23/04/2025
Een interessante aanvulling van Aurore Commeine naar aanleiding van mijn post over het platte achterhoofdje van de baby....
"Als professional in de kinderopvang wil ik mijn ervaring en inzichten vertellen over afgeplatte hoofdjes (plagiocefalie). Reeds 25 jaar geleden maakte ik er al een paper over en ik moet helaas vaststellen dat het nog vaak voorkomt.
Om te beginnen, wanneer de baby geboren wordt, is zijn hoofdje (meestal) nog niet zichtbaar afgeplat maar de schedel van een baby is zo zacht dat maar enkele dagen nodig zijn om vervorming te laten ontstaan! Eenmaal de afplatting begonnen is, zal die zich verder zetten wanneer de houding niet snel veranderd en afgewisseld wordt.
Wanneer afplatting vastgesteld wordt moet men eerst een medische oorzaak vanuit de zwangerschap of de bevalling uitsluiten. Uiteraard moet een medische probleem eerst behandeld worden. Pas daarna, of wanneer er geen medische oorzaak is, kan er gefocust worden op het veranderen van de voorkeurshouding door middel van bv ostheopatie, kinesitherapie, consequent de houding controleren.
Het risico voor een afgeplat hoofd wordt vaak al gevormd tijdens de zwangerschap wanneer de foetus in eenzelfde houding ligt. De ene nekspier wordt dan korter en de ander langer. Dat kan soms een medische oorzaak hebben of gebeuren tijdens de bevalling (bv. verrekking, sleutelbeenbreuk). Dat betekent dat dit buiten de controle van ouders ligt, ouders kunnen daar dus niets aan doen. Eenmaal geboren zal de baby die houding verder aannemen omdat op de andere kant liggen gewoon onnatuurlijk, onmogelijk of zelfs pijnlijk is.
Soms is er nog niets aan de hand tijdens de zwangerschap maar leggen ouders hun baby onbewust telkens (te lang) in dezelfde positie, bv babyโs liggen vaak uren te slapen in een Maxi-Cosi met verkleinkussen maar dat is een autostoel en biedt geen gezonde slaaphouding. Babywinkels spelen hierin ook een belangrijke rol door het promoten van nutteloze en/of ongezonde spullen, bv te comfortabele slaapkussentjes en nestjes. Ouders worden teveel beรฏnvloed door de marketing en denken goedgelovig 'als ze het verkopen zal het wel goed, nuttig of nodig zijn'โฆ een grote leugen natuurlijk.
Ik wil benadrukken dat ik geenszins ouders met de vinger wil wijzen of beschuldigen! Ik ben er zeker van dat ouders het beste voor hebben met hun baby!
Ten eerste zijn ouders onmiddellijk verliefd op hun baby waardoor bepaalde zaken hen gewoon niet opvallen, zoals een voorkeurshouding of een platter hoofdje. Men kan ouders dat niet kwalijk nemen natuurlijk, voor hen is hun baby het mooiste kind van de hele wereld, dat is hรฉรฉl begrijpelijk en voor iedereen herkenbaar.
Ten tweede zijn ouders ook helemaal nieuw en onervaren in het ouderschap waardoor ze volledig vertrouwen op de kennis en adviezen van artsen en andere professionals. Blindelings vertrouwen in artsen en medische professionals zou een evidentie moeten zijn maar hier wringt het schoentje: in alle gevallen die ik in mijn kinderdagverblijf zag, vertelden de artsen dat het afgeplat hoofd niet erg was, dat de houding afwisselen voldoende was, of zelfs dat het wel vanzelf zou weggaan, bv dat de schedel zou vervormen naarmate de hersenen groeiden. En dat is helemaal niet waar! Het probleem is dat artsen een afgeplat hoofd niet ernstig vinden omdat het geen medische gevolgen heeft, het is enkel een esthetisch probleem. Zo gaat er kostbare tijd verloren totdat ouders uiteindelijk stappen ondernemen en dat geb***t meestal omdat het kinderdagverblijf aan de alarmbel trekt, en dan is de baby al minstens 3 maanden oud. En hoe ouder een baby, hoe harder de schedel en hoe minder snel vervormbaar.
Ik begrijp dat een afgeplat hoofd geen prioriteit is voor artsen: een kind zal niet anders ontwikkelen door een afgeplat hoofd, het zal even slim zijn of even goed lopen later ( al denk ik wel dat het de motorische ontwikkeling van een baby vertraagt/belemmert bv in het rollen en kruipen). Maar als mens die ooit ook een kind en tiener was, kan ik me inbeelden dat het kind zich op latere leeftijd slecht in zijn vel zal voelen als het merkt dat het er anders uitziet dan zijn vrienden, dat het een vervormd hoofd heeft, dat het uitgelachen wordt, dat het jaren een helm moet dragen of in het ergste geval dat er te lang werd gewacht en het onomkeerbaar is. Ik vind dat artsen meer rekening moeten houden met die latere psychologische factoren. Ouders moeten gesensibiliseerd worden tijdens de zwangerschap, eenmaal geboren zo vroeg mogelijk gewezen worden op signalen van afplatting en het belang van effectief handelen moet veel meer benadrukt worden. De consultatiebureaus van Kind & Gezin kunnen hier een belangrijke rol in spelen.
Dus ik pleit voor 'it takes a village to raise a child' waarbij iedereen zijn verantwoordelijkheid neemt, artsen een afgeplat hoofd serieus nemen en mensen in de omgeving van het nieuwe gezin eerlijk maar liefdevol de ouders vertellen wat ze zien zodat ze sneller kunnen handelen."
