Myosotis-coaching

Heel mooi initiatief ... zo nodig om de dood en rouwen uit de taboe sfeer te halen !

‘Doodgewoon’ in de klas: “Kleuters leren omgaan met de dood hoort bij het leven” De dood is vaak nog een taboe, zeker bij kleuters. Om dit te doorbreken, lanceert de Leuvense vzw Lucas for Life ‘Doodgewoon’, een online platform voor leerkrachten en ouders om de dood bespreekbaar te maken bij kleuters.

Laatst las ik ergens in een post : "een mens zonder oordeel is verlicht" ... dit intrigeerde me, kan iemand ooit zonder oordeel zijn, hebben we niet altijd een mening, is dit goed of slecht, moeten we minder oordelen om goed te leven ??

Ik ging op zoek naar antwoorden op deze vragen en kwam onderstaande tekst van Saskia Willockx tegen :

Oordelen, beoordelen en veroordelen, wat is het verschil?
Geschreven door Saskia Willockx

Oordelen, veroordelen, beoordelen, evalueren, een mening hebben: wat is het verschil? En wat “mag” nou eigenlijk nog, in spirituele kringen? Soms lijkt het wel of je niets meer mag zeggen. Geef ik mijn mening ergens over, krijg ik “je mag niet oordelen hoor” over me heen. En dan wordt er een bestraffend (oordelend) vingertje geheven.

Laatst maakte ik tijdens een les een schema op het bord. In de linker kolom de kenmerken van de New Age beweging en boven de rechter kolom had ik spiritualiteit gezet. De cursisten waren al enigszins verrast dat ik New Age niet hetzelfde vond als spiritualiteit. Toen de lijst flink gevorderd was vroeg iemand aarzelend “Ben je nu niet aan het oordelen over de New Age beweging?” Dat bood natuurlijk een mooie opening.

Be-oordelen
Laat ik eerst taalkundig iets toelichten. We gebruiken het woord oordelen vaak op een negatieve manier, als in ver-oordelen. Er bestaat ook zoiets als be-oordelen. Is er iets mis met be-oordelen? Zouden we dat beter niet kunnen doen? Ik kan het je sterk afraden. Als je niet meer be-oordeelt maak je geen inschatting meer van wat er aan de hand is of wat voor vlees je in de kuip hebt. Al naar gelang de situatie.

Ik moet er echt niet aan denken dat je je be-oordelingsvermogen thuis laat als je in de auto stapt. Of als je de weg oversteekt. Of geld wilt beleggen. Of als je wilt kiezen door wie je je midden in de nacht laat thuisbrengen. Begrijp je wat ik bedoel?

Als je niet be-oordeelt, als je geen inschatting maakt, als je niet de feiten bekijkt, loop je het risico naïef te zijn. Dat kan zelfs gevaarlijk worden. Want stel je voor dat je een naar gevoel hebt bij iemand. Hij gedraagt zich vreemd. Maar ja …. je mag niet oordelen dus je besluit hem te vertrouwen. Daarbij ga je tegen je gevoel in. Je intuïtie probeerde je te waarschuwen maar helaas, je besloot naar dit mentale stemmetje te luisteren. Nu zit je met de gebakken peren. Niet slim. Mijn mening.

Ver-oordelen
Wat is dan ver-oordelen? Het ver-oordelen heeft te maken met afkeuring. Het zou niet zo mogen zijn, in jouw visie. Als je wereldbeeld is dat iedereen altijd goede bedoelingen heeft en “liefde is” dan zie je iets heel belangrijks over het hoofd. De menselijke realiteit. Alles is liefde is zeker waar op het allerhoogste niveau. In de Bron is alles inderdaad liefde. Hier op aarde? Als je om je heen kijkt en het wereldnieuws volgt, dan is het duidelijk dat niet alles een uiting van liefde is. En zo wordt het dus ingewikkeld, vooral voor spirituele zoekers. Want wat is het toch erg als je zou (ver)-oordelen. Zo wordt er gedacht.

Het punt is: be-oordelen en ver-oordelen doen we allemaal en vrijwel constant. Byron Katie heeft zelfs een mooie methode gecreëerd om je ver-oordelende gedachten te onderzoeken en er wijzer van te worden: The Work. Briljant!

Je mening geven
Als ik woorden als mooi en briljant gebruik geef ik mijn persoonlijke mening op basis van mijn be-oordeling. Daar vallen de meeste mensen niet zo over omdat het “positief” is. Als ik had gezegd dat ik de methode slecht of dom had gevonden zou dat ook mijn persoonlijke mening zijn geweest. Maar dat mag ik natuurlijk niet vinden… dat is oordelen.

Enkele voorbeelden
Ik ver-oordeel pas als ik iets afkeur in morele zin. Als ik van mening ben dat iets niet mag zijn zoals het is. Dat is heel iets anders dan be-oordelen, evalueren en een mening hebben.

Ik vind pindakaas lekker en bacon vies. Ver-oordeel ik bacon? Nee hoor, ik zal het alleen nooit kopen. Laat staan eten. Mag bacon er niet zijn van mij? Ook al niet. Iedereen mag van mij bacon eten.

