Argo from Kolkheti / „არგო“ კოლხეთიდან

I read Anatole France’s "Penguin Island" 20 years ago. Back then, I had an idea inspired by it, and I began to imagine a story of my own - one in which I place the great Georgian medieval poet S***a Rustaveli into a distant science-fiction setting.

In this imagined universe, Rustaveli finds himself in the 31st century on a planet called New Georgia, located in the Argonauts Galaxy. Georgians from 21st-century Earth reached this world through a wormhole and have established city also called New Georgia.

Rustaveli is widely respected on the planet, although no one can correctly pronounce the name of his poem. He is also forced to work as a translator and cultural guide in order to earn his living.

Alongside him is Gaston Tevzadze, an anthropologist and an ordinary university employee from the 21st ecentury, who becomes entangled in a chain of events that leads him to this strange planet.

They are joined by Anopheles - a powerful artificial intelligence embodied in the body of a mosquito. Anopheles becomes their unseparable companion and friend.

I have created a set of wiki-style pages of this fictional universe. At the moment there are only a few entries, but I plan to expand them over time, and I also intend to add the text of the story too.

I invite interested readers to journey to the Argonauts Galaxy, to the planet New Georgia, and into the 31st century:

https://discovernewgeorgia.miraheze.org/wiki/S***a_Rustaveli

https://discovernewgeorgia.miraheze.org/wiki/Gaston_Tevzadze

https://discovernewgeorgia.miraheze.org/wiki/Anopheles

https://discovernewgeorgia.miraheze.org/wiki/Taia_Aragvispireli

https://discovernewgeorgia.miraheze.org/wiki/User:Georg.von.Nostenheim/Sea_mill

ფიროსმანის აღდგომა... 🇬🇪🇬🇪🇬🇪 Easter paintings by Georgian painter Niko Pirosmani (1862-1918)

Love of dogs or hatred of people?!

Of course, cruelty toward animals is bad and horrific.

However, I must say that, apart from vegetarians, the logic of those who, for example, defend dogs or cats while crunching on chicken or happily enjoying barbecue does not seem entirely consistent to me.

Now let me turn to a specific problem: the issue of stray animals has increased significantly in our country. In Tbilisi, the growth in the number of dogs is very noticeable. In many neighborhoods, constant barking and noise in the mornings and evenings have become a normal occurrence.

Of course, this does not mean they should be killed. Absolutely not. But shouldn’t people be protected as well?

I have very often seen dogs suddenly chase after elderly people, and young people too. I myself have had such experiences (and likely will again).

So the question arises: who is responsible in such cases? If a stray dog bites someone, who is held accountable? What is a person supposed to do if they are elderly, or simply afraid? Should we just say, “Don’t be afraid, don’t provoke them”? That is rather naive.

Moreover, the fervent defense of animals is often accompanied by an excessive contempt toward people. That, in itself, is another misfortune.

The state and animal rights defenders should think not only about animal rights, but also about human rights, only then can the situation improve. We are human beings living in a human society. First and foremost, we must learn to respect and take into account each other’s interests. Love of dogs should not mean hatred of people. Nor should love of people mean hatred of dogs. After all, in this already troubled country of ours, don’t we have other, more important problems as well?

ძაღლთმოყვარეობა თუ კაცთმოძულეობა?!

რა თქმა უნდა, ცხოველების წამება ცუდი და საშინელია.

თუმცა, უნდა გითხრათ, რომ ვეგეტარიანელების გარდა, იმ ადამიანების ლოგიკა, რომლებიც, მაგალითად, ძაღლებს ან კატებს იცავენ და ქათამს ახრაშუნებენ, ან კიდევ მწვადებს გემრიელად შეექცევიან, ბოლომდე თანმიმდევრული არ მგონია.

ახლა კონკრეტულ პრობლემას შევეხოთ: ძალიან იმატა ჩვენს ქვეყანაში მიუსაფარი ცხოველების პრობლემამ. თბილისში ძაღლების რაოდენობის ზრდა ძალიან შესამჩნევია. მთელ რიგ უბნებში დილითა და საღამოობით ძაღლების გამუდმებული ყეფა და გნიასი ჩვეულებრივ მოვლენადაა ქცეული.

