Γυμνάσιο Σορωνής

07/09/2026

Στο γενέθλιο της Θεοτόκου,8 Σεπτεμβρίου.
Το Εκκλησιαστικό έτος, ξεκινά με τον μήνα Σεπτέμβριο, τον πιο γλυκό και ήμερο μήνα του χρόνου κατά τον Φώτη Κόντογλου. Όχι τυχαία, λοιπόν, ο χρόνος ξεκινά με την Θεομητορική γιορτή της γέννησης της Παναγίας μας για την οποία μας έχει ήδη προειδοποιήσει το απολυτίκιο με το οποίο ολοκληρώνεται το εκκλησιαστικό έτος τον μήνα Αύγουστο στην γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου: «Εν τη γεννήσει την παρθενίαν εφύλαξας· εν τη κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε»...

Ο Σεπτέμβριος, λοιπόν, ξεκινά με μια γέννηση που φέρνει χαρά σε όλον τον κόσμο αφού από την Παναγία «ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ λύσας τὴν κατάραν, ἔδωκε τὴν εὐλογίαν· καὶ καταργήσας τὸν θάνατον, ἐδωρήσατο ἡμῖν ζωὴν τὴν αἰώνιον». Ένας ολάκερος, λοιπόν χρόνος, περιστρέφεται γύρω από την ζωή Εκείνης που χάρισε την αληθινή ζωή στην ανθρωπότητα μιας και γίνεται ο τρόπος ενσάρκωσης της απόλυτης φιλανθρωπίας του Θεού.

Η γιορτή αυτή καθιερώθηκε στα τέλη του 5ου αιώνα και παραμένει ζωντανή στην συνείδηση των πιστών Χριστιανών που στο πρόσωπο της Παναγίας, βλέπουν το ζωντάνεμα της ελπίδας για τον άνθρωπο, τον απελπισμένο από τα πάθη, τα λάθη και τις αδυναμίες άνθρωπο που καθημερινά πέφτει και σηκώνεται, δακρύζει και χαμογελά στη ζωή του…

Η Παναγία είναι καρπός προσευχής των γονιών Της, του Ιωακείμ και της Άννας. Είναι η ανατροπή της λογικής μιας άλλης εποχής, που θέλει την ατεκνία να γίνεται όνειδος, της λογικής εκείνης που σταματά εκεί όπου αρχίζει το θαύμα, μιας και «Θεός όπου βούλεται νικάται φύσεως τάξις!». Ένα μεγάλο θαύμα, λοιπόν, είναι η Παναγία μας για την ανθρωπότητα. Και τούτο το θαύμα, τιμούμε με την ανάμνηση της εορτής του γενεθλίου Της. Καμιά άλλη γυναίκα μέσα στην ανθρώπινη ιστορία, δεν θα μπορούσε να κάνει αυτό που η Παναγία έκανε. Να γεφυρώσει τον άνθρωπο με τον Θεό ώστε από την μια να ενανθρωπίσει τον Θεό και από την άλλη να θεώσει κατά χάριν τον άνθρωπο! Αυτή είναι η μεγαλύτερη προσφορά της Παναγίας μας στην ανθρωπότητα.

Αυτή λοιπόν την δωρεά του Θεού, εορτάζουμε στο γενέθλιο Της Θεοτόκου. Επικαλούμενοι την Χάρη της Παναγιάς στη ζωή μας, την παρακαλούμε και τούτος ο χρόνος να είναι καρποφόρος και ειρηνικός, ώστε να επιβεβαιώνουμε πάντοτε ότι η Παναγιά μας, ποτέ δεν εγκατέλειψε την ανθρωπότητα…🌹

Βοήθεια Μάς 🌹

14/08/2026

15 Αυγούστου. Η Κοίμηση της Θεοτόκου!!

Κάθε φορά που εορτάζουμε την Κοίμηση της Θεοτόκου είναι σαν να έχουμε Πάσχα· το Πάσχα του καλοκαιριού.

