საგანმანათლებლო ცენტრი "მ.ე.ს"

გილოცავთ შობის ბრწყინვალე დღესასწაულს! ✨ ამ დღის მადლი, სინათლე და სიხარული არ მოკლებოდეს თქვენს ოჯახებს. მშვიდობა, ჯანმრთელობა და უფლის წყალობა დაებედოს თითოეულ თქვენგანს. ქრისტე იშვა! ❤️

ჩემო მეგობრებო, თანამემამულენო!

გილოცავთ დამდეგ შობა-ახალ წელს! ღმერთმა ინებოს, ეს წელი ყოფილიყოს თითოეული თქვენგანის ოჯახში მშვიდობის, ჯანმრთელობისა და იმ დიდი სიხარულის მომტანი, რაც ასე გვაკლია დღევანდელ ყოფაში.

დღევანდელი დღე ის დროა, როცა უკან ვიხედებით და მომავალს თვალს ვუსწორებთ. ჩვენ, ქართველებს, 21-ე საუკუნე უმძიმეს ტვირთად დაგვაწვა მხრებზე და ვალდებულნი ვართ, ეს ტვირთი ღირსეულად ვატაროთ.

ბოლო 30 წელია თვალწინ გვიქრება ეროვნული სხეული. თითქოს მიზანმიმართულად, ხმაურსა და ფერადოვნობაში გახვეულებს, გვავიწყებენ მთავარს — ჩვენს ფესვებს. ცდილობენ, ჩვენივე ხელით წაშალონ ის უნიკალური იდენტობა, რაც ქართველს ქართველად აქცევს, და ჩაანაცვლონ უცხო, ჩვენთვის მიუღებელი თავსმოხვეული იდეოლოგიებით.

ამიტომ, ჩემი საახალწლო სურვილი ერთგვარი მანიფესტიცაა: ჩვენ არ გვაქვს უფლება, დავივიწყოთ, ვინ ვიყავით, რანი ვართ დღეს და ვინ უნდა ვიყოთ ხვალ!

აუცილებელია მოზარდი აღიზარდოს ავთანდილის ანდერძზე — ეს კაცობრიობის და მოყვასისთვის თავგანწირვის უკვდავი კოდექსი. დანაშაულია, თუ არ ეცოდინებათ, ვინ იყო ზვიად გამსახურდია და რა ღირებულებებისთვის იწვოდა სანთელივით, რათა ჩვენ დღეს თავისუფლები ვყოფილიყავით.

სწორედ ეს არის ჩემი საქმეც და მიზანიც — იქნება ეს საგანმანათლებლო კერა „მამული, ენა, სარწმუნოება“, „კოლხური დიადემა“ თუ ჩვენი ციფრული მემატიანე „Epitaphy“. მე ვემზადები და ყველაფერს გავაკეთებ იმისთვის, რომ „ქართული“ გახდეს გადამდები! რომ არც ერთი დეტალი, არც ერთი ჩვენი ტრადიცია თუ ისტორიული ფაქტი არ წაიღოს დრომ და არ წაშალოს გლობალიზაციამ. პირიქით, გლობალიზაცია უნდა ვაქციოთ ასპარეზად, სადაც მსოფლიოს ჩვენს ნიჭსა და კულტურას ვაჩვენებთ.

კიდევ ერთხელ გილოცავთ! დაე, ეს წელი ყოფილიყოს არა მორჩილების, არამედ ეროვნული გამოღვიძებისა და ჩვენი იდენტობის ზეიმის წელი.

მამული, ენა, სარწმუნოება — მარად და ყველგან!

⚫️ ლამზირა ფირცხელავა: „შ ა ვ ი ყ უ თ ი“ – ურღვევი საიდუმლო ⚫️

გთავაზობთ ლექსს, რომელიც ფილოსოფიური ანალიზისა და სულიერი სიღრმის რკინის მარწუხებშია მოქცეული. ლამზირა ფირცხელავა გვაიძულებს, დავფიქრდეთ, რა არის "ბედი" და რა იმალება ჩვენი არსებობის დასაბამში.

