24/03/2026
Schoenen uit, speelzin aan.
Face the music en gaan.
Uitdagend, confronterend,
Chaos af en toe.
Het hoofd neemt over... moe.
Ik dacht dat ik alleen was in mijn queeste.
Bleek dat helemaal niet.
Na een verbindingsmoment met mijn collega´s van over de hele wereld, is er wel meer wat je niet ziet.
Ook zij struggelen en thriven.
Ook zij lopen op en neer.
Maar na zo´n uur of 2 van puur verbinden
omarmen we de opdracht des te meer.
Zo mooi om elkaar te mogen inspireren, oprecht te luisteren en er gewoon te zijn.
Te zitten in chaos groot en klein.
Zoals zo´n schuddebol met sneeuw, wachten tot het zakt en dan duidelijk zien waar je naar snakt.
Het moet niet af en niet perfect.
Het mag nog groeien hier.
Misschien wordt je nieuwsgierigheid al wat gewekt
Tegen volgende week staat het op papier.
Zoals huiswerk, maar dan beter.
Dan stel ik het voor en duiken we diep.
Maar aan jullie verklap ik het lekker nog niet 😀
Het voelt spannend en tegelijkertijd zo vertrouwd.
Maar misschien was dit nog net wat ik nodig had to come back home.
Iets met puzzelstukjes, nog steeds dezelfde missie en een droom.
Shed the old, embrace the new.
And keep the old, a bit, a few.
Face the music now and again
She was never gone,
she was always within.
Het duurde langer dan ik dacht,
tijd had ik niet in mijn macht.
Het is niet van moeten maar van zacht.
Niet van ver-wachten, maar van zijn.
I face my music en ermee creëren is zooo fijn.
Keep you posted 😉
