Stefanie's groen geluk

| De tomatenplanten zijn uitgeplant |

Afgelopen week werden de tomatenplantjes uitgeplant. In de serre gingen er 8 in de vollegrond en 2 in pot. De overige plantjes werden in (grote) potten in de openlucht uitgeplant.

Welke soorten hebben we dit jaar?
• Portugal
• Grandma Mary's
• Bloody Butcher
• Marmarossa
• Blue Berries
• Buffalosun
• honing

Alle tomaten werden in de tweede helft van maart binnen in huis gezaaid en werden reeds vroeg in april - en dus vrij kort na het ontkiemen - naar de serre gebracht. Daardoor hebben de plantjes duidelijke paarse verkleuring. Door temperatuurschommelingen - en dus stress - konden ze een tijd veel moeilijker voedingsstoffen opnemen. De paarse verkleuring wijst erop dat de plantjes niet goed fosfor konden opnemen. Helemaal niet zo erg, zolang ze de komende weken en maanden maar weer goed fosfor kunnen opnemen.

Het vroeg beginnen afharden en uiteindelijk in de serre laten verklaart ook waarom de plantjes nog aan de kleine kant zijn. Maar toch ben ik heel blij met hoe ze er nu uitzien: de potjes (P11) zijn mooi doorworteld en de stammetjes zijn de voorbije weken aangedikt.

Ik voeg in elk plantgat (in de vollegrond toe) bij het uitplanten:
1 flinke geut water
2 el organische tomatenmeststof in korrelvorm (basisvoeding)
2 el zeewierkalk (calcium en pH-buffer)
2 el lavameel (weerstand en mineralen)
1 el beendermeel (wortel- en fosforboost)

Na het uitplanten zet ik het label erbij en giet nog eens wat water rond de plant. Zo kunnen de jonge plantjes - op voorwaarde dat de potjes (P11 in mijn geval) al goed doorworteld waren - direct een week verder zonder dat er water hoeft bij gegeven te worden. In pot kunnen ze uiteraard vaker water nodig hebben.

En nog iets heel belangrijk om te vermelden: de serre staat vanaf nu áltijd open. Het raampje en de deur staan open zodat er een goede luchtcirculatie is in de serre én de temperaturen niet té hoog oplopen.

Tussen de tomatenplanten in de serre staan er o.a. (erg jonge) aubergineplantjes in pot. De potten geven me de mogelijkheid later op het seizoen nog te verplaatsen.

| Steeds meer vogeltjes vinden de weg naar onze tuin |

Meer vogels naar onze tuin lokken gaf me altijd een dubbel gevoel: ik wou niet dat ze ten prooi zouden vallen aan de zes katten (waarvan twee van ons) die ondertussen dagelijks in onze tuin zitten! Maar ergens is er ook altijd dat besef geweest dat hoe vollediger een ecosysteem kan en mag zijn, hoe beter het werkt. Hoe beter de natuurlijke balans is, hoe beter een natuurlijke tuin werkt. En die balans bestaat uiteraard niet enkel uit insecten.

Enkele jaren geleden besloot ik dan toch de eerste stappen te zetten om meer vogels "uit te nodigen" in onze tuin. Drie zaken waren onmisbaar om hier meer vogels uit te nodigen: verstopplek, voeding en water.

Wat veranderde er allemaal de voorbije jaren waardoor er nu uiteindelijk wel dagelijks vogels in onze tuin te vinden zijn?

HOGE BEPLANTING
Ze vinden er schuilplaats, uitkijkplekjes én voeding. We kozen voor enkele fruitboompjes. Daarin kunnen ze een heleboel insectjes vinden en ook rijp fruit wordt gesmaakt. Ook in de ondertussen behoorlijk groot geworden vlinderstruiken zitten vaak vogeltjes.

VERSTOPPLEK
Hoog in de boompjes of tussen het drukke bladerdek zijn ze helemaal niet zo makkelijk in het oog te houden door roofdieren. Bovendien zijn veel van de vogeltjes die hier op bezoek komen echt razendsnel en heel behendig.

VOEDING
De meeste voeding die hier voor vogels te vinden is, is natuurlijk. Tijdens de lente en zomer komen ze luizen en rupsen uit de boompjes plukken, wormen uit de grond trappelen en slakjes uit hun huisjes slaan. Tijdens de winter komen ze zaadjes pikken uit de wintersilhouetten. En er hangt (aanvullend) een voederhuisje op.

WATER
Er kwam een mini vijvertje en er staan enkele ondiepe vogelbadjes verspreid over de tuin.

NESTMATERIAAL
Jawel, ook dat komen ze halen! Ze maken gretig gebruik van de mulchlaag én het kattenhaar in onze tuin.

Ik hoef jullie vast niet uit te leggen dat we sinds de aanwezigheid van allerlei vogels in onze tuin ook alsmaar met minder insectenplagen te kampen hebben? ☺️

Op de foto's zie je koolmeesjes.

