Γίνομαι Τώρα η Αλλαγή που Επιθυμώ - Applied Theater for Transformation

Αγαπημένοι φίλοι. Κυκλοφόρησε το νέο μυθιστόρημα του πατέρα μου Μήτσου Κασόλα "Το κατά Ιούδα Ευαγγέλιο" από τις . Εκδόσεις ΚΨΜ και θα παρουσιαστεί αύριο Τετάρτη 13/12 στις 6.00 μ.μ. στον IANOS (Σταδίου 24)...

Θα είναι η πρώτη φορά στη ζωή μας που κυκλοφορεί βιβλιο του πατέρα μου, χωρίς τη μάνα μου, την Αριάδνη Κασόλα, να οργανώνει τους φίλους μας, να τους υποδέχεται, να γεμίζει το σπίτι μας με γλυκά και καλούδια για να υποδεχτεί το νέο βιβλίο της οικογένειας, να είναι στην υποδοχή των φίλων, και να κάθεται στο κοινό στελνοντας μας με το βλέμμα της την αγάπη της... Τώρα απομείναμε εγώ κι ο πατέρας μου να τα βγάλουμε πέρα αύριο χωρίς τη ζωντάνια της φυσικής παρουσίας της... Κι όμως μαζί με τη θλίψη αυτής της απώλειας εδώ και τρία χρόνια, έχω χαρά και συγκίνηση που ένα καινούργιο βιβλίο γεννήθηκε στο σπίτι μας και αύριο είναι αφορμή να ξαναβρεθούμε με φίλους σε αυτή τη γιορτή. Γιατί είναι πάντα γιορτή όταν ένα νέο βιβλίο αρχίζει τη δική του ζωή και πορεία.

Η παρουσίαση του βιβλίου γίνεται από τον Κωστή Καζαμιάκη, με κύριο ομιλητή το συγγραφέα του βιβλίου ενώ αποσπάσματα θα διαβάσω μαζί με την αγαπημένη φίλη Μέμη Σπυράτου.

Θα είναι χαρά μου να σας δω αύριο όσοι και όσες μπορέσετε να είστε μαζί μας.

Και για όσους φίλους στην επαρχία ή που δεν μπορεί να παρεβρεθούν δια ζώσης, η εκδήλωση θα μεταδοθεί ζωντανά και διαδυκτιακά στο κανάλι Youtube και στη σελίδα Facebook του ΙΑΝΟΥ. Λεπτομέρειες θα βρείτε στο link που σας παραθέτω....

https://www.ianos.gr/events/%C2%AB%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AF-%CF%89%CF%81%CE%B1%CE%AF%CE%BF%CF%85%C2%BB-%CE%BA%CF%89%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B6%CE%B1%CE%BC%CE%B9%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82-13-12-2023/

Κι όπως μας υπόσχεται ο Μήτσος Κασόλας, "όσοι διαβάσουν το Κατά Ιούδαν Ευαγγέλιο μου, θα πάνε ολοσούσμπιτοι... στον Παράδεισο... Σπεύσατε..."

ΠΡΟΣΕΧΩΣ: 8-18 Ιουλίου, 2021

RESTART: ΕΙΜΑΙ ΗΘΟΠΟΙΟΣ – ΠΑΙΡΝΩ ΠΙΣΩ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΟΥ!
ένα εντατικό Master-class ολικής επανεκκίνησης για ηθοποιούς ,
με στόχο τη δυναμική επιστροφή του ηθοποιού στην προσωπική, επαγγελματική και καλλιτεχνική του πορεία με σαφήνεια, συγκρότηση, δημιουργικότητα, έμπνευση, αξιοπρέπεια και προοπτική

από τις 8 έως τις 18 Ιουλίου, 2021

2 τριήμερα συναντήσεων,
11 ημέρες καθημερινής δουλειάς
αφιερωμένες σε εμάς

Η συμμετοχή γίνεται μέσω αίτησης κι αποστολής βιογραφικού έως και την Κυριακή 4, Ιουλίου 2021

Για πληροφορίες, το πλήρες πρόγραμμα και για να σας σταλεί η φόρμα της αίτησης συμμετοχής στείλτε μήνυμα με τα στοιχεία επικοινωνίας σας (όνομα, τηλέφωνο, е-mail) στο : [email protected] με θέμα "RESTART"

ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΩΝ:

Πέμπτη 8 Ιουλίου 2021: 17. 30 – 20.30
Σάββατο 10 Ιουλίου 2021: 10.00– 13.00 και 14:00 – 17.30
Κυριακή 11 Ιουλίου 2021: 10.00 – 13.00 και 14:00 – 17:30
Παρασκευη 16 Ιουλίου 2021: 17.30 – 20.30
Σάββατο 17 Ιουλίου 2021: 10.00 – 13.00 και 14:00 – 17:30
Κυριακή 18 Ιουλίου 2021: 12. 00-15.00 και 16:00 – 20: 30

Ανάμεσα σε αυτές τις ημερομηνίες συναντήσεων θα απαιτείται η καθημερινή άσκηση των συμμετεχόντων στις εργασίες που θα τους δίνονται Ελάχιστος Απαιτούμενος χρόνος καθημερινά: 2 ώρες

ΠΟΥ: Κέντρο Μελέτης Έρευνας της Θεατρικής Τέχνης, Κοίλης 23,
Άνω Πετράλωνα (πλησίον σταθμού ΗΣΑΠ Άνω Πετραλώνων)

Μέγιστος αριθμός συμμετεχόντων: 16 άτομα
Σύνολο ωρών συναντήσεων : 33

Κόστος: 396, 80 Ευρώ
198, 40 Ευρώ ειδική τιμή για άνεργους ηθοποιούς

(οι σπουδαστές ηθοποιοί που ενδιαφέρονται ας επικοινωνήσουν με e-mail για εναλλακτικό πρόγραμμα συναντήσεων)

* στις τιμές συμπεριλαμβάνεται ΦΠΑ 24%

Η δέσμευση θέσης εφόσον γίνετε αποδεκτοί μετά την αποστολή αίτησης και βιογραφικού σημειώματος γίνεται με την καταβολή των χρημμάτων σε τραπεζικό λογαριασμό που θα σας αποσταλεί έως και την Τετάρτη, 7 Ιουλίου 2021

θα δωθεί βεβαίωση παρακολούθησης σε όλους τους συμμετέχοντες.

***
Το RE-START θα είναι εντατικό, καταιγιστικό ως προς τα ερεθίσματα, επιζητώντας την έμπνευση νέων κόσμων και την ανατροπή εκείνων που μας αποδυναμώνουν, συνδιάζοντας σωματικές ασκήσεις, αυτοσχεδιασμούς, διαλογισμό, αναπνευστικές και φωνητικές ασκήσεις, ασκήσεις νευρογλωσσικού προγραμματισμού, ομαδική και ατομική εργασία καθώς και παρουσιάσεις, διαλέξεις και συζητήσεις με τους συμμετέχοντες επάνω στο σχεδιασμό της από εδώ και κάτω πορείας τους. Παράλληλα θα έρθουμε σε επαφή με τα πρότυπα λειτουργίας του νέου ανθρώπου που φέρνει ο 21ος αιώνας ως πηγές έμπνευσης, δυνατοτήτων κι επαναδιάταξης για τη θέση μας και το ρόλο μας στο θέατρο ως δημιουργοί και επαγγελματίες στο παρόν. Η διάρκεια του θα είναι 11 ημέρες εντατικής προσωπικής εργασίας, εξερεύνησης και επικέντρωσης καθώς θα απαιτηθεί καθημερινή εξάσκηση κι εφαρμογή από τους συμμετέχοντες μεταξύ των 2 τριήμερων συναντήσεων από τη μία εβδομάδα στην άλλη.

