Althea coaching, Albertvest 36, Tienen (2026)

12/10/2026

10 oktober is de Tiense feestdag. Ah ja, 10 10, Tienen. 😁

Op de Tiense feestdag is er elk jaar een aflossingsloopwedstrijd (de Lazuur) waarbij de verschillende contreien (de wijken) het tegen elkaar opnemen. Het absurde: de deelnemers lopen met een megagroot pluchen schaap op hun rug.

Niet dat ik de Lazuur al live gezien heb eigenlijk. Daar heb ik meestal geen puf voor.
Afgelopen zaterdag ook niet.

Iemand stuurde me: 'Je komt toch kijken naar de Lazuur, ik loop mee!'
En ik voelde: ik zou wel willen gaan. Ik zou qua energie ook wel kunnen gaan eigenlijk.
Maar ik heb niet genoeg PUF.

En daardoor werd het me duidelijker wat mijn definitie van 'puf' is.
Voor mij:
puf = initiatie-energie.

Ik kan genoeg energie hebben om te gaan wandelen, maar niet genoeg puf, en dus niet vertrokken geraken.
Ik kan genoeg energie hebben om te douchen, maar niet genoeg puf, en dus niet gedoucht geraken.
Ik kan genoeg energie hebben om iets te koken, maar niet genoeg puf, en daardoor start ik dus niet met koken.

Voor mij is het zo dat de puf, de initiatie-energie, het meeste van me vraagt én het snelst verdwenen is.
Als ik fit ben, moet ik altijd al een drempel over.
Als ik moe ben, lukt me dat sowieso bijna niet meer.

En neen, bij mij heeft het gebrek aan puf niet te maken met uitstellen omwille van faalangst ofzo.
Ik kan, zoals mijn voorbeelden, dus ook gewoon te weinig puf hebben om aan heel makkelijke dingen te beginnen.
Natuurlijk, als het gaat om een taak waar ik dan ook nog eens tegenop zie door faalangst, een bende gremlins, schaamte en noem maar op, dan is er nog méér puf nodig en geraak ik die drempel nog moeilijker over.

Als iets 'moet, bv. een afspraak met een klant of bij de tandarts of ik moet een boek naar de bib terugbrengen ofzo, dan overwin ik makkelijker die drempel. Heb ik dan meer puf of is de drempel l***r? Ik weet het niet, maar ik voel wel het verschil.

En wat ik ook altijd ambetant vind aan dit soort dingen: we kunnen niet vergelijken. Ik kan niet in iemand anders zijn hoofd kijken of voelen.
Misschien heeft iedereen evenveel puf en dezelfde drempels en doen zij gewoon meer moeite en ben ik gewoon gemakzuchtiger?
We weten het niet.

Wat ik wel weet: is dat deze definitie van puf me weer extra inzicht gaf in mezelf want nu kan ik me de vraag stellen: mis ik enkel de puf of ook de energie voor het ding zelf?

Is het herkenbaar, mijn definitie? Hoe zit het met jouw puf? Vandaag, of in het algemeen?

---
Hallo, ik ben Ann, heks met BTW nummer.

Ik geloof dat er een verschil is dat jij alleen kan maken, een bijdrage die jij alleen aan de wereld kan leveren en waar je perfect voor uitgerust bent, met al je talenten, maar ook met al je beperkingen en ervaringen.

Dat is ook waar ik mijn klanten bij help: ik help hen te ontdekken wat hun missie is én die daarna ook echt te gaan doen, in loondienst of eigen bedrijf.

Volg me, voor meer puf in je leven!

08/10/2026

[In de categorie: een kijkje in het brein van een autistische ondernemer]

Dus: twee weken geleden ging ik naar de kapper.
Even wat technische info: ik doe mijn haar altijd in een zijstreep maar de kapster knipt dat in een middenstreep en dan alles op gelijke lengte. Zo maakt het niet uit hoe hoog of hoe laag ik die zijstreep precies leg.

Probleem afgelopen maandag: ik waste mijn haar, en opeens wist ik het niet meer.
AAN WELKE KANT LIGT MIJN ZIJSTREEP?

Nu kan je denken:
Ann, wat maakt dat uit? Je haar is toch zo geknipt dat het niet uitmaakt aan welke kant en hoe laag of hoe hoog je je zijstreep trekt. En: als je het niet merkt, als je geen verschil ziet, dan zal het verschil toch niet groot zijn hé?

