27/08/2026
In mijn klas begon elk schooljaar aan de tafel. Samen met de kinderen keken we naar wat fijn is voor iedereen, en naar wat zorgt voor gedoe. Dat schreven we op een blad. Niet mijn regels, maar onze afspraken.
En nee, daar hing geen straf aan vast. Wel een gevolg.
Knipte een kind een stuk uit iemands haar of uit iemands tekening, dan was dat voor mij een teken. Je bent nog niet bekwaam om met een schaar te werken. Dus een paar weken geen schaar. Al het andere materiaal mocht je gewoon gebruiken, je deed gewoon mee, je hoorde er gewoon bij. Alleen dat ene ding legden we even opzij.
En daarna probeerden we het opnieuw. Kun je het nu wel? Waarvoor dient een schaar eigenlijk? Wat kan wel en wat kan niet?
Het gekke is: daarna gebeurde het niet meer. Niet omdat het kind bang was voor straf, maar omdat het begreep waarvoor dat materiaal dient.
Straf zegt: jij bent fout. Een gevolg zegt: dit gedrag past hier nog niet, en ik help je het te leren.
Wat gebeurt er in jouw huis of klas als iets misgaat? Volgt er een straf, of volgt er een gesprek? 😊