Pełnia Mocy

Czy wiesz, co najczęściej słyszę w mojej pracy terapeutycznej od ponad 20 lat? „Gosia, ja już po prostu nie mam siły”.

Nie siły fizycznej, ale tej wewnętrznej. Żyjemy w czasach, które wymagają od nas bycia „włączonym” 24/7. Nasz układ nerwowy nie ewoluował do tego, by przetwarzać tyle bodźców, ile dostarczamy mu w godzinę scrollowania telefonu.

Jako psycholożka i trenerka widzę wyraźnie: nie da się „wymyślić” spokoju głową, która jest przebodźcowana. Spokój trzeba poczuć w ciele. Fizycznie.

Dlatego stworzyłam coś specjalnego. Nie kolejny długi wykład. Nie teorię, na którą nie masz czasu.

Stworzyłam darmowy mini-kurs „Małe praktyki na wielkie napięcia”. To esencja mojej 20-letniej pracy. Wybrałam 5 technik, które:
✔️ Działają najszybciej (nawet w 3 minuty).
✔️ Są oparte na neurobiologii (regulują nerw błędny).
✔️ Są tak proste, że zrobisz je w kuchni, w biurze albo z dzieckiem na dywanie.

Jeśli czujesz, że Twoja bateria miga na czerwono – to jest dla Ciebie.

👇 Zapisz się bezpłatnie w linku w komentarzu.
Zacznijmy odzyskiwać Twój oddech.
Dziś.

Pozycja trupa i inne formy życia

To tytuł mojego pierwszego blogowego tekstu na Pełnia Mocy. I zarazem zaproszenie do zatrzymania się. Do rozluźnienia. Do bycia – nie robienia.

W tej niepozornej pozycji:
– ciało przechodzi z trybu „walcz albo uciekaj” do „oddychaj i traw”,
– mięśnie przestają być na baczność,
– emocje mogą przepłynąć.

To pozycja, która uczy zaufania. Do podłoża. Do siebie. Do chwili, w której nic nie trzeba.

Napisałam ten tekst z czułością dla wszystkich zmęczonych. I dla tych, którzy szukają prostych form życia.

🪷 Przeczytaj tutaj: pelniamocy.pl/pozycja-trupa/
💬 Daj znać, jeśli coś Cię w nim zatrzyma.

Pozycja trupa i inne formy życia Jest taki dzień w tygodniu, miesiącu, czasem w całym życiu –kiedy jedyną pozycją, na jaką masz siłę, jest Shavasana.Pozycja trupa. Brzmi groźnie, ale… to przecież bezruch. Oddech. Cisza.Leżenie na plecach. Pachy wolne. Stopy ciężkie. Brzuch miękki.

Zapisz się na Latawce Mocy!
pelniamocy.pl/latawce-mocy/

🪁 Latawce Mocy — listy pisane z serca, puszczone z zaufaniem.
Niech Ci przyniosą światło i siłę.

Nie musisz mieć wszystkiego, by być wystarczająca.
Nie musisz co tydzień szukać nowego narzędzia, metody, aplikacji.
Nie musisz uczyć się bardziej, żeby być bliżej.

To nie metoda leczy.
To nie narzędzie uczy.
To Ty — Twoje „jestem”, Twoje „słyszę Cię”, Twoje „widzę Cię” — robisz różnicę.

🎈 Latawce Mocy to listy przypominające, że w naszej pracy to my jesteśmy najważniejsze.
Z naszym uwagą, naszym oddechem, naszym sercem.

💌 Jeśli tego właśnie potrzebujesz —
zapisz się.
To nie tylko newsletter.
To kawałek nieba trzymany na sznurku.

👉 pelniamocy.pl/latawce-mocy/

#🌟 Dlaczego warto praktykować jogę z dziećmi ze specjalnymi potrzebami? 🌟

Joga może przynieść wiele korzyści dzieciom z różnymi wyzwaniami rozwojowymi. Oto kilka z nich:

🧘‍♂️ Poprawa równowagi i koordynacji
Pozycje takie jak Drzewo 🌳 (Vrksasana) czy Pies z głową w dół 🐕‍ (Adho Mukha Svanasana) pomagają dzieciom w rozwijaniu równowagi i koordynacji.

💆‍♀️ Redukcja stresu i lęku
Techniki oddechowe i relaksacyjne, takie jak savasana z użyciem kołdry sensorycznej, pomagają zniwelować stres i lęk, uspokajają ciała i umysły.

💪 Wzmacnianie mięśni i elastyczności
Regularna praktyka jogi wzmacnia mięśnie i zwiększa elastyczność, co jest szczególnie korzystne dla dzieci z niepełnosprawnościami ruchowymi.

👣 Poprawa propriocepcji i integracji sensorycznej
Ćwiczenia angażujące głębokie mięśnie i świadomość ciała pomagają dzieciom lepiej zrozumieć i poczuć swoje ciało.

😴 Lepszy sen i uspokojenie
Joga reguluje układ nerwowy, co przekłada się na spokojniejszy sen. A sen to nie tylko zdrowie - to lepsza koncentracja i sprawniejsze uczenie się nowych umiejętności.

🌈 Wzrost samooceny
Sukcesy w ćwiczeniach jogi budują poczucie własnej wartości i zaufanie do siebie – bardzo ważne dla dzieci, które na co dzień mierzą się z wyzwaniami.

🤝 Integracja społeczna
Zajęcia jogi to również czas na wspólne ćwiczenia, co sprzyja budowaniu relacji i integracji z rówieśnikami.

