Puur Balance

Puur Balance Deep remembering.
🔽 Start here ↓ Free The Path Home + 5-day journey

A softer way back to yourself
💮 Helping women return to calm, clarity & inner safety
🌿Somatics • yoga • retreats • sisterhood • online journey
✨Small rituals.

29/08/2026

Als vrouw zijn we diep gewired om te zorgen.

Om af te stemmen.
Te verbinden.
Te voelen wat er nodig is.
De sfeer te lezen.
Vaak al te dragen vóór iemand iets vraagt.

Dat is een gave, maar zorgen voor de ander was nooit bedoeld als jezelf verlaten.

Niet als je eigen lichaam negeren.
Niet als altijd beschikbaar zijn.
Niet als sterk blijven terwijl je eigenlijk leeg bent.

Toch is dat waar zoveel vrouwen in terechtkomen.

We zorgen.
We dragen.
We sussen.
We plannen.
We houden alles bij elkaar.

en zodra we voor onszelf kiezen, komt de schuld.

Ben ik egoïstisch?
Laat ik hen in de steek?
Ben ik minder liefdevol?
Mag ik dit wel nodig hebben?

Maar voor jezelf zorgen betekent niet dat je minder om de ander geeft.

Integendeel.

Wat heeft je kind, partner of gezin aan jou als jij alles draaiende houdt, maar er geen ruimte meer overblijft voor echte verbinding?

Echte aanwezigheid gebeurt niet ergens tussendoor.

Niet terwijl jij jezelf voorbijloopt.
Niet terwijl je hoofd alweer bij de volgende taak zit. Niet terwijl je lichaam al weken fluistert: stop even.

Voor jezelf zorgen is geen afwijzing van de ander.
Het is de weg terug naar echte verbinding.

Want een uitgeputte vrouw kan veel blijven dragen.
Maar een gevoede vrouw brengt iets anders:

Rust.Warmte.
Helderheid.
Echtheid.
Leven.

Maandagavond open ik de Healing Circle rond Venus:
Meer zachtheid.
Meer ontvangen.
Meer jij.

Een intieme cirkel om te zakken in je lichaam en te voelen:

Welke liefde mag ik eindelijk toelaten?

Voor vrouwen die even niet willen geven, zorgen of dragen,
maar gedragen willen worden in sisterhood.

Voel je een ja?
Stuur me VENUS en ik bezorg je alle info.

28/08/2026

Op 5jaar tiijd steeg langdurige uitval door burn-out en depressie bij vrouwen met bijna 46%. En 7 op de 10 langdurige ziekte door burn-outperiodes waren vrouwen. (RIZIV +1)
Laat dat even binnenkomen.
Bijna 7 op de 10!!

En toch blijven we doen alsof dit een individueel probleem is.
Alsof zij gewoon beter grenzen had moeten stellen.
Alsof zij sneller hulp had moeten vragen.
Alsof zij gewoon wat meer rust had moeten nemen.
Nee.
Structureel is er iets mis.
We leven in een maatschappij die vrouwen vraagt om te functioneren in een ritme dat vaak niet het onze is.
Altijd beschikbaar.
Altijd productief.
Altijd zorgend.
Altijd sterk.
En ondertussen dragen zoveel vrouwen niet alleen hun werk of hun gezin.
Ze dragen ook de sfeer.
De verbinding.
De emoties.
De planning.
De onzichtbare laag van: wie heeft wat nodig?
Wij zijn gewired om te zorgen.
Om te voelen.
Om te verbinden.
Maar we zijn niet gemaakt om alles alleen te dragen.
We zijn cyclisch.
We hebben eb en vloed.
Opbouw en afbraak.
Geven en ontvangen.
Naar buiten bewegen en opnieuw naar binnen keren.
En als ons lichaam nooit de ruimte krijgt om die beweging te volgen,
als ons zenuwstelsel nooit echt mag zakken,
als we altijd blijven geven zonder bedding om te ontvangen…
dan is het geen wonder dat zoveel vrouwen opbranden.
Daarom zijn Healing Circles voor mij geen “gezellig extraatje”.
Ze zijn een noodzakelijke bedding.
Een ruimte waar vrouwen niet hoeven uit te leggen waarom ze moe zijn.
Waar hun lichaam niet raar, lastig of te gevoelig wordt genoemd.
Waar hun ritme niet gecorrigeerd wordt, maar geëerd.
Een plek waar je mag vertragen.
Waar je lichaam mag zakken.
Waar je opnieuw leert luisteren naar wat je voelt.
Waar je zenuwstelsel kan co-reguleren in een veld van vrouwen die herkennen wat jij draagt.
En misschien is dat één van de krachtigste dingen aan sisterhood.
We hebben geen nóg betere manieren nodig om te functioneren in een systeem dat ons uitput. Maar ruimtes waar we opnieuw leren luisteren.
Nu maandag 20u00 open ik opnieuw een cirkel. DM me voor meer info

