ამერიკული სკოლა / American School

📍 ამერიკულ სკოლაში მოსწავლეებს შორის კონფლიქტი არა ცუდი საქციელი, არამედ სწავლის შესაძლებლობაა.

ყველაზე მაგარი მაინც იმის დანახვა იყო, როგორ შემორბოდნენ ბავშვები დილით გიჟებივით და პირდაპირ თავიანთი ქოთნებისკენ გარბოდნენ, რომ შეემოწმებინათ, გამოუვიდა თუ არა მათ მცენარეს პირველი ფესვი 🌱

როცა პირველი მწვანე ყლორტები დაინახეს, დიდი ამბავი ატყდა. ზუსტად ამ დაკვირვების პროცესში დავიწყეთ საუბარი მცენარის ძალაზე და მოთმინებაზე. იმაზე, რომ როცა მას გზაზე ლოდი ხვდება, კი არ ნებდება, არამედ ახალ გზას ეძებს სინათლისკენ. ასე ნელ-ნელა მივხვდით, რომ გარემოსთან შეგუება და შეცვლა სისუსტე კი არა, სინამდვილეში დიდი ძალა ყოფილა ⭐️

ეს ძალა ჩვენს ყოველდღიურობაშიც გადმოვიდა: ყოველდღე ვუვლიდით მცენარეებს, ვრწყავდით, მზეზე ვდგამდით, ვაკვირდებოდით და სიმაღლეში ვზომავდით. ამ პროცესში საინტერესო ის იყო რომ თუ ვინმე აცდენდა, დანარჩენები უვლიდნენ მის მცენარეს, რომ არ მოეწყინა. ნელ-ნელა, მარტო მცენარეებზე კი არა, ერთმანეთზე ზრუნვაც დავიწყეთ. ამასობაში ეზოდან რამდენიმე ლოკოკინაც ავიყვანეთ, რომლებსაც ახლა სტუდიაში ერთად ვზრდით. ბავშვებმა დაინახეს, რომ მათ ეს ყველაფერი გამოსდით და საქმის კეთებისას თავდაჯერებაც მოემატათ.

ბოლო წრეზე შეჯამებისას ვისაუბრეთ, რომ მარტო ბედნიერება არ არსებობს. მივხვდით, რომ ისევე, როგორც მცენარეს სჭირდება მზე, ჩვენ გვჭირდება ერთმანეთი და ერთი თბილი სიტყვაც კი შეიძლება მთელ დღეს გაგვყვეს. საბოლოოდ ეს ერთი პატარა თავგადასავალი იყო იმაზე, რომ ყველაზე მაგარი და მნიშვნელოვანი ამბავი ყოველთვის ძალიან პატარა ნაბიჯებით იწყება.

💭 სალომე დავითულიანი, ამერიკული სკოლის მეგზური

ჩვენი მოსწავლის მშობლობა ძალიან რთულია!

5 თვეა გასული, რაც სკოლაში მედლების სისტემა შემოვიღეთ. მედლები ადასტურებს მოსწავლის ოსტატობას რაიმე მიმართულებით. ჰოდა, წარმოიდგინეთ, 5 თვეა თქვენს შვილს არცერთი მედალი არ აუღია - არც წერის, არც კითხვის, არც მათემატიკის და ა.შ.
სხვები იღებენ და იღებენ. ყოველ პარასკევს, დაჯილდოვების ცერემონიალზე ყველას ხვდება მედალი, თქვენი შვილის გარდა. არადა, თითქოს წერა-კითხვა-ანგარიში იცის... რას იფიქრებდით?

სტანდარტული მშობელი რას იზამდა? ალბათ ეცდებოდა მასწავლებლები "დაეკერა", რომ მის შვილს დახმარებოდნენ; ან თავად დაუჯდებოდა სახლში გვერდით და "თავს დაახლევინებდა" მასალაზე; ან სულაც რეპეტიტორს აუყვანდა, რათა მისი შვილი "სხვა ბავშვებს დასწეოდა"; ყველაზე უარეს შემთხვევაში კი, სკოლას დააბრალებდა - არაფერს ასწავლიანო, და გადაიყვანდა ბავშვს სტანდარტულ სკოლაში.
ასე "დაძალებით" აღებულ მედალს რა ფასი აქვს? შეიძლება წუთიერად გაუხარდეს კიდევ ბავშვს, სხვებთან ერთად რომ დააჯილდოვებენ, მაგრამ გრძელვადიანად შეიძლება პირიქით, სწავლა შეზიზღდეს, რადგან დააძალეს რაღაცის მიღწევა. სამაგიეროდ, მშობელი იგრძნობდა თავს კარგად, რადგან საკუთარი შიშები და წუხილები დაიმშვიდა, შვილის "დაძალებული წარმატების" ხარჯზე.

ამის ნაცვლად, ჩვენი მშობელი მოთმინებით ელოდება შვილს, რომ მან თავად გადაწყვიტოს, გაბედოს ნაბიჯის გადადგმა; ხშირად უმეორებს, რომ სჯერა მისი და იცის, რომ ყველაფერს შეძლებს, მთავარია მოინდომოს. გადის ხუთი თვე და ერთ დღეს მოსწავლე, კაცმა არ იცის რატომ და რის გამო, გადაწყვეტს პირველ მედალს შეეჭიდოს. და უცებ ხვდება, რომ მარტივად ლახავს ამ ბარიერს! "ანუ, შემიძლია?!"

მაქსიმემ იმ დღეს 4 მედალი აიღო 🙂
და ყველა ეს მედალი, ეს მიღწევა, ეს გამარჯვება საკუთარ თავზე, მთლიანად, 100% მისი დამსახურებაა.
უნდა გენახათ, რა ამაყი და ბედნიერი იყო ❤️

ჩვენი Spark სტუდიის მედლების გადაცემის მეთორმეტე ცერემონიალი განსაკუთრებით თბილი და გულშემატკივრული გამოგვივიდა ⭐️

დიდი რომ გაიზრდები, რა უნდა გამოხვიდე? 💥

და თქვენთვის ამერიკული სკოლა როგორია? ✨

დაიწყეთ გმირის მოგზაურობა თავისუფალ სკოლაში ✨

💭 შვილები და მშობლები: ვინ ვის რა უნდა ასწავლოს? | ვახო მეგრელიშვილი, თუთი ნადირაძე, ოთო კიკნაძე და გიორგი ქსოვრელი თავისუფალ ბაზარში 📍

ჩვენთან ხარისხს არა მეგზურები, არამედ თავად ,,საქმის მეგობრები“ აკონტროლებენ 📍

ყოველ დილას ჩვენი მოსწავლეები საკუთარ S.M.A.R.T. მიზნებს ადგენენ: რამდენ გვერდს წაიკითხავენ საყვარელი წიგნიდან, რამდენ ხანს ივარჯიშებენ Khan Academy-ში... ეს მათი პირადი გამოწვევაა. 📈

მუშაობის ბოლოს კი ყველაზე საინტერესო ეტაპი დგება: „საქმის მეგობრები“ ერთმანეთის შედეგებს ეცნობიან. ისინი ერთმანეთს სწორად შერჩეული სიტყვებით აქებენ ან აძლევენ მოტივაციას, რომ ხვალ უფრო მეტი შეძლონ ✨

მოდით, ჩვენც გავხდეთ ერთმანეთის საქმის მეგობრები!