21/02/2022
🤍🤍🤍
Eindelijk is het zo ver...
Mijn naam is Katty Verbeke. Samen met mijn gezin woon ik sinds een tweetal jaren in het mooie Waasmunster.
Het moet dan ook zo’n tweetal jaren geleden zijn dat ‘mijn droom(pje)’ zich ontsproot…
Als leerkracht lager onderwijs , met reeds zo’n 20 jaren ervaring op de teller, ondervond ik dat ik naast het ‘klasleerkracht zijn’ ontzettend veel voldoening vond in het begeleiden van kinderen die het op de één of andere manier net iets moeilijker hebben dan de doorsnee leerling.
Mijn loopbaan in het onderwijs startte als zorgleerkracht . Zeven jaren deed ik het, ik schoolde me bij , volgde verschillende cursussen / nascholingen… ‘zorgverbreding’ heette het toen.
De volgende 10 jaren werd ik klastitularis van het derde leerjaar.
Een paar jaar geleden stapte ik echter terug naar ‘de zorg’: hoewel ik héél graag kapitein was van mijn eigen klasgroep, voelde ik dat mijn hart lag bij die kinderen die net iets meer nodig hadden/ hebben… Dit doe ik nu nog steeds.
‘mijn droom(pje)’
‘Lesgeven bij me thuis’, ik deed het al af en toe: voor kinderen van familie en vrienden. Vooral ook voor mijn eigen dochter waarbij al snel bleek dat een leerstoornis aan de basis lag van het moeilijker verwerven van leerstof…
De droom dit ook voor andere kinderen te kunnen doen (in bijberoep), werd concreet toen we als gezin de bewuste keuze maakten onze ‘vaste stek’ en eerder rustig leventje in Elversele op te geven om ‘mijn droom(pje)’ in een iets praktischere én centralere omgeving kans te geven … Waasmunster…
Twee jaren heeft het geduurd: werken aan het huis, maar evenzeer gewerkt aan het papierwerk en de administratie die nodig is als voorbereiding op wat ik wou realiseren: ik wou én wil nog steeds dat ‘het klopt’ , mijn zienswijze gekoppeld aan een correcte administratie die toch wel bij de begeleiding van kinderen komt kijken.
Eindelijk is het zo ver...
Met vriendelijke groeten én misschien tot ziens…
Katty Verbeke
Huis Eliza … zal het zijn!
Ik bespaar u het lange verhaal van fantastische grootouders waar ik als kind van de lagere school werd opgevangen na schooltijd…
waar mémé klaarstond om te helpen met huiswerk indien nodig.
Een plek waar , ondanks de vele kleinkinderen, rust heerste … waar de koekjes en de melk soelaas brachten als het even niet lukte…
Een plek ook waar aan ieder roodborstje in de tuin
(en dat waren er veel) een ‘verhaal’ vasthing.
Naar die plek keerde ik ook als student terug : ik kon er studeren
in alle rust, pauzes inlassen met koek, melk en een aangename babbel.
Diezelfde plek kan ik u niet bieden, daar zijn de tijden té veel voor veranderd … maar het is wél die sfeer die ik tijdens mijn begeleiding wil brengen: zich ‘omringd’ weten, de rust, geen druk, een pauze indien nodig …én toch ‘leren’ , dit in de best mogelijke omstandigheden…
Daar ga ik voor ; dat denk ik wél te kunnen bieden. Eerbetoon aan mijn grootouders , mémé Elza (+ 2005)