Δεν υπάρχει χειρότερο από το να αρχίζεις να μισείς αυτό που αγαπάς και σου δίνει ζωή, νόημα, ελευθερία... Ήρθε η ώρα να πάρουμε μια βαθιά ανάσα, να επιλέξουμε την απόφαση να ξαναγεννηθούμε από τις στάχτες μας, να αναλάβουμε την ευθύνη να εφεύρουμε νέους δρόμους για το καλό το δικό μας και για τα όσα η τέχνη μας μπορεί να προσφέρει με τη σειρά της στην κοινωνία. Το RE-START θα είναι χώρος και χρόνος για να αρχίσουμε να δουλεύουμε προς αυτήν την κατεύθυνση. Ανθρώπινα, συναδελφικά, αληθινά και με όλη μας τη δύναμη...

Αγγελική Κασόλα
Σκηνοθέτις, Συγγραφέας, Coach Eφαρμοσμένου Θεάτρου
Καλλιτεχνική Διεύθυνση, Ομάδα Θεάτρου Πείρα(γ)μα
Κέντρο Μελέτης Έρευνας της Θεατρικής Τέχνης ΚεΜΕΘεΤ
(Διεύθυνση: Kοίλης 23, Άνω Πετράλωνα, Αθήνα 117 42)
Е-mail: [email protected]

Προς το Δοκιμαζόμενο Χώρο του Θεάτρου και το Δοκιμαζόμενο λαό που το γέννησε ή αλλιώς: Πως περάσαμε από το "Ο Ηθοποιός Σημαίνει Φως", κατόπιν στο "Ο Ηθοποιός σημαίνει επίσης Φως, Δεή, Νερό, Ενοίκιο, Φαϊ και Τηλέφωνο"¨στο Σημερινό Θέατρο Ως Μία Ακριβή Εικόνα και Αποτύπωση της Σκηνής της Ζώής σε ένα Συλλογικό Δράμα που κατοικείται αποκλειστικά και μόνο από ΘΥΜΑΤΑ και ΘΥΤΕΣ και το ΕΡΩΤΗΜΑ: ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΜΕΟΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΝΕΚΡΟΙ, TΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ, ΤΑ ΨΟΦΙΜΙΑ ΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΥ ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΏΝΕΙ - ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΚΑΙ δεν το έχουμε ακόμα συνειδητοποιήσει εγκλωβισμένοι εντός του συγκεριμμένου δράματος, συνεχίζοντας να τον ΑΝΑΠΑΡΑΓΟΥΜΕ με τις σκέψεις, τις δράσεις, τις αντιλήψεις μας, Η ΘΑ ΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΤΗ ΜΟΙΡΑ ΜΑΣ, ΤΟ ΛΟΓΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΓΕΝΝΗΣΕ: ΤΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΧΡΗΣΙΜΩΝ ΚΑΙ ΩΦΕΛΗΜΩΝ ΚΟΣΜΩΝ ΚΑΘΑΡΣΗΣ- ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ - ΣΥΝΥΠΑΡΞΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ, ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΜΑΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΡΟΤΥΠΟ "ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΦΩΣ" και να σταματήσουμε να βιώνουμε, να υπηρετούμε και συνδημιουργούμε ένα κόσμο από ΘΎΤΕΣ ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΑ.... Επόμενο Ερώτημα: Τι μέρος του Λόγου είμαστε και τι μέρος ποιανού Λόγου θέλουμε να είμαστε ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΤΩ, καθώς και τι χρειάζεται να κάνουμε ώστε να γίνουμε μερος του Λόγου που θέλουμε να είμαστε ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΤΩ;...

Έλεγα αρχικά να γράψω πολλά και αναλυτικά και "ευγενικά"... Αποφάσισα να μην το κάνω γιατί είναι πιο χρήσιμα τα ερωτήματα, οι απαντήσεις που θα δώσουμε εμείς στον εαυτό μας, πόσο διατεθιμμένοι είμαστε πραγματικά να σκάψουμε και να κάνουμε όλες τις απαρραίτητες εσωτερικές συνδέσεις για την πλήρη και ακριβή και αντικειμενική συνειδητοποίηση της κατάστασης μας, το γαΪτανάκι του από που ξεκινήσαμε όταν επιλέξαμε το δρόμο της σπουδής και μετά εξάσκησης της τέχνης του θεάτρου και το που τελικά φτάσαμε και είμαστε σήμερα ατομικά και συλλογικά, της κατανόησης των πεποιθήσεων και πρακτικών και καθημερινότητας που εδραιώσαμε και σχετίζονται με το που φτάσαμε και είμαστε σήμερα ατομικά και συλλογικά, και των δικών μας αποφάσεων στην πορεία που απορρέουν από αυτές τις συνειδητοποίησεις για προσωπικές αλλαγές. Είναι η Ώρα για το ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ μας σε όλα τα επίπεδα της ύπαρξης και της πραγματικότητας. Είναι επίσης η ώρα του ΜΠΟΡΩ ΚΑΙ ΘΈΛΩ και ΑΠΟΦΑΣΙΖΩ και ΑΝΑΚΑΘΟΡΙΖΟΜΑΙ, χωρίς καθυστέρηση σε τύψη, ενοχή και αυτοκατηγόρια. Δε θα μπορούσαμε να έχουμε ένα άλλο αποτέλεσμα μέσα από την ¨παιδεία¨ που δεχτήκαμε και τις αξίες ενός κόσμου που ασπαστήκαμε εντός του περιβάλλοντος και του σύμπαντος κόσμου του Ανταγωνισμού...

Τώρα όμως που το πουλόβερ ξηλώνεται, τώρα που μπορούμε να το δούμε καθαρά, τώρα είναι η στιγμή της ανάληψης προσωπικής ευθύνης για το ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΚΑΤΩ...
Το μόνο που θα πω με σαφήνεια για τη διευκόλυνση της καθαρής ματιάς είναι το εξής:

ΤΟ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΌ ΜΟΝΤΕΛΟ ΥΠΑΡΞΗΣ ΕΊΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΘΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΘΥΤΗ. ΕΝΤΟΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ ΥΠΑΡΞΗΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟ ΘΥΜΑ Ή ΜΟΝΟ ΘΥΤΗΣ. ΣΥΧΝΑ ΟΙ ΡΟΛΟΙ ΕΝΑΛΛΑΣΟΝΤΑΙ. ΑΝ ΔΕΝ ΕΝΑΛΑΣΣΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΡΧΙΖΕΙΣ ΝΑ ΒΙΩΝΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΕΙΣ ΤΟΝ ΕΝΑΝ ΡΟΛΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, ΑΥΤΟΣ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΣΟΥ, ΣΤΗΝ ΟΠΤΙΚΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ, ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΣΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΔΡΑΣ, ΕΙΣΠΡΑΤΤΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣ, ΚΙ ΑΥΤΆ ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΟΥ Η ΟΠΟΙΑ ΣΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΘΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗΣ Η ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΘΥΤΗ, ΜΕΝΕΙΣ ΟΜΩΣ ΠΑΝΤΑ ΚΟΛΛΗΜΕΝΟΣ ΕΚΕΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΠΟΛΙΣΜΟ, σε αυτόν τον σύμπαντα κόσμο που από φύση, θέση και καταγωγή είναι περιορισμένος, πεπερασμένος και έχει τη μοίρα να εξαπλωθεί έως ένα ανώτατο όριο και μετά να καταστρέψει εξαφανίσει τον εαυτό του τρώγοντας τις σάρκες του και ό,τι μέσα του κατοικεί...