27/08/2026

Je noemt het misschien verantwoordelijk zijn.

Vooruitdenken.
Goed voorbereid zijn.
Zorgen dat alles geregeld is.
Rekening houden met iedereen.
Problemen oplossen nog vóór ze ontstaan.

En misschien bén je dat ook gewoon.

Maar soms zit er onder al dat regelen nog iets anders.

Controle kan een gevoel van veiligheid geven.

Als ik weet wat er komt, kan ik me voorbereiden.
Als ik alles goed regel, kan er minder misgaan.
Als iedereen oké is, kan ik ontspannen.
Als ik het zelf doe, weet ik tenminste dat het goed gebeurt.

En voor je het weet, ben je voortdurend aan het anticiperen op het leven…

in plaats van het te leven.

Je hoofd staat altijd een paar stappen verder.
Je lichaam probeert alleen maar bij te benen.

En zelfs wanneer er eindelijk niets meer hoeft, blijft er iets in jou zoeken:

Is er nog iets wat ik vergeten ben?

Dat is het verraderlijke aan altijd AAN.

Het ziet er aan de buitenkant vaak helemaal niet uit als stress.

Het ziet eruit als iemand die haar zaakjes op orde heeft.
Die sterk is.
Die betrouwbaar is.
Die veel kan dragen.

Maar vanbinnen komt er zelden een moment waarop je systeem werkelijk voelt:

Ik hoef het even niet te weten.
Ik hoef niets op te lossen.
Ik mag me laten dragen door wat komt.

Loslaten betekent niet dat je plots onverantwoordelijk wordt.

Het betekent ook niet dat je geen plannen meer mag maken of nergens meer controle over mag hebben.

Misschien betekent het gewoon dat je langzaam ontdekt dat je niet álles onder controle hoeft te hebben om je veilig te voelen.
Dat er ook veiligheid kan bestaan in het niet weten.

En precies daar gaat Het Altijd AAN-syndroom over.

Waarom je blijft doorgaan, regelen, zorgen, controleren…
ook wanneer je eigenlijk verlangt naar rust.

Daar gaan we vanavond dieper op in tijdens mijn gratis workshop Het Altijd AAN-syndroom, om beter te begrijpen wat je misschien al jaren als “zo ben ik nu eenmaal” beschouwt.

De workshop is gratis en je kunt er nog bij.
→ Link in bio 🤍

27/08/2026

Misschien ben je gewoon graag bezig.

Er is altijd wel iets te doen.
Iets te regelen.
Iemand die je nodig heeft.
Een kast die nog opgeruimd kan worden.
Een bericht dat je nog kunt beantwoorden.
Een volgend idee dat plots in je hoofd verschijnt.

En wanneer er even niets is?

Dan vind je wel iets.

Niet omdat het moet.
Maar omdat stilvallen… ergens ongemakkelijk voelt.

