05/10/2023
Krokodyl ucichł ostatnimi czasy, bo jakieś takie zaganiane jesteśmy. No życie!
Znasz na pewno ten strach, kiedy nie wyrabiasz i coś musi pójść w odstawkę na jakiś czas - u nas to ostatnio polski. Nie ma czasu na spotkania w grupach, spędzamy mniej czasu z dziećmi, bo praca i inne obowiązki.
Ale! To wcale nie znaczy, że już koniec i te lata ciężkiej pracy pójdą na marne.
Oto proszę panicz nagle złapał zeszyt z dyktandami (kupiony w Biedronce i odłożony na półkę, bo jak go tu namówić na takie nudne rzeczy, pewnie nie będzie chciał robić, ale kupię bo może na zajęciach wykorzystam). No bierze te dyktanda i już dwa dni z rzędu nie może się od nich oderwać. Pisze, każe sprawdzać i sobie tłumaczyć, co i jak! A do tego robi niewiele błędów. Ale jak to?
A to tak to, że w wieku prawie siedmiu lat, jego miłość do języka już płonie i buduje wewnętrzną motywację do nauki. Dlatego że te godziny spędzone na czytaniu, śpiewaniu, rozmawianiu, graniu zbudowały w nim takie poczucie dwukulturowej tożsamości, że kiedy tej jednej połówki brakuje mu w życiu, sam ją uzupełnia.
Piękne to. I nie chwalę się, tylko mi ulżyło, bo ja bym chciała wszystko zawsze ogarniać, ale czasem w życiu też trzeba na przykład znaleźć czas na sen.
A jak Wam idzie powrót do codzienności i praca nad językiem?
