01/04/2026
Πρώτη φορά τραγούδησα ως σολίστ το War Requiem του Benjamin Britten το 2014 στον Καθεδρικό του Wi******er. Ήταν μια βαθιά, συγκινησιακά φορτισμένη μουσική στιγμή, με λατρεμένους συναδέλφους και έναν εκπληκτικό μαέστρο, τον Dr. Colin Durrant. Το θυμάμαι ως μαγεία....
Φέτος στις 28 Φεβρουαρίου παρουσιάσαμε ξανά αυτό το σύγχρονο ορατόριο, αυτή τη φορά μέσα στο κάστρο του Windsor, στον Καθεδρικό του Αγίου Γεωργίου για τα 80 χρόνια απο το τέλοςτου Β' ΠΠ. Ίδιος μαέστρος, διαφορετική ορχήστρα και χορωδία. Τα μέτρα ασφαλείας ήταν αυστηρά, το κοινό βαθιά προσηλωμένο και συγκινημένο. Η Βασιλική οικογένεια παρέθεσε δεξίωση προς τιμήν μας αμέσως μετά το πέρας της παράστασης. Δυστυχώς τα κινητά δεν επιτρεπόταν, οπότε σας γράφω τώρα που επιτέλους έλαβα μερικές φωτογραφίες από την επίσημη φωτογραφική κάλυψη.
Νιώθω απέραντη χαρά και υπερηφάνεια για όσα δημιουργήσαμε μαζί. Μια χορωδία άρτια δεμένη, με καθαρότητα, στρογγυλή άρθρωση και ζεστό, γεμάτο ήχο. Μια ορχήστρα με συνοχή, ευαισθησία και ισορροπία, όπου κάθε φωνή έβρισκε τη θέση της. Και σολίστες με βάθος, λεπτομέρεια και εξαιρετικό φραζάρισμα. Ομορφιά, αρμονία και μια εσωτερική ένταση που δύσκολα περιγράφεται.
Ανάμεσα στο κοινό βρίσκονταν αγαπημένοι φίλοι, που ταξίδεψαν από διαφορετικά μέρη του κόσμου για να είναι εκεί. Η παρουσία τους με συγκίνησε. Νιώθω ευγνωμοσύνη για αυτούς τους ανθρώπους που με συνοδεύουν με τόση αγάπη και ευαισθησία όλα αυτά τα χρόνια.
Δεν ξεχνώ να ευχαριστώ και τους εξαιρετικούς συναδέλφους και μέντορες που στάθηκαν δίπλα μου στην προετοιμασία. Ξέρετε ποιοι είστε, και γνωρίζετε πόσο πολύτιμη είναι για μένα η καθοδήγησή σας, οι ιδέες σας και αυτός ο διαρκής, ουσιαστικός «ποιοτικός έλεγχος» του ήχου μου.
Πραγματικά, τί άλλο μπορεί να θέλει κανείς περα από αυτή τη συμμετοχή στα έργα των "Μεγάλων"...