12/04/2021
Ik zie veel mensen zich vaak vasthouden aan situaties die ze beter zouden loslaten. Deze situaties hangen ook vaak samen met mensen uiteraard.
Relaties die al lang niet meer goed voor hen zijn maar die ze toch willen laten duren.
Jobs die al lang niet meer levengevend zijn maar die ze toch willen volhouden.
Vriendschappen die nergens meer op gebaseerd zijn.
Het punt is vaak dat mensen toch nog graag de erkenning willen voor alles wat ze deden maar die ze nooit zullen krijgen. Ze blijven geven in de hoop om te krijgen. Het zelfrespect is hier ver te zoeken
Ze willen het gevoel krijgen dat het allemaal niet voor niks is geweest.
Of dat ze simpelweg toch niet zo onnozel geweest zijn om hun hart en ziel in iets of iemand te steken die de moeite niet waard was.
Maar helaas... die erkenning zal nooit komen.
De vraag is niet of het voor de ander ooit genoeg is geweest. De vraag is of het voor jou ooit genoeg kán zijn. Waar ligt je grens?
Alleen jij kan de rekening maken en besluiten wanneer het genoeg geweest is. Je vasthouden aan een dood paard is alleen maar verlies van energie.
Je bent meer waard dan dat.
Niemand kan jou die ultieme bevestiging geven, dat kan je alleen zelf. ❤️