Dat denk ik dan ook. 't Is te zeggen: dat denkt het niet-autistische stuk van mijn brein.

Maar dat is buiten het autistische stuk van mijn brein gerekend.
WANT MIJN ZIJSTREEP LIGT AL HEEL MIJN LEVEN AAN DEZELFDE KANT EN ALS DAT NU NIET HETZELFDE IS DAN KLOPT DAT NIET.

En dus wou ik wel tegen mezelf zeggen 'maakt niet uit' en dat gewoon vergeten en verder gaan met mijn werk maar dat is buiten mijn brein gerekend.

Dus wat heb ik maandag zoal gedaan in de plaats van mijn werk:

- TIG keer mijn zijstreep van links naar rechts naar links naar rechts en weer naar links gekamd

- foto's opgezocht om te checken (maar ja, wist ik wel zeker dat op die foto's mijn zijstreep goed lag, want ja, nu was ik bewust in de war maar misschien ben ik al weken of maanden of zelfs jàren in de war en is mijn zijstreep op een bepaald moment van kant veranderd of misschien dénk ik dat ik een vaste zijstreep heb maar verandert die elke dag en is me dat nog nooit opgevallen?)

- opgezocht hoe je kan weten of een foto al dan niet in spiegelbeeld is (want ja selfies, zijn die niet in spiegelbeeld? En ik heb nooit echt gesnapt hoe je kon zien dat iets spiegelbeeld is)

- foto's gezocht met referentie-voorwerpen om voor eens en voor altijd te onthouden hoe mijn zijstreep moet (uiteindelijk bleek mijn handtas een goed referentievoorwerp te zijn want die doe ik altijd over mijn linkerschouder en van daaruit vertrekt dus mijn juiste zijstreep en natuurlijk begon ik daarna te twijfelen of ik écht mijn handtas altijd aan die kant draag)

Soit ik ga sebiet mijn haar wassen. En dan dus even mijn handtas omdoen en dan de juiste zijstreep trekken en dan zijn we weer goed voor een paar dagen. Hoop ik.

Trouwens, ik checkte bij Tomas of dit wel echt een autistisch ding is.
Tomas: Ja echt wel, ik zou dat ook kunnen hebben.
Ik: JIJ HEBT GEEN ZIJSTREEP.

(Foto: voorlopig maar even iets tussen zij- en middenstreep in ofzo. Ik dacht een compilatie te maken van allemaal foto's met al dan niet de juiste zijstreep maar sorry dat is echt teveel gepruts hoor)

(Mail me. Als je hulp wil van iemand die snapt wat het is om geobsedeerd te zijn door pietluttigheden)

07/10/2026

We doen nog eens van [Woensdag Contente Klantendag]!

Dit schreef Sarah (27) na haar individuele loopbaantraject:

De reden dat ik op zoek ging naar een loopbaantraject, was omdat ik merkte dat ik niet langer gelukkig was in mijn job. Ik voelde dat ik nood had aan verandering, maar wist niet goed waar ik moest beginnen. Ik had een bepaalde studierichting gevolgd en was uiteindelijk ook in die richting gaan werken. Na enkele jaren begon ik echter te voelen dat deze richting toch niet helemaal bij mij paste.

De loopbaancoaching heeft me geholpen om beter inzicht te krijgen in wat wél bij mij past en om een nieuwe richting te ontdekken. Zo kwam ik erachter dat een job waarin ik dichter bij mensen sta, beter aansluit bij mijn interesses en persoonlijkheid.

Een andere belangrijke les die ik uit het traject heb meegenomen, is dat solliciteren niet enkel draait om jezelf te verkopen aan een bedrijf. Het is een wisselwerking: niet alleen een werkgever kiest voor jou, maar jij kiest ook bewust voor een werkgever en een job die bij jou passen. Die manier van denken heeft ervoor gezorgd dat ik nu veel zelfverzekerder solliciteer en niet meer bang ben om kansen te grijpen.

Tijdens het hele traject voelde ik me erg op mijn gemak bij Ann. Ze is een warm en zacht persoon die écht luistert naar wat je te zeggen hebt. Als coach luistert ze aandachtig, analyseert ze wat je vertelt en stelt ze gerichte vragen die je aanzetten om dieper na te denken over bepaalde keuzes en gedragingen.

