Maradičani su uvek dosta pažnje poklanjali školi. Po popisu iz 1905 godine, u knjizi Karlovačke Mitropolije, u Maradiku se nalaze čak četiri škole׃ jedna srpska, tzv. Fruškogorska, jedna rimokatolička-komunalna, jedna mađarska veroispovedna i jedna evangelističko-reformatorska ispovedna škola. Uporedo sa razvojem sela i povećanjem broja stanovnika 1826. godine otvara se prva škola na srpskom jezik
u, a početkom XX veka i na mađarskom. Vremenom sva deca Maradika sjedinjena su u jednu školu. Po podacima koje pruža « Školska Matica» iz 1945/46. godine zaključujemo da je škola radila i za vreme II svetskog rata. Školske 1959/60. godine škola prerasta iz petogodišnje u osmogodišnju, a od 1978. godine u školi postoji i pedškolsko odeljenje. 1969. na zgradicu postojeće škole nadograđena je mnogo veća, te tako spojene čine zgradu današnje škole. Današnja zgrada škole ima 6 učionica, 2 kabineta, fiskulturnu salu, kancelarije i sve potrebne prostorije za normalan rad škole. Biblioteka u okviru škole oformljena je 1965. godine sa fondom od oko 1000 naslova, te ista postoji i danas sa fondom od oko 5000 naslova, od čega je trećina na mađarskom jeziku. Današnje ime pesnika Branka Radičevića škola je dobila 1969. godine na predlog Miloša Jovanovića, a za proslavu dana škole izabran je dan rođenja ovog našeg velikog pesnika, 15 mart. Prva proslava Dana škole je održana 1977. godine, i svake godine se održavaju prigodne svečanosti u čast Branku Radičeviću. Nastava se odvija na srpskom jeziku, a od 1945. godine u školi postoji odeljenje na mađarskom jeziku. Danas se nastava na mađarskom jeziku pohađa u okviru izbornih predmeta pod nazivom Negovanje maternjeg mađarskog jezika. godine do 2000. godine u školi je zaposleno ukupno 211 nastavnika. Osnovni razlog ovako velikog broja nastavnika jeste činjenica da je u pitanju mala seoska škola u kojoj se prosvetni radnici zadržavaju veoma kratko, dok ne nađu stalno zaposlenje bliže svom mestu stanovanja. trenutno je u školi zaposleno 26 nastavnika i 10 vannastavnog osoblja, svega su tri nastavnika meštani sela. Trenutno školu pohađa 280 ušenika iz Maradika sa Gladnošom, ali i iz susedne opštine Irig – iz Krušedola, Šatrinaca, Dobrodola, Krušedolskog Prnjavora. zbog znatnog broja učenika i nastavnika koji putuju u Maradik škola postaje « škola na točkovima». Za učenike sa Gladnoša i Banstola organizuje se prevoz školskim minibusom obezbeđenim iz donacije od strane predsednika opštine Inđija i to od 2001. Tada za ovaj deo učenika prestaju problemi vezani za dolazak i obilazak iz škole. Od 1976. godine sa aktivnijim radom započinju mnoge sekcije u okviru škole. Veoma dobre rezultate postižu učenici članovi literarne, recitatorske i dramske sekcije koje su vodile nastavnice srpskog jezika, prof. Elizabeta Pejčinoska i prof. Jelena Tošić. 1980. godine mladi glumci odlaze na Majske igre u bečej, a recitatori na republičko takmičenje u Veliku Planu. Iste godine je škola stala na drugo mesto u Sremu zbog svoje uređenosti kao i zbog postignutih rezultata na zaštiti čovekove okoline. Kao pozitivnu posledicu ovih uspeha, škola 1981. godine dobija Oktobarsku nagradu za uspešan rad na nivou opštine Inđija. Značajne rezultate na svim opštinskim takmičenjima čkola postiže u periodu od 1980. do 1985. godine ׃ na opštinskim takmičenjima jedno od prva tri mesta tih godina osvajaju članovi horske, likovne, folkorne sekcije4, istoričari i geografi, mladi hemičari, fotosekcija, građevinska sekcija.
Članovi školskog orkestra od 1982. do 1986. godine zauzimali su dva p**a prvo mesto, dva p**a treće na opštinskom takmičenju. Sekciju je duži niz godina uspešno vodila nastavnica muzičke kulture, Kornelija Nišića. Zahvaljujući nastavniku fizičkog vaspitanja Nišić Đuri, sportske sekcije takođe su bile uspešne na opštinskom nivou׃ radile su stono-teniska sekcija, rukometna, košarkaška, atletska, gimnastička, streljačka, šahovska.
