მსოფლიოს ისტორია

სპარსეთის დაპყრობისას ალექსანდრე მაკედონელი გზად ბერძნულ ქალაქ ლამპსაკს მიადგა, რომლის მოქალაქეებსაც სპარსული ორიენტაცია ეკავათ. ქალაქის მაცხოვრებელნი შეშინდნენ, ალექსანდრე ქალაქს მიწასთან გაასწორებსო და მაკედონელთან მისი მამის, ფილიპეს მეგობარი ფილოსოფოსი ანაქსიმენე მიუგზავნეს.
ალექსანდრე ანაქსიმენეს დანახვისთანავე მიხვდა, რის სათხოვნელადაც მიდიოდა მასთან ფილოსოფოსი და შორიდანვე მიაძახა:
- ვფიცავ ღმერთებს, არ შევასრულებ შენს თხოვნას! ანაქსიმენე არ დაიბნა და ალექსანდრეს უთხრა:
- მეფეო, მე გთხოვ, დაანგრიო ქალაქი!ალექსანდრემ ფიცი ვეღარ გატეხა და ლამპსაკი დანგრევას გადარჩა

ცნობილ ისტორიკოსს, როინ მეტრეველს თავის ძალიან მცირე წიგნში განხილული აქვს XI საუკუნის მიწურულსა და XII საუკუნის პირველი მეოთხედის საქართველო და XVII საუკუნის მიწურულისა და XVIII საუკუნის პირველი მეოთხედის რუსეთი. დავით აღმაშენებელისა და პეტრე I-ის პარალელური ცხოვრება, რომელთა მოღვაწეობის შუალედი 600 წელია. აქ უმთავრესი ისაა, რომ სწორედ XII საუკუნის პირველ მეოთხედში მიაღწია საქართველომ, ხოლო რუსეთმა XVIII საუკუნის პირველ მეოთხედში რუსეთმა განსაკუთრებულ სიძლიერეს. ორივე სახელმწიფო ზემოთხსენებული მეფეების მიერ იქნა გაძლიერებული.

დავით აღმაშენებლის სამეფო ტიტულია: ,,დავით, მეფე აფხაზთა, ქართველთა, რანთა, კახთა და სომეხთა”.

პეტრე პირველის სამეფო ტიტულია: ,,Божиею милостию. МЫ, ПЕТР ПЕРВЫЙ,. царь и самодержец всероссийский. И протчая, и протчая, и протчая, и чая”

დავით აღმაშენებელი დაიბადა 1072/3 წელს, 600 წლის შემდეგ 1672 წლის 30 მაისს დაიბადა პეტრე პირველი. XI საუკუნის 80-იანი წლების დასაწყისიდან დავით აღმაშენებელი მეფედ იწოდებოდა და ნომინალურად სახელმწიფოს თანამმართველის უფლებები ჰქონდა. 600 წლის შემდეგ 1682 წლიდან პეტრე პირველიც ნომინალურად შეუდგა ქვეყნის მართვას. 1089 წელს დავით აღმაშენებელი ერთიანი საქართველოს მეფე გახდა. 600 წლის შემდეგ 1689 წელს პეტრე პირველი რუსეთის ფაქტობრივი მმართველი შეიქმნა. დავით აღმაშენებელი გარდაიცვალა 1125 წლის 24 იანვარს. 600 წლის შემდეგ 1725 წლის 28 იანვარს გარდაიცვალა პეტრე პირველი. ორივე მეფენ ანდერძში დაიბარა, რომ მთელი ქონება გაეცათ.

ბავშვები თამაშობენ ფულით. პირველი მსოფლიო ომის შემდგომი პერიოდი, ბერლინი, გერმანია, 1920 წელი.

გლადიატორები მამაცი მებრძოლები იყვნენ ძველ რომში. მათი სახელი ლათინური სიტყვიდან "gladius" მომდინარეობს, რაც ხმალს ნიშნავს. ისტორიული წყაროების თანახმად გლადიატორული ბრძოლები არ არის რომაული პროდუქტი, ის რომაელებმა ესტრუკებისგან გადმოიღეს, რაც მათთვის საბრძოლო რიტუალთან იყო დაკავშირებული. დიდი ხნის განმავლობაში მონები იბრძოდნენ არა მაყურებელთა გასართობად, არამედ მხოლოდ სარიტუალო დაკრძალვისთვის.
ასე რომ, მდიდარ მოქალაქეებს შეეძლოთ დაეღვარათ ადამიანთა სისხლი, რათა პატივი მიეგოთ გარდაცვლილის სულისათვის, ეს იყო თავისებული მსხვერპლთშეწირვა.
ბრძოლებისადმი პოპულარობა იულიუს კეისრის დროს გაიზარდა, რომელმაც პირველმა გამოიგონა ფართომაშტაბიანი ბრძოლები ასობით მებრძოლს შორის.
ჩვენს ერამდე პირველი საუკუნის დასასრულს, თამაშებმა მოიპოვეს სახელმწიფო დაფინანსება და გადაიქცა მასების გასართობად.
ფოტოზე: ჟან ლეონ ჟერომის ნახატი "თითები ქვემოთ" 1872

