31/07/2025
Vakantie. Even écht niets doen. Dit keer zelfs niet teveel uitstappen maken of rondtrekken. Dat leek me zo’n heerlijk vooruitzicht. Eindelijk stoppen met plannen en organiseren. Maar al op dag één merkte ik: niets doen is helemaal niet zo makkelijk voor mij 🫣
Ik ben zo gewend om altijd ergens mee bezig te zijn; creëren, denken, zorgen, regelen.
Nu ik mezelf hier alle ruimte geef om gewoon te zijn… komt er geen creativiteitsgolf. Niet de verwachte frisse inzichten of plotse duidelijkheid💡.
Mijn hoofd is dagen leeg, stil geweest. Maar niet op de meditatieve manier, eerder alsof het ‘uit’ stond. Dat is eng. Alsof ik niet ‘thuis’ ben.
Ik leer hieruit dat mijn systeem totaal overprikkeld was. Overvol van maanden aan ideeën, processen, impulsen, triggers, situaties, emoties, beslissingen, jongleren met 10 ballen tegelijk, altijd ‘nieuw’, ‘beter’, ‘meer’, ‘anders’.
Wat helpt? Loslaten van het idee dat vakantie inspirerend moet zijn. Rondslenteren. Naar de zee staren. Ademhalen. Mezelf toestemming geven om leeg te zijn. En het lukt me pas na een dikke week. Heel langzaam begint er weer iets te bewegen—klein, zacht. Niet spectaculair, maar wel écht van mij.
Bij CabaBLOOM, tussen de paarden, erkennen we ook dit soort stiltes. Want soms ontstaat nieuwe energie pas als alles even stil heeft mogen vallen.
Herken jij dat ook?