Anna Mpellou Psychologist

Anna Mpellou Psychologist Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from Anna Mpellou Psychologist, Office:Αγίου Δημητρίου 153, Agios Dimitrios.

🔸️ BSc Psychology – National & Kapodistrian University of Athens
🔸️ Relationship Boundaries & Self-Respect
🔸️ Εξειδίκευση στις ανθρώπινες σχέσεις - Διεθνής Πιστοποίηση
🔸️ Ομαδικές συνεδρίες - Σεμινάρια

Και ξέρεις κάτι;Το πιο δύσκολο με τα όρια δεν είναι να τα βάλεις.Είναι να μην τα πάρεις πίσω μόλις δεις το πρόσωπο του ά...
04/09/2026

Και ξέρεις κάτι;Το πιο δύσκολο με τα όρια δεν είναι να τα βάλεις.
Είναι να μην τα πάρεις πίσω μόλις δεις το πρόσωπο του άλλου να θυμώνει!

Σκέψου μια πολύ απλή σκηνή:
Σου ζητούν κάτι.
Δεν μπορείς. Ή απλώς δεν θέλεις.
Λες:
Όχι, αυτή τη φορά δεν θα μπορέσω.
Και έρχεται εκείνο το στεγνό:
Οκ…

Μια μικρή παύση.
Ένα ύφος.
Λίγη απόσταση.
Και πριν περάσουν πέντε λεπτά, έχει ξεκινήσει μέσα σου το πάρτι με τις σκέψεις:
Μήπως να το κάνω τελικά;
Μήπως το πήρε στραβά;
Μήπως φέρθηκα άδικα;

Και κάπου εδώ νομίζουμε ότι επειδή ο άλλος δυσαρεστήθηκε, κάτι κάναμε λάθος.
Όμως όταν ένας άνθρωπος έχει συνηθίσει να παίρνει από εσένα ένα «ναι», το πρώτο σου «όχι» πιθανότατα θα τον ξεβολέψει!

Λογικό.
Όμως…

Το ξεβόλεμά του όμως δεν είναι απόδειξη ότι το όριό σου είναι λάθος!
Γι’ αυτό, πριν το πάρεις πίσω, κάνε κάτι πολύ απλό:
Θυμήσου γιατί το έβαλες.
Και ρώτα τον εαυτό σου:

Αν ο άλλος δεν είχε αντιδράσει έτσι, θα πίστευα ακόμα ότι έκανα κάτι λάθος;
Αν η απάντηση είναι «όχι»…
τότε μάλλον δεν χρειάζεται να αλλάξεις το όριο!
Χρειάζεται να μην το εγκαταλείψεις με την πρώτη αντίδραση του άλλου!

Και ξέρεις και κάτι άλλο;
Επειδή οι άλλοι δυσαρεστούνται, αυτό δε σημαίνει πως το όριο είναι λάθος.
Απεναντίας σημαίνει πως ήταν το πιο σωστό!
Να σε φροντίζεις ❤️

Με σεβασμό,
Άννα



************
Ίσως κάποιος το χρειαζόταν αυτό σήμερα… 🤍

✨Μπράβο. Τα κατάφερες!Έχεις εργαστεί.Έχεις πετύχει στόχους.Έχεις δημιουργήσει οικογένεια.Έχεις φροντίσει .Έχεις κάνει όλ...
21/08/2026

✨Μπράβο. Τα κατάφερες!
Έχεις εργαστεί.
Έχεις πετύχει στόχους.
Έχεις δημιουργήσει οικογένεια.
Έχεις φροντίσει .