გ ა ხ ს ე ნ ი თ ! ! ! – წაიკითხეთ ლექსი, რომელიც სულს იღებს სანაცვლოდ.

შ ა ვ ი ყ უ თ ი
არარაობიდან ყველაფრისკენ რომ გავრბივართ ცდუნებათა
უარმყოფი სხეულიდან,
პირველი, რასაც ვეჯახებით,
მიწაზე მაღლა მყოფობის წყურვილია
და, როცა რკინის მარწუხებში ვექცევით,
სული რომ გვეჭყლიტება და
სიმაღლისკენ მივიწევთ,
ძვლების ჭრიალი რომ გვესმის
და მაინც თვალებში დაუდევრად
შემოგვყურებს_
წ უ თ ი_ ს ო ფ ე ლ ი,
ა ნ
ბ ე დ ი ს _ წ ე რ ა,
არ ვიცით, რომ, პირველი
რატომღაც წ უ თ ს
უკავშირდება,
არადა, არსებობის დასაბამიდან
უდასასრულო, მოღრიალე
მშფოთვარებაა_
მეცხრე ტალღის დაუდგრომლობა_
ზღვის ამოგდება ზღვარწაშლილი
კალაპოტიდან...
ს ო ფ ე ლ ი კ ი,
ამ შემთხვევაში რომ ბოლოსართივითაა,
მაცდურთა მოგონილია,
სულ რომ არ ჰგავს
ჩემს დედასოფელს...
ბ ე დ ი ს წ ე რ ა ,
რატომღაც მიუვალ სკალაზე
ქვებზე მობალახე ერკემალი მგონია,
ვთქვათ და, უეცრად ფეხი დაუცდეს,
ბ ე დ ს რომ მივაწერთ,
არადა, წ უ თ ი ს მოგონილია, რომ გაამართლოს თავისი არსებობა!!!
წ ე რ ა,
თუ მართლა ისაა,
სრულიად პატარამ, მხარზე რომ უფლის
ხელი ვიგრძენი
და ს ი ტ ყ ვ ა ს
პირველი ლექსი რომ შევბედე_ მწყერივით მინაბული უცოდველი ბავშვის სულში,
და თუ ეს არ არის
და იქ, სადღაც
ყველასთვის ცალ_ ცალკე სახელდაურქმეველი
წიგნი იწერება,
რკინის მარწუხებიც ჩვენი ნება არაა
და ვზივართ სადღაც_
მიწაზე მაღლა და
ც ა , ზე დაბლა
და დავყურებთ
შეუმჩნეველ წერტილივით
პააატარა დ ე დ ა მ ი წ ა ს,
წ უ თ ი ს ო ფ ე ლ მ ა
რომ დ ე დ ი ნ ა ც ვ ა ლ.ი
გაგვიხადა,
არადა, არ არსებობს არაფრის
ნ ა ც ვ ა ლ ი,
როცა არსებობს დაუსაბამო
პ ი რ ვ ე ლ ყ ო ფ ი ლ ე ბ ა!!!
და იბადება ათასი კითხვა:
" ლექსოო! რად იწერები?!"
" ს ო ფ ე ლ ო! წუთში როგორ ეტევი?!"
" როგორ ბადებ ფიროსმანს,
მონეს, ვან გოგს, თუ ვაჟას, შოთას, თუ
ტატოს, გალაკტიონს თუ ანას,
თუ ყველა საკუთარ წიგნს დავათრევთ
და ფერთა გამაც სხვაა
და წ ე რ ა ც_ ს ხ ვა!!!
..ვერშეუცნობიდან წუხელ რომ ლექსი
დამაწერინე და სანაცვლოდ სული წაიღე,
ეს ჩემმა მეგობარმა
კანონზომიერებად ჩათვალა და
სწორუპოვრად დამამშვიდა,
" სულს მეორე ლექსზე დაგიბრუნებსო"!
მაღალი აკორდის დამშვიდებაა, ღმერთმანი!
აი, ისეთის , ტყის ორკესტრს რომ
დირიჟორობს პატარა მაესტრო,
და მე , ამ დროს ერთ რამეს ვფიქრობ,
რკინის მარწუხებზე ,
სადაც არსებობს ორი , ავი სიტყვისგან
შემდგარი
" შ ა ვ ი ყ უ თ ი",
რომელიც არ იმსხვრევა,
არ კვდება,
ფერი არ გაუდის,
არ იწვება,
შ ა ვ ი ა და შ ა ვ ი ა,
(ჩემი მწუხარე ფერივით)
და ამ მარადიულ სიშავეში
დევს მიწიერი თ უ ზეციური
ტ ა ბ უ ი რ ე ბ უ ლ ი
ს ა ი დ უ მ ლ ო!!!
და მ ე_
ტკბილად რომ მივირთმევ
ბალამწარას და ხვინჭებს_
თქვენგან წყალობასავით
მორთმეულებს,
და სულში მაცხოვრის ცრემლი
მიტირის,
ხმამაღლა ვყვირივარ;
გ ა ხ ს ე ნ ი თ ! ! !
გ ა ხ ს ე ნ ი თ ! ! !
ეს
შ ა ვ ი ყ უ თ ი ! ! !
ლამზირა ფირცხალავა
04.12.025.

