22/01/2023
Hiervan wordt ik heel verdrietig. Dit verhaal is vreselijk en jammer genoeg niet alleenstaand!
Hoe breng je jongeren zoals dit meisje de boodschap dat de situatie die voor hen op zo n moment letterlijk levensbedreigend is, niet ernstig genoeg is doordat ze gelukkig liefdevol omringd worden.
Hoe leg je dit uit aan ouders die hun kind zien lijden en niet constant in angst willen leven elke minuut als ze niet weten waar hun kind is of als pubers niet onmiddellijk reageren als je hen contacteerd. Maar wel op muren botsen als ze hulp zoeken voor hun kind. Waar vind je gepaste hulp als het zo hard nodig is en voel jij en je kind je echt geholpen?
Als coach kan ik in situatie als deze er zijn voor jou als jongere, naar je luisteren zonder te oordelen. Samen zoeken naar wat jou bezig houdt en wat je kan helpen. Wat zorgt ervoor dat je wil dat alles stopt, je hele leven?
Ook voor jou als ouders wil ik luisteren zonder te oordelen. Samen stil staan bij je angsten en je verdriet op een veilige plek waar alles gevoeld er mogen zijn. Een plek waar jij even tot rust kan komen om zelf overeind te blijven in deze moeilijke situaties waar je he vaak zo machteloos voelt.
Ik weet dat ik daarmee die stomme wachtlijsten niet korter kan maken, maar ik hoop wel dat ik zo een lichtpuntje mag zijn in donkere tijden. Want ook die zijn broodnodig.
Én gelukkig heb ik geen wachtlijst om er te zijn voor jou!
Verstomde leerlingbegeleider stuurt brief.