Het loopbaantraject met Ann was voor mij een zeer leerrijke en waardevolle ervaring. Ik heb niet alleen meer inzicht gekregen in mezelf en mijn professionele interesses, maar voel me ook een stuk zelfverzekerder in het zetten van de volgende stap in mijn loopbaan.

(En ja, je kan dus nog steeds terecht bij mij voor loopbaancoaching, ook al is dat - op dit moment althans, ik weet nog niet of ik in het nieuwe loopbaankrediet zal instappen - zonder loopbaancheques)

06/10/2026

Een bedrijf vraagt om strategie. Weten wat je doet, waarom je het doet, voor wie je het doet, wanneer je het doet.

I ❤️ strategie. Maar dan wel op mijn manier.

Voor mij betekent strategie niet:

- vijfjarenplannen maken

- elke dag posten op net hetzelfde moment, geen dag overslaan en al 10 dagen posts op voorhand ingepland hebben

- lanceringen waar je een hele maand naar toe werkt, een product dat je gedurende 3 dagen kan kopen, en dan weer een paar maanden teasen

- vroegboekkortingen (als je instapt voor middernacht betaal je 1000 euro in plaats van 3000 euro!), nepschaarste (nog maar 3 plekken beschikbaar!) en prijzen die ons brein voor de gek houden (nu slechts 997 euro!)

- weggevers met 3 tips gevolgd door 10 mails die enkel als doel hebben aan te zetten tot het kopen van een bepaald product

- webinars waarin je het 20 minuten over jezelf hebt, 20 minuten over het betaalde vervolg en kom, toch ook 20 minuten iets waardevols vertelt

- AI posts die je kopiëert van een succesvol iemand in je vakgebied en net genoeg aanpast zodat ze over jou gaan

- marketingplannen van 50 bladzijden waar je daarna nooit meer naar kijkt

- klakkeloos de trends volgen op insta

- eindeloos SWOT analyses maken

- online programma's maken omdat je overal leest dat je passief inkomen moet hebben (spoiler alert: there's no such thing as passief inkomen)

Ja, er zijn mensen die het zo doen. En blijkbaar werkt het ook zo voor sommige mensen.

Maar voor mij werkt het niet op die manier.

Dus voor mij betekent strategie:

- ontdekken waarvoor je hier op aarde bent, zodat je dat kan vasthouden ook op de momenten dat je bang of onzeker bent

- helder krijgen voor welke mensen jij als wie je bent (dus zonder je in een mal te wringen) de meeste meerwaarde biedt én waarvan je het meest blij wordt

- ontdekken waar die mensen (kan ook teams zijn, organisaties, bedrijven) 's nachts echt van wakker liggen

- een aanbod hebben dat duidelijk is voor jou (wat stel ik voor bij welke vragen) en voor je klanten (zodat je niet elke keer opnieuw het warm water moet uitvinden en op de duur niet meer weet wat je nu precies aan welke klant voor welke prijs verkocht hebt)

- helder hebben wat de twijfels zijn van jouw potentiële klanten zodat je daar verheldering en inzicht over kan geven

- zichtbaar zijn op een manier die echt jij is en niet te kopiëren valt (en waarvan we op de duur direct denken: ja, dat kan alleen - vul je naam in - op die manier geschreven/gezegd hebben)

En versta me niet verkeerd, ik ben totaal niet tegen AI. Allé ik ben wél volledig tegen al het water- en energieverbruik maar ik ben ook zo hypocriet als de pest dus ja, ik gebruik het.

Maar echt ontdekken waar jij voor staat, wie jij bent, wat jij hier te doen hebt, dan lukt niet door de standaardstrategie van iemand anders te volgen. En ook niet door AI een plan te laten maken.

Een strategie op jouw maat maak je niet gewoon als een plan op 1 dag.

Dit soort strategie vraagt de voortdurende afwisseling tussen onderzoeken - reflecteren - in vraag stellen - een kladplan op 1 A4tje - uitproberen - ervaren wat werkt en niet werkt, wat goed voelt en niet goed voelt - en dan weer reflecteren, in vraag stellen, en opnieuw doen.

Op die manier kan je ontdekken waarin jij uniek bent. Op die manier ontdek je jouw unieke aanpak. Op die manier ontdek je je eigen unieke tone of voice. Op die manier is het na een tijdje niet meer 'ik weet niet waarover ik 'moet' schrijven' maar 's**t ik heb weeral tevéél onderwerpen waarover ik 'wil' vertellen'.

