Learn Turkish Easily

Bir zamanlar çok uzak bir ülkede, genç bir yaşarmış. Dağlarla kaplı, buz gibi pınarların olduğu bir ülkeymiş burası. Bu pınarların kıyılarında şifalı otlar bitermiş. Kadın bu şifalı otlar, hastalara merhem yapar, yaralarına sürer, onları iyileştirirmiş. Sonra bir gün ülkeyi yabancı bir ordu işgal etmiş. Ülkenin bütün erkekleri bu orduyla savaşmaya gitmişler. Savaş uzaktayken yavaş yavaş yaklaşmış. Top sesleri, tüfek sesleri dağlarda yankılanmaya başlamış.

Bir sabah kadın şifalı ot toplamaktan döndüğünde, kapısının önünde yatan yaralı bir adam görmüş. Üstündeki üniformadan yabancı bir asker olduğunu anlamış. Adam kendinde değilmiş, kadın hançerini çekmiş. Adama doğru yaklaşmış, adam tam bayılmadan önce “lütfen” demiş. “yardım et bana”. Sonra kendinden geçmiş. Kadın adamı eve taşımış. Üstündekileri çıkardığında her yerinin yanmış olduğunu görmüş. Şifalı otlardan merhemler yapmış. Yaralarına sürmüş, günler geceler boyu uyumadan başında durmuş. Saçlarını okşamış. Adama hikayeler anlatmış.

Sonra bir gün sonunda adam iyileşmiş. Çok sevinmiş kadın şifalı otların işe yaradığına. Adam kadına demiş ki; “ben eminim, otlar değil beni iyileştiren. Çünkü bunlar şu kenarında yetişen alelade otlardır. Beni iyileştiren senin şifalı ellerin. Sen bunun farkında değil misin?” Şaşırmış kadın, farkında değilmiş. Adam üniformasını giymiş. Silahını almış, tam kapıdan çıkmadan önce kadına demiş ki; “Bu savaş elbet bir gün bitecek, bittiğinde geri geleceğim seni almak için. Gelir misin benimle?” “Gelirim demiş” kadın. Adam kadına adını sormuş, kadın söylemiş ama adamın duymaya vakti olmamış. Tam o anda alnının tam ortasından vurulmuş. Kadının onu yaralı bulduğu yere düşüvermiş adamın ölüsü.

Kadın o ülkede daha fazla duramamış, kaçmış bir ülkeye gitmiş O günden sonra şifalı otlara bir daha hiç dokunmamış. Elleriyle iyileştirmiş insanları.

Güven ruh gibidir terkettiği bedene asla geri dönmez

Günaydın
Nasılsınız ?

صباح نور بالتركية Günaydın