Έχεις κάνει όλα εκείνα που έκαναν τους άλλους να σου πουν:
«Μπράβο! Τα κατάφερες!»
Και κάποια ήσυχη στιγμή, όταν δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα σε κανέναν, εμφανίζεται εκείνη η ερώτηση:

Τελικά, αυτή είναι η ζωή που ήθελα εγώ;
Ή είναι η ζωή που έμαθα ότι πρέπει να θέλω;»

Ίσως να το νιώθεις αυτό σε μια πολύ συνηθισμένη στιγμή: όταν γυρίζεις κουρασμένος\η από τη δουλειά, τακτοποιείς το σπίτι, τα παιδιά, τις υποχρεώσεις και λες «ναι, θα το κάνω εγώ, άστο δε πειράζει», ενώ μέσα σου θα ήθελες απλώς να σταματήσεις τα πάντα!
Δεν είναι αχαριστία.
Από παιδιά μαθαίνουμε να επαναλαμβάνουμε ό,τι μας προσφέρει αποδοχή και επιβεβαίωση. Ό,τι έκανε τους άλλους να μας πουν τότε:

«Μπράβο!»

Κάπως έτσι, κάποια «πρέπει» γίνονται τόσο οικεία, που μια μέρα τα αποκαλούμε «θέλω».
Μόνο που δεν είναι πάντα δικά μας.
Μας τα φόρεσαν, χωρίς απαραίτητα να το κάνουν από κακή πρόθεση.
Δεν χρειάζεται να τους κατηγορήσουμε. Έχουμε, όμως, την ευθύνη να αποφασίσουμε αν θα συνεχίσουμε να τα κρατάμε.

Σήμερα, πριν πεις το επόμενο «ναι, θα το κάνω εγώ», ρώτησε τον εαυτό σου:
«Αν κανείς δεν με επιβράβευε γι’ αυτή την επιλογή, δεν με αποδεχόταν, δεν με θεωρούσε καλό άνθρωπο, αδιαφορούσε τελείως, θα την έκανα ξανά;»

Κι αν η απάντηση είναι «όχι»,
Κάνε για αρχή μόνο αυτό:
Στο επόμενο
«ναι, θα το κάνω εγώ»,
μην απαντήσεις αμέσως.
Πες:
«Θα το σκεφτώ
και θα σου απαντήσω».

Να σε φροντίζεις, ψυχή μου.
Και πριν ακούσεις
τι περιμένουν όλοι από σένα…
άκου τι θέλεις εσύ.
Και όχι αυτό δεν είναι εγωισμός.
Αξιοπρέπεια και Αυτοσεβασμός είναι 🤍

Με σεβασμό,
Άννα

Anna Bellou / Psychologist

➡️ THE METHOD- “ΖΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ»
https://mpellou.gr/
Έναρξη 1/10/26

Αν μπορούσα να γυρίσω χρόνια πίσω, ίσως αυτό να ήταν ένα από τα πράγματα που θα ήθελα να μου είχε μάθει κάποιος νωρίτερα...
17/08/2026

Αν μπορούσα να γυρίσω χρόνια πίσω, ίσως αυτό να ήταν ένα από τα πράγματα που θα ήθελα να μου είχε μάθει κάποιος νωρίτερα.
Όχι άλλη μία συμβουλή!
Έναν τρόπο!

Το THE METHOD – Ζω και για Μένα είναι ένα 11ήμερο Ψυχοεκπαιδευτικό Masterclass, βασισμένο σε μια μέθοδο που έχει εφαρμοστεί ήδη σε χιλιάδες ανθρώπους που δεν θέλουν απλώς να τα καταφέρνουν.
Αλλά θέλουν να ζουν καλύτερα!
Με περισσότερη ισορροπία.
Με όρια.
Με πιο υγιείς σχέσεις.
Με λιγότερο άγχος.
Και ακριβώς εκεί δουλεύουμε.
Το «Ζω και για Μένα» δεν είναι μια εγωιστική απόφαση.
Είναι μια πρακτική μέθοδος, που σε βοηθά να περάσεις από το:
«Ξέρω τι πρέπει να κάνω»
στο:
«Αρχίζω επιτέλους να το κάνω.»

