Ο Καλός Λύκος

Ετήσιος Διαγωνισμός Ζωγραφικής του Αττικού Ζωολογικού Πάρκου

Ολοκληρώσαμε σήμερα τις δημιουργίες μας! Μέσα από όλη τη διαδικασία τα 🌟🌟🌟 μου έμαθαν, διασκέδασαν και δημιούργησαν!
Μάθαμε για την υπεραλίευση, τη μόλυνση των θαλασσών, τους πιγκουίνους και γενικότερα για τη μόλυνση του περιβάλλοντος!

Τονίσαμε και ξανά τονίσαμε, ότι σε κάθε διαγωνισμό όλοι βγαίνουμε κερδισμένοι, διότι μαθαίνουμε και γελάμε πολύ!

🌊 Ασφάλεια στη θάλασσα, τα θαλάσσια σπορ και το κολυμβητήριο.

Σε συνεργασία με τον , ο οποίος είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός, ασχοληθήκαμε με την ενίσχυση της ασφάλειας στο νερό, τα υδάτινα σπορ και τις δραστηριότητες αναψυχής.

Συγκεκριμένα, στο πλαίσιο των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων ασχοληθήκαμε με τους κανόνες, που οφείλουμε να ακολουθούμε στις θάλασσες, στις πισίνες και στα θαλάσσια σπορ.
Συζητήσαμε τα πρέπει και τα μη, ώστε να είμαστε ασφαλείς και να χαρούμε όσα μας προσφέρει το υγρό στοιχείο.

Ευχαριστούμε πολύ τον οργανισμό για το υλικό που μας έστειλε για την τάξη του νηπιαγωγείου, το οποίο ήταν υπέρ αρκετό, πολύ κατατοπιστικό και ωφέλιμο για τα αστέρια μου.

🙏Τα αθλήματα δίνουν ζωή!

Αυτές τις ημέρες ασχοληθήκαμε με τα αθλήματα. Βασικά, με τους κανόνες συμπεριφοράς στα αθλήματα. Συζητήσαμε. Σκεφτήκαμε. Φανταστήκαμε. Εκφραστήκαμε. Και όλοι μαζί καταλήξαμε στα παρακάτω:

✔ Παίζω για να διασκεδάζω!
✔Δε χρησιμοποιώ βία!
✔Σέβομαι τους άλλους φιλάθλους!
✔Νους υγιής εν σώματι υγιεί!
✔Τα αθλήματα είναι χαρά!
✔Όλοι μαζί περνάμε καλύτερα!
✔Κερδίζει αυτός που απολαμβάνει το άθλημα!
✔Τα αθλήματα μας ενώνουν!
✔Ό,τι δε θέλουμε να μας κάνουν, δεν το κάνουμε!
✔Σέβομαι τους κανόνες!

Διαβάσαμε και το βιβλίο του Ευγένιου Τριβιζά
"Πανχελωνιακός εναντίον Λαγουδένιας Λαίλαπας". Γελάσαμε πολύ με το συγκεκριμένο βιβλίο. Πανηγυρίσαμε πολλά γκολ, αλλά στο τέλος αναλογοστήκαμε, πώς και στα αθλήματα πρέπει να κυριαρχεί ο σεβασμός, η αποδοχή του διαφορετικού, η αγάπη, η στήριξη και η ελευθερία.
Όλα όσα δηλαδή οφείλουμε να καλλιεργούμε από μικρές ηλικίες στα παιδιά μας και να δεσπόζουν σε ολόκληρη τη ζωή του ανθρώπου.

* Για τον Άλκη.

🙏 Σεβασμός + Αυτοεκτίμηση

Η βάση του σεβασμού βρίσκεται στον αυτοσεβασμό. Αν κάποιος έχει μάθει πραγματικά να σέβεται τον εαυτό του, έχει συνήθως την ικανότητα να σέβεται και τους άλλους.

Αξίζει να εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας στο σεβασμό του εαυτού και των άλλων. Κι αυτό γιατί μαθαίνοντας να σεβόμαστε, καταφέρνουμε να ζούμε με ταπεινοφροσύνη.

