30/10/2022
🏆🎂ათი წამი, ათი შეხება – გმირი ,,მეათე“ ნომრით.
➡10 წამი – ძალიან დიდი დროა გმირის ცხოვრებაში. დიეგო მარადონამ ადგილი მონიშნა და უცებ წინ საშიში ჭურვივით გავარდა. ბურთით, სხეულითა და სისწრაფით, მან უსაქმოდ დატოვა ბრიტანეთის იმპერიის ხუთი ქვეშევრდომი და გაიტანა ყველასათვის დასამახსოვრებელი ბრწყინვალე გოლი. ეს მოხდა მექსიკაში, 1986 წელს, საფეხბურთო მოედანზე, არგენტინისა და ინგლისის შეხვედრაში, მეოთხედფინალურ ეტაპზე, რომლის შემდეგაც წაგებული შინ მიემგზავრება. სიცხე, ნესტი, სიმაღლე, მილიონობით თვალი. დაძაბულობა, შიში. თუმცა რას გიხსნით – თქვენც ყველაფერი იცით.
ყველაფერი კი ასე დაიწყო. ,,ზანგმა“ ენრიკემ მარადონა შეამჩნია და მოკლე პასი მიაწოდა – სუფთა ბიუროკრატიული გადაცემა იყო. მოგვიანებით გასახდელში, ის თავისი ასისტენტობის შესახებ ხუმრობდა: ,,ასეთი პასის შემდეგ, გოლის არგატანა იქნებოდა?!“ მარადონამ ბურთი მერვე ნომრის პოზიციაზე მიიღო. ოთხივე მხარეს თითო ინგლისელი ედგა და ჯერ კიდევ საკუთარ ნახევარზე იმყოფებოდა. მიიღო, შემობრუნდა და ავტოსტრადაზე საწინააღმდეგო მიმართულებით მოძრაობა დაიწყო. ამ გზას მხოლოდ ნახევრადშეშლილი ან ნახევრადსულელი თუ გაკვალავდა. წინ 50 მეტრი, უამრავი მოსახვევი და ბრგე ტიპებია, თუმცა კეთილშობილები – მოკლედ, იწყება მოხერხებულობის სახელგანთქმული ანთოლოგია: სილამაზე, პანიკა და ბედნიერი ფინალი. ეს ეპიზოდი ათასჯერ მაქვს ნანახი. ათი წამი, ათი შეხება – გმირი ,,მეათე“ ნომრით.
ცნობილი არგენტინელი მწვრთნელი ანხელ კაპა ამბობს: ,,ფინიშზე მისული მძლეოსანი წერტილს სვამს; ფეხბურთელი კი, რომელიც სირბილს ასრულებს, მხოლოდ ამის შემდეგ იწყებს ჩანაფიქრის რეალიზაციას: მისთვის ბურთით და უბურთოთ სირბილი – საქმის ნაწილია“. ამას მინდა დავამატო, რომ თუ გინდა ფეხბურთში პირველი მიხვიდე, სადღაც დამუხრუჭებაც უნდა შეგეძლოს. სხვა სიტყვებით, საჭიროა გონების სისწრაფე. სასურველია, თუ ეს სისწრაფეები ერთმანეთს შეერწყმება, მაგრამ არსებობენ გენიოსები ერთშიცა და მეორეშიც. მაგალითად, ფრანსისკო ჰენტო ფიზიკური სისწრაფით გამოირჩეოდა, მიშელ პლატინი – მენტალური. მარადონა – შერწყმის ეტალონი იყო. იმისთვის, რომ თავისი სისწრაფე გამოევლინა, მას ბურთი სჭირდებოდა: გამოაჩენდა მას, მალავდა, ისევ გამოაჩენდა და ასე მიიწევა წინ. და რადგან, აქ არ მინდოდა სირბილში შეჯიბრება, მოწინააღმდეგე ყოველთვის წაგებული რჩებოდა. გამოცდილება გვიჩვენებს, რომ ბევრი მოთამაშე, რომელთათვის ვარჯიშებზე ქრონომეტრი მოტივაციას არ წარმოადგენს, თამაშის დროს ყველაზე სწრაფები არიან.
ვიღაცამ თქვა: ,,სისწრაფე – ეს არის ღირსება, რომელიც ნაკლს წარმოშობს, რასაც ფაციფუცი და აჩქარება ჰქვია“.
ლუის სეზარ მენოტი ასეთ რეკომენდაციას გვაძლევს: ,,ბურთით ვარჯიში ფეხბურთელს იმაში ეხმარება, რომ მან შესაბამისი მაქსიმალური სისწრაფე განსაზღვროს“.
📖 ხორხე ვალდანო: ,,საფეხბურთო ისტორიები"
🎉 დღეს დიდი დიეგოს დაბადების დღეა