🔺Μέσα σε 11 ημέρες, βήμα βήμα, αρχίζεις να:

• βάζεις όρια με περισσότερη σιγουριά
• λες «όχι» χωρίς να χάνεις την ηρεμία σου
• ζητάς πιο καθαρά αυτό που χρειάζεσαι
• δυναμώνεις την αυτοπεποίθησή σου
• δίνεις χώρο και στα «θέλω», όχι μόνο στις υποχρεώσεις
• διαχειρίζεσαι καλύτερα το άγχος της καθημερινότητας
• δημιουργείς πιο υγιείς σχέσεις
• παίρνεις αποφάσεις που σε εκφράζουν περισσότερο
• χτίζεις μια ζωή με περισσότερη ποιότητα, ελευθερία και προσωπικό χώρο

Δεν είναι άλλο ένα σεμινάριο που θα παρακολουθήσεις, θα κρατήσεις σημειώσεις και μετά θα επιστρέψεις ακριβώς στα ίδια.
Όχι, δεν χρειάζεσαι κάτι τέτοιο.
Εδώ δεν μένουμε στη θεωρία.
Δουλεύουμε στην πράξη.
Με συγκεκριμένα βήματα.
Με σύστημα.
Με μέθοδο.
Γιατί δεν αρκεί να ξέρεις τι πρέπει να αλλάξεις.
Χρειάζεται να αρχίσεις να το κάνεις.

Αν νιώθεις πως ήρθε η στιγμή να αρχίσεις να ζεις όπως πραγματικά ποθείς, μην το αναβάλεις πάλι.
Το «Ζω και για Μένα»
ξεκινά 1 Οκτωβρίου.
Για 11 ημέρες.
Μια ημερομηνία που δεν επιλέχθηκε τυχαία.
Και ίσως ούτε εσύ βρέθηκες τυχαία εδώ…

✅ Μπορείς να βρεις όλες τις πληροφορίες εδώ: https://mpellou.gr/

Με σεβασμό,
Άννα

Anna Bellou / Psychologist
MSc in Relationships
& Couples Counseling

Διάβασε το μέχρι τέλος. Και θα καταλάβεις πράγματα που ίσως τα θεωρείς αυτονόητα, αλλά δεν είναι.Ήμουν πάντα εκεί.Στο τη...
24/05/2026

Διάβασε το μέχρι τέλος. Και θα καταλάβεις πράγματα που ίσως τα θεωρείς αυτονόητα, αλλά δεν είναι.

Ήμουν πάντα εκεί.
Στο τηλέφωνο στις 2 το βράδυ όταν κάποιος έλεγε σε χρειάζομαι.
Στο να πας να τον δεις γιατί σου είπε δεν είμαι καλά κι ας μην είχες δύναμη να σηκωθείς από το κρεβάτι.

Στο να θυμηθείς τα γενέθλια όλων αλλά ελάχιστοι ίσως κανείς, τα δικά σου.
Στο γίνεις ο δυνατός όλων, ενώ μέσα σου ήσουν κομμάτια.

Στο να απαντάς: στείλε μου ότι ώρα με χρειαστείς, καλά είμαι εγώ, ενώ έκλαιγες στο μπάνιο.
Στο να τρέξεις στο νοσοκομείο, στη μετακόμιση, στο πρόβλημα, στον χωρισμό.
Στο να λες: δεν πειράζει, για πράγματα που μέσα σου
σε είχαν διαλύσει.

Κι όμως…

δεν το έκανες μόνο γιατί γαπούσες πολύ.
Ούτε μόνο γιατί είχες καλοσύνη.

Το έκανες γιατί βαθιά μέσα σου
υπήρχε ακόμα εκείνο το παιδί,
που περίμενε κάποιον να το αγαπήσει με αυτόν τον τρόπο!

Και χωρίς να το καταλάβεις, άρχισες να πιστεύεις,
πως για να πάρεις την αγάπη, πρέπει πρώτα να δίνεις όλη τη δική σου.

Να είσαι πάντα εκεί.
Να καταλαβαίνεις.
Να αντέχεις.
Να συγχωρείς.

Μέχρι που κάποια μέρα κουράστηκες τόσο πολύ,
που κατάλαβες κάτι στενάχωρο.

