Groeii Contactgegevens, kaart en routebeschrijving, contactformulier, openingstijden, diensten, beoordelingen, foto's, video's en aankondigingen van Groeii, Persoonlijke coach, Antwerpse Steenweg 47, Sint-Niklaas.

Ik begeleid vrouwen die vastlopen in patronen naar meer rust, helderheid en ruimte om zichzelf te zijn.

💛 Individueel traject
🩷 Familieopstellingen
🧡 Online aanbod in ontwikkeling

- Week van de borstvoeding -Ik hoef er geen standbeeld voor, daar gaat deze post helemaal niet over. Hoewel ik uiteraard...
06/08/2026

- Week van de borstvoeding -

Ik hoef er geen standbeeld voor, daar gaat deze post helemaal niet over. Hoewel ik uiteraard ook wel trots ben op ons borstvoedingsverhaal en dat ik ons manneke dat heb kunnen geven.

8,5jaar geleden startte mijn eerste borstvoedingsavontuur. In week 1 wilde ik eigenlijk al stoppen (hallo, kan iemand effe vooooor de bevalling vertellen dat bv geven in het begin echt pijn doet?? -Maar dat het daarna niet meer normaal is als het pijn blijft doen.)

Ik stopte niet. Ik kon niet stoppen. Ik vond het een verplichting. Ik moest het mijn kind geven en ik wilde bewijzen dat ik het kon. Ik ging al mijn grenzen voorbij, zonder dat ik het wist. Want, euh, wat zijn grenzen? Heb ik dat? -Ja, Lisa van 8j geleden. Gij had ook grenzen, ge kon ze alleen niet voelen omdat ge het gewoon waard om voorrang te geven aan de verwachtingen van anderen.

Maar ik was niet meer de Lisa van 8 jaar geleden toen ik aan borstvoedingsverhaal 2 begon. Nu ja, in zekere zin ben ik natuurlijk ook niet ineens iemand anders geworden. IK BEN NET MEER MEZELF GEWORDEN 🥳🥳 (dank aan me, myself & I🙏 En ik wens het iedereen toe!)

En hoewel het nog steeds een hele rit was met de nodige emotionele rollercoasters (ja deuh, want hormonen enzo 🎢🥵). Kon ik dit avontuur op een heel andere manier beleven. Vanuit intrinsieke motivatie - want ik heb helemaal niks te bewijzen t.o.v. niemand. Ik deed dit voor ons kind. That’s all.
Ik kon elke keer stoppen als ik dat wilde. Er was elke dag, elk moment een keuze.

En alleen dat is het grootste verschil tussen beide verhalen.

Acht jaar geleden deed ik wat ik dacht dat ik moest doen.
Vandaag doe ik veel vaker wat klopt voor mij.

Niet alleen bij die borstvoeding. (Die is ondertussen gestopt sinds april)
Maar ook in mijn werk, mijn relaties, mijn moederschap.

Dat voelt eerlijk gezegd een pak beter.

-
Soms denk je dat je keuzes maakt omdat je dat zelf wilt.
Tot je ontdekt hoeveel ervan eigenlijk gestuurd worden door oude overtuigingen, verwachtingen of loyaliteiten.

-

Klaar om te kijken wat er onder de patronen zit die jouw leven bepalen? Klaar om andere keuzes te maken?

Stuur KEUZE en we bekijken samen jouw volgende stap!

Je wil rust.Je wil stoppen met pleasen.Je wil meer zelfvertrouwen.Je wil minder twijfelen aan jezelf.En dat zijn stuk vo...
12/07/2026

Je wil rust.
Je wil stoppen met pleasen.
Je wil meer zelfvertrouwen.
Je wil minder twijfelen aan jezelf.

En dat zijn stuk voor stuk begrijpelijke verlangens.

Maar wat als dat niet is waar je écht naar op zoek bent?

Want rust ontstaat niet doordat je agenda perfect georganiseerd is.
Zelfvertrouwen groeit niet doordat je jezelf nóg harder probeert te overtuigen.
Pleasen verdwijnt niet omdat je beslist om vanaf vandaag gewoon vaker ‘nee’ te zeggen.

Dat zijn oplossingen in de bovenstroom.

In de onderstroom leven oude loyaliteiten en overlevingsmechanismen van het familiesysteem verder.

De patronen waar je vandaag tegenaan loopt, zijn ooit voor een heel goede reden ontstaan.

Wat als je niet méér discipline nodig hebt, maar meer begrip voor jezelf?

Wat als je niet leert pleasen omdat je ‘te lief’ bent, maar omdat het ooit iets voor je opleverde?

Van wie leerde jij dat je je eerst moest aanpassen?
Voor wie bleef jij sterk?
Wanneer voelde jij dat jouw behoeften beter even konden wachten?