Op die manier praten mensen op de duur over jou zonder dat je erbij bent (zoals ik regelmatig hoor dat mensen elkaar horen praten over gremlins en een heks en dat dan blijkt dat ze het allebei over mij hebben 😁).

En ja: dit is dus ook wat ik met mijn klanten doe. Ik geef je niet op maandag een strategie van 47 pagina’s en verwacht vervolgens dat je op vrijdag een totaal ander mens met een succesvol bedrijf bent. 🤪🤪🤪 We gaan onderzoeken, reflecteren, dingen in vraag stellen, iets uitproberen (veel ietsen uitproberen eigenlijk), kijken wat er gebeurt, bijsturen, en dat maal 100.

Tot je op een bepaald moment niet meer zegt 'Ann, hoe moet dit?' maar begint te merken 'ah ok, zo werkt dat voor mij' (en mij dus ook steeds minder nodig hebt).

Als je daar nog niet bent maar wel voelt dat je die richting uit wil, dan is mijn online workshop Zet je eerste stap naar radicaal eerlijk ondernemen een goeie plek om te beginnen. De workshop staat opnieuw gepland op woensdag 21 oktober, je vindt alle info hier: https://www.althea-coaching.be/werk-met-mij/zet-je-eerste-stap-naar-radicaal-eerlijk-ondernemen. Heb je nog vragen: mail me!

04/10/2026

[In de categorie: zondagse gesprekken]

Ik die net een nieuwe tweedehands swatch kocht: ik heb er speciaal één gekozen met veel contrast tussen de wijzers en de wijzerplaat. Anders zie ik dat niet goed.

Tomas: oh ik heb daar ook op gelet.

Ik: wij hebben echt van die oude mensen gesprekken tegenwoordig.

02/10/2026

Dus: ik ben grappig.
Daar hebben we het al eens over gehad (zie mijn post van 31 augustus bijvoorbeeld).

Waar ik het nu even over wil hebben (en dat is hier allemaal niet om te stoefen hé, dat is hier ter lering ende inzicht van mijn lezers): ik heb dat niet altijd geweten dat ik grappig was.

Terug naar het begin van de jaren 10 van de eenentwintigste eeuw: ik gaf een workshop en daar zat een deelnemer met een stuurs gezicht.

Alleszins, dat was mijn interpretatie. Ik werd in die tijd namelijk nog heel erg getriggerd als er iemand tijdens een workshop niet 1000% van de tijd 1000% enthousiast en geïnteresseerd keek. Ik interpreteerde dat direct als oei die vindt het allemaal onzin wat ik vertel en sebiet gaat die ambetante vragen stellen en kritiek geven.

Groot was dus mijn verbazing toen de deelnemer in kwestie na afloop van de workshop naar mij kwam en zei: 'Amai gij bent echt supergrappig hé! Ik had soms echt moeite om mijn lach in te houden.'

Les 1: interpretaties over hoe deelnemers zich voelen zijn vaak vol-le-dig verkeerd.

Les 2: o wow, ik ben blijkbaar grappig?

Ik weet nog dat ik die avond kei fier thuiskwam en tegen Tomas zei: 'Ja, een deelnemer vond mij keigrappig' en dat Tomas volledig uit de lucht viel. 'Hé? Jij? Grappig?'

Sinds die tijd heb ik vaker gehoord dat ik grappig ben.
Soms bedoel ik iets doodserieus en komt dat dan blijkbaar grappig over. (stoort me niet hoor, ik vind het best leuk als mensen om me lachen)
En soms vind ik mezelf ook heel grappig. Ik denk dat het vaak zit in de heel concrete en plastische manier waarop ik situaties kan beschrijven.

Maar soit, dat moet hier geen comedy-workshop worden want daar gaat het niet over.
Waar het wel over gaat: grappig zijn was lang een verborgen talent.
En ik heb het ontdekt doordat ik workshops en lezingen gaf en tekstjes schreef en mensen moesten lachen.
Niét doordat ik éérst wist ik ben grappig en ik dan allemaal mopjes ben gaan verzinnen.

Moraal van het verhaal: door te doen ontdek je wat je talenten zijn en wat jou uniek maakt. Niet door te wachten tot je weet wat je talenten zijn en dan iets te gaan doen.