Πως δεν φοβόσουν να μείνεις μόνος/η. Φοβόσουν
πως αν σταματήσεις να δίνεις, κάποιοι άνθρωποι θα σταματήσουν να σε χρειάζονται.
Και θα φύγουν…

Γιατί βαθιά μέσα σου υπάρχει ακόμα εκείνο το κομμάτι,
που θυμάται πως όταν είχε ανάγκη αγάπη και φροντίδα, κανείς δεν ήταν εκεί.

✨Κι έτσι, έγινες μια ψυχή που δίνει συνέχεια.
Γιατί ξέρει καλύτερα από όλους
πώς είναι, να μην έχεις!

Και όσο κι αν κουράστηκες, μην ξεχάσεις ποτέ κάτι:

Οι άνθρωποι που συνεχίζουν να αγαπούν με καθαρή καρδιά,
είναι οι πιο σπάνιοι άνθρωποι σε αυτόν τον κόσμο. 🤍

Με σεβασμό σε εσένα,
Άννα

➡️

🔺Διάβασέ το μέχρι το τέλος…Και θα καταλάβεις κάτι που κουβαλάς χρόνια μέσα σου….Κάποτε πίστευαπως αν ένας άνθρωπος σε αγ...
09/05/2026

🔺Διάβασέ το μέχρι το τέλος…Και θα καταλάβεις κάτι που κουβαλάς χρόνια μέσα σου….
Κάποτε πίστευα
πως αν ένας άνθρωπος σε αγαπά…
ε, θα στο δείξει κιόλας.
Πίστευα πως μια μαμά θα ήξερε πώς να με αγκαλιάσει…
και πως εκεί, μέσα στην αγκαλιά της,
όλα τα σπασμένα μου θα κόλλαγαν ξαφνικά.

Κι όταν αυτό δεν συνέβαινε…στενοχωριόμουν.
Έλεγα μέσα μου:
Μάλλον δεν με αγαπά…

Μέχρι που μεγαλώνεις
και καταλαβαίνεις κάτι πολύ σκληρό και πολύ ανθρώπινο μαζί:

Ότι η μαμά σου δεν ήταν ψυχρή!
Ήταν ένα παιδί που μεγάλωσε πριν την ώρα του.
Πολλές μαμάδες αγαπούν…αλλά δεν έμαθαν ποτέ πώς να το δείχνουν.
Δεν ξέρουν καν, πώς να το κάνουν.
Γιατί ούτε εκείνες τις αγκάλιασε κάποιος έτσι.
Η δική τους μαμά…
ο δικός τους μπαμπάς…
ήταν συναισθηματικά απών.
Δεν αγκαλιάστηκαν ποτέ τρυφερά σαν παιδάκια.

Κι αν μεγάλωσες
περιμένοντας λίγη περισσότερη τρυφερότητα,
λίγη περισσότερη ζεστασιά,
δεν σημαίνει ψυχή μου ότι δεν άξιζες την αγάπη.

Σημαίνει πως πολλές φορές
οι άνθρωποι δίνουν μόνο μέχρι εκεί
που έμαθαν να φτάνουν.
Και ίσως τώρα διαβάζοντας αυτό,
καταλαβαίνεις γιατί πονάς ακόμα
από κάποιες αγκαλιές που δεν ήρθαν ποτέ όπως τις είχες ανάγκη.
Και δεν εννοώ μόνο από τους γονείς.

Αν κάτι μπορώ να σου πω από το δικό μου βίωμα,
σαν μαμά κι εγώ…
είναι πως το παιδί σου
θυμάται τον τρόπο που το κοιτάς.
Τον τρόπο που το κρατάς.
Τον τρόπο που το ηρεμείς.
Και καμία αγκαλιά δεν πάει χαμένη!
Αγκάλιασέ το όσο πιο συχνά μπορείς.

🔺Κάποτε μου έλεγαν:
Μην τον παίρνεις αγκαλιά. Θα κακομάθει.
Τη θεωρώ μια εγκληματική συμβουλή!

