10/08/2026
Εργασίες βελτίωσης και βανδαλισμοί…
Στο σχολικό μας συγκρότημα συνεχίζουμε, με την υποστήριξη του Δήμου Αθηναίων, τις εργασίες βελτίωσης και αναβάθμισης του χώρου μας.
Σήμερα ολοκληρώθηκε η αντικατάσταση των ξύλινων επιφανειών και στα τέσσερα παγκάκια της μεγάλης αυλής, ενώ τις προηγούμενες ημέρες ολοκληρώθηκε και η μόνωση του εργαστηρίου Φυσικών Επιστημών.
Παράλληλα, παραμένουν σε εκκρεμότητα μια σειρά από σημαντικά ζητήματα για τα οποία έχουμε ζητήσει την υποστήριξη του Δήμου, όπως η μόνωση του κτηρίου επί της οδού Αχαΐας, η αποκατάσταση και βαφή των τοίχων που έχουν υποστεί φθορές λόγω της υγρασίας και άλλες παρεμβάσεις που κρίνονται απαραίτητες και έχουν γίνει αιτήματα από τα σχολεία του σχολικού μας συγκροτήματος.
Την ίδια στιγμή, όμως, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα πρόβλημα που δυστυχώς επαναλαμβάνεται. Τους βανδαλισμούς στους εξωτερικούς τοίχους των σχολικών μας κτηρίων από άγνωστα άτομα.
Τα τελευταία 12 χρόνια, στο πλαίσιο ευρωπαϊκών προγραμμάτων, έχουμε συνεργαστεί με σχολεία από πολλές ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ άλλων από την Πορτογαλία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Τουρκία, τη Λετονία, την Πολωνία, τη Ρουμανία και τη Μάλτα. Στα σχολεία αυτά είτε δεν υπήρχαν καθόλου συνθήματα ή γκραφίτι στους χώρους τους είτε υπήρχαν εικαστικές παρεμβάσεις που είχαν πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο οργανωμένων δράσεων των ίδιων των σχολείων.
Η καλλιτεχνική έκφραση και το γκραφίτι μπορούν να αποτελέσουν μια δημιουργική μορφή επικοινωνίας και να ομορφύνουν έναν χώρο, όταν γίνονται με σεβασμό και σε σημεία όπου υπάρχει σχετική άδεια. Είναι διαφορετικό, όμως, να γράφει κάποιος το όνομά του, να αποτυπώνει οπαδικά ή πολιτικά συνθήματα και, ακόμη περισσότερο, να προσθέτει βρισιές, προσβλητικές ή άσεμνες εικόνες και μηνύματα πάνω σε τοίχους που ανήκουν σε όλους μας.
Οι τοίχοι ενός σχολείου, μιας πολυκατοικίας ή μιας κατοικίας δεν είναι ένας δημόσιος «καμβάς» στον οποίο ο καθένας μπορεί να αφήσει οτιδήποτε επιθυμεί, δεν είναι το προσωπικό μας ίνσταγκραμ. Κάθε τέτοια παρέμβαση έχει κόστος, όχι μόνο οικονομικό, αλλά και αισθητικό και κοινωνικό. Απαιτεί χρόνο και χρήματα για να αποκατασταθεί και, τελικά, επιβαρύνει όλους μας.
Θα θέλαμε, επομένως, να κάνουμε μια απλή έκκληση: ας σεβαστούμε τους χώρους που μοιραζόμαστε. Η ελευθερία της έκφρασης είναι σημαντική, όπως σημαντικός είναι και ο σεβασμός στην περιουσία, στην εργασία και στην αισθητική του άλλου.
Η δημοκρατία μάς δίνει το δικαίωμα να εκφραζόμαστε, αλλά δεν μας δίνει το δικαίωμα να καταστρέφουμε ή να προσβάλλουμε τον χώρο των άλλων.
Και το σχολείο, πάνω απ’ όλα, θέλουμε να αποτελεί έναν χώρο δημιουργίας, έκφρασης και συνεργασίας και όχι έναν χώρο στον οποίο κάποιοι αφήνουν πίσω τους συνθήματα, βρισιές και φθορές.
Ο δημόσιος χώρος ανήκει σε όλους μας. Ας τον αντιμετωπίζουμε με τον σεβασμό που θα θέλαμε να δείχνουν και οι άλλοι στον δικό μας χώρο.
Ίσως πριν γράψουμε κάτι σε έναν τοίχο, αξίζει να αναρωτηθούμε αν θα θέλαμε να το βλέπουμε καθημερινά στον τοίχο του δικού μας σπιτιού, τόσο εμείς όσο και οι υπόλοιποι με τους οποίους μένουμε μαζί.