Εκπαιδευτικοί και γονείς καλούμαστε να δούμε την αξία του σεβασμού για τον κάθε ένα από μας και για το σύνολο βέβαια μιας πολιτισμένης κοινωνίας. Είναι ανάγκη να επενδύσουμε στο “μάθημα” του σεβασμού, μέσα  από τη διάσταση της διαθεματικότητας- στο σχολείο- και γενικότερα στην κοινωνία, μέσα από τη λογική του σεβασμού σε κάθε φάση της καθημερινότητας, όπου κι αν βιώνεται αυτή.
Γι’ αυτό ας μη ξεχνάμε πως γονείς και εκπαιδευτικοί που φέρονται με σεβασμό προς τα παιδιά, δημιουργούν τις προϋποθέσεις, ώστε εκείνα να υιοθετήσουν ανάλογες συμπεριφορές.

Γονείς και εκπαιδευτικοί δείχνουν σεβασμό και ενδιαφέρον στα παιδιά , στις περιπτώσεις που :

*Προσφέρουν διαρκώς ευκαιρίες για την ανάπτυξη μιας ικανότητας τους, ή των ικανοτήτων τους γενικότερα.

*Αποφεύγουν να τα κρίνουν αρνητικά ως προσωπικότητες, ωστόσο συζητούν μαζί τους και τα καθοδηγούν ώστε να αποφύγουν την πιθανή επανάληψη συμπεριφορών που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ανεπιθύμητες.

*Συμμετέχουν στα ενδιαφέροντα τους, με ενθουσιασμό.

Σέβομαι τον εαυτό μου σημαίνει αγαπώ και εκτιμώ τον εαυτό μου. Σημαίνει έχω αυτοεκτίμηση που με βοηθά να ισορροπώ στη ζωή.
Σέβομαι τον “άλλο” σημαίνει αγαπώ και εκτιμώ τον άλλο. Σημαίνει ότι καταφέρνω να συναισθάνομαι τον άλλο. Σημαίνει καλή επικοινωνία και ψυχική υγεία.

🇬🇷 28η Οκτωβρίου 1940

"Στην ιστορία των λαών,
σύμβολο θα ναι πάντα.
Οι Έλληνες, το ΟΧΙ τους
και οι ήρωες του '40"

Χρόνια πολλά σε όλους τους Έλληνες!

👙🩳 "Ο κανόνας των εσωρούχων!"

Με τα 🌟🌟 μου παρακολουθήσαμε την ταινία: "Το μυστικό της Νίκης. " Στη συνέχεια, αναλύσαμε ποια είναι εκείνα τα σημεία του σώματος στα οποία δεν πρέπει οι άλλοι να επιχειρήσουν να τα αγγίξουν και ζωγραφίσαμε τα μαγιώ μας. Στο τέλος, τονίσαμε ότι το "Το σώμα μου είναι δικό μου" και οργανώσαν τους προσωπικό τους φακέλους.

Δεν ξεχνάμε:
🎈 ΠΟΤΕ δε φταίνε τα παιδιά και να μη φοβούνται να μιλήσουν.
🎈 Ένα όχι-ασφαλές άγγιγμα μπορεί να συμβεί και σε αγόρια και σε κορίτσια.
🎈 Να μην κρατούν μυστικά, επειδή φοβούνται να τα πουν.
🎈 Ποτέ δεν είναι αργά να μιλήσουν σε έναν μεγάλο που εμπιστεύονται για ένα άγγιγμα, που τα έκανε να αισθανθούν άσχημα.

Οφείλουμε να μάθουμε στα παιδιά μας πώς να αντιδρούν σε τέτοιες περιπτώσεις και πού να στραφούν για βοήθεια. Τα παιδιά πρέπει να ξέρουν, ότι το σώμα τους τούς ανήκει και ότι κάνεις δεν μπορεί να τα αγγίξει ή να τα χαϊδέψει χωρίς την άδειά τους.

👤 Υπολογίζεται, ότι περίπου 1 στα 5 παιδιά πέφτει θύμα σεξουαλικής βίας, συμπεριλαμβανομένης και της σεξουαλικής κακοποίησης.

Είναι χρέος μας να βοηθήσουμε να μη συμβεί αυτό στα παιδιά μας. Ας μάθουμε σε κάθε παιδί, λοιπόν, τον Κανόνα των Εσωρούχων.

🍂Καλώς ήρθες Φθινόπωρο.