Τι κακό μπορεί να μάθει ένα παιδί από μια αγκαλιά;
Να νιώθει ασφάλεια;
Να δέχεται αγάπη;
Να μπορεί αύριο να την δίνει κι εκείνο χωρίς φόβο;

Να ξέρεις κάτι:
όταν σήμερα αγκαλιάζεις το παιδί σου,
όταν το ακούς, όταν του μιλάς γλυκά,
όταν το ηρεμείς,
δεν μεγαλώνεις μόνο εκείνο
με έναν πιο υγιή τρόπο.
Θεραπεύεις λίγο λίγο και το παιδί που ήσουν εσύ κάποτε.

Κι όπως κάποτε είχαμε ανάγκη να μας αγαπήσουν
και να μας αγκαλιάσουν… ας το κάνουμε εμείς
στα παιδιά μας.
Κι έτσι κάποια στιγμή, θα γίνουν κι εκείνα
οι μαμάδες και οι μπαμπάδες
που θα ήθελαν
τα δικά τους παιδιά να έχουν.
Χρόνια μας πολλά μαμάδες.
Μας αγαπώ όλες. 🤍

Με σεβασμό,
Άννα

Anna Mpellou Psychologist

🔺Το πρόλαβες! (Διάβασε το μέχρι το τέλος..)Το είδες.Το βλέμμα που άλλαξε μια στιγμή. Την αναπνοή που έγινε λίγο πιο αργή...
29/04/2026

🔺Το πρόλαβες! (Διάβασε το μέχρι το τέλος..)Το είδες.
Το βλέμμα που άλλαξε μια στιγμή. Την αναπνοή που έγινε λίγο πιο αργή.
Και μέσα σου ξεκίνησε ήδη η σκέψη:

Τι είπα τώρα πάλι;;
Τι έκανα;
Λες να θύμωσε;
Δεν το λες φωναχτά. Ποτέ δεν το λες φωναχτά.
Απλώς προσαρμόζεσαι, λίγο πιο ήσυχα, λίγο πιο προσεκτικά.
Για να μην πάει κάτι στραβά.

✨ Και αν πας λίγο πιο πίσω, θα δεις ένα παιδάκι:
Που έμαθε νωρίς ότι το λάθος πληρώνεται.
Που του είχαν επιβάλλει άπειρα «πρέπει» κι αν δεν τα τηρούσε θα το πλήρωνε αυτό.

Που έμαθε να σωπαίνει πριν καν του το ζητήσουν.
Που έκλαιγε χωρίς ήχο.
Γιατί τα δάκρυα μπορεί να ενοχλούσαν.
Που κρυβόταν κάτω από το κρεβάτι.
Που έμενε σιωπηλά στο σκοτάδι.
Που έσκυβε το κεφάλι.

Και έτσι έμαθες να αντέχεις.
Να αντέχεις τους άλλους.
Όχι γιατί είσαι έτσι.
Αλλά γιατί κάποτε, δεν είχες άλλη επιλογή.

Και αυτό το κάνεις και σήμερα.
Για να μην ενοχλήσεις.
Για να μην θυμώσουν.
Γιατί ξέρεις πως αν δεν προσέξεις κάτι, τότε αυτό χαλάει.
Κι εσύ δεν θες να χαλάσει τίποτα.
Θες να χτίσεις μια σχέση όπου θα αγαπάς και θα αγαπιέσαι.
Θες να μην κρίνεις και να μην κρίνεσαι σε κάθε κουβέντα που λέγεται.
Θες σεβασμό, δίνεις σεβασμό.
Θες να νιώθεις ελεύθερος άνθρωπος κι όχι μια ψυχή που φωνή έχει αλλά αν την αφήσει «ελεύθερη» θα την «φυλακίσουν».