En… geldt dat vandaag eigenlijk nog?

💛 Bij welke slide bleef jij het langst hangen? Ik ben benieuwd welke vraag er bij jou iets in beweging zette.

'Patronen doorbreken'. Ik benoemde het lange tijd ook zo, maar er moet mij iets over van het hart. Ik lees het ook overa...
01/07/2026

'Patronen doorbreken'. Ik benoemde het lange tijd ook zo, maar er moet mij iets over van het hart. Ik lees het ook overal tegenwoordig (of is dat het algoritme dat mij een spiegel voorhoudt 😄🪞👋)

'Patronen doorbreken', klinkt als 'Dit wil ik niet. Dit mag er niet zijn. Het moet weg.'

En als er nu één ding is dat het leven me al geleerd heeft, dan is het dit wel:
Hoe harder je iets niet wil, hoe harder je het wordt of hoe harder je ermee geconfronteerd wordt. (Je weet wel. Zo van: 'Ik wil niet zijn zoals mijn moeder. En 10 jaar later moet je dan vaststellen dat je net hetzelfde doet. 😉)

Dus nee, ik geloof niet in verlost geraken van patronen omdat JIJ dat zo bepaalt.
Want ja, wat je daar dan eigenlijk aan het doen bent, is alweer een stukje van jezelf verwerpen. En dat brengt je dan nog meer in het 'Ik ben niet goed genoeg'-verhaal.

Ik nodig je uit om je patroon te ontmoeten. Het te leren kennen. Te leren voelen wat het doet en te ontdekken welke functie het heeft. Hoe milder jij er naar kan gaan kijken, hoe meer het van zichzelf zal verzachten. 🙏

Samen ontdekken wat er bij jou speelt en waar dat vandaan komt?

Je bent welkom om te verkennen welke vorm het meest bij jou aansluit:
☑ RESETclub ( laatste moment om in te stappen!)
☑ Het Persoonlijk Groeii Traject
☑ Familieopstellingen (23aug., 18okt.)

Liefs,
Lisa

--

Het meisje met de emotioneel afwezige vader
wordt de vrouw die voelt dat ze altijd harder haar best doen om gekozen te w...
29/06/2026

Het meisje met de emotioneel afwezige vader
wordt de vrouw die voelt dat ze altijd harder haar best doen om gekozen te worden.
Ze leerde al vroeg dat liefde niet vanzelf kwam.
Dat nabijheid iets was waar ze naar moest zoeken.
Dat aandacht iets was waar ze stilletjes op hoopte.
Dat gezien worden niet vanzelfsprekend was.
En zo werd ze gevoelig voor afstand. Kleine veranderingen in intonatie heeft ze als eerdte opgemerkt. Mannen die eerst warm zijn en dan weer verdwijnen, is een herkenbaar fenomeen voor haar. Haar uiterste best doen voor mensen bij wie ze nét genoeg krijgt - of net niet...- werd dagelijkse kost.
Ze verlangt naar nabijheid, maar vondt veiligheid in afstand.
“Als ik nu lief genoeg ben, mooi genoeg, rustig genoeg, makkelijk genoeg…
dan blijf je misschien?” werd haar drijfveer.
Systemisch gezien zoeken we later vaak opnieuw naar wat ooit gemist werd. Dat is geen bewuste keuze, maar ons systeem verlangt naar evenwicht en herstel.
Alleen ligt dat herstel niet in in het herkenbare van opnieuw harder proberen bij iemand die niet beschikbaar is.
Het begint daar waar jij jezelf begint te geven
wat je zo lang bij een ander gezocht hebt:
erkenning.
aanwezigheid.
veiligheid.
een plek.
Want misschien heeft je vader je niet kunnen zien zoals je het nodig had.
Maar jij mag vandaag leren kijken naar jezelf.
Niet als de vrouw die te veel is.
Maar als het meisje dat te lang te weinig kreeg.
En als de vrouw die nu mag zeggen:
ik hoef niet meer te vechten om gekozen te worden.
ik mag mezelf kiezen.

Liefs,
Lisa

PS: voel je dat er iets geraakt wordt? Dan is dat misschien een signaal. Een teken dat er iets gezien wil worden, zodat ook jij aan jezelf kan gaan geven wat je zo erg gemist hebt (of nog steeds mist).
Ik ben hier. Je bent welkom om samen te zoeken naar wat bij jou past. Stuur me een berichtje.


Je zoekt het in verklaringen en oneindig veel woorden. Je wil het vinden in begrijpen en analyseren. Je hoofd raast maar...
28/06/2026

Je zoekt het in verklaringen en oneindig veel woorden. Je wil het vinden in begrijpen en analyseren.
Je hoofd raast maar door en je verstand kan er niet bij.