Επίσημα και σήμερα (21/9) μας κάνει ποδαρικό το φθινόπωρο.
Μια εποχή με μεγάλη ποικιλία.
Ποικιλία στα χρώματα. Ποικιλία στις καιρικές συνθήκες. Ποικιλία στην ένδυση.
Θεωρούμε, πως η φύση κατά τη διάρκεια του Φθινόπωρου χάνει την λάμψη της και τη δύναμη, που είχε την Άνοιξη και το Καλοκαίρι. Κι όμως, είναι η εποχή κατά την οποία η φύση παίρνει τις ιδιαίτερες αποχρώσεις του κόκκινου, του κίτρινου, του πορτοκαλί και του καφέ και τις συνδυάζει, δημιουργώντας μοναδικούς πίνακες ζωγραφικής.
Μας υπενθυμίζει, ότι η φύση οφείλει να ξεκουραστεί μετά από ένα έντονο Καλοκαίρι, ώστε να αντέξει ένα δύσκολο Χειμώνα.

Με τα παιδιά μου, λοιπόν, εφόσον συζητήσαμε τι κάνει ξεχωριστό το Φθινόπωρο, βγήκαμε στην αυλή, για να εκπληρώσουμε μια αποστολή. Έπρεπε να μαζέψουμε τα πεσμένα φύλλα από τα δέντρα, να τα παρατηρήσουμε, να τα σχολιάσουμε και στη συνέχεια να τα χρησιμοποιήσουμε για να "ντύσουμε" τους σκαντζόχοιρούς μας.

Η φύση δίνει τόσα πολλά απλόχερα στους ανθρώπους. Μαθαίνεις από αυτήν και ζεις χάρη σε αυτήν.

🚲 Δάσκαλος σε δύο ρόδες.

"Με το κατακίτρινο ποδήλατό του ο δάσκαλος Μπεσάρ κουβαλούσε σε τόπους μακρινούς μια αγκαλιά βιβλία. Κι ενώ δίπλα του χόρευαν οι βόμβες, κάθε φορά που ένα βιβλίο έφτανε στα χέρια των παιδιών, μια μικρή αχτίδα χαμογελούσε στον ουρανό. "

Συγγραφέας: Μαρία Ανδρικοπούλου

Εικονογράφηση: Ελίζα Βαβούρη

Εκδόσεις: Καλέντης

Μια αφήγηση βασισμένη στην αληθινή ιστορία του δασκάλου, που μετέτρεψε το ποδήλατό του σε βιβλιοθήκη και αναζητούσε το δίκαιο μέσα από την παιδεία.

Σε ένα έθνος, που δοκιμάζεται από τον πόλεμο, όπου τα παιδιά έχουν μικρή ή καθόλου πρόσβαση στην ποιοτική λογοτεχνία, ένας δάσκαλος προσπαθεί να κάνει τη διαφορά. Ο Saber Hosseini, που διδάσκει τα παιδιά στην πόλη Μπαμιγιάν, στο κεντρικό Αφγανιστάν, έχει μετατρέψει το ποδήλατό του σε μια κινητή βιβλιοθήκη, κάνοντας βόλτες σε απομακρυσμένα χωριά.

🌳 Μέρες εθνικού πένθους αυτές για τη χώρα μας. Με τεράστιες εκτάσεις καμένης γης. Χάθηκαν σπίτια, περιουσίες. Έχασαν τη ζωή τους αμέτρητα ζώα.

Όμως, πώς να κρατήσει κανείς μακριά από τέτοιες εικόνες το παιδί του και γιατί άλλωστε να του κρύψει την αλήθεια, όταν αυτή αποτελεί καθημερινότητά μας. Πώς μιλάμε σε ένα παιδί για αυτές τις εικόνες της φρίκης;

Δεν διαψεύδουμε, ούτε προσπαθούμε να κρύψουμε ή να υποβαθμίσουμε το γεγονός.
Θα ήταν λάθος να διαψεύσουμε την είδηση της πυρκαγιάς και των καταστροφικών συνεπειών της από το παιδί. Το πιο πιθανό είναι ήδη να γνωρίζει αν όχι τα πάντα σίγουρα τα βασικά από την τηλεόραση ή από τη συναναστροφή με τους φίλους του. 

Αφήνουμε το παιδί να ρωτήσει όλα όσα θέλει.
Η ανησυχία του παιδιού είναι εύλογη. Αν υπάρχουν πράγματα γύρω από την τραγωδία, που δεν τα χωρά ο δικός μας νους, φανταστείτε τι γίνεται μέσα στο κεφάλι ενός μικρού παιδιού. Καθόμαστε, λοιπόν, υπομονετικά και ακούμε τι έχει να μας πει το παιδί. Το αφήνουμε να κάνει όλες τις ερωτήσεις που θέλει και είμαστε προετοιμασμένοι για τις απαντήσεις.