Οι φωτογραφίες που παραθέτω αν εξεσταστούν με σιγή, αν επιτρέψετε στον εαυτό σας να μοιραστούν τη σοφία που γέννησε τον κόσμο τους, αν επιτρέψετε στον εαυτό σας να κατανοήσετε ποια Δημιουργική Αναγκαιότητα - Χρησιμότητα γέννησε αυτόν τον κόσμο που αποτυπώνουν, μπορούν να φανερώσουν ότι η καταγωγή, ο ρόλος, η οπτική και μέσω της αρχιτεκτονικής του κόσμου αυτού ουδεμία σχέση έχουν με το ΜΟΝΤΕΛΟ - ΠΡΟΤΥΠΟ - ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ... Ταξιδέψτε σε αυτές, βιώστε τις, κατανοείστε τις, δείτε τον εαυτό σας μέσα σε αυτές και τότε οι απαρραίτητες συνδέσεις για το ποιός ο λόγος γέννησης, ύπαρξης και υπηρεσίας εντός του θεάτρου, πάνω σε ποιούς άξονες, κοσμοθέαση, εσωτερική αρχιτεκτονική και όραμα για το τώρα και για το μέλλον θα σας δωθεί. Ευθύνη κι επιλογή μας το τι αποφάσεις θα πάρουμε μετά για εμάς...

Αγγελική Κασόλα, Σκηνοθέτις, Συγγραφέας, Life Coach Εφαρμοσμένου Θεάτρου "Γίνομαι Τώρα η Αλλαγή που Επιθυμώ"

ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ "ΝΑΙ" ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΆΛΟ "ΟΧΙ"...

Αγαπημένοι φίλοι, το νιώθουμε, το ξέρουμε, το αντιλαμβανόμαστε, το συναισθανόμαστε,. Διανύουμε ιδιαίτερα φορτισμένη περίοδο που μας φέρνει συνεχώς μπροστά στην ευθύνη να απαντήσουμε στην ερώτηση: Θέλω να είμαι μέρος της καταστροφής ή θέλω να είμαι μέρος της δημιουργίας; Και ποιάς καταστροφής και ποιάς δημιουργίας; Γιατί αυτά τα δύο πάνε μαζί. Δεν υπάρχει δημιουργία χωρίς καταστροφή. Δεν υπάρχει το νέο αν πρώτα δεν υπάρξει κάπου χώρος και χρόνος για τη δημιουργία του. Είτε στη φαντασία μας, είτε στη σκέψη μας, είτε στα συναισθήματά μας, είτε στο πρακτικό πεδίο... Σε όποιο από αυτά και αν θέλουμε να δουλέψουμε, δεν μπορεί να δημιουργηθεί το νέο αν δεν του ανοίξουμε χώρο και χρόνο. Κάτι πρέπει να διώξουμε ή να μεταμορφώσουμε προκειμένου να υπάρξει η συνθήκη της δημιουργίας του νέου... Εϊτε στον εαυτό μας, είτε στη ζωή μας, είτε στον πλανήτη μας... Και βρισκόμαστε σε μία συγκυρία που όλα αυτά πάνε μαζί και όσο δεν παίρνουμε αποφάσεις για το δρόμο που επιλέγουμε να πάρουμε από εδώ και κάτω τόσο η πίεση εντός μας αλλά και στις εξωτερικές συνθήκες που βιώνουμε θα αυξάνεται μέχρι να υποχρεωθούμε να το κάνουμε για την επιβίωση μας...

Ο διπολισμός και οι αντιθέσεις έρχονται αυτήν την περίοδο ως βοηθοί και εργαλεία μας προς το δρόμο της καθαρότητας και της απλούστευσης εντός του χάους και της τεράστιας ποσότητας φόβου που απελευθερώνεται καθώς βρισκάμαστε μπροστά στην αίσθηση του "Τέλους Εποχής", του "τέλους του κόσμου μας όπως τον ξέραμε"... Ο φόβος αυτός δεν μας επιτρέπει κι επισκιάζει την όραση μας από το να δούμε ότι δεν απελευθερώνεται μόνο αυτός αλλά απελευθερώνονται ταυτόχρονα και παράλληλα ξανά οι απεριόριστες δυνατότητες για τη δημιουργία νέων κόσμων καθώς οι παλιοί αναχωρούν, και η προσωπική δυνατότητα του κάθε ένα από εμάς να συμμετέχει στη δημιουργία ενός νέου κόσμου, ενός νέου εαυτού, απελευθερωμένου από τις αλυσίδες του παλιού, ελεύθερου να ξανα φανταστεί και να ξανα-ορίσει τα πράγματα και να θέσει νέους κανόνες... Να ξαναγίνει συνειδητός δημιουργός κόσμων ή έστω του δικού του προσωπικού κόσμου ανεξαρτήτως των συνθηκών...

Ας χρησιμοποιήσουμε λοιπόν τις αντθέσεις που μεγενθύνονται αυτήν την περίοδο προς όφελός μας για να ξανα-ορίσουμε τους εαυτούς, τις ζωές και το μέλλον που θέλουμε να δημιουργήσουμε. Το μόνο που χρειάζεται είναι να δούμε τις δύο κυρίαρχες αντιθέσεις του δίπολου, να τις ονοματίσουμε και να επιλέξουμε σε ποιά λέμε "Ναι" και σε ποιά λέμε "Οχι".

