29/09/2026
Meditatie: check. โ
๏ธ
Wandeling: check. โ
๏ธ
In het centrum van mijn hoofd: nog zoekende, maar aanwezig.
Binnen de muren van de praktijk geef ik al jaren de wetten van mentaal kapitaal door, van sturen op je eigen gedachten en het opbouwen van een innerlijk fundament.
De kracht ervan leer tot in de diepte .... wanneer de bodem onder je bestaan wegslaat, dan ontdek je de onbetaalbare waarde van het werk dat je vooraf hebt verricht.
Meditatie op een rustige zondag is makkelijk. ๐
Mediteren midden in een acute crisissituatieโterwijl je hoofd tolt van medische beslissingen, gemis en rouwโvoelt als een glas ijskoud water in een brandend huis. Het wist de werkelijkheid niet uit, maar het tilt de rook op. Het brengt die snelle, frisse helderheid waarin de chaos heel even -een moment- stilvalt.
Toen ik vanmorgen de deur achter me dichttrok voor mijn wandeling, voelde het alsof de hele situatie stilzwijgend met me meeliep. Ongevraagd, als een schaduw aan mijn zijde. Gelukkig was er Ohm die de energie wist te breken ....
Toch voelde ik hoe de koele buitenlucht doordrong in mijn hoofd. Stap voor stap dwong de beweging van mijn lichaam mijn gedachten om uit het moeras van 'wat als' te zakken naar het bospad onder mijn voeten. De natuur vraagt niets. De bomen verontschuldigen zich niet voor de storm; ze buigen mee en blijven staan.
Dat is wat jarenlange training je geeft. Je traint niet voor de zonnige dagen; je bouwt je fundament voor de momenten dat alles wankelt. Ik zoek mijn toevlucht niet "plotseling" in meditatie of introspectie omdat het nu toevallig moeilijk is. Ik doe wat ik altijd heb gedaan, omdat de theorie pas waarde krijgt als je hem durft te leven wanneer het stormt.
Mijn motto was en is altijd. Doe wat je zegt en zeg wat je doet! Wel dit is het!
Niet omdat het moeiteloos gaat, maar omdat overgave aan introspectie de enige manier is om mijn centrum te bewaren. Wat er ook gebeurt, het leven gaat door. En ik loop mee met Ohm naast voor wie me lief is.