Για την Κοίμηση της Θεοτόκου δεν υπάρχουν πληροφορίες από την Καινή Διαθήκη. Γι’ αυτήν μαθαίνουμε από τις διηγήσεις σημαντικών εκκλησιαστικών ανδρών, όπως των Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, Διονυσίου του Αρεοπαγίτη, Μόδεστου Ιεροσολύμων, Ανδρέα Κρήτης, Γερμανού Κωνσταντινουπόλεως, Ιωάννη Δαμασκηνού κ.ά., καθώς και από τα σχετικά τροπάρια της εκκλησιαστικής υμνολογίας. Στα κείμενα αυτά διασώζεται η «αρχαία και αληθεστάτη» παράδοση της Εκκλησίας γι’ αυτό το Θεομητορικό γεγονός..

Κατά την εκκλησιαστική παράδοση, η μητέρα του Ιησού Χριστού, Μαρία (η Θεοτόκος και Παναγία), πληροφορήθηκε τον επικείμενο θάνατό της από έναν άγγελο τρεις ημέρες προτού αυτός συμβεί και άρχισε να προετοιμάζεται κατάλληλα. Προσεύχεται στο όρος των Ελαιών και δίνει τα υπάρχοντά της σε δύο γειτόνισσές της χήρες. Επειδή κατά την ημέρα της Κοίμησής της δεν ήταν όλοι οι Απόστολοι στα Ιεροσόλυμα, καθώς κήρυτταν «απανταχού γης», μία νεφέλη τους άρπαξε και τους έφερε κοντά της. Μοναδικός απών ο απόστολος Θωμάς.

Η Κοίμηση της Θεοτόκου συνέβη στο σπίτι του Ευαγγελιστή Ιωάννη, στο οποίο διέμενε η μητέρα του Θεανθρώπου. Αφού της έκλεισαν τα μάτια, οι Απόστολοι μετέφεραν το νεκροκρέβατό της στον κήπο της Γεθσημανής, όπου και την έθαψαν. Κατά τη μεταφορά του λειψάνου της, φανατικοί Ιουδαίοι αποπειράθηκαν να ανατρέψουν το νεκροκρέβατό της, αλλά τυφλώθηκαν. Μόνο ένας από αυτούς κατόρθωσε να το ακουμπήσει, αλλά μια αόρατη ρομφαία του έκοψε τα χέρια.
Μοναδικός απών από την κηδεία της υπήρξε, όπως προαναφέραμε, ο Απόστολος Θωμάς. Όταν μετά από τρεις ημέρας πήγε στον τάφο της, βρήκε μόνο τα εντάφια. Προφανώς, η Παναγία είχε αναστηθεί. Πάνω στον τάφο της χτίστηκε μεγαλοπρεπής ναός, που αποδίδεται στην Αγία Ελένη. Μετά την καταστροφή του, ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Μαρκιανός (450-457) με τη δεύτερη σύζυγό του Πουλχερία έχτισαν ένα νέο ναό, που υπάρχει μέχρι σήμερα. Η Κοίμηση της Θεοτόκου εορταζόταν αρχικά στις 13 Αυγούστου και από το 460 στις 15 Αυγούστου.

Μεταξύ της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας υπάρχει δογματική διαφορά σχετικά με την Κοίμηση της Θεοτόκου. Η Καθολική Εκκλησία πιστεύει στο δόγμα της ενσώματης ανάληψης της Θεοτόκου (Assumptio Beatae Mariae Virginis), που οριστικοποιήθηκε με την αποστολική εγκύκλιο του Πάπα Πίου IB’ «Munificentissimus Deus» (1 Νοεμβρίου 1950). Αντίθετα, η Ορθόδοξη Εκκλησία κάνει λόγο πρώτα για Κοίμηση της Θεοτόκου, δηλαδή πραγματικό θάνατο (χωρισμό ψυχής και σώματος) και στη συνέχεια για μετάσταση της Θεοτόκου, δηλαδή ανάσταση (ένωση ψυχής και σώματος) και ανάληψή της κοντά στον Υιόν της.