Στο συμβολικό και πνευματικό πεδίο μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει η αντίθεση, ή η μάχη αν θέλετε, ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι... Χρειάζεται να δούμε τι αντιπροσωπεύει για εμάς το κάθε ένα και να διαλέξουμε με ποιό θα πάμε και ποιό θα αφήσουμε πίσω. Αν θέλουμε να φέρουμε φώτιση στον κόσμο μας, λέμε επιλέγω το δρόμο του φωτός, εργάζομαι ενεργά και καθημερινά στην ενδυνάμωση του φωτός, στην αύξηση του φωτός και στην ελαχιστοποίηση του σκότους. Είμαι εργάτης του φωτός... Ό,τι κάνω, ό,τι νιώθω, ό,τι σκέφτομαι, ό,τι αποφασίζω και ο τρόπος με τον οποίο σχετίζομαι με τους άλλους και ενεργώ εξετάζεται υπό αυτό το πρίσμα. Είναι στο δρόμο της αύξησης τους φωτός; Τι χρειάζεται να κάνω στην καθημερινότητα, στη σχέση μου με τον εαυτό μου και με τους άλλους, εντός του σώματος, του πνεύματος, των συναισθημάτων και του μυαλού μου, εντός του πρακτικού πεδίου μου για να λιγοστεύω το σκοτάδι (να το διώχνω, να το διαλύω, να το μεταμορφώνω) και να ενισχύω το φως δίνοντας του αυξητική τάση και δυναμική; Και αυτό πλέον γίνεται το μέτρο με το οποίο ανά πάσα στιγμή επιλέγω εξετάζω το αν βρίσκομαι στο δρόμο του φωτός ή του σκότους που διάλεξα να βαδίζω, και το μέτρο με το οποίο κρίνω τι αναπροσαρμογές χρειάζεται να κάνω όταν για κάποιο λόγο ξεστρατίζω ή κάτι δεν είναι λειτουργικό και φυσικό... Κάνοντας την ερώτηση ανάμεσα στα δύο, φως ή σκοτάδι, εκείνο με το οποίο η ύπαρξη μου δονείται, ικανοποιείται, και το γνωρίζω διασθητικά το που βρίσκεται η αλήθεια μου, εκείνο επιλέγω και σε εκείνο μπαίνω σε συνειδητή τροχιά. Όταν βρίσκεσαι σε συνειδητή τροχιά δεν βρίσκεσαι πλέον στο χάος. Όταν δε βρίσκεσαι στο χάος, έχεις κατεύθυνση, σκοπό, ενέργεια και δημιουργική δύναμη. Αντιμετωπίζεις τα πάντα αλλιώς...

Το μόνο που έχει να κάνει κανείς όσο βρίσκεται εντός του χάους είναι να κάνει στον εαυτό του αυτήν την ερώτηση: Θέλω να βαδίζω στο δρόμο του φωτός ή του σκότους; Δίνεις απάντηση. Και η επόμενη ερώτηση είναι "τι χρειάζεται να κάνω προκειμένου να βαδίζω στο δρόμο που διάλεξα". Θα έρθουν πολλές απαντήσεις, για τα μικρά και μεγάλα πράγματα, για τα μικρά και τα μεγάλα επόμενα "ναι" και "όχι". Και μετά αρχίζει η εφαρμογή της πράξης της καταστροφής όσων δεν χρειάζονται και εμποδίζουν, η διατήρηση όσων χρειάζονται και βοηθούν, και η δημιουργία του νέου χώρου και χρόνου στον οποίο το αποτέλεσμα της επιλογής μας γεννιέται, θρέφεται και μεγαλώνει... Ταυτόχρονα με αυτό το μέτρο κρίνει κανείς και αποφασίζει τι αναπροσαρμογή χρειάζεται και σε ποιά περιοχή μόλις για χψ λόγους "ξεστρατίζεις" από το δρόμο που διάλεξες ή κάτι δεν είναι τόσο λειτουργικό και φυσικό...

Ένας άλλος τρόπος που μπορούμε να δούμε τα πράγματα είναι μέσω των συναισθημάτων μας. Ναι έχουμε μία πελώρια γκάμα συναισθημάτων ανάμεσα στα λεγόμενα "θετικά" και "αρνητικά" και μπορεί να βιώνουμε διάφορα και διαφορετικά συναισθήματα ταυτόχρονα όμως με το νόμο των αντιθέσεων μπορούμε να τα ομαδοποιήσουμε και να τα απλουστεύσουμε σε δύο βασικά: Φόβος και Αγάπη... Όπου υπάρχει φόβος (και τα συναισθήματα που ανήκουν στην περιοχή του, πχ άγχος, θυμός, θλίψη, ενοχή, απόγνωση, κλπ) δεν μπορεί να υπάρξει αγάπη ( και τα συναισθήματα που ανήκουν στην περιοχή της πχ ελπίδα, χαρά, ηρεμία, κατανόηση, συγχώρεση, αποδοχή, σεβασμός, κλπ) και όπου υπάρχει αγάπη δεν μπορεί να υπάρξει φόβος... Το ξαναγράφω. Όπου υπάρχει φόβος δεν μπορεί να υπάρξει αγάπη και όπου υπάρχει αγάπη δεν μπορεί να υπάρξει φόβος. Οπότε και εδώ χρειάζεται να πάρουμε μία απόφαση. Θέλω να ζω, να υπάρχω και να εκπέμπω μέσα από την περιοχή του φόβου ή μέσα από την περιοχή της αγάπης; Ο κάθε ένας χρειάζεται να αποφασίσει για τον εαυτό του και τη δική του ύπαρξη αν θα βαδίζει στο δρόμο του φόβου ή στο δρόμο της αγάπης. Να αποφασίζει ποιά είναι η πραγματικά δική του φυσική κατάσταση και όχι η επίκτητη ή η μαθημένη ή εκείνη που προέρχεται από τα τραύματα του, η δική του αμόλυντη φυσική επιθυμητή κατάσταση... Και μετά αυτο γίνεται το μέτρο με το οποίο εξετάζει τα πράγματα, το τί χρειάζεται να κάνει, τι χρειάζεται να καταστρέψει, τι χρειάζεται να θεραπεύσει, τι χρειάζεται να μεταμορφώσει, τί χρειάζεται να δυναμώσει, τι χρειάζεται να αφήσει πίσω, τι χρειάζεται να δημιουργήσει και να εξετάζει αυτό που σκέφτεται, αυτό που νιώθει από ποιά περιοχή είναι... Είναι από την περιοχή του φόβου ή την περιοχή της αγάπης; Και στην πορεία, τί χρειάζεται να αναπροσαρμόσει. Βαδίζει όμως συνειδητά και έχει ένα μέτρο με το οποίο μπορεί και ορίζει τον εαυτό του και την πραγματικότητα του...

Ένας άλλο τρόπος για να δουλέψουμε με το δίπολο είναι να αντιληφθούμε τον "πολιτισμό" μας και τους εργάτες εντός του σε δύο βασικές κατηγορίες:

Εκείνους ( κι εκείνες τις δομές) που εργάζονται, καταστρέφουν, διατηρούν και δημιουργούν σε Ανιδιοτελή Υπηρεσία των Άλλων μέσω του Εαυτού και σε συνεργασία με τους 'Αλλους και σε

Εκείνους (και εκείνες τις δομές) που εργάζονται, καταστρέφουν, διατηρούν και δημιουργούν σε Ιδιοτελή Υπηρεσία του Εαυτού τους και μόνο δια μέσω του Εαυτού και της χρησιμοποιήσης - εκμετάλλευσης - υποδούλωσης των 'Αλλων...

Πάλι χρειάζεται να πάρουμε μία απόφαση. Σε ποιόν "πολιτισμό" θέλω να ανήκω και να εργάζομαι;. Σε εκείνον προς Ανιδιοτελή Υπηρεσία του Εαυτού μου και των Άλλων ή σε εκείνον προς Ιδιοτελή Υπηρεσία του Εαυτού μου είς βάρος των άλλων;

Και ύστερα αυτό γίνεται το νέο συνειδητό μέτρο μέσα από το οποίο εξετάζουμε, αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας, το περιβάλλον γύρω μας, τα μέτρα, τους νόμους, τους άλλους, το με τους ποιούς είμαστε και το με ποιούς δεν είμαστε...