გულუა
საგანმანათლებლო ცენტრი „მ.ე.ს – მამული, ენა, სარწმუნოება“ გულწრფელად ულოცავს ქალბატონ ზამირა ღადუას ზუგდიდის საპატიო მოქალაქის მაღალი და ღირსეული წოდების მინიჭებას.

ქალბატონი ზამირა მთელი თავისი მოღვაწეობით ამართლებს ზუგდიდის საამაყო სახელწოდებას – პედაგოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი, ფიზიკოსი, განათლებისა და მეცნიერების ერთგული მოღვაწე, არაერთი თაობის მასწავლებელი და ხელმძღვანელი.

მისი საქმიანობა სკოლებში, უნივერსიტეტში, განათლების საბჭოსა და ადგილობრივ თვითმმართველობაში, ნამდვილი მაგალითია პროფესიონალიზმის, პატიოსნებისა და უანგარო სამსახურის.

ქალბატონო ზამირა,
გისურვებთ ჯანმრთელობას, შემოქმედებით ენერგიასა და კიდევ მრავალ წარმატებას ჩვენი ქვეყნისა და ქალაქის საკეთილდღეოდ.

გულითადი სიყვარული და პატივისცემა!
თქვენი უმცროსი მეგობრები საგანმანათლებლო ცენტრიდან „მ.ე.ს – მამული, ენა, სარწმუნოება“.

ჩვენი საგანმანათლებლო ცენტრისათვის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მასწავლებლები, რომლებიც მომავალ თაობას გადასცემენ არა მხოლოდ ცოდნას, არამედ ფასეულობებსაც.

ამ მხრივ აღსანიშნავია ლორიტა მიქავა – ილია ჭავჭავაძის სახელობის ქალაქ ზუგდიდის N7 საჯარო სკოლის ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელი და მედიაწიგნიერების საგნის ერთ-ერთი პირველი დამნერგავი საქართველოში.