Oh ja ondertussen weet Tomas ook dat ik de grappigste van ons twee ben hoor. 💪

---
Hallo, ik ben Ann, heks met BTW nummer.

Ik geloof dat er een verschil is dat jij alleen kan maken, een bijdrage die jij alleen aan de wereld kan leveren en waar je perfect voor uitgerust bent, met al je talenten, maar ook met al je beperkingen en ervaringen.

Dat is ook waar ik mijn klanten bij help: ik help hen te ontdekken wat hun missie is én die daarna ook echt te gaan doen, in loondienst of eigen bedrijf.

Volg me gerust, je weet nooit welke verborgen talenten ik nog ontdek de komende tijd.

01/10/2026

Aanschouw mijn gezond ontbijtje.

Wat je ziet: een foto van Griekse yoghurt, een banaan en een kiwi.

Wat je zou kunnen denken: "amai die Ann die eet gezond. Bij mij is het al 3 dagen geleden dat ik nog fruit gegeten heb. Ik heb vanmorgen alleen koffie gedronken. En dan nen donut van de Panos op het station."

Wat ook waar is:
Dit ontbijtje dateert van gisteren.
Vorige week vroeg Tomas zich hardop af of hij nog wel yoghurt moest kopen voor mij want die stond allemaal te beschimmelen in de frigo.
Gisteren at ik een uur voor het avondeten nog een potje gezouten ribbelchips.

Wat je ook zou kunnen denken: "amai die Ann is toch goed bezig met haar marketing. Bijna elke dag een post enzo. En zo durven naar buiten komen met dat heks zijn. Dat is echt onderscheidend. Ik wou dat ik dat ook durfde."

Wat ook waar is:
Dat ik gisteren toen ik de frigo opendeed opeens overvallen werd door een gevoel van 'oh neen dat is allemaal zo zweverig van die heksen wat gaan mensen daarvan denken dat is toch allemaal onzin misschien geloof ik daar zélf niet eens in.'

Dat ik deze post al van de dag na het webinar over het imposter syndroom wou schrijven (dat is dus al 2 weken geleden) en maar steeds geen invalshoek vond.

Dat ik AL ZES JAAR een boek wil schrijven en het komt er maar niet van (lees: ik stel het steeds maar uit want ik ben te bang en misschien ook te lui om het daadwerkelijk te doen) en misschien moet ik onder ogen zien dat ik nooit dat boek zal schrijven.

Dit zijn voorbeelden van een denkpatroon wat ik ook in het webinar 'Help, straks val ik door de mand!' benoemde: we vergelijken onze eigen binnenkant met de buitenkant van een ander.
En dan komen we altijd bedrogen uit.

En wat ik dus nog wou schrijven de dag na het webinar is een uitgebreider antwoord op de vraag: Ann, dat imposter syndroom, kan je daar helemaal vanaf geraken, of is het kwestie van ermee leren leven?

Goeie vraag en het antwoord is zoals meestal genuanceerd.

Het eerlijke antwoord: dat weet je (en ik als coach ook niet) op voorhand.

Een paar bedenkingen (die gelden voor àlle hardnekkige belemmerende patronen):

- Voor mij gaat het niet om het volledig weg krijgen van een patroon. In een patroon, of dat nu het imposter syndroom is, of perfectionisme, of people pleasen, zitten ook sterktes. Het gaat wél om keuzevrijheid krijgen: kan ik bewust kiezen om dit patroon en dus dit talent in deze situatie al dan niet in te zetten of ben ik nog overgeleverd aan een automatische respons?

- Groei en beweging zit dus ook in: minder vaak last hebben van een hardnekkig patroon. Of minder lang last hebben van een hardnekkig patroon. Of minder intens last hebben van een hardnekkig patroon.
Als het gaat om uitstellen bijvoorbeeld: daar ben ik zeker niet 100% vanaf, maar ik heb er wel veel minder vaak, minder lang en minder intens last van dan vroeger (behalve dat boek dan 🤪😒).

- Het in beweging brengen van een patroon, en dus keuzevrijheid creëren gaat soms snel. En soms veel trager. Gaat soms tot op een niveau dat je volledig of bijna volledig verlost bent van het patroon, soms is een vermindering van frequentie en intensiteit het hoogst haalbare op dit moment.