" იერუსალიმის მოსალოცად ჩასულმა წმიდა დავით გარეჯელმა ვერ იკადრა იმ წმიდა ქალაქში შესვლა, სადაც უფალს ევლო. მოწაფეებს ქალაქში შესვლის კურთხევა მისცა, თვითონ ცრემლიანმა ილოცა, აიღო სამი ქვა და გამობრუნდა უკან, გარეჯისკენ.
მაშინვე, იერუსალიმის პატრიარქს ხილვით ეუწყა, რომ დავით გარეჯელმა თავისი რწმენით იერუსალიმის მთელი მადლი იმ სამი ქვით წაიღო. პატრიარქმა ღირს დავითს მსახურები დაადევნა, რომელთაც მას აუწყეს გამოცხადების შესახებ. აცრემლემლებულმა, მორჩილად სამივე ქვა გაუწოდა. მათ შეებრალათ თავმდაბალი ბერი და ერთი ქვა დაუტოვეს.
თხუთმეტი საუკუნეა იერუსალიმის მადლის ერთი მესამედი საქართველოშია დავანებული და გადმოცემით, გარეჯის უდაბნოს სამჯერ მოლოცვა იერუსალიმის ერთხელ მოლოცვის ტოლფასია."
დღეს, ამ წმიდა მიწის გასხვისება უნდათ და მიდის სამარცხვინო დავა იმაზე, ქართულია თუ არა, ღირსი მამის დაარსებული სავანე!
#გარეჯისაქართველოა

ჩარლზ ,,ლაკი” ლუჩიანო – სიცილიელი განგსტერი, რომელმაც მოახერხა ამერიკაში დიდი მაფიოზური ოჯახების გაერთიანება და მართვა წლების განმავლობაში.
ის დაიბადა კუნძულ სიცილიაზე 1897 წელს, 9 წლის შემდეგ კი მისი ოჯახი საცხოვრებლად ნიუ-იორკში გადასახლდა. ახალგაზრდა ჩარლზი “ხუთი წერტილის” ბანდის წევრი გახდა. ხუთი წლის განმავლობაში, ბანდის მთავარი შემოსავლის წყარო პროსტიტუცია იყო, ლუჩიანო კი აკონტროლებდა რეკეტიონ ბანდიტებს მთელ მანჰეტენზე. 1929 წელს ლუჩიანოზე მოაწყვეს თავდასხმა, რომელიც კრახით დასრულდა. ამ დღიდან “ლაკიმ” გადაწყვიტა დამნაშავეების ნაციონალური სინდიკატის შექმნა.
1935 წლისთვის “ლაკი” ლუჩიანოს “ბოსების ბოსად” მოიხსენიებდნენ არამარტო ნიუ-იორკში, არამედ მთელ ამერიკაში. 1936 წელს ჩარლზი დაიჭირეს და მიუსაჯეს თავისუფლების აღკვეთა 30-დან 50 წლამდე ვადით.
ათი წლის შემდეგ “ლაკი” გაანთავისუფლეს 1 პირობით – მას უნდა დაეტოვა ნიუ-იორკი და დაბრუნებულიყო იტალიაში. ლაკის ძალაუფლებაზე ყველაზე კარგად 1 ფაქტი მეტყველებს: მეორე მსოფლიო ომის დროს, ამერიკის მთავრობამ ლუჩიანოს დახმარება თხოვა იტალიის ტერიტორიაზე, თავისი საჯარისო ნაწილების გადმოსასხმელად. ჩარლზ “ლაკი” ლუჩიანო დაიღუპა 1962 წელს გულის შეტევით.

ჰიროჰიტო იაპონიის 124-ე იმპერატორი.

1921 წლიდან მამამისის, მეფე იოსიჰიტოს ავადმყოფობის გამო პრინც-რეგენტი იყო. იოსიჰიტოს გარდაცვალების შემდეგ, 1926 წლის დეკემბერს, ტახტზე ავიდა. იგი ყველაზე ხანგრძლივად მართავდა ქვეყანას. მან ბევრ ქარტეხილს გაუძლო, - დაწყებული სამხედრო ექსპანსიით, რომელიც იაპონიის დამარცხებით დამთავრდა მეორე მსოფლიო ომში და დამთავრებული ქვეყნის, როგორც ეკონომიკური ზესახელმწიფოდ გადაქცევით.

ცნობილია, რომ იგი წინააღმდეგი იყო აშშ-სთან საომარი მოქმედებების დაწყებით, დაარღვია საუკუნოვანი ტრადიციული მეფის დუმილი და კატეგორიულად მოითხოვდა მოლაპარაკებების გაგრძელებას, მაგრამ გენერლებმა თავისი გაიტანეს და ჩააბეს იაპონია წინასწარ განწირული ომში.

დაიწყო თუ არა საომარი მოქმედებები, მეფე როგორც პარტიოტი თავისი ქმედებებით ქვეყნის სადარაჯოზე დადგა.

ომში დამარცხების მიუხედავად, მისი ხელმძვანელობით იაპონია ერთ-ერთ ყველაზე განვითარებულ და მდიდარ ქვეყნად იქცა.

2002 წლის 9 ივლისს ადის-აბებაში (ეთიოპია) შეიქმნა აფრიკის კავშირი. აფრიკის კავშირი საერთაშორისო ორგანიზაცია, რომელიც აერთიანებს აფრიკის 54 სახელმწიფოს. ორგანიზაციაში შედის აფრიკის ყველა სახელმწიფო გარდა მაროკოსი, რადგანაც კავშირში გაერთიანებულია დასავლეთი საჰარა, რომელსაც მაროკო თავის ტერიტორიად თვლის. 2009 წლის 20 მარტიდან კავშირის წევრობა დროებით შეუჩერდა მადაგასკარს ქვეყანაში გამეფებული პოლიტიკური კრიზისის გამო. 2012 წელს ორ ქვეყანას შეუჩერდა ასევე დროებით წევრის სტატუსი: 23 მარტს მალის და 17 აპრილს გვინეა-ბისაუს სახელმწიფო გადატრიალებების გამო.

აფრიკის კავშირის ადმინისტრაცია ადის-აბებაში (ეთიოპია) მდებარეობს.