(Πχ. τα μέσα ενημέρωσης ποιούς εξυπηρετούν νομίζετε από τις δύο αυτές κατηγορίες; Και επιτρέποντας τους να σας περιγράφουν την πραγματικότητα και το αύριο ποιούς νομίζετε ότι εσείς εξυπηρετείτε άθελα σας, ποιόν πολιτισμό ενισχύετε με την ενέργεια, το χώρο, το χρόνο που δίνετε ή με την αναπαραγωγή τους; Το κάνω τώρα πολύ γενικό αλλά αυτή είναι μία ερώτηση για κάθε πράγμα και κάθε περίπτωση γιατί εκεί μέσα υπάρχουν και οι "θετικές" δυνάμεις)

Είμαστε σε περίοδο που οι αντιθέσεις θα οξύνονται όλο και περισσότερο. Είμαστε σε περίοδο που θα υποχρεωθούμε να πάρουμε αποφάσεις και να ξανα-ορίσουμε συνειδητά την από εδώ και κάτω πορεία μας. Μπορούμε να το ζήσουμε πιο εύκολα και πιο δημιουργικά και με χαρά για τις απεριόριστες δυνατότητες που μας ανοίγονται μπροστά μας κάθε φορά που παίρνουμε τις αποφάσεις μας και σταθμίζουμε τους εαυτούς μας, ή μπορούμε να το ζήσουμε δύσκολα και επώδυνα μέχρι να υποχρεωθούμε να το κάνουμε ή να μην αντέξουμε την πίεση αυτή και να είμαστε από εκείνους που θα συνθλιβούν από την πίεση χωρίς να επιβιώσουν. Είναι δική μας επιλογή το πως θα βιώσουμε αυτήν την περίοδο έντασης και αντιθέσεων που μας προσκαλούν να πάρουμε αποφάσεις, ακόμα και αν δε νιώθουμε καθόλου το ότι είναι δική μας επιλογή. Είναι δική μας επιλογή και ευθύνη, το μεγάλο μας "Ναι" και το μεγάλο μας "Όχι¨ καθώς και όλα τα μικρά καθημερινά "ναι" και "όχι" που προκύπτουν στη συνέχεια ως φυσική εξέλιξη από τη βασική μεγάλη επιλογή μας...

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ "ΦΩΤΟΣ" ή ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ή ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΟΥΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΔΙΑΜΕΣΩ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ

Είναι αποφάσεις που δίνουν μεγάλη χαρά, καθαρότητα ματιάς και δημιουργίας. Υπάρχει όμως και πόνος και τραύμα που έρχεται στην επιφάνεια σύντομα μετά την απόφαση που δεν μπορεί κάποιος να αγνοήσει ή να προσπεράσει ή να παρακάμψει παρά μόνο να διασχίσει θαραλλέα και συνειδητά και να θεραπεύσει - μεταμορφώσει-απελευθερώσει. Δεν είναι εύκολη η στιγμή της ανακάλυψης ότι άθελα σου ή ασυνείδητα, ή υποσυνείδητα έχεις χάσει χρόνο, δυνατότητες, έχεις πάρει άλλους δρόμους από αυτούς που ήθελες, ή ό,τι έχεις υπάρξει υπό "κατοχή", "εκμετάλλευση" και συνδημιουργία με τους αντίθετους δρόμους απο αυτούς που επιλέγεις τώρα. Είναι μία τραυματική στιγμή η αποκάλυψη αυτή εκτός από ανακούφιση... Μαζί με αυτό το τραύμα έρχεται θυμός, πόνος, φόβος. Είναι εντάξει. Είναι φυσικό. Είναι ακριβώς όπως πρέπει να είναι. Χρειάζεται να βγουν όλα όσα μας κρατάν δέσμιους στην επιφάνεια, χρειάζεται να τα δούμε, να τα αποδεχτούμε, να τα θεραπεύσουμε, να τα συγχωρέσουμε, να τα μεταμορφώσουμε, να τα απελευθερώσουμε... Καλωσορίζουμε αυτόν τον πόνο και τη διαδικασία γιατί είναι για καλό μας και θα μας απελευθερώσει. Είναι η πρακτική μας εξάσκηση στο πως μετατρέπουμε το σκοτάδι σε φως. Είναι μάθηση κι εξάσκηση και αυτή είναι που θα μας επιτρέψει να το κάνουμε στη συνέχεια εύκολα, ανώδυνα με αγάπη και χαρά για τον εαυτό μας και για όσους χρειάζονται τη βοήθεια μας. Δε γίνεται αλλιώς. Είναι απαρραίτητο στάδιο. Είναι το σχολείο μας, το πανεπιστήμιο μας και το ντοκτορά μας, τρία σε ένα... Το ζήτημα είναι να μην εγκλωβιστούμε στη ζώνη του θυμού, του φόβου, του πόνου όταν βγουν στην επιφάνεια. Να τα καλωσορίσουμε ως εργαλεία μάθησης και δύναμης και έτσι θα μας συμπεριφερθούν και αυτά με τη σειρά τους, ως δάσκαλοι, βοηθοί κι απελευθερωτές. Κάποιοι από εμάς έχουν τον τρόπο και τη δύναμη να κάνουν αυτή τη διαδικασία μόνοι τους. Κάποιοι από εμάς θα χρειαστούν πιο έμπειρους βοηθούς σε αυτό το στάδιο. Όταν χρειαζόμαστε βοήθεια, τη ζητάμε και την παίρνουμε. Θα έρθει η ώρα που τη βοήθεια θα μπορούμε να τη δίνουμε απλόχερα εμείς σε άλλους με εκθετική αύξηση...

ΚΑΛΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΣΕ ΟΛΟΥΣ...

ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΟΤΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ Ο ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΜΑΣ... - Μέρος Πρώτο

Αγαπημένοι μου φίλοι, το ζήσαμε και το ξαναζούμε μία ελπίδα που χτίζεται μέσα από τα ΜΜΕ ότι θα πάρουμε μία ανάσα, ο "σωτήρας" - το εμβόλιο έρχεται και κάπως θα επιστρέψουμε στην προηγούμενη κανονικότητα μας και μέσα σε αυτήν θα πάρει και η οικονομία μία ανάσα να προλάβει κι αυτή να μη βουλιάξει ολοσχερώς, κλπ, κλπ, κλπ. Καταφέραμε και βρήκαμε τρόπους να δώσουμε ανάσες, ελπίδες και να λάβουμε κάποια χαρά μέσα στις γιορτές, ήρθε ο Νέος Χρόνος με τις Ελπίδες, τα Όνειρα και τα Σχέδια μας γι αυτόν, κι αμέσως μετά ακολουθεί η σχεδόν καθολική ματαίωση σε ότι θετικό νιώσαμε ή σκεφτήκαμε καθώς νέα μέτρα έρχονται, ήρθαν και θα συνεχίζουν να έρχονται και συνειδητοποιούμε ότι το τέλος αυτής της κατάστασης δε βρίσκεται στον άμεσο ορίζοντα μας, με την υποψία ότι αυτό μπορεί να κρατήσει ίσως και κάποια χρόνια... Κι έχουμε ήδη υπάρξει σε καθεστώς Κρίσης πάνω από δεκαετία και ο εφιάλτης δε μοιάζει να έχει τέλος...