Dat heeft met vanalles te maken: met de patronen op zich (meer of minder verbonden met je identiteit), met de pijn die je door die patronen probeert te voorkomen, met de 'leeftijd' van een patroon, met hoeveel ruimte (lees: veiligheid) er op dit moment is in je leven, met hoeveel capaciteit je al ontwikkeld hebt om bij een patroon (dus een deel van jezelf) te zijn zonder ermee samen te vallen.

- Om even verder te gaan op die pijn: ja, aan elke hardnekkig patroon zit pijn. Een hardnekkig patroon is juist ontstaan om ons te beschermen tegen pijn of om te kunnen copen met pijn die we niet kunnen vermijden.
Het op het spoor komen van die oude nog niet volledig gevoelde pijn is dus een belangrijk onderdeel van patroonwerk.

En het druppel voor druppel, op de maat van je zenuwstelsel, gaan voelen van die pijn, ook. En daar zit dus ook weer iets dat we niet kunnen voorspellen: hoeveel pijn zit er, gaat het om één gebeurtenis of om vele situaties, is de pijn van dit leven of heb je een deel meegenomen uit vorige generaties of levens?
Voel je dat je in dit leven de capaciteit en wil hebt om naar de kern van de pijn te gaan, of is het daar nog niet het moment voor? Allemaal dingen waardoor de vraag 'kan ik hier vanaf?' niet zo eenvoudig te beantwoorden is.

- En voorlopig last but not least: als ik voor mezelf spreek: ik wil niet volledig van mijn patronen vanaf. Ik wil ze altijd voor een stukje houden. Ze gaven en geven me inzicht. Ze geven me de empathie en de verbinding met anderen die met gelijkaardige patronen worstelen. Kortom: mijn patronen, die zijn van mij, ik wil er keuzevrijheid in én ik gebruik ze bij het leven van mijn missie. Als iemand tegen mij zou zeggen: 'ik zwaai met mijn toverstok en je bent ze kwijt', dan zou ik dat absoluut niet willen. (en ook dat hoeft voor jou niet hetzelfde aan te voelen)

Ik heb mijn webinar 'Help, straks val ik door de mand!' nog tot en met 11 oktober op beschikbaar gezet, je kan het gratis en zonder aanmelden bekijken maar stuur me dan effe een mailtje (ann at althea-coaching punt be) of een privéberichtje voor de link, want we mogen van Meta geen links meer gebruiken in berichten tenzij ik een soort abo neem van bijna 50 dollar per maand. I DON'T THINK SO META WANT DE MARK HEEFT AL GELD GENOEG.

(Wil je graag hulp bij het in beweging brengen van dit of andere hardnekkige ambetante automatische reacties? Je bent heel welkom voor een vrijblijvende kennismaking via zoom, stuur me daarvoor ook even een mailtje op ann at althea-coaching punt be en we plannen dat in)

29/09/2026

Gisteren polste ik of er interesse zou zijn in een gratis webinar 'Het Grote Heksenhandboek voor de Moderne Wereld' en voilà, er was interesse en het webinar staat ingepland!

(aanmeldlink in de comments, want niemand weet precies hoe het Grote Machtige Algoritme gunstig te stemmen maar wat we wel weten is dat het Grote Machtige Algoritme het niet fijn vindt als de gebruiker van zijn platform verdwijnt, dus soit, de link in de comments zetten is dan een halfslachtige poging om het Grote Machtige Algoritme een beetje te paaien of alleszins niet volledig woest te maken)

Maar dus, natuurlijk vroegen mensen: 'Ann, wat bedoel jij precies met een heks?'

Goeie vraag!!!

Dus hierbij alvast een paar bedenkingen (niet 'definities' want ik ben niet de autoriteit van het heksendom, en trouwens als er iéts is waar heksen niet tegen kunnen is het wel een autoriteit boven hen):

1. Het staat iedereen vrij om zich al dan niet te identificeren met het heks zijn. Je hoeft daarvoor niet te voldoen aan bepaalde criteria. Andere heksen hoeven dit niet goed te keuren.

2. Voor mij heeft het heks zijn niet te maken met wat we misschien stereotiep met heksen associëren: de kruiden, de glazen bol, rituelen, pendelen, de natuur enzovoorts.
Er zijn heksen die daarmee werken, maar het hoeft helemaal niet. Ikzelf ben niet dit soort heks. Ik ken niks van kruiden en rituelen enzo en het trekt me ook niet om dat te leren.