Και κάπου εδώ σκέφτεσαι πως δεν είσαι πια εκείνο το παιδάκι. Όχι δεν είσαι!
Και δεν χρειάζεται να αντέχεις… για να σε αγαπήσουν!
Άλλωστε η αγάπη ψυχή μου, δεν θέλει ούτε αντοχή, ούτε λόγους για να αγαπάει.
Απλά αγαπάει! 🧡

Με σεβασμό,
Άννα



********************************
Μια μικρή υπενθύμιση.
Κάποιοι θα το διαβάσουν… και θα καταλάβουν.
Αν σου μίλησε, κράτησέ το.
Ή στείλ’ το.
Ξέρεις πού….🤍
*******************************

#ψυχολόγος #σχέσεις #αγάπη #παιδί

✨ Σάββατο απόγευμα. Κάθεσαι για λίγο στον καναπέ. Με το κινητό στο χέρι, όχι γιατί έχεις κάτι να δεις.Αλλά γιατί θες λίγ...
23/04/2026

✨ Σάββατο απόγευμα. Κάθεσαι για λίγο στον καναπέ. Με το κινητό στο χέρι, όχι γιατί έχεις κάτι να δεις.
Αλλά γιατί θες λίγο να “χαθείς”.

Κάποιος δίπλα σου.
Ίδιος χώρος.
Ίδια στιγμή.
Αλλά… αλλού.
Τον κοιτάς για λίγο. Περιμένεις να γυρίσει.
Να σε ρωτήσει κάτι. Οτιδήποτε.
Δεν το κάνει.
Και τότε σου βγαίνει με παράπονο:

«Πάλι με το κινητό είσαι;»
Και αμέσως μετά, έρχεται αυτό:

«Τι άλλο θέλεις πια;
Τα έχεις όλα…
και πάλι γκρινιάζεις;»

Σιωπή. Δεν απαντάς. Τι να πεις άλλωστε;
Δεν σου λείπει κάτι “μεγάλο”.
Δεν σου λείπουν πράγματα.
Σου λείπει να σε νιώσουν!
Να σε δουν λίγο παραπάνω.
Να σε πλησιάσουν, να σε πάρουν μια αγκαλιά χωρίς να το ζητήσεις.

Και κάπου εκεί αρχίζεις να σκέφτεσαι:
μήπως είμαι υπερβολική;
Μήπως ζητάω πολλά;
Μήπως είμαι γκρινιάρα;
Αχάριστη ίσως;
Και έτσι, σιγά σιγά μαθαίνεις να σωπαίνεις.

Δεν ζητάς πολλά ψυχή μου.
Ούτε αχάριστη είσαι.
Απλά ζητάς να σε αγαπούν με τρόπο που να μπορείς να το νιώθεις.
Κι αυτό δεν είναι γκρίνια.
Είναι καρδιά που θέλει να χωρέσει…
γιατί δεν της φτάνει πια να μην την νιώθουν!

Να σε φροντίζεις ……🧡
Με σεβασμό
Άννα



*********************************
Κάποιοι θα το διαβάσουν… και θα καταλάβουν.
Για αυτούς το έγραψα 🤍

#ψυχολόγος #σχέσεις #αγάπη #γυναικα

Δεν ζηλεύεις, απλώς σε πονάει να νιώθεις πως είσαι αόρατος!Πως να σου εξηγήσω ότι δεν θέλω να μαλώσουμε; Πως θέλω απλά ν...
27/03/2026

Δεν ζηλεύεις, απλώς σε πονάει να νιώθεις πως είσαι αόρατος!
Πως να σου εξηγήσω ότι δεν θέλω να μαλώσουμε; Πως θέλω απλά να με δεις! Υπάρχω κι εγώ εδώ δίπλα!

Να με πάρεις μια αγκαλιά!
Όπως τότε.
Τι άλλαξε;
Πάλι εγώ φταίω;
Εντάξει, να το πάρω πάνω μου, όπως πάντα! Κουράστηκα όμως….

Ίσως, τελικά, δεν φταίει κανείς μας!

Απλώς κάποτε μιλούσαμε την ίδια γλώσσα και τώρα κάπου εκεί μέσα στη κούραση της μέρας, χάσαμε το εμείς.

