30/03/2026
Θέλω να μιλήσω για τη Βάσω.
Η Βάσω ειναι μαθήτριά μου.
Τέτοιες μαθήτριες δεν συναντάς συχνά.
Η Βάσω ειναι 86 χρονών.
Δεν πήγε σχολείο.
Πρόσφατα, έμαθε να διαβάζει και να γράφει.
Κι ήρθε στην ομάδα Δημιουργικής Γραφής/Θεατρικού Παιχνιδιού.
Στα κείμενά της μιλάει για την αξία της αγκαλιάς, της στιγμής, του "ένα ποτήρι νερό".
Μιλάω για τη Βάσω.
Η Βάσω δεν είναι μόνο μαθήτριά μου.
Είναι Δασκάλα μου.
Γιατί δεν μου χάρισε μόνο έναν Μάρτη από κλωστή που αγκαλιάζει τώρα τον καρπό μου.
Μου δίδαξε το "Δύο Ζωές σε μία".
Δεν μου χάρισε μόνο ένα σταυρουδάκι από τα Ιεροσόλυμα.
Μου δίδαξε την Πίστη που νικά τους δαίμονές μου, Φόβο και Δικαιολογία.
Κι οι διδαχές αυτές, θεία δώρα.
Σου μιλάω για τη Βάσω.
Που τα κορίτσια της ομάδας τη μαλώνουν που "πετάγεται" σαν γάργαρο παιδί.
Μα σήμερα πρόσεξαν ότι φυλά πάντα ένα λουλούδι στο μανίκι της.
Ίσως γι' αυτό μυρίζουν Άνοιξη τα γράμματά της κι
η καρδιά μου ανθίζει στις σελίδες της.