12/01/2026
Κάποτε ο παππούς μου, συζητώντας μαζί μου, είπε: "Εάν επιθυμείς να δείς πολλά μέρη, ταξιδέψε μόνος. Εάν επιθυμείς να φτάσεις μακρύτερα και σε άγνωστους τόπους, ταξιδέψε με παρέα."
Ήρθε λοιπόν η στιγμή που έφτασα σε έναν προορισμό που ποτέ δεν θα πίστευα ότι θα αντίκριζα στο μακρινό μου ταξίδι στον κόσμο του Aikido, στην απονομή του 6ου dan. Δεν μπορούσα ούτε να φανταστώ ότι το 1998, μπαίνοντας στη σχολή Aikido στην Καλλιθέα, μετά από 28 χρόνια θα είχα την τιμή και τη χαρά να κατακτήσω το 6ο dan. Αν σκεφτεί κανείς, και το έχω πει πολλές φορές στο μάθημα στους μαθητές μου, ότι τον πρώτο ενάμιση χρόνο προπόνησης είχα σκεφτεί δύο φορές να τα παρατήσω, επειδή πίστευα ότι δεν ήμουν αρκετά καλός στο Aikido. Η πυγμαχία, με την οποία ξεκίνησα τις πολεμικές τέχνες, και μετέπειτα το Judo, με είχαν "υποδεχθεί με καλύτερο τρόπο" καθώς γρήγορα είχα γίνει "αποδεκτός" και σχετικά καλός.
Το Aikido με δυσκόλεψε, αλλά μου άρεσε πολύ και αποφάσισα να μην είμαι αυστηρός με τον εαυτό μου και συνεχίσω να το ακολουθω. Τα χρόνια πέρασαν, υπήρξαν καλές στιγμές και κάποιες δύσκολες, με αποφάσεις που έσφιγγαν την καρδιά μου, αλλά δεν τα παράτησα, ακόμα και όταν απογοητεύτηκα. Κάποιες φορές απλά πρέπει να συνεχίζεις και ο ήλιος θα ανατείλει και πάλι σκεφτόμουν!
Σε αυτό το ταξίδι δεν ήμουν μόνος, είχα δίπλα μου τους μαθητές μου, χωρίς του οποίους δεν θα ήταν δυνατή και η δική μου ανάπτυξη αλλα και ουτε και η ύπαρξη του dojo μας. Με αυτούς μεγαλώσαμε μαζί μέσα από το αϊκίντο, τόσο ηλικιακά όσο και τεχνικά! Ομως το σημαντικότερο ήταν ότι αναπτύχθηκαν οι χαρακτήρες μας, και χτίσουμε μερικές δυνατές φιλίες !
Μαζί μας ήταν και οι δάσκαλοι που με εμπιστεύτηκαν και με στήριξαν, άλλοτε ηθικά, άλλοτε τεχνικά, και άλλοτε λειτουργώντας ως δεύτεροι γονείς, καθοδηγώντας με ώστε να αναδείξω τον καλύτερό μου εαυτό.
Είμαι λοιπόν ευγνώμων και πραγματικά συγκινημένος για την μεγάλη τύχη που είχα να συναντήσω τους δασκάλους που με βοήθησαν, με ενέπνευσαν και συνέβαλαν στο να γίνω αυτό που είμαι σήμερα.
Σε όλους εσάς αφιερώνω το 6ο νταν και σας ευχαριστώ περισσότερο από όσο θα μπορούσα να εκφράσω με λόγια.
Ευχαριστώ βαθιά και με αγάπη από την καρδιά μου τον δάσκαλο Erik Louw. Εύχομαι, δάσκαλέ μου, να χαμογελάς καθώς μας βλέπεις από εκεί ψηλά και να αισθάνεσαι περήφανος για την κληρονομιά σου. Ήμουν πολύ τυχερός που σας συνάντησα, με τον τρόπο σου μου αλλάξες τη ζωή!
Ευχαριστώ τον δάσκαλο Philip Smith για την πολύτιμη αποδοχή και την στήριξη του στον οργανισμό μας και σε μένα προσωπικά μετα την απώλεια του δασκάλου μας Erik Louw η οποία ηταν μια δύσκολη περίοδος για όλους μας .Όπως επίσης για την εμπιστοσύνη του και την πρόταση μου για την προαγωγή μου στο 6 dan.
Τέλος θα ήθελα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στον δάσκαλο Shane Riley για τη φιλία του, τις πολύτιμες συμβουλές του και τις συζητήσεις που είχαμε όταν απεβίωσε ο δάσκαλός μου, οι οποίες με ενθάρρυναν να συνεχίσω την πορεία μου ακόμα και σε δύσκολες στιγμές.
Οι δάσκαλοί μας, μαζί με τους γονείς μας, διαμορφώνουν την αντίληψή μας για το κόσμο που ζούμε !
Σας ευχαριστώ, διότι αν ακόμα βλέπω ομορφιά σε αυτόν τον κόσμο, είναι χάρη σε εσάς και τους γονείς μου !
Once my grandfather, talking to me, said: "If you wish to see many places, travel alone. If you wish to reach further and unknown places, travel with company."
So the moment came when I arrived at a destination that I never thought I would see in my long journey in the world of Aikido, at the awarding of the 6th dan. I could not even imagine that in 1998, upon entering the Aikido school in Kallithea, after 28 years I would have the honor and joy of achieving the 6th dan. If you think about it, and I have said this many times in class to my students, that during the first year and a half of training I had thought twice about giving up, because I believed that I was not good enough at Aikido. Boxing, with which I started my martial arts, and later Judo, had "received me in a better way" as I quickly became "acceptable" and relatively good.
Aikido was difficult for me, but I really liked it and decided not to be strict with myself and continue to follow it. The years passed, there were good times and some difficult ones, with decisions that tightened my heart, but I did not give up, even when I was disappointed. Sometimes you just have to keep going and the sun will rise again, I thought!
On this journey I was not alone, I had my students by my side, without whom my own development would not have been possible, nor would the existence of our dojo. With them we grew together through aikido, both in age and technique! But the most important thing was that our characters developed, and we built some strong friendships!
With us were also the teachers who trusted me and supported me, sometimes morally, sometimes technically, and sometimes acting as second parents, guiding me to bring out my best self.
So I am grateful and truly moved by the great fortune I had to meet the teachers who helped me, inspired me and contributed to becoming who I am today.
To all of you I dedicate my 6th dan and thank you more than I could express in words.
I thank you deeply and with love from my heart to teacher Erik Louw. I hope, my teacher, that you smile as you look down on us from up there and feel proud of your heritage. I was very lucky to meet you, in your way you changed my life!
Thank you to Master Philip Smith for his valuable acceptance and support to our organization and to me personally after the loss of our Master Erik Louw which was a difficult period for all of us. As well as for his trust and my suggestion for my promotion to 6th dan.
Finally I would like to express my gratitude to Master Shane Riley for his friendship, his valuable advice and the discussions we had when my Master passed away, which encouraged me to continue my path even in difficult times.
Our teachers, together with our parents, shape our perception of the world we live in!
Thank you, because if I still see beauty in this world, it is thanks to you and my parents!
