02/05/2026
2 de maio, Día Internacional contra o Acoso Escolar.
Ás veces, o acoso non deixa marcas físicas, pero deixa feridas invisibles que calan fondo no corazón e na mente dun neno ou dunha nena. Non é só un problema académico; é unha dor que afecta á súa autoestima, á súa seguridade e ás súas ganas de medrar.
Neste camiño, ninguén pode quedar á marxe. É crucial mirar á vítima con empatía e protección, pero tamén achegarnos á persoa acosadora para corrixir conductas, e, sobre todo, empoderar á persoa observadora, porque o seu papel é a peza clave que pode romper o silencio.
Na nosa comunidade, a protección do alumnado non é algo que dependa da vontade: existe un protocolo galego de obrigado cumprimento que nos marca o camiño para a prevención, detección e intervención ante calquera situación de acoso e ciberacoso.
Non permitamos que ninguén se sinta soa ou só. Actuar a tempo, escoitar e tender a man é o primeiro paso para curar e para construír, entre todas e todos, un espazo seguro onde ninguén teña medo a ser quen é.
O silencio tamén doe, pero a nosa voz pode cambiar vidas.
