Anka De Laet - Emotiecoach

04/09/2026

Liefs Anka ❤️

02/09/2026

Je grenzen bewaken is niet alleen moeilijk bij mensen die veel van je vragen.

Soms is het minstens even moeilijk bij mensen die je heel veel geven.

Ik heb beide op mijn pad gekregen.

Mensen die heel goed voor zichzelf konden opkomen. Die wisten wat ze wilden. Die zichzelf belangrijk vonden en daar ook naar handelden.

En ik?

Ik moest dat nog leren.

Ik moest leren dat mijn mening er ook toe deed. Dat ik niet altijd degene moest zijn die zich aanpaste. Dat ik mezelf belangrijk genoeg mocht vinden om voor mezelf te zorgen.

Ik heb ooit zelfs overwogen om I’m enough te laten tatoeëren.

Omdat dat precies was wat ik te leren had:

ik ben ook iemand om rekening mee te houden.

Bij mensen die veel ruimte innamen, werd mijn uitdaging dus: leren staan.

Nee zeggen. Mijn mening uitspreken. Niet automatisch mee bewegen met wat de ander wilde.

Maar onlangs kwam ik een heel andere dynamiek tegen.

Iemand die ontzettend veel gaf. Heel lief was. Veel voor mij deed. Zich zelfs sterk aan mij aanpaste.

En gek genoeg moest ik daar óók heel hard mijn grenzen bewaken.

Want wanneer iemand veel geeft, kan er iets anders gebeuren:

je gaat voelen dat je iets moet teruggeven.

Niet noodzakelijk omdat de ander dat letterlijk vraagt.

Maar omdat er in jezelf een soort rekening ontstaat.

Hij doet zoveel voor mij. Dan moet ik toch ook…

En voor je het weet, doe je dingen niet meer omdat je ze zelf wilt, maar omdat je vindt dat je ze verschuldigd bent.

Ook dát is een plek waar je jezelf kunt verliezen.

Ik merkte dat ik heel bewust moest blijven voelen:

Wil ik dit eigenlijk?

Of doe ik dit omdat ik vind dat ik iets moet terugdoen?

Dat speelt trouwens niet alleen in partnerrelaties.

Het kan net zo goed gebeuren bij je kinderen, je ouders, familie of mensen van wie je heel veel houdt.

Juist omdat er liefde en verbondenheid is. Omdat je graag zorgt. Omdat je de ander niet wilt teleurstellen.

Grenzen bewaken gaat dus niet alleen over jezelf beschermen tegen mensen die te veel ruimte innemen.

Het gaat ook over bij jezelf blijven wanneer iemand jou heel veel geeft.

Als niemand teleurgesteld zou zijn en je niemand iets verschuldigd was… wat zou je dan zelf kiezen?

Liefs Anka

01/09/2026

Meer weten over het traject?

traject.ankadelaet.be

Klaar om in te schrijven?

Inschrijven kan via de link in bio

Liefs Anka

01/09/2026

22/08/2026

Wat geb***t er als je je boosheid op papier zet?

Je begint bij de emotie die er op dat moment is en geeft die een plek op papier.

Je kiest kleuren, maakt lijnen, vormen of woorden en volgt wat er op dat moment naar boven komt.

Daarna volgen stap voor stap verschillende reflectievragen.

Wat gebeurde er vóór deze boosheid?
Wat probeert ze duidelijk te maken?
Wat heb ik nodig?
Wat geb***t er als ik vanuit een ander perspectief naar mijn tekening kijk?
En waar zou ik deze energie eigenlijk voor willen gebruiken?

Bij iedere vraag teken je verder.

En daardoor ontstaat niet zomaar een tekening over boosheid.

De tekening wordt een proces.

Er komen nieuwe kleuren, vormen, woorden, verbindingen en richtingen bij.

Je tekent.
Je voelt.
Je kijkt opnieuw.

En soms wordt op papier zichtbaar waar je met alleen nadenken moeilijker bij komt.

Dat is de kracht van beeldend werken met emoties.

Tekenen helpt om te vertragen, te voelen en zichtbaar te maken wat er onder de oppervlakte meespeelt.

En net daar kunnen inzichten ontstaan over wat je boosheid je eigenlijk probeert te vertellen.

Wil jij ervaren wat deze manier van werken bij jou naar boven kan brengen?

In mijn traject ‘Hoe durf jij zo egoïstisch te zijn?’ werken we niet alleen met woorden. We gaan ervaren, onderzoeken en op verschillende manieren ontdekken wat er achter je boosheid zit en wat die energie voor jou kan betekenen.

Wil jij dit zelf ervaren? Schrijf je in voor het traject. Link in bio.

Liefs Anka

21/08/2026

“Hoe durf jij zo egoïstisch te zijn?”

Misschien spookt dit vaker door je hoofd dan je zou willen…

Over iemand die zonder problemen nee zegt.
Die tijd maakt voor zichzelf.
Die duidelijk zegt wat ze wel en niet wil.
En jij ergert je eraan.

Want jij houdt wél rekening met anderen.

Je wilt niemand teleurstellen.
Je wilt geen ruzie.
Je past je gemakkelijk aan.
Tot de frustratie zich opstapelt.

Omdat jij weer degene bent die toegeeft.
Omdat niemand lijkt te zien wat jíj nodig hebt.
Omdat je alweer ja hebt gezegd terwijl je eigenlijk nee wilde zeggen.

