18/09/2026
“Ja, ik ben akkoord.” En toch geloof ik die zin niet altijd meteen.
Niet omdat ik mensen wantrouw. Wel omdat woorden maar een deel van het gesprek vertellen.
Iemand zegt volmondig ja, maar neemt tegelijk wat meer afstand. Armen die tot dan ontspannen lagen, kruisen plots. Of de oogleden beginnen net iets trager te knipperen.
Kleine veranderingen. Vaak amper zichtbaar als je er niet op let. Maar interessant? Absoluut.
Want we voeren voortdurend twee gesprekken tegelijk: eentje met woorden en eentje zonder. En soms lopen die twee niet helemaal gelijk.
Betekent dat dat gekruiste armen weerstand betekenen?
Nee. Zo simpel is lichaamstaal niet. Eén signaal vertelt me bitter weinig. Maar wanneer gedrag verandert, wil ik wél weten: wat gebeurt hier?
Niet meteen invullen. Niet denken dat je de ander “doorhebt”. Eerst observeren. Context meenemen. En vooral: nieuwsgierig blijven.
💡Dat is wat ik teams en leiders leer: zien wat er onder de woorden gebeurt én beseffen welke signalen ze zelf uitzenden. Want soms zit net daar informatie die een gesprek een heel andere richting geeft.
📩 Meer over mijn trainingen en keynotes: [email protected]