3. Er zijn zoveel soorten heksen als er heksen zijn. Het gaat om deze vragen: wat is jouw unieke combi van talenten? Wat kom jij hier brengen op de wereld? Welke noodzakelijke bijdrage heb jij te doen? (en ja, het is vaak héééél moeilijk om dat zelf te pakken te krijgen, zoals het voor een vis moeilijk is om het water te beschrijven waar die in zwemt)

4. Het heks zijn heeft voor mij te maken met een bepaalde positie, een rol, een houding, een manier van zijn.

Dan denk ik bijvoorbeeld aan:

- Het spreekwoordelijke (of voor sommigen letterlijke) huisje aan de rand van het bos: een positie niet IN systemen, maar aan de rand, er net in, er net uit

- Een heks is onafhankelijk, niet schatplichtig aan 1 partij of aan het
bestaande systeem, maar aan het grotere geheel (ik denk dan aan de uitspraak: instead of praying for an
outcome, I pray for the highest good for all)

- Een heks is een instrument, staat ten dienste van, het gaat om 'zijn' ipv een project
in de wereld zetten. (maar op deze manier kan ze wel meewerken aan heel concrete projecten)

- Een heks doet haar werk vanuit een zekere intuïtie of een vorm van geleid worden, voelen 'ik moet daar zijn, op die
plek/ruimte met die energie/die mensen zodat zich kan openbaren wat moet
geopenbaard worden'

- Een heks werkt vanuit vrouwelijke kracht. Ik beweer zeker niét dat een heks alleen een mens kan zijn die zich identificeert als vrouw, integendeel, maar wel dat de vrouwelijke kracht voor mij essentieel is. Zonder dat ik wil vastleggen wat dan wel of niet vrouwelijk is (dit is per slot van rekening enkel maar mijn visie). (ga ik zeker verder op in in het webinar)

Maar, heel belangrijk voor mij: geen vrouwelijke kracht vanuit de male gaze. Niet om te behagen, niet om te moeten voldoen, niet om aantrekkelijk of vrouwelijk genoeg gevonden te worden. Vrouwelijk vanuit zichzelf, zoals het voor haar (of hem of die) klopt

- Een heks ziet wat anderen nog niet zien (en wordt daarin vaak nog niet of niet direct geloofd)

- Een heks werd/wordt gerespecteerd voor wat ze ziet, weet, kan, maar mensen waren/zijn er ook wat bang van. Ze ziet en benoemt de onaangename maar noodzakelijke waarheid (en wordt daar niet altijd voor gewaardeerd)

- Een heks heeft de combinatie van het aardse concrete en het spirituele

- Een heks leert door de combi van theorie en ervaring en connectie met
groter geheel. De kennis van een heks is niet zuiver theoretisch, ook niet enkel door
ervaring, ook niet enkel spiritueel of gedownload maar juist een doorleefde combi
van de drie. Ik zou ook kunnen zeggen: een heks is wat ze doet en kan alleen maar doen wat ze is.

Voilà dat is mijn voorlopige lijstje. Herkenning? Aanvullingen?

(en de aanmeldlink voor het webinar vind je dus in de comments, nog geen fancy tekstje erbij, dat komt nog wel)

28/09/2026

Zeg mede-heksen, ik heb drie vragen:

1. Als ik een gratis webinar zou geven over het heks zijn in onze moderne wereld, zouden jullie daarnaar komen luisteren?

2. Welke vragen zou je dan beantwoord willen zien?

Ik denk zelf bv al aan deze:

a) Wat is een moderne heks eigenlijk?

b) Welke vaardigheden heb je te leren om te floreren in een wereld waar je niet helemaal in past, maar wel ontzettend nodig bent?

c) Hoe ontdek je wat jouw rol is als heks?

d) Hoe komen trauma, spiritualiteit en talenten samen in het heks zijn?

e) Hoe verdien je in godsnaam geld door een heks te zijn?

3. Wat vind je van mijn werktitel: "Het Grote Heksenhandboek voor de Moderne Wereld"?

Ik lees graag jullie reacties, in de comments of via een privéberichtje (als je je nog niet wil outen als heks)!

Althea coaching

12/10/2026

08/10/2026

07/10/2026

06/10/2026

04/10/2026

02/10/2026

01/10/2026

29/09/2026

28/09/2026

Adresse

Site Web

Notifications

Raccourcis

Partager

Catégorie

Demande de retrait de la fiche