Wanneer ben ík eens aan de b***t?

Maar wat als “Hoe durf jij zo egoïstisch te zijn?” nog een tweede betekenis heeft?

Niet verwijtend: Hoe dúrf jij?!

Maar nieuwsgierig:

Hoe dúrf jij dat eigenlijk?

Hoe durf jij nee te zeggen?

Ruimte in te nemen voor wat jij nodig hebt?

Voor jezelf te kiezen als iemand anders daar misschien niet blij mee is?

Waarom kan jij dat wél en vind ík dat zo moeilijk?

Dat is wat ik tijdens deze vier avonden met jou ga onderzoeken.

Niet om minder rekening te houden met anderen.

Wel om te ontdekken hoe je jezelf óók kunt meenemen.

Wat vertelt je frustratie over je grenzen, behoeften en verlangens?

Wat sta je jezelf misschien nog niet toe?

En hoe kun je die energie gebruiken om vóór jezelf op te komen?

4 avonden – 4 vragen

01.10 — Waarom word ik toch zo kwaad?
15.10 — Waarom kan ik zo moeilijk voor mezelf opkomen?
29.10 — Waarom raak ik zo gefrustreerd door sommige mensen?
12.11 — En wat wil ík eigenlijk?

📍 Boom · 19.00–21.30 uur

👥 4 tot maximaal 8 deelnemers

✨ Early bird €149 t/m 14 september · daarna €179

Inschrijven via de link in mijn bio.

Misschien gaat gezond voor jezelf kiezen niet over minder rekening houden met anderen.

Misschien gaat het erover dat jij eindelijk óók iemand wordt met wie je rekening houdt.

31/07/2026

Soms denken mensen dat persoonlijke groei betekent dat je "er" op een dag bent

Dat je nooit meer twijfelt
Dat je nooit meer pleast
Dat je altijd stevig in je schoenen staat

Maar zo werkt het niet

Ook ik maak die keuze elke dag opnieuw

De keuze om mezelf niet kleiner te maken
Om mijn eigenwaarde niet te laten afhangen van de mening van anderen
Om niet terug te vallen in oude patronen wanneer ik moe ben, stress heb of uit balans ben

Soms lukt dat

Soms ook niet

En dat is oké

Persoonlijke groei zit niet in nooit meer terugvallen

Ze zit in het moment waarop je jezelf betrapt en bewust opnieuw kiest voor de weg die je dichter bij jezelf brengt

Dat is groei 🌿

Want hoe sneller je leert om bij te sturen, hoe sneller je terugkeert naar jezelf

En hoe dichter je bij jezelf leeft,
hoe gelukkiger je wordt

Een leven dichter bij jezelf is simpelweg een gelukkiger leven

💬 Welke keuze moet jij vandaag opnieuw maken?

Liefs Anka

21/07/2026

Stop niet met piekeren. Begrijp waarom je piekert.

Veel mensen zeggen: "Ik wil stoppen met piekeren." En dat begrijp ik. Want piekeren kost ongelooflijk veel energie.

Maar wat is piekeren eigenlijk?

Piekeren is niet hetzelfde als denken.

Denken helpt je vooruit. Je krijgt inzicht, je maakt keuzes en je komt tot een oplossing.

Piekeren doet net het tegenovergestelde. Je blijft hangen in hetzelfde verhaal. Je blijft doordenken, verwijten maken, oordelen, doemscenario's bedenken of jezelf in een slachtofferrol plaatsen. Je draait rondjes, zonder echt vooruit te komen.

Daarom geloof ik niet dat de oplossing is om tegen jezelf te zeggen: "Ik mag niet meer piekeren." Want als je alleen maar probeert je gedachten weg te duwen, blijft de oorzaak bestaan.

Een veel belangrijkere vraag is:

Wat voel ik eigenlijk onder al dat piekeren?

Piekeren is vaak een teken dat er een emotie aandacht vraagt. Misschien voel je angst, verdriet, boosheid of schaamte. En precies die emotie probeert je iets duidelijk te maken over jezelf.

Zodra je leert luisteren naar die emotie, hoef je niet alleen maar te vechten tegen het piekeren. Dan pak je de oorzaak aan in plaats van alleen het symptoom.

💬 Herken jij dat je blijft nadenken, terwijl er eigenlijk een gevoel onder zit dat aandacht vraagt?

Liefs Anka

15/07/2026

We leven in een wereld waarin we voortdurend bezig zijn

We werken, zorgen, regelen, presteren en gaan alweer door naar het volgende

Maar zolang je blijft doorgaan, is er weinig ruimte om jezelf echt te horen

De antwoorden die je zoekt, vind je niet altijd door nóg harder te zoeken of nóg meer te doen

Soms beginnen ze met iets veel eenvoudigers: even stilvallen.

Tijd maken om met jezelf te zitten
Zonder afleiding
Zonder onmiddellijk een oplossing te zoeken

Nieuwsgierig worden naar wat er in jou leeft

Niet alleen naar je emoties, maar ook naar je behoeften, je grenzen, je waarden, je overtuigingen en je verlangens

Want daar ontstaat inzicht

En vanuit dat inzicht kun je bewustere keuzes maken
Keuzes die niet vertrekken vanuit gewoonte, angst of verwachtingen van anderen, maar vanuit wie jij werkelijk bent

💬 Wanneer heb jij voor het laatst echt tijd gemaakt om met jezelf te zitten?

Liefs Anka