Μέσα μας κρύβεται ένας άνθρωπος που δεν ξέρει να εκφραστεί σωστά.
Που θυμώνει γιατί φοβάται να δείξει ευαισθησία.
Που θέλει να μείνει, αλλά δεν θυμάται πώς ήταν να αγαπά χωρίς άμυνα!

Κι ίσως τελικά, πίσω απ’ όλα, να μην υπήρξε ποτέ το «φταίω» ή «φταις»!
Απλώς δύο ψυχές που πονάνε με διαφορετικό τρόπο και δεν έμαθαν ποτέ τη γλώσσα η μίας της άλλης.

✨Και ξέρεις κάτι;
Αυτή η γλώσσα μαθαίνεται, ξεκινώντας από το να θυμηθούμε για ποιο λόγο κάποτε αποφασίσαμε να είμαστε μαζί.
Γιατί και τότε υπήρχε κινητό, υπήρχαν οι άλλοι, υπήρχαν προβλήματα.
Κάπου εκεί κρυμμένος είναι ο λόγος, απλά δεν βρίσκει το τρόπο να βγει.
Ας τον βοηθήσουμε.
Κι αν είναι κάτι να σωθεί …θα σωθεί παιδιά!

Να σε φροντίζεις… 🧡
Με σεβασμό
Άννα

✨Ήταν ένα βράδυ γιορτινό. Λαμπάκια άναβαν στα μπαλκόνια, άλλα σταθερά, άλλα να τρεμοπαίζουν.Μυρωδιές από φαγητό «ανέβαιν...
28/12/2025

✨Ήταν ένα βράδυ γιορτινό. Λαμπάκια άναβαν στα μπαλκόνια, άλλα σταθερά, άλλα να τρεμοπαίζουν.
Μυρωδιές από φαγητό «ανέβαιναν» στις πολυκατοικίες.

Οι δρόμοι ήσυχοι. Τα σπίτια θορυβώδες.
Και μέσα στα σαλόνια, κινητά στο χέρι.
Οθόνες φωτισμένες.
Stories που περνούσαν γρήγορα.

Πρόσωπα που έβλεπαν.
Πρόσωπα που κι εσύ έβλεπες ότι σε βλέπουν.
Και κάποιοι που περίμεναν.
Το μήνυμα.
Το τηλέφωνο.
Περίμεναν τον φίλο, τη σχέση, το συνάδελφο, το κολλητό, τη μαμά, το μπαμπά, τα αδέρφια…

Δεν περίμεναν κάτι μεγάλο.Όχι εξηγήσεις.
Ένα «χρόνια πολλά».
Ένα «σε σκέφτηκα».
Κάτι μικρό, ανθρώπινο.
Δεν ήρθε.
Κάπου κόλλησε.
Στον εγωισμό.
Στο πείσμα.
Στο «σιγά μην ρίξω εγώ τη μούρη μου πρώτος».

Κι έτσι περνάνε οι γιορτές.
Κι έτσι περνάνε χρόνια.
Με φώτα αναμμένα απ’ έξω και σιωπή από μέσα.

Και το πιο παράξενο;
Όλοι θυμούνται ο ένας τον άλλον.
Απλώς δεν μιλάνε.
Γιατί στο τέλος, δεν είναι τα μεγάλα λόγια που λείπουν. Είναι τα μικρά.
Όσα χωράνε σε ένα μήνυμα.

Κι ένα μήνυμα που δεν στάλθηκε μπορεί να βαραίνει περισσότερο από όλα όσα ειπώθηκαν.
Κι όμως…
οι γιορτές δεν θέλουν αποδείξεις.
Θέλουν παρουσία.
Ένα μήνυμα που να λέει
«σε θυμήθηκα».