Mijn online tuinagenda werd weer bijgevuld. Lees je mee? 🌷

Tuinagenda 2026 | Stefanie's groen geluk Welkom in mijn tuinagenda van 2026! Dit is de plek waar je mijn complete tuinverhaal dit jaar kunt volgen. Laat je inspireren door mijn intuïtieve aanpak en ontdek samen met mij de vreugde van het tuinieren. Of je nu een beginner bent of al jaren tuiniert, iedereen is welkom om mee te lezen en miss...

| Verde di Macerata |

Dit jaar heb ik hier nog geen oogstfoto's gedeeld en dat komt omdat er tot nu toe in onze tuin ook zeer weinig te oogsten viel. Ik heb mezelf heel bewust "winterrust" gegund - want die heb ik nodig - door vorig jaar aan het einde van de zomer en in het najaar niet meer bij te zaaien.

Wel kon er af en toe een overwinterende prei of verdwaalde winterwortel geoogst worden en ik forceerde ook zelfgekweekte witloofwortels.

Sinds het begin van de lente haal ik af en toe wat verse kruiden uit de tuin.

En ook ijsbergsla kan ondertussen kropje per kropje geoogst worden. Deze laatste zaaide ik niet zelf maar plantte ik reeds begin maart in één van onze verhoogde kweekbakken in de openlucht aan. Ik ondervond de laatste jaren dat de meeste slasoorten heel veel kou kunnen verdragen, zolang het maar niet vriest. Oké, ik nam een risico, maar de winters blijven hier aan onze kust de laatste jaren vrij mild. Wij zijn nu toch maar al weer heerlijke ijsbergsla uit eigen tuin aan het eten!

Op de foto's zie je de Verde di Macerata kool die ik gisteren kon oogsten. Eerlijk is eerlijk: we hebben een jaar geduld moeten hebben om deze heerlijke en mooie (ja toch?) kool te kunnen oogsten. Ik heb ze vorig jaar in mei gezaaid en er heeft er maar eentje de slakkeninvasie overleefd. Ze moest wat herstellen na die slakkeninvasie maar groeide alsnog uit tot sterke plant, overwinterde en groeide een prachtige kool ! Dit is denk ik zelfs de grootste die we ooit konden oogsten uit eigen tuin. Ik heb nog wat zaden liggen dus ik denk dat ik ze deze maand weer zaai. Normaal kun je dan laat in het najaar of vroeg in het voorjaar oogsten, een beetje afhankelijk van de groeiomstandigheden natuurlijk.

En de smaak van deze Verde di Macerata: wauw! Dit vind ik veruit de lekkerste kool.

NIEUW! Dit jaar kun je meelezen in mijn eigen tuinagenda. Veel lees- en tuinierplezier. 👩‍🌾

Tuinagenda 2026 | Stefanie's groen geluk Welkom in mijn tuinagenda van 2026! Dit is de plek waar je mijn complete tuinverhaal dit jaar kunt volgen. Laat je inspireren door mijn intuïtieve aanpak en ontdek samen met mij de vreugde van het tuinieren. Of je nu een beginner bent of al jaren tuiniert, iedereen is welkom om mee te lezen en miss...

Ook de reukerwtjes die op 8 februari buiten voor gezaaid werden komen één voor één piepen. Ik zie dat er wel al wat slakjes komen grazen zijn dus het is nog even afwachten of ze de komende periode goed doorkomen.

Van zodra de bodemtemperatuur weer hoog genoeg is dien ik nog een keertje aaltjes toe. Vorige twee jaren was de slakkenpopulatie hier namelijk zo groot dat ik tot vervelens toe opnieuw moest blijven zaaien. Ondanks toen al regelmatig aaltjes toevoegen kreeg ik het maar niet onder controle. Dat wil ik dit jaar graag in de kiem smoren door op tijd te beginnen met het toedienen van aaltjes. In tussentijd hoop ik wat meer natuurlijke vijanden aan te trekken. 🤞

Daar zijn de eerste aubergine- en paprikazaailingen van het jaar! 🌱

Gisteren zag ik voor't eerst dit jaar een hommeltje (boomhommel) in de tuin. Ze zoemde van krokusje naar krokusje en hing na enkele minuten helemaal vol stuifmeel. Ik was zó blij om te zien dat dit hommeltje voedsel kon vinden in onze tuin. En dat is dus exact waarom ook vroege bloeiers in de tuin hebben zo belangrijk is. 💜

Wat hier momenteel ook bloeit?
• sneeuwklokjes
• viooltjes
• dwergnarcisjes
• viburnum
• helleborus

In de nieuwste editie van De Tuin Op Tafel (01-2026) staat een erg leuk artikel over onze tuin ! 🥰 Heb jij 'm al?