Μαθήματα Κοινωνιολογίας-Δημήτρης Λαζόπουλος-Αλεξανδρούπολη

17/08/2021

Δίνεις πανελλαδικές εξετάσεις το 2022 και ψάχνεις τη σωστή προετοιμασία για το καλύτερο αποτέλεσμα στις Αρχές Οικονομικής Θεωρίας;
👉 Ξεκίνα την 1η εβδομάδα του Σεπτέμβρη την προετοιμασία σου, για να πετύχεις τους στόχους σου!
Θα κερδίσεις:
• Εξατομικευμένη προετοιμασία εστιασμένη στις ατομικές σου ανάγκες
• Tests και διαγωνίσματα προσομοιωμένα στις πανελλαδικές εξετάσεις
• Συχνή επανάληψη της ύλης και αξιολόγηση του βαθμού κατανόησής της
🎯Δέσμευση για την επιτυχία σου!
www.dlazopoulos.com

15/04/2021

Πολυετής εμπειρία 🔝
Άριστες βαθμολογίες 💯
Σιγουριά για την επιτυχία 🎯
www.dlazopoulos.com

11/05/2020

Μαθαίνω
Αρχές Οικονομικής Θεωρίας - Κοινωνιολογία
www.dlazopoulos.com

06/05/2020

Θερινά μαθήματα 2020. Σε ζωντανή (online) σύνδεση : παράδοση, εμβάθυνση, εξέταση! Κλείσε θέση στην ομάδα της επιτυχίας!

18/04/2020

-Εξαίρετοι συνάδελφοι ,
είναι απαραίτητο να μας απασχολήσει σοβαρά ,
γιατί σε αυτή τη χώρα δεν μπορεί η μελέτη της κοινωνικής πραγματικότητας,των κοινωνικών φαινομένων ,των θεσμών, των κοινωνικών μετασχηματισμών να τα βάλει με το "Σουπίνο" το "Αίτιον"και την "Γερουνδιακή έλξη" της λατινικής γλώσσης ;

17/04/2020

17/03/2020

Online ,στην live εικονική τάξη.Ξεκινήσαμε!

09/02/2020

Αυταρχική προσωπικότητα και προκατάληψη

Σύμφωνα με τον Adorno, η εμφάνιση προκατάληψης και η τάση για διακρίσεις παρατηρείται σε άτομα με αυταρχική προσωπικότητα. Πρόκειται για ένα σύνολο χαρακτηριστικών που οδηγούν το άτομο σε τέτοιου είδους συμπεριφοράς παρουσιάζοντας μια προδιάθεση για προκατάληψη.

Τα κύρια χαρακτηριστικά της αυταρχικής προσωπικότητας είναι:

Υπερβολικός σεβασμός και υποταγή σε πρόσωπα εξουσίας
Εμμονή με την ιεραρχία και το κύρος
Τάση μετατόπισης του θυμού και της μνησικακίας σε άλλα αδύναμα άτομα
Αδυναμία ανοχής της αβεβαιότητας
Ανάγκη σαφούς οριοθέτησης του κόσμου
Προβληματικές διαπροσωπικές σχέσεις


Πώς οδηγείται το άτομο στη διαμόρφωση μιας αυταρχικής προσωπικότητας;

Η αυταρχική προσωπικότητα διαμορφώνεται κατά την παιδική ηλικία, ενώ ο κύριος
παράγοντας που οδηγεί σε αυτή την προσωπικότητα είναι η σχέση με τους γονείς και γενικότερα τα χαρακτηριστικά των γονέων.

Τα παιδιά αναπτύσσουν μια αμφίθυμη σχέση με τους γονείς, καθώς από τη μία μεριά τους αγαπούν και από την άλλη τους μισούν. Οι γονείς συνήθως έχουν ιδιαίτερα αυστηρή συμπεριφορά και υιοθετούν πολύ σκληρές μεθόδους διαπαιδαγώγησης, με αποτέλεσμα να πιέζουν έντονα τα παιδιά. Το μίσος που νιώθουν τα παιδιά για τους γονείς, λόγω του φόβου και της ενοχής που βιώνουν δεν μπορούν να το εκφράσουν απέναντι στους γονείς, με αποτέλεσμα να καταπιέζεται και να αναζητά άλλους τρόπους εκδήλωσης. Συνήθως, το μίσος που νιώθουν προς τους γονείς μετατοπίζεται σε άλλους πιο αδύναμους στόχους, καθώς οι γονείς αποτελούν μια εξιδανικευμένη εικόνα, που συμβολίζει την ισχύ και την εξουσία. Έτσι, διαμορφώνεται ένα σύμπλεγμα χαρακτηριστικών που παρέχει στο άτομο ένα πλαίσιο συμπεριφοράς που ακολουθεί το άτομο για την υπόλοιπη ζωή του και γενικεύεται σε όλες τις μορφές εξουσίας