Γιατί στο τέλος της μέρας,
ό,τι αγαπάς πραγματικά
δεν το αφήνεις στη σιωπή.
Και κάποιες φορές,
ένα απλό μήνυμα
μπορεί να ζεστάνει περισσότερο
από όλα τα λαμπάκια μαζί.
Για όσους περίμεναν κάτι
και δεν ήρθε.
Για όσους έκαναν πως δεν τους νοιάζει,
αλλά μέσα τους ναι, τους πείραξε….

Αν είσαι ένας απ’ αυτούς, σου στέλνω εγώ αυτό το μήνυμα,
σιγά, ανθρώπινα,
όπως θα έπρεπε να λέγεται:
Με αλήθεια.
Χρόνια πολλά!
Εύχομαι να είσαι καλά!

Με σεβασμό
Άννα

❗ Εσύ που το διαβάζεις ξέρεις πώς είναι να κοιμάσαι δίπλα σε άνθρωπο και να νιώθεις μόνη/ος;Να πνίγεσαι με λόγια που καν...
27/11/2025

❗ Εσύ που το διαβάζεις ξέρεις πώς είναι να κοιμάσαι δίπλα σε άνθρωπο και να νιώθεις μόνη/ος;

Να πνίγεσαι με λόγια που κανείς δεν νοιάζεται να ακούσει;
Να λες «δεν πειράζει» για να μην παραδεχτείς ότι σε πειράζει και πολύ μάλιστα;

Ξέρεις πώς είναι: Να κάθεσαι σε καναπέ, να περιμένεις μια απάντηση και αντί για βλέμμα, να παίρνεις το φως του κινητού στο πρόσωπο του/της!
Να μιλάς, και να ακούς ένα ξερό «οκ».
Βουβός κινηματογράφος!

Να εξηγείς, και να σε λένε «υπερβολικό/ή».
Να λες: «πληγώθηκα» και να σου απαντούν «μην το παίζεις πάλι drama queen».

🔺Με θεωρούν δεδομένη/ο Ε, βέβαια όταν έχουν συνηθίσει να τους κάνεις τα χατήρια και εσύ να μην ζητάς ποτέ τίποτα!
Κι όταν τελικά ζητήσεις κάτι, να σου δώσουν το… τίποτα!

Δεν με παίρνεις στα σοβαρά.
Όχι γιατί δεν μιλούσα σωστά ή δεν τα έλεγα ωραία.
Μιλούσα.
Απλώς είχα μάθει να ζητάω διακριτικά, να πονάω ήσυχα,
να χαμογελάω όταν δεν έπρεπε.

Το κατάλαβα όταν έλεγα «κουράστηκα» και απαντούσες «μην κάνεις σκηνές».
Όταν σε ρωτούσα «με ακούς;» και άκουγα «κουφός/ή δεν είμαι, οκ λέγε τι θες».

Δεν σε αγνοούν ψυχή μου.
Σε δοκιμάζουν.
Μέχρι τη μέρα που δεν θα απαντήσεις.

Δεν είσαι δεδομένη.
Απλώς έμαθες να αντέχεις.
Κι εκείνοι το πέρασαν για αδυναμία.
Όμως δύναμη είναι!
Τεράστια!

🔺Κι εσύ που τα νιώθεις όλα αυτά, είναι γιατί δεν θες μάχες να κερδίσεις, αλλά να ακουστείς εκεί που έχουν κλείσει τα αυτιά τους!

Να υπάρξεις μέσα στο δωμάτιο.
Μαζί με τους άλλους!
Να μην χρειάζεται να μειώσεις τον εαυτό σου για να χωρέσεις στη ζωή κάποιου άλλου!

Γιατί αγάπη δεν είναι το να χωρέσω στη ζωή κάποιου αλλά να μην μικρύνω τον εαυτό μου για να ταιριάξω μαζί του!
Και γιατί στο τέλος της μέρας πήρα την απόφαση να Σέβομαι Εμένα!
Με σεβασμό
Άννα

Address

Office:Αγίου Δημητρίου 153
Agios Dimitrios
17343

Telephone

+306959156693

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Anna Mpellou Psychologist posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The School

Send a message to Anna Mpellou Psychologist:

Shortcuts

Share