28/06/2023
ASYALI olmakla gurur duymalısınız!
İzmir yakınlarındaki tarihi Efes şehri 6000 yıl önce kurulmuş bir Luvi kenti. Luviler "Assa" dediler bu kente. Hititler ise "Apasa." Sonra "Assuva" oldu dillerde ve Helenler geldi "Asia" dediler, yani "Asya".
Efes şehri öylesine uygar, öylesine gelişmiş bir kentti ki, Avrupa'daki toplumlar onu örnek alıyordu. O yüzden koskoca bir kıtaya Efes'in ismini verdiler; Asya. Anadolu'ya da Küçük Asya, dediler zamanla.
Avrupa'lı olabilmekle değil Asyalı olmakla gurur duymalıydık biz, biz Asya'lıyız. Uygarlığın, demokrasinin doğduğu topraklardayız.
Ama maalesef bu kadim kültür zenginliğini benimsemiyor ve sahip çıkmıyoruz. Batı dünyası insani değerlerin büyük sanat yapıtları ile ölümsüzlük kazandığı tek kaynağın Yunan-Roma kültürü olduğuna inanır. Ders kitaplarında böyle öğretilir. Oysa Luvi, Arzawa, Hitit, Troya, Likya, Lidya, Frigya, Karya, Kapadokya uygarlıklarının ne Helen ne de Roma ile ilgisi yoktur. Onlar Anadolu'nun öz uygarlıklarıdır. Batının Küçük Asya diye isimlendirdiği Anadolu aslında batı uygarlığın beşiğidir.
Bir ağacın köklerini besleyerek ona hayat veren toprak binlerce yıllık bir birikimin ürünü. Ağaç bu birikimin zenginliği sayesinde yaşıyor.
Toplumlar da kendilerinden önceki toplumların kültürel mirasının zenginliklerinden beslenerek kendi kültürel kimliklerini oluşturuyor.
Antik Yunan ve Roma uygarlıklarının beslendiği zenginlik de, binlerce yıllık bir kültür birikimine sahip Asya topraklarıdır.
Bu toprağın binlerce yıllık kadim mirasını batıya hediye etmek yerine onu sahiplenmek bizi ne Müslümanlıktan ne de Türklük'ten uzaklaştırır. Aksine damarlarımızda hala kanı dolaşan bu uygarlıkların kültür zenginliği bizim kültürümüzü de zenginleştirir.
Evet, biz Asyalıyız ve Avrupa'nın temeliyiz. Aslında sözün özünü 3000 yıl önce yaşamış Likyalı bir şair şu mısralarla anlatmıyor mu?
Beni bulamazsan üzülme,
eşyalarımı bulacaksın,
Kestiğim taşları,
açtığım yolları,
işlediğim heykelleri bulacaksın,
Ve göreceksin ki,
binlerce yıl öteden
parmak izlerimiz değecek birbirine.