03/07/2026

Μια σπουδαία Πανελλήνια Διάκριση και μια συγκινητική έκδοση για το Γυμνάσιο Σορωνής! ✨

📖 Στη φωτογραφία βλέπετε το εξώφυλλο του βιβλίου μας με τίτλο «Μικρές ιστορίες, μεγάλες σκέψεις». Ένα βιβλίο-κόσμημα που γεννήθηκε μέσα στις σχολικές μας αίθουσες και φιλοξενεί 123 πρωτότυπα λογοτεχνικά έργα (διηγήματα, ποιήματα και χαϊκού) των ίδιων των μαθητών μας!

🌊 Όπως τα χάρτινα καραβάκια του εξωφύλλου που αρμενίζουν στο απέραντο γαλάζιο, έτσι και οι μαθητές μας άνοιξαν τα πανιά τους στον κόσμο της δημιουργίας. Υπό την εμπνευσμένη καθοδήγηση και την άρτια επιμέλεια της εκλεκτής συναδέλφου και φιλολόγου μας, Μαρίας Πίτσου, τα παιδιά μας μετέτρεψαν το μελάνι σε σκέψη, τις ανησυχίες τους σε στίχους και ξεδίπλωσαν έναν σπάνιο, ώριμο εσωτερικό κόσμο.

🏆 Το ταξίδι αυτό, όμως, επισφραγίστηκε με έναν μεγάλο θρίαμβο! Οι μαθητές μας συμμετείχαν στον ιδιαίτερα απαιτητικό Θ' Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό που διοργάνωσαν οι «Πνευματικοί Ορίζοντες Λεμεσού- Εφαλτήριο Λόγου, Τέχνης και πολιτισμού » και κατάφεραν να αποσπάσουν κορυφαίες διακρίσεις ανάμεσα σε εκατοντάδες συμμετοχές από όλη την Ελλάδα και την Κύπρο!

🏅 Συγκεκριμένα, στον διαγωνισμό διακρίθηκαν οι μαθητές μας:

Ποίηση Χαϊκού:
🥇 Α΄ Βραβείο: Μαρκέλλα-Κυριακή Καραγιάννη

🌟 Έπαινοι:
•Γουίλλιαμ-Αλέξαντερ Ριντ
• Στυλιανή Φλεβάρη
• Εμμανουήλ Πολυχρόνης
• Αρεζίνα-Μαρία Παυλή
• Λουκία Χατζηγιάννη
• Μιχαήλ Μάχλης

📖 Διήγημα
🥈 Β΄ Βραβείο: Άννα-Φωτεινή Παπαθεοδώρου για το διήγημα «Όταν η καρδιά νικά τον φόβο».

🖋️ Ποίηση
🌟 Έπαινοι:
•Χρυσοβαλάντης-Γεώργιος Καρασάββας για το ποίημα «Της φιλίας το γεφύρι».

• Μιχάλης Παπαχριστοδούλου για το ποίημα «Ημέρα σε τριάντα στίχους».

• Στυλιανός Κουδούνης για το ποίημα «Το διαγώνισμα αρχίζει».

Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους μαθητές και τις μαθήτριές μας για τη δημιουργικότητα, την προσπάθεια και το ταλέντο τους.

🏫 Αυτή η διπλή επιτυχία αντανακλά το συστηματικό, ποιοτικό και αθόρυβο έργο που επιτελείται καθημερινά στο σχολείο μας. Το Γυμνάσιο Σορωνής αποδεικνύει στην πράξη ότι δεν περιορίζεται στην τυπική μετάδοση γνώσεων, αλλά αποτελεί έναν ζωντανό οργανισμό που ενθαρρύνει τη δημιουργικότητα, καλλιεργεί ταλέντα, ανοίγει ορίζοντες και ωθεί τα παιδιά στην αριστεία και την προσωπική υπέρβαση.