We zeggen dan makkelijk:

“Ik kan gewoon niet goed stilzitten.”
“Ik ben nu eenmaal een bezig bijtje.”
“Dat zit gewoon in mij.”

Maar wat als dat niet alleen iets zegt over je persoonlijkheid?

Wat als bezig blijven ook een manier is geworden om niet te hoeven voelen wat er gebeurt wanneer alles even stilvalt?

Want in die stilte is er niets meer om je aandacht naar buiten te trekken.

Geen volgende taak.
Niets om op te lossen.
Niemand om voor te zorgen.

Alleen jij.

En misschien is precies dát waarom je systeem zo snel opnieuw iets zoekt om te doen.

Niet bewust.
Niet omdat er iets mis met je is.

Maar omdat AAN staan vertrouwd kan voelen.

En hoe langer je zo leeft, hoe makkelijker je gaat geloven dat dit simpelweg is wie je bent.

Terwijl je misschien nooit hebt stilgestaan bij de vraag:

Waarom ben ik eigenlijk altijd bezig?
En wat gebeurt er in mij wanneer ik dat even níét ben?

Daar gaan we vanavond dieper op in tijdens mijn gratis workshop Het Altijd AAN-syndroom.

We kijken naar hoe ‘altijd AAN’ zich in je leven kan tonen — vaak op manieren die je helemaal niet als stress herkent — waarom je systeem dat doet en waarom vertragen soms ongemakkelijker kan voelen dan doorgaan.

Niet om jezelf te veranderen.

Maar om beter te begrijpen wat je misschien al jaren als “zo ben ik nu eenmaal” beschouwt.

Vanavond gaan we samen kijken wat daar werkelijk onder zit.

De workshop is gratis en je kunt er nog bij.
Workshop: Het Altijd AAN-syndroom, donderdag 20u00
→ Link in bio 🤍

26/08/2026

Je noemt het misschien verantwoordelijk zijn...Vooruitdenken...Goed voorbereid zijn...Zorgen dat alles geregeld is...Rekening houden met iedereen.
En misschien bén je dat ook gewoon.

Maar soms zit er onder al dat regelen nog iets anders.
Controle kan een gevoel van veiligheid geven.
'Als ik weet wat er komt, kan ik me voorbereiden.'
'Als ik alles goed regel, kan er minder misgaan.'
'Als iedereen oké is, kan ik ontspannen.'
En voor je het weet, ben je voortdurend aan het anticiperen op het leven…
in plaats van het te leven.

Je hoofd staat altijd een paar stappen verder.
Je lichaam probeert alleen maar bij te benen.
Zelfs wanneer er eindelijk niets meer hoeft, blijft er iets in jou zoeken:
Is er nog iets wat ik vergeten ben?

Dat is het verraderlijke aan altijd AAN.
Het ziet er aan de buitenkant vaak helemaal niet uit als stress.
Het ziet eruit als iemand die haar zaakjes op orde heeft.
Die sterk is, die betrouwbaar is, die veel kan dragen, maar vanbinnen komt er zelden een moment waarop je systeem werkelijk voelt:
Ik hoef het even niet te weten.
Ik hoef niets op te lossen.
Ik mag me laten dragen door wat komt.

Loslaten betekent niet dat je plots onverantwoordelijk wordt.
Het betekent ook niet dat je geen plannen meer mag maken of nergens meer controle over mag hebben, maar dat je langzaam ontdekt dat je niet álles onder controle hoeft te hebben om je veilig te voelen.

Dat er ook veiligheid kan bestaan in het niet weten...In vertrouwen, ontvangen, even niets hoeven doen met wat er is.
en precies daar gaat Het Altijd AAN-syndroom over:

Waarom je blijft doorgaan, regelen, zorgen, controleren…
ook wanneer je eigenlijk verlangt naar rust.

Hoe het komt dat niets doen soms ongemakkelijker voelt dan bezig blijven.

