Hilde Michiels

Onze Mautje.

Hij legt niets uit.
Hij verantwoordt zich niet.
Hij maakt geen lijstje met redenen waarom hij geen zin heeft.

Als hij genoeg heeft gehad, loopt hij weg.
Als hij rust wil, zoekt hij een stil plekje.
Als iets niet goed voelt, is zijn antwoord behoorlijk duidelijk.

Geen schuldgevoel.
Geen eindeloos twijfelen.
Geen: “Wat zullen ze wel van mij denken?”

Misschien moeten we wat minder proberen om alles uit te leggen…
en wat vaker luisteren naar dat stille stemmetje vanbinnen.

Mijn leermeester heeft alvast een indrukwekkend talent voor nee zeggen.

En jij?
Van wie zou jij nog iets kunnen leren over grenzen stellen?



Met dank aan voor de foto🙏

Na een rustig weekend of een vakantie
voel je het soms even:

Meer ruimte.
Meer adem.
Meer zachtheid in je lijf.
Alsof je systeem eindelijk wat mocht zakken.

En dan komt de maandag.

Werk.
Mails.
Afspraken.
Boodschappen.
Dingen die zijn blijven liggen.

Voor je het weet, stap je weer in hetzelfde tempo.
Alsof de rust van het weekend of de vakantie ergens aan de voordeur is blijven staan.

Daarom wil ik deze week iets anders proberen.

Niet alles tegelijk weer oppakken.
Niet meteen mijn agenda vol duwen.
Niet mijn hervonden rust weggeven aan de eerste drukte die langskomt.

Mijn intentie voor deze week: Ik neem mijn rust mee mijn week in.

Concreet betekent dat voor mij:

Eén moment per dag bewust vertragen.
Even niet reageren.
Even geen scherm.
Even mijn schouders laten zakken.
Even voelen: wat heb ik nu nodig?

Want rust vasthouden betekent niet dat je leven stil moet blijven.

Het betekent dat je kleine ankers maakt midden in je gewone dag.

Een kop koffie zonder haast.
Tien minuten buitenlucht.
Een rustige start.
Een lege avond.
Een pauze vóór je moe bent.
Een nee tegen iets wat niet echt hoeft.

Misschien is dat wel de tip voor deze week:

Kies één stukje vakantiegevoel dat je wil meenemen.
En geef het elke dag een plek.

Niet groots, niet perfect.
Gewoon genoeg om jezelf niet meteen weer kwijt te raken.

Want de rust die je gevonden hebt,
hoef je niet aan maandag af te geven.

Welk stukje rust wil jij deze week bewust meenemen?

Ik ben terug na een weekje vakantie.

Even eruit.
Even weg van de gewone dagen.
Even afstand nemen van alles wat zo vanzelfsprekend lijkt wanneer je er middenin zit.

En wat doet afstand toch iets bijzonders.

Je kijkt anders.
Je voelt anders.
Je merkt nieuwe dingen op.

Omdat je hoofd wat leger wordt.
Omdat je lijf wat zachter ademt.
Omdat je niet voortdurend in dezelfde stroom zit van moeten, regelen, denken en doorgaan.

Op vakantie lijkt het leven een beetje trager te bewegen.

Je kijkt door een andere bril en dan zie je ineens:

Wat geeft energie en wat trekt mij leeg.
Waar verlang ik naar.
Wat mis ik eigenlijk en wat helemaal niet.
En wat wil ik thuis misschien anders wil doen.

Niet omdat alles plots moet veranderen.
Niet omdat je na vakantie een nieuw leven moet beginnen.
Maar omdat afstand soms helder maakt wat dichtbij wazig was.

Ik wil deze week niet zomaar terug in de automatische piloot stappen.

Mijn intentie voor deze week:

Ik keer terug met een frisse blik, en neem mee wat mij goed deed.

Want vakantie hoeft niet helemaal voorbij te zijn zodra je thuiskomt.

Soms mag je iets meenemen.

Niet in je valies.
Maar in je ritme.
In je keuzes.
In de manier waarop je voor jezelf zorgt.

Deze week wil ik zacht kijken:

Wat wil ik terug opnemen?
Wat mag anders?
Wat hoeft niet meer op dezelfde manier?