Η αυταρχική προσωπικότητα συνδέεται με θέματα ξενοφοβίας, εθνοκεντρισμού και προκατάληψης. Η προκατάληψη είναι μια αρνητική στάση απέναντι σε ένα ή περισσότερα μέλη μιας συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας. Πρόκειται δηλαδή για μια προκατειλημμένη στάση απέναντι σε μια ομάδα εξαιτίας μιας αρνητικής αξιολόγησης των μελών. Περιλαμβάνει αρνητικές κοινωνικές στάσεις ή γνωστικές πεποιθήσεις, αρνητικά συναισθήματα, εχθρική ή άδικη συμπεριφορά απέναντι στα μέλη κάποιας ομάδας.

27/01/2020

Η προκατάληψη ορίζεται ως μια αρνητική στάση απέναντι στα μέλη μιας συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας, στάση η οποία βασίζεται αποκλειστικά στη συμμετοχή τους στην ομάδα αυτή. Δηλαδή, κάποιος που είναι προκατειλημμένος απέναντι σε μια ομάδα τείνει να αξιολογεί τα μέλη της με αρνητικό τρόπο, απλά και μόνο επειδή ανήκουν σε αυτή την ομάδα.

Η προσωπικότητα, η συμπεριφορά και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε συγκεκριμένου ατόμου παίζουν πολύ μικρό ρόλο

23/01/2020

Η ανομία για τον Merton
εμφανίζεται σε περιπτώσεις διάστασης μεταξύ των κοινωνικών στόχων και των
διαθέσιμων νόμιμων μέσων για την πραγμάτωσή τους. Η αποδοχή της ύπαρξης
αυτής της διάστασης και κατά συνέπεια της ανομίας φαίνεται ότι προέρχεται εν μέρει
από προσωπικά του βιώματα, καθώς ο εγκληματολόγος γεννήθηκε το 1910 σε
φτωχογειτονιά της Νότιας Φιλαδέλφεια. Η διάσταση αυτή ανάμεσα στους στόχους
για οικονομική ανάπτυξη του κάθε ατόμου, τους οποίους προωθεί η Αμερικάνικη
κοινωνία και στα νόμιμα μέσα που διαθέτει κανείς για να τους πραγματοποιήσει (καλά
αμειβόμενη απασχόληση, εκπαίδευση κλπ), τα οποία δεν παρέχονται στο κάθε μέλος
της κοινωνίας εξίσου, προκαλεί κοινωνική ανισότητα και ένα αίσθημα αδικίας. Αυτοί
που υφίστανται την αδικία αυτή κατακλύζονται από έντονη ψυχική ένταση και
αισθήματα ματαίωσης με αποτέλεσμα σε πολλές περιπτώσεις να ωθούνται στην τέλεση
εγκληματικών πράξεων (θεωρία της έντασης - strain theory). Αίτια της ψυχικής
αυτής έντασης αποτελεί η θέση ορισμένων πολιτισμικών αξιών και προτύπων.
Αυτή που ουσιαστικά είναι υπεύθυνη για την πρόκληση του εγκλήματος είναι η ίδια η
κοινωνία, εφόσον δεν ενδιαφέρεται για τον τρόπο επίτευξης των στόχων που η ίδια
θέτει, επιβραβεύοντας μάλιστα σε αρκετές περιπτώσεις με κύρος, δύναμη, κοινωνική
θέση και εξουσία εκείνους που με αμφίβολα ή ακόμα και παράνομα μέσα απέκτησαν τα
πολυπόθητα αγαθά. Οι κανόνες ελέγχου μιας τέτοιας σαθρής κοινωνίας, παρακμάζουν
και υποβαθμίζονται σε τέτοιο βαθμό, που ακόμα και τα ίδια τα μέλη της κοινωνίας
χάνουν την πίστη τους στη λειτουργία τους και δρουν με τρόπο ωφελιμιστικό,
χρησιμοποιώντας ακόμα και παράνομα μέσα για να πετύχουν τον πολιτισμικά
καθιερωμένο στόχο, έχοντας ως γνώμονα το προσωπικό τους κέρδος. Μελετώντας την
προσέγγιση αυτή, μπορεί να καταλήξει κανείς στο συμπέρασμα ότι η οργάνωση και η
αποδιοργάνωση μιας κοινωνίας δεν είναι έννοιες που αποκλείουν η μία την άλλη.
Αρκετές από τις πολιτισμικές αξίες που έχουν επιθυμητές συνέπειες (φανερές
λειτουργίες) συχνά εμπεριέχουν ή παράγουν ανεπιθύμητες συνέπειες (λανθάνουσες
λειτουργίες). Η έννοια των φανερών και λανθάνουσων λειτουργιών αποτελεί μια ακόμα
σημαντική συμβολή του Μerton στις επιστήμες της κοινωνιολογίας και της
εγκληματολογίας.

