მამა თეოდორე გიგნაძის ქადაგებები

ზამთარია,
არქტიკაში ხარ,

შეგიყვანე სადღაც,
გარეთ საშინელი სიცივეა, -40°.

დაგიდე ღუმელი, შეშა,
აგინთე ცეცხლი და წავედი.

– რა უნდა ქნა?!
– უნდა შეუკეთო.

ასანთი არ გაქვს, შეშა გარეთაა დასაჩეხი,
შენ რომ არ მოკვდე – ძალიან ბევრი უნდა იშრომო.

დილით რომ მინავლებული იქნება ცეცხლი – უნდა წამოხტე, შეუკეთო,

გახვიდე გარეთ, შეშა დაჩეხო, შემოიტანო, შეუკეთო,
რამდენი შრომა გიწევს...

და როგორც კი ამას არ აკეთებ – ეგ ცეცხლი ჩაქრება,
და ვეღარ აანთებ,

გაიყინები.

უფალი ამბობს – „ცეცხლისა მოვედ მოფენად ქვეყანასა ზედა და მნებავს, რომ ეს ცეცხლი აწვე აღეგზნას“,
და ქვეყანა, რომელშიც ეს ცეცხლი უნდა აღეგზნას – ადამიანის გულია.

შენში ცეცხლი ანთია?!
თუ არ ანთია?!

თუ ბჟუტავს?!

თუ ბჟუტავს – მინავლებული ქრისტიანი ხარ.

ცეცლი რომ ენთოს – უნდა იღვაწო.

გვერდის ამონარიდების არქივიდან
___________________________________
დეკანოზი თეოდორე გიგნაძე ©
#იესოქრისტე

– როგორ დავეხმაროთ ადამიანებს, რომ იცხოვრონ ქრისტიანულად?!
– ჩვენ ისე უნდა ვიცხოვროთ, რომ ჩვენ გავუჩინოთ სურვილი ქრისტეს ძიებისა.

აი, რომ დაგინახავენ თქვან,
რომ რა კარგი ყოფილა ქრისტიანობა,

შენში დაინახონ ბედნიერება,
შენში დაინახონ სიხარული,
შენში დაინახონ ნათელი.

გვერდის ამონარიდების არქივიდან
___________________________________
დეკანოზი თეოდორე გიგნაძე ©
#იესოქრისტე

ვთქვათ, გვიანი საღამოა,
და მოხდა ისე, რომ თბილისიდან სვანეთში გიწევს წასვლა,

მარტო,
მანქანით.

ღამეა,
დაღლილი ხარ,
არ გიძინია – მაგრამ აუცილებლად წასასვლელი ხარ...

თუ მორწმუნე ხარ, ღმერთს ხომ შეევედრები?! -„უფალო, მშვიდობთ მატარე, გევედრები“,

პირჯვარს გამოისახავ,
დაქოქავ და წახვალ.

და რაც უფრო ღრმადმორწმუნე ხარ,
უფრო მეტად მიანდობ შენს სიცოცხლეს, შენს უსაფრთხოებას სიბლენეში, დაღლილზე და ასე შორ მანძილზე უფალს.

რაც მეტად მორწმუნე ხარ – მით მეტად მიანდობ,
და თუ ნამდვილი მორწმუნე ხარ – ბოლომდე მიანდობ.

მაგრამ,
ეს შენ ხელს შეგიშლის, რომ სწორად მართო და მობილიზებული იყო საჭესთან?!

ეს ხელს შეგიშლის, რომ თუ ნახე რომ ძალიან გეძინება, გააჩერო მანქანა და ცოტა ხნით დაიძინო?!

ანუ რაციონალურ ქმედებებში ხელს შეგიშლის რწმენა?!

ხედავთ?! – ორივე ერთდროულად არსებობს:
რწმენა, თავის იმედით და რაციონალური ხედვა ამ ყოფით მოვლენაში, ყოფით სიტუაციაში.

აი, როგორც ეს ორი არ უშლის ერთმანეთს ხელს – ისე არ უშლის ამქვეყნიური რეალობები(კარგი თუ ცუდი) ჩემს ღმერთთან მყოფობის სიხარულს ხელს,

ეს არის ის, რომ ადამიანში იმარჯვებს სულიერი ცხოვრება
და ღმერთის რეალობის განცდა ჩვენში.

გვერდის ამონარიდების არქივიდან
___________________________________
დეკანოზი თეოდორე გიგნაძე ©
#იესოქრისტე

როცა ჩვენ ადამიანი არასწორად გვეხება,
და ზოგადად, არასწორად იქცევა – ქრისტიანის პირველი რეაქცია არის სიბრალული:
„მიუტევე მამაო, რამეთუ არ იციან, რას აკეთებენ“(ქრისტემ ხომ ამის მაგალითი მოგვცა).

აბა, წარმოგიდგენია როგორი შეპყრობილები უნდა ყოფილიყვნენ ისინი, ვინც ქრისტეს ცინიკურად კლავენ?!
და ქრისტემ მოგვცა მაგალითი, როგორ უნდა მოვექცეთ ასეთ ადამიანებს,

პატიება,

და ეს გააკეთა ჩვენ დასანახავად,
დემონსტრაციულად,

და გვეუბნება, რომ – ჩვენც უნდა ვაპატიოთ.

მაგრამ თუ ადამიანი შენზე ფიზიკურად ძალადობს და გავიწროებს – უნდა განერიდო,
და თუ ეს იურიდიულ დანაშაულში გადადის – ამისთვის სახელმწიფოსაც უნდა მიმართო.

და თუ ვინმე გექცევა უსიყვარულოდ, უსამართლოდ – მას უნდა აპატიო,
მისთვის ილოცო,

განაჩენი არ გამოუტანო,
იმიტომ, რომ თუ განაჩენს გამოუტან, განკითხვის ცოდვაში ჩავარდები,

და თუ ადამიანს გამოჭერილი ჰყავხარ და შენს სულში ფათურობს – ამისგან თავი უნდა დაიხსნა.

გვერდის ამონარიდების არქივიდან
___________________________________
დეკანოზი თეოდორე გიგნაძე ©
#იესოქრისტე