Waarom dingen die je gewoon als “zo ben ik nu eenmaal” bent gaan zien, ook manieren kunnen zijn geworden waarop jouw systeem probeert veiligheid te creëren.

In de gratis workshop Het Altijd AAN-syndroom, nu donderdag, krijg je meer helderheid in die patronen, en begrijpen waarom je doet wat je doet, en wat jouw lichaam je daarin misschien al veel langer probeert te vertellen.

Meer info in bio.

Misschien herken je het: Zodra iets begint te wankelen,ga jij harder werken om het bij elkaar te houden.Je zoekt een opl...
25/08/2026

Misschien herken je het: Zodra iets begint te wankelen,
ga jij harder werken om het bij elkaar te houden.

Je zoekt een oplossing.
Je denkt vooruit.
Je regelt.
Je zorgt.
Je past je aan.
Je probeert opnieuw grip te krijgen.

Want niet weten voelt ongemakkelijk.
Stilstaan voelt ongemakkelijk.
Voelen dat iets misschien niet meer klopt… al helemaal.

Dus blijven je bezig.

Soms zelfs zonder te beseffen dat je 'altijd AAN' staan ook een manier kan zijn geworden om de chaos niet te hoeven toelaten.

Maar wat als niet alles opgelost hoeft te worden?
Wat als iets wat begint te barsten niet noodzakelijk stukgaat…
maar simpelweg niet langer past?

De rol die je altijd hebt gedragen.
De sterke die alles aankan.
Degene die zorgt dat iedereen oké is.
Degene die doorgaat, ook wanneer haar lichaam eigenlijk iets anders vraagt.

We houden soms zo hard vast aan wie we geworden zijn, dat er nauwelijks ruimte overblijft om te ontdekken wie we daaronder zijn.

En misschien vraagt echte verandering daarom soms om een periode van niet weten.

Om niet onmiddellijk te fixen.
Niet meteen een nieuwe richting te bepalen.
Niet iedere barst weer dicht te maken.

Maar even te blijven.
Te voelen.
En ruimte te geven aan wat onder die oude vorm
opnieuw zichtbaar wil worden.

Jouw verlangens.
Jouw waarheid.
Jouw wijsheid.
JIJ !!

Misschien is de chaos waar je zo bang voor bent niet wat je tegenhoudt.

Misschien is het voortdurend proberen haar te vermijden dat je gevangen houdt in hetzelfde patroon.

Wat zou er gebeuren als jij vandaag één ding even níét probeert op te lossen?

20/08/2026

De magie zit niet in wat zich luid laat zien.
Maar in wat heel zacht aanwezig is.
Het licht dat door de bladeren valt.
De stilte tussen twee gedachten.
De gouden g***s op iets wat er altijd al was.

En misschien is dat met ons ook zo.
We zoeken soms zo hard naar ons licht.
Naar helderheid. Naar een gevoel van richting, verbinding, thuiskomen.
Alsof het ergens buiten ons ligt.
Alsof we het nog moeten vinden.
Verdienen.
Bereiken.
Worden.
Maar het licht in ons vraagt niet om gezocht te worden.
Het vraagt om verstilling.
Om even niet te duwen.
Niet te grijpen.
Niet te proberen om meer te zijn dan we vandaag zijn.

Gewoon vertragen.
Lang genoeg om te zien wat al aanwezig is.
Want licht wordt pas zichtbaar door contrast.
Door schaduw.
Door de plekken waar het leven ons uitnodigt om zachter te kijken.

En dan, heel subtiel, zie je het ineens.
Niet groots.
Niet spectaculair.
Maar echt.
Een glimp.
Een trilling.
Een herinnering.
Alsof iets in jou fluistert:
Ik was er al die tijd al.

Misschien is dat wat de natuur ons steeds opnieuw leert.
Dat we niet altijd op zoek moeten naar meer licht.
Soms mogen we gewoon stil genoeg worden
om te zien waar het al doorheen schijnt.