05/01/2020

Α.Γκίντενς : Έγκλημα,παρέκκλιση και κοινωνική ευταξία.
Θα ήταν λάθος να βλέπουμε το έγκλημα και την παρέκκλιση μόνο από την σκοτεινή τους όψη. Κάθε κοινωνία που αναγνωρίζει ότι τα ανθρώπινα όντα έχουν διαφορετικές αξίες και ενδιαφέροντα πρέπει να βρει χώρους για τα άτομα ή τις ομάδες, οι δραστηριότητες των οποίων δεν συντάσσονται με τους κανόνες που ακολουθεί η πλειονότητα. Όσοι ακολουθούν τους καθιερωμένους τρόπους βλέπουν με καχυποψία ή εχθρότητα τα άτομα που αναπτύσσουν νέες ιδέες στην πολιτική, την επιστήμη, την τέχνη ή άλλους τομείς. Τα πολιτικά ιδεώδη που αναπτύχθηκαν με την αμερικανική επανάσταση, για παράδειγμα -ελευθερία του ατόμου και ισότητα ευκαιριών- αντιμετώπισαν την έντονη αντίδραση πολλών την εποχή εκείνη. Έγιναν όμως αποδεκτά από ολόκληρο τον κόσμο. Χρειάζεται θάρρος και αποφασιστικότητα για να παρεκκλίνει κανείς από τους κυρίαρχους κανόνες μία κοινωνίας. Η παρέκκλιση αυτή είναι όμως κρίσιμη για να εξασφαλιστούν διαδικασίες μεταβολής που αργότερα θεωρούνται ότι ικανοποιούν το γενικό συμφέρον.Η «επιβλαβής παρέκκλιση» είναι τότε η τιμή που πρέπει να πληρώσει μία κοινωνία όταν αφήνει σημαντικά περιθώρια στα άτομα να επιδιώξουν σκοπούς άλλους από τους συμβατικά παραδεκτούς; Είναι, για παράδειγμα, τα υψηλά ποσοστά των εγκλημάτων βίας το τίμημα που πρέπει να πληρώσει μία κοινωνία για τις ατομικές ελευθερίες που έχουν οι πολίτες της; Μερικοί υπαινίχτηκαν στην πραγματικότητα κάτι τέτοιο, όταν υποστήριξαν πως τα εγκλήματα βίας είναι αναπόφευκτα σε μία κοινωνία όπου δεν εφαρμόζονται αυστηροί κανόνες συμμόρφωσης. Η άποψη αυτή δεν ευσταθεί αν την εξετάσει κανείς πιο προσεκτικά. Σε μερικές κοινωνίες που αναγνωρίζουν ένα ευρύ φάσμα ατομικών ελευθεριών και ανέχονται παρεκκλίνουσες δραστηριότητες (όπως είναι η Ολλανδία), τα ποσοστά των εγκλημάτων βίας είναι χαμηλά. Αντίστροφα, χώρες όπου το εύρος των ατομικών ελευθεριών είναι περιορισμένο (όπως στις κοινωνίες της Λατινικής Αμερικής) μπορούν να εμφανίζουν υψηλά ποσοστά βίας. Μία κοινωνία που είναι ανεκτική απέναντι στην παρεκκλίνουσα συμπεριφορά δεν είναι απαραίτητο να αντιμετωπίζει κοινωνική αποδιοργάνωση. Το αποτέλεσμα αυτό μπορεί όμως να επιτευχθεί εκεί όπου οι ατομικές ελευθερίες συνοδεύονται από κοινωνική δικαιοσύνη σε μία κοινωνική οργάνωση όπου οι ανισότητες δεν είναι κατάφωρα μεγάλες και στην οποία ο πληθυσμός στο σύνολό του έχει την ευκαιρία να ζήσει μία γεμάτη και ικανοποιητική ζωή. Αν η ελευθερία δεν εξισορροπείται με την ισότητα, και αν πολλοί άνθρωποι θεωρούν πως σε μεγάλο βαθμό η ζωή τους δεν τους προσφέρει την δυνατότητα της αυτο-ολοκλήρωσής τους, είναι πολύ πιθανό η παρεκκλίνουσα συμπεριφορά να κατευθυνθεί προς κοινωνικά καταστρεπτικούς σκοπούς