რა თქმა უნდა, ეს არ ნიშნავს, რომ ისინი უნდა დავხოცოთ. ცალსახად არა. მაგრამ ადამიანებიც რომ უნდა დავიცვათ?

ძალიან ბევრჯერ მინახავს, როგორ გამოკიდებიან მოულოდნელად ძაღლები მოხუცებულებს, ახალგაზრდებსაც. მეც მქონია ასეთი შემთხვევები (და კიდევ მექნება).

ჩნდება შეკითხვა: ვინ აგებს ამ დროს პასუხს? უბნის ძაღლმა რომ ადამიანი დაკბინოს, ვინ არის პასუხისმგებელი? რა ქნას იმ ადამიანმა, თუ მოხუცია, ან უბრალოდ ეშინია? ვუძახოთ ვუკიჟინოთ, არ შეგეშინდეს, არ გააღიზიანოო? ეს ხომ პრიმიტიულობაა.

ხშირად კიდევ ცხოველების თავგამოდებულ დაცვას თან ახლავს ადამიანების მიმართ განუზომელი ზიზღი. ეს კიდევ ცალკე უბედურებაა, რომ იტყვიან.

სახელმწიფომ და ცხოველთა უფლებადამცველებმა ცხოველთა უფლებების გარდა ადამიანთა უფლებებზეც უნდა იფიქრონ და საქმეს მაშინ ეშველება. ჩვენ ადამიანები ვართ და ადამიანთა საზოგადოებაში ვცხოვრობთ. პირველ რიგში, ერთმანეთის ინტერესების დაცვა და გათვალისწინება უნდა ვისწავლოთ. ძაღლთმოყვარეობა კაცთმოძულეობას არ უნდა ნიშნავდეს. არც კაცთმოყვარეობა უნდა იყოს ძაღლთმოძულეობა. ბოლოს და ბოლოს, ამ ჩვენს სვეგამწარებულ ქვეყანაში, სხვა, უფრო მნიშვნელოვანი პრობლემებიც რომ გვაქვს?

10 წუთი გიორგი თავაძესთან: კონფუციანური განათლების ფილოსოფია

ამ ვიდეოში ვსაუბრობ კონფუციანური განათლების ფილოსოფიის საფუძვლების შესახებ; კერძოდ, საუბარია ცოდნის 4 სახეზე კონფუციანურ მოძღვრებებში. ბოლოს ვმსჯელობ იმის შესახებ, თუ რა საერთო შეიძლება ჰქონდეთ კონფუცის, შოთა რუსთაველს, სულხან-საბას და იოანე ბატონიშვილს :-)

10 წუთი გიორგი თავაძესთან: კონფუციანური განათლების ფილოსოფია ამ ვიდეოში ვსაუბრობ კონფუციანური განათლების ფილოსოფიის საფუძვლების შესახებ; კერძოდ, საუბარია ცოდნის 4 სახეზე კ.....

14 წუთი გიორგი თავაძესთან 😊. ათ წუთში ვერ „ჩავეტიე“, ამოჭრების მიუხედავად ☺️.

ქართლ-კახეთის უკანასკნელი მეფის გიორგი XII ვაჟმა, ერეკლე მეფის შვილიშვილმა იოანე ბატონიშვილმა (1766-1830) დაწერა ენციკლოპედიური ნაშრომი „ხუმარსწავლა“. ამ ნაშრომში ბერი იოანე ხელაშვილი და მისი თანამგზავრი ხუმარა ზურაბა ღამბარაშვილი 18-ე საუკუნის მიწურულისა და 19-ე საუკუნის დასაწყისის საქართველოში მოგზაურობენ. იოანე და ზურაბა ხშირად აწყდებიან უვიცობასა და უსამართლობას, თვითონ კი ცოდნისა და იუმორის სიმბოლოები არიან. ვიდეოში ვსაუბრობ აღნიშნული ნაშრომის მნიშვნელობაზე სასკოლო განათლებისა და ზოგადად, პედაგოგიკური პროცესისთვის.

10 წუთი გიორგი თავაძესთან: იოანე ბატონიშვილის „ხუმარსწავლა“ სკოლაში ქართლ-კახეთის უკანასკნელი მეფის გიორგი XII ვაჟმა, ერეკლე მეფის შვილიშვილმა იოანე ბატონიშვილმა (1766-1830) დაწერა ენციკლ....