🎯 Zwiększenie koncentracji i świadomości ciała
Dzięki jodze dzieci uczą się skupiać uwagę na swoim ciele i oddechu, co wspiera rozwój ich koncentracji i świadomości.

🧠 Wsparcie zdrowia psychicznego
Joga to doskonałe uzupełnienie terapii, które pomaga dzieciom zarządzać emocjami i poprawiać samopoczucie psychiczne.

✨ Podaruj dzieciom jogę! ✨
Dołącz do szkolenia z Jogi Integralnej! Nauczysz się, w jaki sposób wykorzystywać techniki jogi w swojej pracy z osobami ze specjalnymi potrzebami.

👉 Zapisz się tu:
https://asto.edu.pl/joga-integralna-szkolenie/

Joga integralna - ASTO Szkolenie

Jak co drugi poniedziałek - u Iza w Krainie Słowa

Polecam się i polecam poezję :)

Dzieńdoberek poniedziałkowo Słowomaniacy

Dziś jest TEN poniedziałek, kiedy pisze dla nas niesamowita Gosia z Mocy
Dziś poetycko 🧡

Poezja to język w formie rewolucji.

Pojawiają się nowe sensy, słowa nabierają mocy, wybijając się nagie ze złamanej bieli kartki, bez cienia wstydu swoich kanciastych kształtów.

Poezja wyrywa nas z utartych rytmów i zawirowań codzienności. Pomaga przybierać nowe kształty myślom, wskazuje tajemne przejścia między znaczeniami. Każe wydeptywać ścieżki w zarośniętych zaułkach naszych wewnętrznych światów.

Może dlatego czytamy ją tak rzadko. Może dlatego tkwi uśpiona w jaskiniach bibliotek i budzi się na chwilę w ulotnych uniesieniach dojrzewających istot.

Polska szkoła traktuje poezję fatalnie. Stawia ją na pomnikach, każde deklamować jak dziesięć przykazań, odbiera jej człowieczeństwo intymnej interpretacji.

A przecież poezja jest jak list. Pisany z serca do serca. Pisany czystą emocją. Pisany językiem zachwytu i refleksji.

Poezja puszcza oko i zwijając się w kłębek tomiku, mruczy, że traktujemy rzeczywistość zbyt dosłownie.

Uwolnij poezję. Uwolnij ją z zakurzonej półki. Zabierz ją ze sobą do autobusu, zjedz z nią drugie śniadanie.

I uwolnij ją w sobie. Niech słowa zatańczą z Tobą białego walca. Lub zarumieńcie się od salsy. Co wolisz.

Dawno, dawno temu, kiedy Kuba był sporo mniejszy, wspólnie ćwiczyliśmy jogę na turnusach w ASTO Ośrodek Terapeutyczno - Edukacyjny

A teraz ćwiczy z Teresą, która ukończyła mój kurs z Jogi Integralnej!

Cieszę się, że mogę dzielić się wiedzą i doświadczeniem. Dziękuję ASTO za tę możliwość. To dzięki Wam, moje kochane Współterapeutki oraz cudowne Dzieciaki i Wasi Opiekunowie, mogłam to doświadczenie zdobywać

Dziś pisze dla nas i wypiera nas Gosia Kozłowska z Pełnia Mocy

Czasem czuję się jak popsuty kran. Taki, któremu popękały uszczelki, i z którego woda, zamiast żwawo wypływać, nieregularnie skapuje kroplami.

Myślę sobie wtedy, że popsuty kran nie potrafi pisać, że nawet nie ma sensu siadać do klawiatury, że i tak żadne porządne zdanie nie pojawi się na trasie mózg - dłoń. Więc siadam w ogrodzie, bo co innego mi zostało, kiedy siły twórcze odeszły i nie wiadomo, kiedy wrócą. Jeśli wrócą.

Siadam w ogrodzie i słucham. Dwa domy dalej dzieci skaczą na trampolinie. Za płotem sąsiadek szczeka ogromny owczarek niemiecki, który jeszcze nie nauczył się odpuszczać innym psom. A w moich, a raczej wynajmowanych przeze mnie, żywopłotach świergolą na potęgę mini ptaszyska.

Świergolą w niebogłosy, doglądają gniazd i raz na jakiś czas podlatują do psiej miski, żeby się z niej napić. Wiem, że gdybym nie siedziała tak blisko niej, skorzystałyby z chwili spokoju i umyłyby sobie piórka. Złapałam je już nie raz na gorącym uczynku - zawsze decydują się na kąpiel, kiedy nikogo nie ma w ogrodzie. Nie dziwię się im wcale - też wolałabym brać prysznic w spokoju i ciszy.

I kiedy tak słucham i obserwuję, przychodzi do mnie myśl - spokojna, łagodna i nienachalna. Co prawda nie mogę teraz pisać o tym, o czym chciałam, ale zawsze mogę opisać właśnie to, co teraz jest. Ten moment, to poczucie, te myśli. Bo każde zdanie wypełnione prawdą i doświadczeniem jest cenne. Każda tętniąca życiem linijka - nawet jeśli nie tętni w rytmie brazylijskiej salsy, ale z nieregularnością popsutego kranu.

Takiej linijce można się przyjrzeć, można się nią też podzielić.

Żeby przypominać wszystkim, których twórcze skrzydła właśnie opadły (w tym sobie, bo to cykliczne i naturalne), że nawet kiedy nie można pisać, to pisać można. A może nawet trzeba.