23/09/2026
30 მოსწავლე და 45 წუთი: ინგლისურის გაკვეთილი თუ „გადარჩენის ინსტინქტი“? 🚨📚
მოდით, დავივიწყოთ მაღალფარდოვანი სიტყვები თანამედროვე მეთოდებზე და უბრალოდ ვისაუბროთ მათემატიკით:
გაკვეთილი გრძელდება 45 წუთი. კლასში არის 30 მოსწავლე.
თუ მასწავლებელი 15 წუთს ახსნასა და ორგანიზაციულ საკითხებს დაუთმობს, თითო მოსწავლეს საუბრისთვის რჩება ზუსტად 1 წუთი.
შეიძლება 1 წუთში ენის სწავლა? რა თქმა უნდა, არა.
როცა საჯარო სკოლებში კლასები ენის გაკვეთილებზე არ იყოფა, ჩვენ ვიღებთ შემდეგ სავალალო სურათს:
📍 მხოლოდ „რჩეულების“ გაკვეთილი:
ფიზიკურად შეუძლებელია, მასწავლებელმა 30-ვე ბავშვს მოუსმინოს. შედეგად, პროცესში ჩართულია მხოლოდ 3-4 აქტიური მოსწავლე, დანარჩენი 26 კი უბრალოდ...
📍 ქაოსი და ხმაური:
ენის სწავლა ნიშნავს ლაპარაკს, დისკუსიას, წყვილებში მუშაობას... წარმოიდგინეთ 15 წყვილი, რომელიც ერთდროულად ცდილობს ინგლისურად საუბარს პატარა ოთახში. ეს შეუძლებელია. ამიტომ, მასწავლებელი ირჩევს „უსაფრთხო“ გზას: სიჩუმეს, წერით დავალებებს და ტექსტის კითხვას, რაც ენის ბარიერს ვერასდროს მოხსნის.
📍 დონეების კოქტეილი:
30 ბავშვში ზოგი რეპეტიტორთან დადის და წინ არის, ზოგმა ანბანიც არ იცის. როცა კლასი არ იყოფა, მასწავლებელი იძულებულია ორად გაიხლიჩოს. შედეგად, ძლიერები მოწყენილობისგან იღლებიან, სუსტები კი საერთოდ ვერაფერს იგებენ.
📍 მასწავლებლის „გადაწვა“:
როგორ უნდა შეამოწმოს ერთმა ადამიანმა 30 მოსწავლის დავალება, ესე, წარმოთქმა და გაუგებარი ადგილები? ეს არის პირდაპირი გზა პროფესიული გადაწვისკენ, სადაც ხარისხი მეორეხარისხოვანი ხდება.
დასკვნა: სანამ სისტემა არ მიხვდება, რომ ენის სწავლება 30 კაციან კლასში არის დროის, ენერგიისა და ფულის ფლანგვა, მანამ გვექნება „ქაღალდზე ნასწავლი“, რეალობაში კი დავიწყებული ინგლისური...
ბევრს შეიძლება დაავიწყდა, მაგრამ სულ რაღაც 10-12 წლის წინ სკოლებში სრულიად სხვა რეალობა იყო. მაშინ თითქმის ყველა ძირითად საგანში კლასები ჯგუფებად იყოფოდა. მასწავლებელსაც და მოსწავლესაც ჰქონდათ სივრცე სუნთქვისთვის და ხარისხიანი მუშაობისთვის.
💬 თქვენს სკოლაში თუ იყოფა კლასები ჯგუფებად?