14/08/2026

Morgen wordt deze tent onze bedding.
Een plek om te vertragen. Om te voelen.
Om te luisteren naar wat herinnerd wil worden.
Doorheen het weekend ontmoet ik jullie hier tijdens de Healing Circles: kleine, intieme cirkels waarin telkens een andere laag van onszelf aandacht krijgt.

Maar voor ik jullie in kleine kring verwelkom, stappen we zaterdag eerst samen in Love & Connection (om 14u45 in de Holistic Zone).
Een ruimte om te openen, te voelen en elkaar werkelijk te ontmoeten.

Ik kijk er zó naar uit om deze plek samen
tot leven te brengen.
Tot morgen op het Bloom festival in Oostende.

Voel je dat je erbij wilt zijn?
Tickets vind je via de website van Bloom: https://www.bloom.be/spirituele-beurzen/summer-bloom-festival-oostende

Stuur me even BLOOM in een berichtje:
ik deel met liefde mijn kortingscode met je.

12/08/2026

We dragen allemaal een rugzak.
Gevuld met wat we onderweg hebben meegemaakt.
Met wat pijn deed.
Wat ons gevormd heeft.
Wat we zijn gaan geloven over onszelf, over anderen, over het leven.

En zonder dat we het beseffen, kijken we soms vanuit die rugzak naar de wereld.
We reageren op vandaag vanuit iets wat gisteren gebeurde.
We houden ons klein omdat zichtbaar zijn ooit onveilig voelde.
We blijven geven omdat we ooit leerden dat liefde verdiend moest worden.
We duwen door omdat stilstaan ooit geen optie leek.

Die rugzak hoeft niet weg.
Hij vertelt een deel van jouw verhaal.
Maar hij hoeft ook niet te bepalen hoe het volgende hoofdstuk eruitziet.
Want wanneer we beginnen te herkennen van waaruit we voelen, kiezen en handelen, ontstaat er ruimte.
Ruimte om anders te kiezen.
Lichter.
Vrijer.
Dichter bij wie we vandaag zijn.

Dat is een stukje van wat ik dit weekend meeneem naar Bloom. 🌸
Een tent.
Kleine Healing Circles.
Love & Connection.
En vooral: ruimte om elkaar te ontmoeten zoals we zijn.

Voel je dat je erbij wilt zijn?
Stuur me even een berichtje met BLOOM.
Ik heb een kortingscode die ik graag met je deel.

08/08/2026

Sometimes you just need a space to remember who you came here to be.
Moe, voldaan en vooral heel dankbaar blik ik terug op deze Re-Balance dag.
Dankbaar voor deze kleine, gedragen groep.
Voor de openheid.
Voor de zachtheid.
Voor de moed om te voelen, te delen, te bewegen en zichtbaar te worden.
Er mocht zoveel door ons heen bewegen.
Voor ons.
Met ons.
Op precies de manier waarop het zich wilde tonen.
Van stilte naar expressie.
Van bescherming naar zachtheid.
Van herinneren naar belichamen.
En misschien is dat wel wat zo’n dag mag doen: je even uit het gewone halen, zodat je opnieuw kan voelen wat er diep vanbinnen al zo lang op je wacht.
Dankjewel aan iedereen die mee deze ruimte heeft gedragen. 🤍
Ik kijk nu al uit naar de volgende.
Join us for the next one : 10/10.

Adresse

Heerbaan 32
Leefdaal
3078

Site Web

, ,

Notifications

Soyez le premier à savoir et laissez-nous vous envoyer un courriel lorsque Puur Balance publie des nouvelles et des promotions. Votre adresse e-mail ne sera pas utilisée à d'autres fins, et vous pouvez vous désabonner à tout moment.

Contacter L'école

Envoyer un message à Puur Balance:

Raccourcis

Partager

Type