Μιλάμε όσο πιο απλά γίνεται στο παιδί.
Ο βασικός μας στόχος πρέπει να είναι να καθησυχάσουμε το παιδί.

Προτρέπουμε το παιδί να εκφράσει τα συναισθήματά του.
Αν το παιδί μας θέλει να κλάψει, το αφήνουμε να κλάψει. Είναι βαθιά ανθρώπινο. Είμαστε εκεί για να το καθησυχάσουμε, αλλά όχι για να του πούμε ότι δεν υπάρχει λόγος να κλαίει. 

Τέλος, η ενσυναίσθηση θα κάνει τον κόσμο μας καλύτερο και αν οι ίδιοι δεν τα έχουμε καταφέρει καλά μ’ αυτό, έχουμε ευτυχώς τα παιδιά μας για να ελπίζουμε.

🐾 Σώστε τα ζώα που είναι υπό εξαφάνιση.

Ας μάθουμε στα παιδιά να αγαπούν και να προστατεύουν τα ζώα. Ας τους μάθουμε τι σημαίνει αληθινή και ανιδιοτελής αγάπη. Ας τους μάθουμε, ότι ο κόσμος που ζούμε είναι και το σπίτι και όλων των ζώων.

"Μάθε στο παιδί να χαμηλώνει για να δώσει ένα χάδι και θα γίνει ο πιο ψηλός άνθρωπος του κόσμου."

🍌 " Ι ΑΝΝΑ ΤΡΟΙ ΜΠΑΝΑΝΑ."

Σήμερα στο σχολείο, μου έφερε η Αλεξάνδρα μου ένα αυτοσχέδιο βιβλίο με μια σύντομη ιστορία, γραμμένη και σχεδιασμένη από εκείνη.

Όση ώρα τη διάβαζα με κοίταζε με αυτά τα μεγάλα, μπλε μάτια της και περίμενε να ακούσει τι θα της πω. Την πήρα αγκαλιά μεγάλη και τη φίλησα στο κεφαλάκι της, συγχαίροντάς την!! Με είχε συγκινήσει και ταυτόχρονα μου είχε φτιάξει την ημέρα.

Με το δικό της βιβλίο και τη λαχτάρα της να το μοιραστεί μαζί μου, μου απέδειξε σήμερα, ότι η Αλεξάνδρα μου τολμάει, δημιουργεί, χαίρεται και μοιράζεται. Η σημερινή της κίνηση μου υπενθύμισε τη σημασία του να προσπαθείς και να πετυχαίνεις αυτό που θέλεις, ξέροντας ότι τα λάθη και τα σωστά πορεύονται παράλληλα.

Σε ευχαριστώ Άλεξ μου 💜

Ας μάθουμε στα παιδιά μας να είναι ΕΛΕΥΘΕΡΑ.
Ας μάθουμε στα παιδιά μας να έχουν ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ.
Ας μάθουμε στα παιδιά μας να ΤΟΛΜΟΥΝ.
Ας μάθουμε στα παιδιά μας να ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ.
Ας μάθουμε στα παιδιά μας να κάνουν ΛΑΘΗ.
Ας μάθουμε στα παιδιά μας να ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ από τα ΛΑΘΗ τους.
Ας μάθουμε στα παιδιά μας να ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ.
Ας μάθουμε στα παιδιά μας να είναι ΟΙ ΕΑΥΤΟΙ ΤΟΥΣ.

🎶 4 Εποχές του Αντόνιο Βιβάλντι.

Αχ, πόσο μας έχει λείψει το θέατρο, οι παραστάσεις, η μουσική, ο χορός, τα κουστούμια...τα χειροκροτήματα.

Αχ, αυτά τα χειροκροτήματα! Χειροκροτήματα θαυμασμού! Χειροκροτήματα επιβράβευσης!
Χειροκροτήματα ενθουσιασμού!
Χειροκροτήματα και χειροκροτήματα! Χειροκροτάμε και όλοι γινόμαστε ένα! Νιώθουμε το ίδιο! Εκφράζουμε το ίδιο!

Αυτά τα χειροκροτήματα σήμερα γέμισαν την τάξη μας. Καταφέραμε τα φέρουμε το θέατρο στην τάξη μας.

Εγώ χειροκροτώ για ακόμα μια φορά τα 🌟🌟 μου. Τους μικρούς μου αντάρτες για όσα καταφέρνουν καθημερινά!

Σύντομα, εύχομαι να χειροκροτούμε και όπως παλιά. Μέσα σε αίθουσες, θέατρα και κινηματογράφους!