Toen ik 2 kolommen maakte om een vergelijking te maken, was ik niet aan het ver-oordelen. Ik zette feiten op een rijtje om zo de verschillen te kunnen be-oordelen. Dat helpt me een gefundeerd besluit te nemen.

Hoe weet je het verschil?
Hoe kun je het verschil herkennen of je ver-oordeelt of be-oordeelt? Dat verschil kun je voelen. Be-oordelen voelt neutraal. Ver-oordelen geeft een gevoel van irritatie, afkeur en soms zelfs regelrechte boosheid. Dat mag niet!

Tolerantie
Wat nu als iemand ergens een totaal andere mening over heeft? Als je het verschil van mening neutraal en als een gegeven kunt beschouwen, ben je niet aan het ver-oordelen. Word je boos en vind je dat de ander dat niet mag vinden/denken of dat zijn mening “niet mag”… dan ben je aan het ver-oordelen.

Is dat erg? Nee. Het geeft je informatie over de grenzen van je eigen tolerantie. No big deal.

Maar dat is mijn mening. Hoe denk jij hierover?

Saskia Willockx, Meer Innerlijke Vrijheid

Oh, was lees ik toch graag haar woorden…

Uit het hart van Hannelore: " 'Hoe schoon jij je verdriet draagt,' zegt de vriend, 'meer mensen zouden dat moeten durven' " - Libelle Begin 2019 verloor Hannelore plots haar grote liefde Stijn aan hartfalen. In haar columns vertelt ze over haar leven als jonge weduwe met twee kinderen.

Eindelijk een begin ... 10 dagen zijn nog altijd te weinig maar het is al beter dan de 3 dagen tot nu toe ...

Rouwverlof wordt uitgebreid: van drie naar tien dagen Het rouwverlof breidt binnenkort uit van drie naar tien dagen. De Kamercommissie Sociale Zaken heeft woensdag unaniem het licht op groen gezet voor een wet...

Die kleine gelukjes ... en het in dit moment kunnen zijn ... zo mooi om te lezen dat Hannelore hier terug wat van genieten ... maar zo jammer om te beseffen dat we dit vaak pas weten als we doorheen de s**t zijn gegaan ...

Uit het hart van Hannelore: “Ik zit in het gras, in de zon, met mijn dochtertje en kijk naar mijn voetballende zoon. Zoiets noemen ze ‘geluk’, denk ik” - Libelle Begin 2019 verloor Hannelore plots haar grote liefde Stijn aan hartfalen. In haar columns vertelt ze elke week over haar leven als jonge weduwe met twee kinderen.

Hoe fijn om te horen dat “Kom op tegen Kanker” zich hiervoor inzet ... is zo broodnodig ... het kan toch niet dat moeders of vaders terug zouden moeten werken gaan na 3 dagen rouwverlof of zich “ziek” zouden moeten melden ... hoog tijd dat hier verandering in komt !

Kom Op tegen Kanker pleit voor forse uitbreiding rouwverlof: twintig dagen in plaats van drie dagen ‘klein verlet’ Rouwen om het overlijden van een kind is een basisrecht, stelt Kom op tegen Kanker. Daarom vraagt de organisatie dat ouders van overleden kinderen voortaan...

Deze link wil ik graag mee in de kijker zetten ... in mijn coachingsgesprekken hoor ik het immers heel vaak terugkeren ... de administratieve rompslomp na een overlijden zorgt voor zoveel uitstel in het rouwen ... dit kan anders en beter !

Hannelore Bedert wil centraal punt voor wie partner verliest: "Na de rompslomp komt verdriet dubbel zo hard terug" Bijna twee jaar geleden werd de muzikante weduwe. Alsof dat nog niet genoeg verdriet met zich meebracht, kwam Bedert ook in een administratieve rompslomp terecht.

Wereldlichtjesdag ... dat elk sterretje in heel veel harten verder stralen mag ...

Op deze allerheiligendag... een mooi artikel in de Knack om over na te denken...

Praten over de dood: 'Het is niet omdat het emotioneel is, dat het ook pijnlijk is' Tijdig praten over het levenseinde helpt niet alleen om de laatste fase mee vorm te geven, het verandert ook onze kijk op de dood en het leven. Met je naasten dat gesprek beginnen hoeft ook niet moeilijk te zijn, zeggen experts.

We hebben vaak de neiging om een rouwende de overstelpen met advies. Vaak is dat ongevraagd advies. Al zal je soms het gevoel hebben dat je gevraagd advies geeft. Zeker als een rouwende zegt: "Ik weet niet goed wat ik moet doen, zou ik al terug naar school gaan/gaan werken?"⁠
⁠
Tip: Stel dan de vraag 'Wat denk je zelf?'⁠
Zo breng je de rouwende dichter bij zijn eigen noden. Niet iedereen zal dit even gemakkelijk vinden, maar uiteindelijk weten de meeste mensen wat zij diep van binnen nodig hebben en waar zij het meeste deugd aan zouden hebben. ⁠
⁠
Ook in andere situaties is de vraag 'Wat denk je zelf?' vaak een betere reactie dan snel-snel zelf een antwoord te formuleren.