Εκφράζουμε την απέραντη υπερηφάνεια μας και τα πιο θερμά συγχαρητήρια στους μικρούς μας συγγραφείς που μας γέμισαν φως και τίμησαν την εκπαιδευτική κοινότητα του νησιού μας. Ευχόμαστε στα παιδιά μας να συνεχίσουν να ονειρεύονται, να δημιουργούν και να διακρινονται!
Τα θερμά μας συγχαρητήριά και στην αγαπητή εκπαιδευτικό- συναδελφισσά μας κ.Μαρία Πίτσου, που στέκεται πάντα δίπλα τους ως πολύτιμος εμπνευστής και πνευματικός φάρος.

Καλοτάξιδο το βιβλίο μας και πάντα στις κορυφές! 📚✍️🥇

Η Διευθύντρια του Γυμνασίου Σορωνής
Δογιάμα Αικατερίνη

23/06/2026

ΤΟ ΕΘΙΜΟ ΤΟΥ ΚΛΗΔΟΝΑ

Την παραμονή του Αϊ-Γιαννιού(23/6), οι ανύπανδρες κοπέλες μαζεύονται σε ένα από τα σπίτια του χωριού, όπου αναθέτουν σε κάποια ή σε κάποιες από αυτές να φέρουν από το πηγάδι ή την πηγή το «αμίλητο νερό». Επιστρέφοντας στο σπίτι όπου τελείται ο κλήδονας, το νερό μπαίνει σε πήλινο δοχείο, την υδροφόρο, στο οποίο η κάθε κοπέλα ρίχνει ένα αντικείμενο (μήλο πράσινο ή κόκκινο, κόσμημα, κλειδί κ.α.), το λεγόμενο ριζικάρι. Στη συνέχεια το δοχείο σκεπάζεται με κόκκινο ύφασμα, το οποίο δένεται γερά με ένα κορδόνι («κλειδώνεται») και τοποθετείται σε ταράτσα ή άλλο ανοιχτό χώρο. Εκεί παραμένει όλη τη νύχτα υπό το φως των άστρων. Οι κοπέλες επιστρέφουν ύστερα στα σπίτια τους. Λέγεται ότι τη νύχτα αυτή θα δουν στα όνειρά τους το μελλοντικό τους σύζυγο.

Ανήμερα του Αϊ-Γιαννού, αλλά πριν βγει ο ήλιος -ώστε να μην εξουδετερωθεί η μαγική επιρροή των άστρων-, η υδροφόρος νεαρή της προηγουμένης φέρνει μέσα στο σπίτι το αγγείο. Το μεσημέρι, ή το απόγευμα, συναθροίζονται πάλι οι ανύπανδρες κοπέλες. Αυτήν τη φορά όμως στην ομήγυρη μπορούν να συμμετέχουν και παντρεμένες γυναίκες, συγγενείς και γείτονες και των δύο φύλων, καλεσμένοι για να παίξουν το ρόλο μαρτύρων της μαντικής διαδικασίας.

Καθισμένη στο κέντρο της συντροφιάς, η υδροφόρος νεαρή ανασύρει ένα-ένα από το αγγείο τα αντικείμενα, που αντιστοιχούν στο «ριζικό» κάθε κοπέλας και μια άλλη, κάποια που έχει ποιητικό ή μαντικό ταλέντο απαγγέλει ταυτόχρονα τυχαίες μαντινάδες. Μαντινάδες που είναι επηρεασμένες απλώς και μόνο από τη θέα του ριζικαριού, αφού η μαντιναδολόγος δεν ξέρει σε ποιον ανήκει το κάθε ριζικάρι. Η μαντινάδα που αντιστοιχεί στο αντικείμενο (ριζικάρι) της κάθε κοπέλας θεωρείται ότι προμηνάει το μέλλον της και σχολιάζεται από τους υπόλοιπους, που προτείνουν τη δική τους ερμηνεία σε σχέση με την ενδιαφερόμενη.

21/06/2026

Η τελετή ολοκληρώθηκε με φαγητό και χορό σε έναν όμορφο χώρο,όπου μαθητές και καθηγητές, γίναμε μια μεγάλη παρέα, αποχαιρετώντας με τον πιο γλυκό τρόπο τα μαθητικά χρόνια του Γυμνασίου.

21/06/2026

21/06/2026