ ΜΕΧΡΙ ΝΕΩΤΕΡΑΣ.

("Μεγάλο τεστ ανθρωπιάς είναι τελικά οι πανδημίες... ιδιαίτερα στην εποχή των social media που οι πανδημίες του φόβου διαδίδονται πολύ πιο γρήγορα από τους ιούς ή τα μικρόβια").

Και να σκεφτεί κανείς πως ο υποτιθέμενος εχθρός μας, είναι κατά βάθος, ένας θυσιασμένος φίλος. Προάγγελος των άλλων δύο που θα 'ρθουν.

"Ήρθε η ώρα για μια νέα κατασκευή, και η αρχιτεκτονική σκέψη που θα καθορίσει την απόφασή της, βρίσκεται ήδη μέσα στα όνειρά σου. Πρέπει να φτιάξεις το "Σπίτι", κι εγώ είμαι εδώ για να σε βοηθήσω. Ίσως τελικά να υπήρξα εδώ για την αρχιτεκτονική μου δεινότητα και μόνο.

Βλέπεις, αυτό το σπίτι δε θα στεγάσει τα φυσικά σου σώματα. Αυτή τη φορά θα στεγάσει τις ιδέες σου για τον Ουρανό και τους Ενδιάμεσους Κόσμους. Θα στεγάσει οτιδήποτε καταργεί το χρόνο και τις προβολές που ο ίδιος δημιουργεί στη διανοητική σου στενότητα. Κι αν δεν αισθάνεσαι έτοιμος για κάτι τέτοιο, θα σε διαβεβαιώσω πως ούτε κι εγώ αισθανόμουν όταν έχτιζα το δικό μου, ανάμεσα στα κενά διαστήματα αυτής της ζωής, με την άλλην.

Εννοώ πως σε ένα κβάντο που άγγιζε την αιωνιότητα πήγα μόνος μου κι έχτιζα ο τρελός. Πότε σε μια ακτή, και πότε σε ένα βουνό. Πότε με μια βροχή, και πότε με έναν άνεμο. Στην πιθανότητα να αποφύγω τη θνητή μου περιβολή, πότε σε μια στιγμή, και πότε σε ένα κοίταγμα. Σε μία θέαση που γινόταν ευρεία υπό το πρίσμα του Έρωτα.

Όμορφη ζωή είναι μόνο η ζωή που έχει έτερη.
Αυτήν που κρύβεται στις μουσικές που σε συγκίνησαν, στα έργα που λάτρεψες και στις λέξεις που φυγάδευσαν κάποτε, όλες σου τις σιωπές.

Όμορφος είναι ο Έρωτας που δεν έχει άνθρωπο εντός του από ανάγκη, αλλά από επιλογή. Δεν τον χρειάστηκε τον άνθρωπο ο ανδρείος, γιατί είχε στη θέση του μια ιδέα μεγαλύτερη από αυτόν. Κι ένα τάξιμο στην αθωότητα, όμοιο με ένα παιδί που κοιμάται αγαπημένο.

Είσαι έτοιμος λοιπόν;

Για αρχή θα χρειαστεί να έρχομαι στον ύπνο σου, κι εσύ να μου χαράξεις μια ευθεία γραμμή επάνω στη γη. Πίσω από αυτήν, χώρεσε με κάματο το "πριν". Μετά από αυτήν όμως, φρόντισε να μην υπάρξει, ποτέ, τίποτα. Κράτα το μέλλον σου κενό και την αναπνοή στο τώρα, κι εγώ, "σουσάμι άνοιξε θα λέω τρις, και θα σε μπάζω στο όνειρο"...

(Τα άλλα θα σου τα πω στ΄αυτί)".

να έρχεσαι στον ύπνο μου Πρόκειται για ένα ποίημα του Χρήστου Μπουλώτη που πρωτοδιάβασα στα 7 μου χρόνια κι έκτοτε με συντροφεύει. Ακούτε εμένα και την 7χρονη αδερφή μου να το διαβάζ...

"Κι έρχεται κάποτε η στιγμή που θα με έχεις ξεχάσει".

Ο Πληθυντικός Αριθμός - Θάνος Ανεστόπουλος (Ποίηση: Κικής Δημουλά) Ο Πληθυντικός Αριθμός - 1998 (Ποίηση: Κικής Δημουλά) Σε Μουσική Σύνθεση: Νίκος Πλάτανος Ο έρωτας, όνομα ουσιαστικόν, πολύ ουσιαστικόν, ενικού αριθμού, γένους...