11/09/2026
Vandaag, 25 jaar geleden, verdween mijn thuis.
Ik groeide op bij mijn grootouders. Geen plek in het leven van mijn ouders. Mijn bompa verliet deze wereld al in 1996, mijn bomma ging over op 11 september 2001. Die dag verdween ook 'thuis' want er was niks of niemand meer om naartoe te gaan.
Geen 'hoi, ik passeerde even' of 'ik kwam eens kijken of je iets nodig hebt van de winkel' of... niks meer... enkel stilte...
Maar in elke dag is er wel een moment dat zij voor mij passeren. In iets wat ik zie, hoor, voel, doe, ruik of proef...
Dus die stilte kleurt elke dag in met een herinnering.
Maar vandaag sta ik er net iets langer bij stil en stuur ik een 'dank jullie wel' naar daar... ginder... eender waar... en ik weet dat het ontvangen zal worden ✨