📖 ლორიტა მიქავა ამბობს:
„მე ვასწავლი მედიაწიგნიერებას და ეს საგანი ავირჩიე იმიტომ, რომ ვფიქრობ, თანამედროვე სამყაროში, სადაც ინფორმაცია ყოველ ნაბიჯზე გვხვდება, მოსწავლეებისთვის აუცილებელია კრიტიკული აზროვნებისა და სანდო წყაროების გარჩევის უნარის განვითარება.“

🔹 მისი საქმიანობა ნათელი მაგალითია, თუ როგორ შეიძლება მასწავლებელმა მოსწავლეებს განუვითაროს კრიტიკული აზროვნება, პასუხისმგებლობა და ცნობიერება.
🔹 ის აერთიანებს კლასიკურ განათლებას თანამედროვე მოთხოვნებთან და მომავალ თაობას აძლევს საფუძველს, რომ იყვნენ განათლებული და ღირსეული მოქალაქეები.

✅ ჩვენ ვამაყობთ, რომ ჩვენს ქვეყანაში მუშაობენ პედაგოგები, რომელთა ცოდნა და სიბრძნე ემსახურება მამულის, ენისა და სარწმუნოების განმტკიცებას.
👉 „გაიზიარე ცოდნა – გააძლიერე თაობა!“

https://www.facebook.com/share/p/1CiY5n3e3C/

📖 „მე ვასწავლი მედიაწიგნიერებას და ეს საგანი ავირჩიე იმიტომ, რომ ვფიქრობ, თანამედროვე სამყაროში, სადაც ინფორმაცია ყოველ ნაბიჯზე გვხვდება, მოსწავლეებისთვის აუცილებელია კრიტიკული აზროვნებისა და სანდო წყაროების გარჩევის უნარის განვითარება.“ - აცხადებს ლორიტა მიქავა, რომელიც ილია ჭავჭავაძის სახელობის ქალაქ ზუგდიდის N7 საჯარო სკოლაში მედიაწიგნიერებას საგნის ფორმალურ განათლებაში ინტეგრირების პირველივე წლიდან ასწავლის. ამასთან, იგი სკოლაში ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებელია. ლორიტა მიქავა ComCom-ის მედიაწიგნიერების ფორმალურ განათლებაში ინტეგრირების პროექტის ფარგლებში მედიაწიგნიერების სწავლებაში გადამზადდა.

🔹 იგი მიიჩნევს, რომ მედიაწიგნიერების გაკვეთილზე მოსწავლეები იძენენ ისეთ მნიშვნელოვან უნარ-ჩვევებს, როგორებიცაა: კრიტიკული აზროვნება, ციფრულ სივრცეში უსაფრთხოდ ნავიგაცია და ინფორმაციის პასუხისმგებლიანად გავრცელება. „ჩემი აზრით, მედიაწიგნიერება უკვე აღარ უნდა ჩაითვალოს არჩევით საგნად - ეს არის მომავალი თაობის ერთ-ერთი მთავარი ცოდნა, რომელიც მათ უფრო პასუხისმგებლიან და ცნობიერ მოქალაქეებად ჩამოაყალიბებს.“ - ამბობს მედიაწიგნიერების მასწავლებელი, ლორიტა მიქავა.

✅ აირჩიე მედიაწიგნიერების საგანი, შენი არჩევანი ზრდის პასუხისმგებლიან თაობას.

მიწიდან- ცამდე...
-----------------------
ხარ ჩემი გულის ფიქრთა მფლობელი,
შემოფრენილი ღვთიურ ფერებად,
და მზეო, მეტად ვარ მადლობელი
რომ მომითბილე ბედნიერება...
შენი სხივური ოქროს თვალები
ცხელი უდაბნოს ფილოსოფია,
ცას მიხატული ვარსკვლავთ ხალებით
მამთვრალეულებს ჩუმი ფობია -
შიში იმისა, რომ წავალ სადმე,
ძილ- ბურანიდან ვერ გამოსული,
და ავალ მთვარით მოსილი ცამდე -
ვიხილო სივრცე ლექსით ორსული...
მით განმესიტყვოს ასო და ბგერა,
მხოლოდღა შენი დიდება მწამდეს,
საოცრებანი მეხუროს ჭერად -
გავაბა სული - მიწიდან ცამდე!..
----------------------

ლაშა გვასალია