Για πολλούς η ανασφάλεια μεγαλώνει για την επιβίωση καθώς βιώνουμε τη διάλυση της όποιας ψευδαίσθησης ότι οι κυβερνόντες και διαχειριστές της χώρας πράττουν προς όφελός μας και μεριμνούν για την προστασία μας. Το μεγαλύτερο μέρος των εργαζομένων, των επιχειρηματιών είναι παντελώς εγκατελειμένο χωρίς μέριμνα και σχέδιο για τη συνέχιση της επιβίωσης και τα οικονομικά βοηθήματα είναι από αστεία για κάποιους έως το τίποτα όπως και οι δομές για την υγεία μας... Έτσι εγκλωβιζόμαστε όλο και περισσότερο στο άγχος, το φόβο, το θυμό, τη ματαίωση, τον εκνευρισμό και όλα τα συναφή αρνητικά συναισθήματα που μας αποδυναμώνουν, μας κλέβουν τη χαρά και μας καθηλώνουν σε μία αναμονή που δε δείχνει να έχει τέλος... Οπότε αντί να νιώθουμε την ανανέωση του Νέου Έτους μέσα σε λίγες μέρες, νιώθουμε μια από τα ίδια και ίσως και χειρότερα...

Και αν το εξετάσουμε λίγο περισσότερο αυτό που νιώθουμε είναι ότι δεν είμαστε σε θέση να ορίζουμε τη ζωή μας, να κινούμε τις δράσεις μας και τα σχέδια μας, αλλά βρισκόμαστε στο έλεος εξωτερικών δυνάμεων, διαχειρήσεων τις οποίες δεν εμπιστεύομαστε ότι θα μας οδηγήσουν με ασφάλεια στην έξοδο κι έξοδο δε βλέπουμε καθώς καταρρίπτεται το σημείο νέας εξόδου για την οποία μας πείθουν ότι έρχεται μόλις το φτάσουμε και ξανά μανά...

Καθημερνά νιώθουμε τη βαρυτική έλξη της μαύρης τρύπας της κατάθλιψης να μας τραβά προς τα εκεί και την κόπωση του να καταναλώνεις πολλές εσωτερικές δυνάμεις για να αντισταθείς, και να καταφέρεις να κρατηθείς στην περιφέρεια του χείλους της "μαύρης τρύπας"... Παραμένεις όμως να είσαι σε αυτήν την ενεργειακή ζώνη, των αρνητικών συναισθημάτων και των πρακτικών δυσκολιών και στον κόπο του πως να μη σε ρουφήξουν ολοσχερώς...

Το πρόβλημα αυτής της διακασίας είναι η σπατάλη ζωτικής ενέργειας που τη χρειαζόμαστε για να κάνουμε άλλα πράγματα και να δυναμώνουμε τον οργανισμό μας σωματικά, ψυχικά, διαννοητικά ώστε να είμαστε και να νιώθουμε καλά, να σκεφτόμαστε καθαρά, να μπορούμε να βρίσκουμε λύσεις για τα προβλήματά μας και στο πως να εξελισσόμαστε, στο πως να αυξάνουμε την αίσθηση της ισορροπίας και την κυριαρχία επί της ζωής μας με ορατά πρακτικά αποτελέσματα.... Επειδή όμως ξοδεύουμε όλη αυτήν την ενέργεια μας σε αυτή τη ζώνη των αρνητικών συναισθημάτων και σκέψεων η δύναμη μας δεν ανανεώνεται μόνο ξοδεύεται και καθώς ξοδεύεται και δεν ανανεώνεται, λιγοστεύει...

Χρειάζεται να καταλάβουμε ότι μέσα σε αυτή τη ζώνη αρνητικών συναισθημάτων και σκέψεων που τις προκαλούν, ή αρνητικών σκέψεων που κάνουμε και στη συνέχεια εντός των συναισθημάτων που εκείνες οι σκέψεις προκαλούν, δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι καλύτερο από τη σπατάλη δυνάμεων έως ότου εξαντληθούμε ολοκληρωτικά.

Χρειάζεται να καταλάβουμε αυτή τη διαδικασία γιατί μόνο όταν την καταλάβουμε μπορούμε και να την ελέγξουμε προς όφελος μας - προς την κατεύθυνση της ουσιαστικής ανανέωσης της ζωτικής μας ενέργειας ώστε να δυναμώνουμε σε όλα τα επίπεδα αντί να εξαντλούμαστε...

Χρειάζεται επίσης να καταλάβουμε το βαθμό στον οποίο τα διαρκή αρνητικά ερεθίσματα που δεχόμαστε από το περιβάλλον μας προκαλούν με τη σειρά τους αποδυναμωτικά και ματαιωτικά συναισθήματα και σκέψεις, ή αποδυναμωτικές και ματαιωτικές σκέψεις που με τη σειρά τους δημιουργούν αποδυναμωτικά και ματαιωτικά συναισθήματα. Τα όποια σοβαρά προβλήματα που μπορεί να έχουμε, μέσα από αυτό το πρίσμα φτάνουν σε φανταστικά υπεμεγενθυμένη κατάσταση -που ενώ τη νιώθουμε ως αληθινή και αν αναζητάμε επιχειρήματα για το πόσο αληθινή είναι αυτή η μεγένθυση το μυαλό μας θα τα βρίσκει-, η αλήθεία είναι ότι πρόκειται για διαστρεβλωμένη αντίληψη. Έχει υποστεί υπερμεγέθυνση από τις πραγματικές διαστάσεις, οι οπόίες μπορεί να είναι σοβαρές μεν, όχι όμως στο βαθμό που τις βιώνουμε μέσα από τα ερεθίσματα, τις σκέψεις και τα συναισθήματα που κάνουμε, κι ας φαίνονται τόσο αληθινά σε αυτή τη διάσταση...

Ο βαθμός λοιπόν που τα αρνητικά ερεθίσματα που λαμβάνουμε μας επιρρεάζουν και διαστρεβλώνουν την πραγματική διάσταση των πραγμάτων είναι πελώριος... Ας μην ξεγελάμε τους εαυτούς μας ότι είμαστε ανεπιρρέαστοι από αυτόν τον καθημερινό βομβαρδισμό ειδήσεων που μόνο ένα σήμα στέλνουν: καταστροφή, ανασφάλεια, φόβο, τρόμο, αδυναμία, ματαίωση...

Όπως χρειάζεται να προσέχουμε σε ποιούς ανοίγουμε την πόρτα του σπιτιού μας, σε ποιούς επιτρέπουμε να έρθουν για επίσκεψη και συντροφιά, έτσι χρειάζεται να προσέχουμε και σε ποιά ερεθίσματα επιτρέπουμε να εισέρχονται στα μυαλά, την ψυχή και τα συναισθήματά μας.

Χρειαζόμαστε Ερεθίσματα συμμάχους μας, σκέψεις συμμάχους μας, συναισθήματα συμμάχους μας και ανθρώπους συμμάχους μας σε αυτήν την περίοδο περισσότερο από ποτέ... Χρειάζεται να κάνουμε "παρέα" με τους συμμάχους μας, όχι με τους καταστροφείς και βιαστές μας....

ΟΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑΓΩΝ:

1). Αποφασίζω να μη ζήσω άλλο στον πλανήτη Κορωναϊο. Σταματώ εδώ και τώρα τον καθημερινό βομβαρδισμό μου από κάθε πηγή εκφοβισμού μου με τη μάσκα της "ενημέρωσης". Είμαι μεγάλος, ώριμος, υπεύθυνος άνθρωπος, παίρνω τα μέτρα προστασίας μου και μαθαίνω τα απολύτως απαρραίτητα που σχετίζονται με τους νόμους, τις διαδικασίες κίνησης και την ασφάλεια. Δε δίνω πάνω από 5 λεπτά χρόνο σε αυτό. Είναι αρκετός χρόνος για την ενημέρωση μου. Σταματώ εδώ και τώρα τον εθισμό μου στο βομβαρδισμό του εαυτού μου από αρνητικά μηνύματα.

ΑΣΚΗΣΗ: Για μία ολοκληρη ημέρα δεν ακούω, δε βλέπω, δε διαβάζω τίποτε πάνω σε αυτό το θέμα. Με τους ανθρώπους που κουβεντιάζω, σταματώ κάθε συζήτηση πάνω στον ιό, τους φόβους και τις ανασφάλειες που προκαλεί. Αρνούμαι να στρέψω την προσοχή μου εκεί. Στρέφω τη συζήτηση σε όμορφα πράγματα και ουσιαστική επικοινωνία. Ανακαλύπτω πόσος χώρος και χρόνος ξαφνικά απελευθερώνεται για να κάνω άλλα πράγματα, να σκεφτώ άλλα πράγματα, να νιώσω άλλα πράγματα... Σημειώνω τη διαφορά στην εμπειρία μου. Το επαναλαμβάνω και την άλλη ημέρα. Και την άλλη ημέρα... Και την άλλη ημέρα. Κάνω το πείραμα. Επιτρέπω στα αρνητικά ερεθίσματα να επιστρέψουν. Παρακολουθώ και πάλι τη διαφορά. Μου γίνεται κατανοητό το πως και πόσο με επιρρεάζουν. Παίρνω ξανά την απόφαση να τους απαγορέψω την είσοδο πιο συνειδητά αυτή τη φορά... Καθώς αυτό επαναλαμβάνεται ανακαλύπτω ότι αυτή η κατάσταση δεν με επιρρεάζει όπως πριν κι έχει ανοίξει ένας νέος κόσμος για εμένα πιο θετικός... Ότι ζω όλο και λιγότερο στον πλανήτη ιό και όλο και περισσότερο στον πλανήτη υγείας κι εξέλιξης. Αποφασίζω να προστετεύω αυτόν τον νέο κόσμο καθημερινά. Ανακαλύπτω ότι αρχίζω και φεύγω από την περιφέρεια της μαύρης τρύπας και ότι ζωτική ενέργεια και δύναμη μου αρχίζουν και επιστρέφουν στον οργανισμό μου, δίνοντας μου χώρο και χρόνο να αυξήσω κι άλλο τις δυνάμεις μου...

2) Στρέφω την προσοχή μου και δίνω την ενέργειά μου στην ενδυνάμωση του οργανισμού μου και του ανοσοποιητικού μου συστήματος μέσα από τη διατροφή, την άσκηση. Τί συνήθειες έχω που χρειάζεται να αλλάξω; Τι μπορώ να κάνω σήμερα προς αυτήν την κατεύθυνση;

ΑΣΚΗΣΗ: Δημιουργώ μία νέα συνήθεια τόνωσης της υγείας και της ενέργειας του οργανισμού μου στην Αρχή της Ημέρας. Πίνω κάθε πρωί πριν τον καφέ, μία κούπα με χλιαρό νερό και λεμόνι. Καθαρίζω το συκώτι μου, βελτιώνω το αλκαλικό περιβάλλον στο στομάχι μου, παίρνω βιταμίνη C. Περιμένω τουλάχιστον 20 λεπτά πριν βάλω καφέ ή τσάι ή ό,τι άλλο στο στομάχι μου.

Συμπληρωματικά μπορείτε να προσθέσετε και μία κουταλιά μέλι, που δίνει πολλά οφέλη και ξεκινάει και το μεταβολισμό. Όπως επίσης αυτοί που θέλουν να χάσουν βάρος, μπορούν να προσθέσουν κανέλα. Επειδή η σκόνη δε διαλύεται στο νερό, μπορούμε να βράσουμε λίγο νερό με ξύλο κανέλας και στη συνέχεια να το αραιώσουμε με λίγο κρύο νερό ώστε να είναι χλιαρό όταν ρίξουμε το λεμόνι και το μέλι για να μη χαλάσουμε τις ιδιότητες τους... Μπορεί να μη φαίνετα;ι σα τίποτε. Όμως είναι σημαντικό. Κάνουμε κάτι καλό για εμάς που μας δίνει άμεσα οφέλη και εξασκούμαστε στην πειθαρχεία της εφαρμογής μίας νέας καλής συνήθειας για εμάς. Αυτό μας βοηθάει να αποκτήσουμε και να εφαρμόσουμε και άλλες. Η διαδικασία είναι ίδια. Δεν παίζει ρόλο από που ξεκινάμε. Από όπου και αν ξεκινήσουμε είναι καλό και μας βάζει σε δρόμο θετικών αλυσιδωτών αποφάσεων και δράσεων με ορατά σε εμάς αποτελέσματα σε σύντομο χρονικό διάστημα...

(Μπείτε και ψάξτε πληροφορίες για διατροφή και άσκηση. Δώστε εκεί την προσοχή σας. Επιλέξτε αυτό που σας φαίνεται εφικτό, επιλέξτε μικρά βήματα που μπορούν να μετατραπούν σε καθημερινές νέες συνήθειες, που σας αποδυκνείουν ότι έχετε αρχίσει να κάνετε πράγματα θετικά για τον εαυτό σας. Όταν αυτές η συνήθειες ενσωματωθούν μέσα από την εφαρμογή τους σε νέο απρόσκοπτο καθεστώς, τότε προσθέστε μία νέα συνήθεια ή της εξέλιξη της υπάρχουσας. Να είστε καλοί και υπομονετικοί με τον εαυτό σας που θα είναι ο πρώτος εχθρός (αντίσταση στις αλλαγές) αλλά και ο καλύτερος εμψυχωτής καθώς διαπιστώνετε έστω και μία μικρή απειροελάχιστη βελτίωση. Να την επισημένετε ως σημαντική, να λέτε μπράβο στον εαυτό σας και να τον παρακινείτε να διατηρήσει τη συνήθεια αυτή μέχρι να γίνει φυσική. Μη προσπαθήσετε να στιβάξετε χίλια πράγματα... Και όταν αποτυχαίνουμε δεν τρέχει μία. Τότε είναι που χρειαζόμαστε να γινόμαστε πιο τρυφεροί και πιο υπομονετικοί με εμάς. Λέμε δεν πειράζει, κάτι καταφέραμε που δεν το είχαμε πριν, πάμε τώρα ξανά για λίγο ακόμα...)