En misschien is dat wel de echte rust van vakantie:

niet alleen even weggaan,
maar terugkomen met iets meer ruimte in jezelf.

Wat neem jij mee uit je vakantie, ook als je weer thuis bent?

Vakantie is in zicht.

En dan komt er vaak nog van alles bij kijken.

Wat moet er in de valies?
Wanneer doe ik de was?
Wat moet nog gekocht worden?
Welke papieren, opladers, verzorging, boeken of kleine dingen mogen niet vergeten worden?

En wie thuisblijft, heeft misschien ook al een lijstje klaar.

De garage opruimen.
In de tuin werken.
De keuken eens goed onder handen nemen.
Eindelijk dat ene klusje doen dat al maanden blijft liggen.

Heb jij je planning al klaar?

Voor mij voelt plannen steeds meer als ruimte maken.

Niet om mijn dagen helemaal vol te proppen.
Niet om alles strak onder controle te houden.
Maar om mezelf niet te verliezen in de waan van de dag.

Want als ik niet bewust kies, kiest de drukte vaak voor mij.

Dan ben ik de hele dag bezig,
maar weet ik ’s avonds niet goed waarmee.

Dan doe ik van alles een beetje,
maar maak ik eigenlijk weinig helemaal af.

Dan vergeet ik rust in te plannen,
alsof die vanzelf wel ergens tussen zal passen.

Maar rust past zich zelden vanzelf tussen de dingen.
Rust vraagt ook een plek.

Daarom is mijn intentie voor deze week:

Ik plan bewust, zodat er ruimte blijft voor wat mij draagt.

Ruimte voor actie.
Maar ook voor pauze.

Ruimte voor voorbereiden.
Maar ook voor ademen.

Ruimte voor opruimen, regelen en afwerken.
Maar ook voor een kop koffie in stilte, een wandeling, een lege avond of gewoon even niets.

Ook op reis mag dat.

Niet elke dag hoeft vol uitstappen te zitten.
Niet elk moment moet benut worden.
Niet alles moet gezien, gedaan of meegemaakt worden.

Genieten vraagt soms net die afwisseling:

iets beleven,
en daarna landen.

iets ontdekken,
en daarna rusten.

iets doen,
en daarna voelen hoe het met je is.

Misschien mag je deze week je planning eens zacht bekijken.

Wat moet echt?
Wat kan later?
Waar heb ik te veel ingepland?
Waar mag er witruimte komen?
Waar vergeet ik mezelf?

Want een goede planning is niet de planning waarin alles past.

Een goede planning is de planning waarin jij ook nog past.

Waar mag jij deze week bewuster plannen, zodat er meer rust en ruimte overblijft?

Nieuwe week, nieuwe intentie.

Het is die periode van het jaar dat zowat iedereen met vakantie gaat.
Vakantie is bij uitstek de tijd om op te laden.

Om te herstellen van vermoeidheid.
Om wat gemiste slaap in te halen.
Om trager te leven.
Om weer wat ruimte te voelen in je hoofd, je lijf en je agenda.

Maar eerlijk?

Ik wil niet moe op vakantie vertrekken.

Ik wil niet eerst over mijn grens gaan
om daarna pas te mogen rusten.

Daarom las ik deze week kleine mini-vakanties in doorheen mijn dag.

Geen grote plannen.
Geen uren vrijmaken.
Gewoon kleine rustmomenten.

Even buiten staan met een glas water.
Vijf minuten niets doen tussen twee taken.
Mijn telefoon wegleggen tijdens de lunch.
Bewust ademen voor ik aan iets nieuws begin.
Mijn schouders laten zakken.
Even voelen: hoe is het eigenlijk met mij?

Want opladen hoeft niet pas te beginnen wanneer je koffer klaarstaat.

Rust mag ook vandaag al.
Tussen de dingen door.

Mijn intentie voor deze week: mini-vakanties doorheen de dag inlassen.

Als jij het moeilijk vindt om tijd voor jezelf te nemen dan is mijn Mooie Grenzen Journal iets voor jou.
Het bevat 5 oefeningen om je energie beter te bewaken, dichter bij jezelf te blijven en te voelen wat echt klopt.
Je kan het gratis downloaden via de link in bio/ mijn website.