Je vindt het in de stilte. In het vertrouwen voor wat er was en wat er komt.

Het zit ‘m in alles dat niet uitgesproken wordt. In wat werd gedragen zonder woorden, generatie na generatie.

De stilte is nooit leeg.

In stilte kan je lichaam spreken.
Kan je voelen wat er wringt of klopt.

Wordt comfortabel met de stilte en beweging zal ontstaan.

De deuren van de RESETclub zijn open. 🚀Voor de tweede keer kan jij instappen in de warme community die ik bouw.  Een ple...
27/06/2026

De deuren van de RESETclub zijn open. 🚀

Voor de tweede keer kan jij instappen in de warme community die ik bouw. Een plek waar ik mijn visie en missie met hart en ziel in de wereld zet.

De RESETclub is er voor de vrouw
🍀 die voelt dat ze zichzelf onderweg, in het leven, wat kwijtgeraakt is
🍀 die zich soms eenzaam voelt in alles wat ze denkt en voelt
🍀 die het verlangen heeft naar een gemakkelijker leven. Eentje met meer rust en balans.
🍀 die nieuwe verdiepende inzichten wil opdoen over zichzelf zodat ze zich vrijer kan voelen.

In de RESETclub onderzoeken we in zes maanden stap voor stap de patronen die maken dat je jezelf niet op de eerste plaats zet.

Hoe we dat doen?
Elke maand werken we rond een specifiek thema:
– Grenzen voelen en aangeven
– Pleasen en aanpassen doorbreken
– Verbinding met je lichaam
– Emoties herkennen en reguleren
– Oude patronen en overtuigingen onderzoeken
– Kiezen voor jezelf en je eigen pad
Je krijgt video’s en oefeningen om de inzichten ook echt te integreren in je dagelijks leven.

We starten op 1 juli.
Beperkte plaatsen, zodat de groep bewust klein blijft.
Take your seat. 🚀🍀

Voel je dat dit voor jou is? Meld je aan via de link in bio of stuur me een berichtje als je vragen hebt of interesse voelt. 🤍

Liefs,
Lisa

PS: swipe voor caption 2 😘



Iets nieuws ondernemen,
Investeren in jezelf,
Een veranderwens gaan concretiseren, …

dat kan best spannend voelen.

Ik ken dat uiteraard zelf ook! Ook ik vind die zaken nog steeds spannend. Vroeger zou ik het gewoon laten passeren want ‘geen tijd’, ‘geen geld’ of ‘niet het juiste moment’. Vandaag weet ik dat dit excuses zijn. (En zeker voor een aanbod zoals dit 😉) Het is je innerlijke criticus die je in je comfortzone wil houden. Goed dat hij er is, want hij zorgde er altijd voor dat je veilig was. Super lief, maar misschien houdt hij je ondertussen wel té veilig en is het in dit geval helemaal niet nodig.

Als je niks verandert, verandert er niks - een zinnetje dat ik vaak zeg. (Samen met ‘alles is een keuze’)
En als jij het prima vindt om over vijf of tien jaar nog steeds op exact dezelfde plek te

Volgende week vertrekken wij op reis! Daar kijk ik altijd heel erg naar uit.Maar net zoals jij, bezit jouw coach ook een...
26/06/2026

Volgende week vertrekken wij op reis! Daar kijk ik altijd heel erg naar uit.
Maar net zoals jij, bezit jouw coach ook een aantal patronen die ze ontwikkeld heeft om het leven 'aangenamer' te maken. Nu ja, aangenaam kon ik het niet meer noemen, dus ik besloot het dit jaar anders aan te pakken.

Het is zo'n patroon dat in dezelfde lijn ligt als 'ik moet nog van alles in huis halen en het huis kuisen, want straks is het het feestje van kind A en wat gaat de fam wel niet denken van ons als ik niet dit of dat heb gedaan' 😉 - is eentje dat ik al een paar jaar geleden opzij heb gezet.

Maar deze van op reis gaan, was dus nog vrij actueel. Dus ik ging er heel bewust mee om deze keer. Tot nu toe een succes. Zal ik de vakantie halen zonder nog in overdrive te gaan? We'll see. 😄
-
-
💡 Het is trouwens heel normaal dat zo’n patroon hardnekkig kan zijn. Zeker als je ooit (onbewust) geleerd hebt dat jij spanning moest voorkomen, vooruit moest denken of verantwoordelijk was voor de sfeer, de rust of het praktische verloop van de dingen. Dan wordt controle jouw veiligheid. Alleen: wat je vroeger hielp om grip te houden, kan je vandaag net uitputten.
-
-

Adres

Antwerpse Steenweg 47
Sint-Niklaas
9140

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Groeii nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Scholen

Stuur een bericht naar Groeii:

Snelkoppelingen

Delen