3) Αποφασίζω να ελευθερώσω τον εαυτό μου από το Καθεστώς της Αναμονής και της Απραξίας. Αποφασίζω ότι δε χάνω για τίποτε και κανέναν άλλο από τον εαυτό και το χρόνο μου αναμένωντας. Δεν αναμένω. Αποφασίζω, Εφαρμόζω. Ενεργώ. Αυτό Με Ενεργοποιεί, μου επιστρέφει δύναμη, μου ανοίγει νέο κόσμο και προοπτική. Στρέφω τη σκέψη μου και την Ενέργεια μου στο τι Θέλω και Μπορώ να Κάνω Σήμερα. Όχι στα εμπόδια της κωλοκατάστασης. Δεν τους επιτρέπω να είναι οι δικαιογίες μου για να παραμένω σε καθεστώς Αναμονής, Απραξίας, Αδυναμίας. Συνειδητοιώ ότι έχω στη διάθεση μου άπειρο χρόνο για τη βελτίωση της σκέψης μου, της γνώσης μου, της εξέλιξής μου, της άσκησής μου κάθε μέρα ώστε η ημέρα μου να λαμβάνει σάρκα και μορφή από εμένα όχι τους άλλους και όχι τις εξωτερικές συνθήκες. Ξεκινάω μία έρευνα σε κάτι που μου δίνει χαρά και προοπτική. Εϊναι ψέμμα ότι χρειάζομαι χρήμματα γι αυτό. Υπάρχει στο διαδίκτυο άπειρο δωρεάν υλικό, σεμινάρια, έρευνες, συγγράματα, πληροφορίες. Τόσο που να με βάλει σε άλλη τροχιά και χωρίς βιασύνη να κάνω στο σχέδιο μου για το που χρειάζομαι να επενδύσω και οικονομικά στην εξέλιξη μου αργότερα και με ποιούς. Στρέφω την προσοχή και δίνω το χρόνο μου στην Αναζήτηση και Ανακάλυψη. Γίνομαι Ερευνητής κι Εξερευνητής... Ξεκινάω κάτι που εξελίσει τις δεξιότητες μου. Ξεκινάω κάτι που μπορεί να μου δώσει άλλη προοπτική ώστε όταν τελειώσει όλο αυτό να έχω περισσότερα εφόδια από όσα είχα όταν ξεκίνησε όλο αυτό, εσωτερικά εφόδια και πρακτικά εφόδια. Ξεκινάω Δράση Σήμερα. Τώρα. Δεν Αναμένω τίποτε και κανέναν... Βρίσκω ανθρώπους μου μπορούν να με βοηθήσουν προς την κατάκτηση γνώσεων, δεξιοτήτων, εργαλείων στις επιλογές που κάνω και δίνω το χρόνο μου εκεί. Εκεί που μου έρχονται θετικά ερεθίσματα και εργαλεία ώστε την περίοδο του γκρεμίσματος που ζούμε τώρα, εγώ να χτίζω. Και όταν τελειώσει όλο αυτό να μην είμαι συντρίμμι στα συντρίμμια, αλλά ζωντανός, όρθιος και με κάτι που έχω χτίσει. Μέσα μου και έξω μου. Στρέφω την προσοχή μου εκεί και ανακαλύπτω ότι κάθε μέρα έχει να μου προσφέρει πολλά προς αυτήν την κατεύθυνση...Γιατί αυτήν την απόφαση παίρνω για Εμένα. Να χτίζω καθημερινά αντί να με γκρεμίζουν ή να γκρεμίζομαι.

Εξετάζω το κάθε τι ( ερέθισμα, σκέψη, συναίσθημα, δράση, ανθρώπους με τους οποίους συνομίλώ ή με τους οποίους συνλειτουργώ) μέσα από το πρίσμα, είναι σύμμαχοι μου στην απόφαση μου να χτίζομαι και να χτίζω ή εχθροί. Είναι βοηθοί ή αποδυναμωτές; Διαπιστώνω. Απαντώ. Αποφασίζω. Αποφασίζω να περιτρυγιρίζομαι και να συνομιλώ μόνο με συμμάχους, ενδυναμωτές. Δε φοβάμαι να διώξω από τη ζωή μου ότι δε λειτουργεί έτσι για εμένα γιατί αυτό που διώχνω αφήνει χώρο και χρόνο για αυτό που χρειάζομαι. Χρειάζομαι συμμάχους, συμπαραστάτες και ενδυναμωτές. Και όταν αποκτήσω αρκετή δύναμη, όταν επιστρέψει σε εμένα η δύναμη μου με πιο συνειδητό τρόπο από πριν από αυτή τη διαδικασία, τότε μπορώ να βοηθήσω ουσιαστικά και άλλους ανθρώπους γιατί η αρνητική ενέργεια, ερέθισμα, σκέψη, συναίσθημα δεν μπορεί πια να μου διαστρεβλώνει την πραγματική διάσταση των πραγμάτων και ξέρω πια πως να προχωράω αφήνοντας πίσω ό,τι δεν χρειάζεται για το καλό μου και πως να χτίζω μέσα στην καταστροφή. Τότε μπορώ να βοηθήσω πολύ κόσμο. Τότε όμως. Όχι πριν, όσο ακόμα είμαστε ετοιμόρροποι... Οπότε πάμε στο τώρα και στη δουλειά που αποφασίζουμε να κάνουμε με τον εαυτό μας και τη ζωή μας ΤΩΡΑ....

4) Αποφασίζω και Επισημαίνω στον εαυτό μου ότι μέσα από αυτές τις αποφάσεις και τις επιλογές κάνω έμπρακτες πράξεις αγάπης κι εμπιστοσύνης στον εαυτό μου, στη ζωή μου, στο σύμπαν που με περιβάλει κι αποτελώ μέρος του. Κατανοώ κι επισημαίνω στον εαυτό μου ότι αυτό που μοιάζει επιφανειακά "εγωιστικό", το να συγκεντρωθώ στον εαυτό μου, στην ενδυνάμωση, τόνωση, βελτίωση κι εξέλιξή του είναι πράξη αγάπης και εμπιστοσύνης. Κατανοώ ότι όσο αυξάνω τις πράξεις αγάπης κι εμπιστοσύνης προς τον εαυτό μου και δυναμώνω μέσα από αυτό και ανοίγω την καρδιά μου στον εαυτό μου μέσα από αυτό, ταυτόχρονα χτίζω έναν εαυτό με περίσσευμα αγάπης και εμπιστοσύνης για τους άλλους ανθρώπους. Γινόμαστε ασπίδες μπροστά στην καταστροφή, σταματάμε να είμαστε μέρος της αλυσίδας και της σκυτάλης της καταστροφής ασυνείδητα και δεν τη μεταφέρουμε σε άλλους. Και όσο πιο πολλοί γινόμαστε ασπίδες αλλάζουμε τη συνολική δύναμη, έκταση κι επέκταση της και τη μετατρέπουμε σε δημιουργία. Αλλά για να το κάνουμε για τους άλλους χρειάζεται να μάθουμε βιωματικά πως να το κάνουμε στον εαυτό μας με σύμμαχο τον εαυτό μας... Δϊνουμε αγάπη, μεγενθύνουμε την αγάπη, έχουμε απόθεμα αγάπης να προσφέρουμε...

Καλή Μας Νέα Αρχή και Καλό Μας Νέο Έτος...